TARIMSAL KALKINMADA OLAĞANÜSTÜ/OLAĞANDIŞI BİR YOL OLARAK REKİZİSYON (İSTİMVAL) UYGULAMASI

Öz

Bilgi toplumuna ulaşmanın en temel noktalarından biri tarımsal kalkınmayı gerçekleştirebilmektir. Bunun sebebi de sanayi toplumuna ulaşmanın tarımsal kalkınmanın sağlanması ile mümkün olabilmesidir. Sanayi toplumunun bulunduğu ülkeler ise bilgi toplumuna daha kolay ulaşabilmektedir. Bir başka deyişle tarımsal kalkınmanın olmadığı ülkeler sanayi toplumunun gereklerini yerine getirse bile bunu gerçekleştirememektedir. Türkiye ise tarımsal kalkınmayı gerçekleştirebilmek için iktisadi ve mali olarak birçok tedbir almıştır. Bununla birlikte Türkiye tarımsal kalkınmayı gerçekleştirememiştir. Dolayısıyla tarımsal kalkınma için olağanüstü bir yöntem gerekmektedir. Bu çalışmada da iktisadi ve mali araçlardan farklı olarak hukuki bir yol olan rekizisyon uygulaması, tarım ile ilgili sorunların çözümüne yönelik ve olağanüstü bir yöntem olarak ortaya konulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Tarımsal Kalkınma,Rekizisyon,Tarımsal Vergilendirme

THE REQUISITION APPLICATION AS AN EXTRAORDINARY/UNUSAL WAY IN AGRICULTURAL DEVELOPMENT

Öz

The main point of reaching to information society is to realize the agricultural development. Main reason of this is that to reach the industry society is possible to provide agricultural development. The countries which include industry society can reach the information society easier. In other words, the countries which do not realize agricultural development cannot reach the information society even if they carry out the necessities of industry society. Turkey took lots of precautions as economic and fiscal to realize agricultural development. However, Turkey could not realize the agricultural development. Hence, an extraordinary method is necessary for agricultural development. In this study, requisition application with the difference of economic and fiscal tool as a legal way is revealed as a solution devoted to the problems related to agriculture and as an extraordinary method.

Anahtar Kelimeler

• Agricultural Development,Requisition,Agricultural Taxation

Kaynakça

1. ABEL, A. B. ve BERNANKE, B. S. (2005). Macroeconomics. 5. Baskı, USA: Pearson Addison Wesley.
2. ATAY, E. E. (2014). İdare Hukuku. 4. Bası, Ankara: Turhan Kitabevi.
3. BASILGAN, M. (2011). Ekonomik Gelişmenin Yaratıcı Yıkımı: Schumpeteryan Girişimci. Amme İdaresi Dergisi, 44 (3), 27-56.
4. BELL, C. (2003). Development Policy as Public Finance. USA: Oxford University Press.
5. BORATAV, K. (2015). Birikim Biçimleri ve Tarım. Editör: N. Oral, Türkiye’de Tarımın Ekonomi Politiği, 2. Baskı, (pp. 33-52). Ankara: Notabene Yayınları.
6. DEMİR, Ö. (1995). Joseph A. Schumpeter: Hayatı, Eserleri ve Katkıları. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 50(1), 155-172.
7. DERDİMAN, R. C. (2010). İdare Hukuku. 3. Baskı, Bursa: Alfa Aktüel Yayınları.
8. DOĞAN, Z., ARSLAN, S. ve BERKMAN, A. N. (2015). Türkiye’de Tarım Sektörünün İktisadi Gelişimi ve Sorunları: Tarihsel Bir Bakış. Niğde Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 8 (1), 29-41.

9. DOMAR, E. D. (1946). Capital Expansion, Rate of Growth and Employment. Econometrica, 14(2), 137-147.
10. ENKE, S. (1963). Economics for Development. USA: Prentice-Hall INC.
11. EREN, A. (2010). Türkiye Ekonomisi. 3. Baskı, Bursa: Ekin Basım Yayın Dağıtım.
12. EŞİYOK, B. A. (2004). Kalkınma Sürecinde Tarım Sektörü: Gelişmeler, Sorunlar, Tespitler ve Tarımsal Politika Önerileri, Cilt II, Ankara: Türkiye Kalkınma Bankası A. Ş. Araştırma Müdürlüğü, http://www.kalkinma.com.tr/data/file/raporlar/ESA/GA/2004-GA/GA-04-07-20_Kalkinma_Surecinde_Tarim_Sektoru_CiltII.pdf (Erişim Tarihi: 07.05.2016).
13. GİRİTLİ, İ., BİLGEN, P., AKGÜNER, T. ve BERK, K. (2012). İdare Hukuku. 5. Bası, İstanbul: Der Yayınları.
14. GÖZLER, K. (2009). İdare Hukuku. Cilt II, 2. Baskı, Bursa: Ekin Basım Yayın Dağıtım.
15. GÖZLER, K. (2010). İdare Hukukuna Giriş. 12. Baskı, Bursa: Ekin Basım Yayın Dağıtım.
16. GÖZLER, K. ve KAPLAN, G. (2012). İdare Hukuku Dersleri. 12. Baskı, Bursa: Ekin Basın Yayın Dağıtım.
17. GÜNLER, K. (2014). Türk Ceza Hukukunda Müsadere. Gazi Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 28 (3-4), 849-876.
18. GÜRBÜZ, R. (2011). İdare Hukuku. Ankara: Turhan Kitabevi.
19. HABAKKUK, J. H. (1958). Population Growth and Economic Development. Editör: J. H. Habakkuk, A. Sauvy, P. Saraceno, H. B. Lary ve R. Nurkse, Lectures on Economic Development, (pp. 19-35). İstanbul: Sermet Matbaası.
20. HAGEN, E. E. (1975). The Economics of Development. USA: Richard D. Irwin Inc.
21. HAYRAN, S. (2013). Türkiye’de Tarım Kesiminin Vergilendirilmesi. Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 3 (1), 69-72.
22. HIGGINS, B. (1968). Economic Development. New York: W. W. NORTON & COMPANY INC.
23. HOPPER, P. (2012). Understanding Development. UK: Polity Press.
24. KAPLAN, G. (2012). Yeni Yasal Düzenlemelere Göre Kamulaştırmasız El Koyma Sebebiyle Doğan Tazminat Hakkının Tabi Olduğu Usul ve Esaslar. Türkiye Barolar Birliği Dergisi, Mart-Nisan 2012 (99), 125-151.
25. KARATEPE, Ş. (1993). İdare Hukuku. İzmir: Üniversite Kitabevi.
26. KARLUK, R. (2009). Cumhuriyet’in İlanından Günümüze Türkiye Ekonomisi’nde Yapısal Dönüşüm. 12. Baskı, İstanbul: Beta Basım A. Ş.
27. KEPENEK, Y. ve YENTÜRK, N. (2010) Türkiye Ekonomisi. İstanbul: Remzi Kitabevi.
28. KOHLS, R. L. ve UHL, J. N. (1998). Marketing of Agricultural Products. 8. Basım, USA: Prentice-Hall, Inc.
29. KUTLU, E. ve TABAN, S. (2007). Bilgi Toplumu ve Türkiye. Eskişehir: Nisan Kitabevi.
30. LIN, N. (2001). Social Capital- A Theory of Social Structure and Action. New York: Cambridge University Press.
31. MANKIW, G. (2008). Principles of Economics. 5. Basım, Canada: South Western Cengage Learning.
32. MARTIN, A. (1961). Economics & Agriculture. 2. Basım. London: Routledge & Kegan Paul.
33. MARX, K. (2013). Kapital. Cilt: 1. 5. Basım. Çeviren: M. Selik ve N. Satlıgan. İstanbul: Yordam Kitap.
34. MEIER, G. M. ve BALDWIN, R. E. (1957). Economic Development- Theory, History, Policy. USA: John Wiley & Sons Inc.
35. NARİN, M. (2008). Türkiye’de Uygulanan Tarımsal Destekleme Politikalarında Değişim. Ekonomik Yaklaşım, 19 (Özel Sayı), 183-225.
36. NORTON, R. D. (2004). Agricultural Development Policy- Concepts and Experiences. England: John Wiley & Sons, Ltd.
37. ÖZTÜRK, F. (2008). Tarım Kesimi: Türkiye’de Tarımsal Yapı ve Tarımsal Destekleme Politikalarının Tarihsel Gelişim Süreci. Editör: G.
38. E. Arslan, Çeşitli Yönleriyle Cumhuriyet’in 85. Yılında Türkiye Ekonomisi, (pp. 61-92). Ankara: Hasan Ali Yücel Araştırma ve Uygulama Merkezi.
39. PAARLBERG, R. (2010). Food Politics –What Everyone Needs to Know. USA: Oxford University Press.
40. PATEL, F., RAMPERSAD, G. ve SOOKNANAN, P. (2012). Diffusing the Innovation Divide in International Development: Redressing the Injustices of Modernity. Editör: F. Patel, P. Sooknanan, G. Rampersad ve A. Mundkur, Information Technology, Development, and Social Change, (pp. 3-15). New York and UK: Taylor & Francis Group.
41. REYNOLDS, L. G., MASTERS, S. H. ve MOSER, C. H. (1987). Economics of Labor. USA: Prentice-Hall, Inc.
42. ROSEN, S. M. (1962). Turkey. Editör: W. Galenson, Labor in Developing Economies, (pp.251-295). USA: University of California Press.
43. SARAÇOĞLU, F. (2014). Stopaj-Şemalarla Vergi Usul Hukuku ve Türk Vergi Sistemi. Ankara: Gazi Kitabevi.
44. SARILI, M. A. (2010). Türk Vergi Sistemi ve Uygulaması. Ankara: Ümit Ofset Matbaacılık.
45. SCHULTZ, T. W. (1965). Economic Crises in World Agriculture. USA: The University of Michigan Press.
46. ŞENEL, A. (1982). İlkel Topluluktan Uygar Topluma Geçiş Aşamasında Ekonomik Toplumsal Düşünsel Yapıların Etkileşimi. Ankara: Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Yayınları.
47. ŞENKAL, A. (2015). Sosyal Boyutuyla Bilgi Ekonomisi ve Emek. Kocaeli: Umuttepe Yayınları.
48. TAN, T. (2011). İdare Hukuku. Ankara: Turhan Kitabevi.
49. TARGOWSKI, A. (2009). Information Technology and Societal Development. New York: Yurchak Printing Inc.
50. TONTA, Y. ve KÜÇÜK, M. E. (2005). Sanayi Toplumundan Bilgi Toplumuna Geçiş Sürecinde Temel Dinamikler, http://www.bby.hacettepe.edu.tr/yayinlar/dosyalar/tkstbt05-4--15.pdf (Erişim Tarihi: 04.05.2016).
51. TOSUNER, M. ve ARIKAN, Z. (2016). Türk Vergi Sistemi. Gözden Geçirilmiş ve Yenilenmiş Yirmibirinci Bası, İzmir: Kanyılmaz Matbaası.
52. ÜNSAL, E. M. (2007). Makro İktisat. 7. Baskı, Ankara: İmaj Yayıncılık.
53. WALBY, S. (2009). Globalization & Inequalities- Complexity and Contested Modernities. London: Sage Publications.
54. World Bank. (2008). Agriculture for Development. World Development Report, http://siteresources.worldbank.org/INTWDR2008/Resources/WDR_00_book.pdf (Erişim Tarihi: 05.05.2016).
55. YAŞAR, H. N. (2013). İdare Hukuku. İstanbul: Der Yayınları.
56. YERDELEN, E. (2010). Yaptırım Olarak Devletin Mülkiyet Hakkına Müdahalesi (Müsadere-Mülkiyetin Kamuya Geçirilmesi), Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi, Karaman.
57. YILDIRIM, R. (2012). İdarenin Malvarlığı. Editör: M. Avcı, İdare Hukukuna Giriş, (pp. 56-79), Eskişehir: T.C. Anadolu Üniversitesi Yayını No: 2466/ Açıköğretim Fakültesi Yayını No: 1437.