SANAL OFİS VE SANAL OFİSTE KULLANILAN BİLGİ VE İLETİŞİM TEKNOLOJİLERİ

Öz

The traditional offices, where organizational activities are accomplished and where managers and the workers work, have given place to virtual offices within the conditions of the Knowledge Society. The virtual office doesnt’t have a physical space and the activities are performed through web sites by use of information and communication technologies (ICTs). ICTs compass any form of audio, visual, printed and written tools which enable the production and transfer of and access to knowledge. Relying on the technological advancements of today, computers and softwares, modems, satellite dishes, mobile phones, networks, multimedia and e-mails come forward as new ICTS. The functionality and the productivity of virtual offices depend on employing educated personnel, as well as the use of the modern ICTs and having a suitable technological infrastructure. The four dimensions of these technologies are the software, hardware, equipment and service. The alignment within these dimensions and the mutual support between them increase the effectiveness of the virtual office. Therefore the concept of virtual office and the ICTs have to be evalutaed interconnectedly. In this connection, the purpose of this paper is to examine the virtual offices and the technologies used in these offices

Anahtar Kelimeler

• Virtual Organization, Virtual Office, Tele Work, Information and Communication Technologies

SANAL OFİS VE SANAL OFİSTE KULLANILAN BİLGİ VE İLETİŞİM TEKNOLOJİLERİ

Öz

Örgütsel faaliyetlerin yerine getirildiği, her kademeden yönetici ve çalışan tarafından kullanılan kapalı mekanlar olan geleneksel ofisler, günümüzün gelişen bilgi toplumu koşullarında yerlerini sanal ofislere bırakmaktadırlar. Sanal ofis belirli bir fiziksel mekana bağımlı olmanın gerekmediği ve faaliyetlerin bilgi ve iletişim teknolojileri kullanılarak daha çok web sitesi üzerinden gerçekleştirildiği ofistir. Bilgi ve iletişim teknolojileri ise bilginin üretilmesini, transferini ve ulaşılmasını mümkün hale getiren her türlü işitsel, görsel, basılı ve yazılı araçlar olarak ifade edilebilir. Günümüz koşullarında teknolojik gelişmeler sayesinde bilgisayar ve bilgisayar yazılımları, modem, uydu anteni, mobil telefon, network, çoklu ortam, e-mail haberleşme, iletişim ve bilgi teknolojileri araçları olarak karşımıza çıkmaktadır. Sanal ofislerin işlerliği ve verimliliği eğitimli personel kullanmanın yanında modern bilgi ve iletişim teknolojilerinin kullanımı ve uyumlu bir altyapıya sahip olunması ile mümkündür. Bilgi ve iletişim teknolojilerinin yazılım, donanım, ekipman ve hizmet boyutu bulunmaktadır. Tüm bunların birbiri ile uyumlu ve birbirini destekler nitelikte olması sanal ofisin etkinliğini bir o kadar artırmaktadır. Bu nedenle sanal ofis kavramı ile modern bilgi ve iletişim teknolojileri konusunun bir arada değerlendirilmesi gereği bulunmaktadır. Bu bağlamda bu çalışmanın amacını da; sanal ofis ortamlarının ve bu ortamlarda kullanılan bilgi ve iletişim teknolojilerinin irdelenmesi oluşturmaktadır

Anahtar Kelimeler

• Sanal Örgüt, Sanal Ofis, Tele Çalışma, Bilgi ve İletişim Teknolojileri

Kaynakça

1. Acılar, A., ve Başaran, B. (2007). KOBİ’lerde stok yönetiminde bilgi ve teknolojinin kullanımı: Sektörel, süreci ve büyüklük bazında farklılıklar. 6th Knowledge, Economy & Management İstanbul, 364-374. üretim
2. International Congress, Aktan, C. C., ve Vural, Y. İ. (2005). Bilgi çağında bilginin yönetimi. Editör C. C. Aktan ve İ. Y. Vural, Bilgi bilgi yönetimi ve bilgi sistemleri (pp 1-30). Konya: Çizgi Kitabevi. çağı,
3. Alavi, M., ve Leidner, D. E. (2001). Knowledge management and knowledge management systems: Conceptual foundations and research issues. MIS Quarterly, 25 (1), 107-136.
4. Bailey, D. E., ve Kurland, N. B. (2002). A review of telework research: Findings, new directions, and lessons for the study of modern work. Journal of Organizational Behavior, 23, 383-400.
5. Boudreau, M-C., Loch, K. D., Robey, D. ve Straud, D. (1998). Going global: Using information technology to dvance the competitiveness of the virtual transnational organization. Academy of 12 (4), 120-128. Management xecutive,
6. Cascio,W.F. (2000). Managing a virtual workplace. Academy of Management Executive, 14 (3), 81-90.
7. Çakır,H. ve Topçu, H. (2005/2). Bir iletişim dili olarak internet. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 19, 71
8. Davenport, T.H., ve Pearlson, K. (1998). Two cheers fort he virtual office. Sloan Management Review, 51- 65.

9. Habib, L., ve Cornford, T. (1996). The virtual office and family life. SIGCPR/SIGMIS’96, Denver Colorado USA, 296-30
10. Hill, E. J., Ferris, M., ve Martinson, V. (2003). Does it matter where you work? A comparison of how work venues (traditional office, virtual office, and home office) influence aspects of work personal/family life. Journal of Vocational Behavior, 63, 220-241. three and Hossain, L., ve Wigand, R. T. (2004). ICT enabled virtual collaboration through trust. Journal of Computer
11. Mediated Communication, 10 (1). Kavi, E., ve Koçak, O. (2010/2). Bilgi toplumunda evden çalışmanın etik boyutu. Sosyal Siyaset Konferansları, 59, 69-88.
12. Kış, E. (2009). Geleneksel ve sanal ofislerde iş doyumu: Bir alan araştırması. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri
13. Enstitüsü Büro Yönetimi Eğitimi Anabilim Dalı. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Kurland, N. B., ve Egan, T. D. (1999). Telecommuting: Justice and control in the virtual organization.
14. Organization Science, 10 (4), 500-513. Meşhur, H. F. A. (2007). Geleceğin çalışma biçimi tele çalışmaya ilişkin yaklaşımlar. IX. Akademik Bilişim
15. Konferansı Bildirileri, 31 Ocak-2 Şubat 2007 Dumlupınar Üniversitesi, Kütahya, 265-272.
16. O’Leary,D.E., Kuokka,D., ve Plant,R. (1997). Artificial intelligence and virtual organizations. Communications of the ACM, 40 (1), 52-59.
17. Onat, F. (2003). Bilişim teknolojileriyle değişen iş ortamında ortaya çıkan yeni bir meslek: Sanal sekreterlik- sanal asistanlık. 3. Ulusal Büro Yönetimi ve Sekreterlik Kongresi.
18. Ölçer, F. (2004). Uzaktan yönetim: Yeni bir yönetim yaklaşımı. Celal Bayar Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler
19. Fakültesi Dergisi, 11 (2), 53-67. Panteli, N., ve Dibben, M.R. (2001). Revisiting the nature of virtual organizations: Reflections on mobile communication systems. Futures, 33, 379-391.
20. Spraggon, M., ve Bodolica, V. (2007). Knowledge creation in small knowledge-based firms engaged in innovation generation. 6th Knowledge, Economy & Management International Congress, 2 radical İstanbul, 258
21. Şeker, T. B. (2005). Bilgi teknolojilerindeki gelişmeler çerçevesinde bilgiye erişimin yeni boyutları. Selçuk
22. Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 13, 377-391. Tutar, H. (2002). Sanal ofislerde koordinasyon ve iletişim: Teorik bir çerçeve. Gazi Üniversitesi Ticaret ve Turizm
23. Eğitim Fakültesi Dergisi, 2, 15-30. Tutar, H. (2006). Yönetim bilgi sistemi. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
24. Yıldız, M. S. (2007). Küçük ve orta ölçekli işletmelerde bilgi teknolojilerinin kullanım düzeyi ve bilgi teknolojilerinin firmalar üzerindeki etkileri-Düzce ili örneği. 6th Knowledge, Economy & Management
25. International Congress, İstanbul, 424-439. Yılmaz, İ. A. (2009). Ağırlama işletmeleri yöneticilerinin bilgiye ve bilgi yönetimine yönelik yaklaşımları:
26. Antalya’daki beş yıldızlı otel işletmeleri üzerinde bir uygulama. Mersin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Turizm İşletmeciliği ve Otelcilik Ana Bilim Dalı. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Watson-Manheim, M. B., Crowston, K., ve Chudoba, K. (2002). Discontinuities and continituities: A new way to understand virtual work. Information, Technology and People, 15 (3), 191-209.
27. Wilbur, S., ve Ing, S. (1996). Real-time video for informal workgroup communication: A survey of recent advances. Computer Networks and ISDN Systems, 28, 491-497.
28. Kesim,E. (http://zmyo.beun.edu.tr/yukle/notlard/isletme/1-donem/[ziy-107-emel-kesim]-buro- yonetimi.doc adresinden 31 Temmuz 2013 tarihinde alınmıştır.