BM Sürdürülebilir Kalkınma Amaçları Doğrultusunda Yükseköğretimde Wellbeing

Öz

Sürdürülebilirliğin sık duyulduğu COVID-19 pandemisiyle birlikte yaşamımıza, eskisi gibi devam etmenin akıllıca olmayacağı açıktır. Değişen dünya düzenine küresel olarak uyumlanma çabalarının arttığı bugünlerde bizden sonraki kuşakların ve gezegenimizin geleceği için çabalamalıyız; bu çalışma, tam da bu noktadan hareketle yapılmıştır. Küresel Amaçlar olarak da bilinen Sürdürülebilir Kalkınma Amaçları (SKA) 2015 yılında Birleşmiş Milletler tarafından yapılmış evrensel bir eylem çağrısıdır. Tüm insanların 2030 yılına kadar barış ve refah içinde yaşamasını sağlamak amacıyla on yedi tane amaç belirlenmiştir. Çalışmada, Sürdürülebilir Kalkınma Amaçlarından Sağlık ve Kaliteli Yaşam kapsamında yükseköğretim kurumlarında wellbeing halinin tesis edilmesi noktasında öneriler sunmak amaçlanmaktadır. Yükseköğretim kurumlarında eğitim gören ve meslek hayatlarında dünya vatandaşı olma sıfatlarıyla da söz sahibi olacak öğrenciler için karara katılım ya da bizzat karar mercii olma anı da yakındır. Dolayısıyla üniversite öğrencilerinin wellbeing halinin yükseltilmesinin, konuya başlangıç ve iş yaşamında hızlı verim alma açısından doğru nokta olduğu düşünülmektedir. Bu çalışma wellbeingin eğitim kalitesini artırma üzerinde katkısına değinmekte, yalnızca üniversite öğrencilerinin değil bu öğrencileri meslek hayatlarına hazırlayan akademisyenlerin ve üniversite hayatları boyunca iletişim kurmak durumunda oldukları idareci ve idari personellerin wellbeing düzeylerini artırma ile ilgili öneriler sunulmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Sürdürülebilir kalkınma amaçları
• SKA 3
• SKA 4
• yükseköğretimde wellbeing
• wellbeing

Wellbeing in Higher Education in context of UN Sustainable Development Goals

Öz

Sustainability became the trend topic with the COVID-19 pandemic and the current situation clearly proved that it would not be wise to continue our lives as before. Globally, as we all need to adapt to the changing world, we must strive to work for the sake of next generations and the future of our planet. This study was carried out precisely from this point. In 2015, the United Nations presented the Sustainable Development Goals (SDGs), which became a universal call for action. Seventeen goals have been set to achieve peace and prosperity for all before 2030. One of these goals, Good Health and Wellbeing (SDG 3) is meant to promote healthy lives and wellbeing for all ages. Before long, now-university students and soon-to-be-graduates will join decision-making processes or be the decision makers themselves. Hence, it is essential to consider ways to improve student wellbeing, introduce them to this concept and let them use it to gain advantage in career development. In this study, the contribution of wellbeing on improving the quality of education is emphasized, with suggestions to increase the wellbeing of a) university students, b) faculty members who prepare these students for their professional lives, and c) administrative staff with whom they communicate throughout their college lives.

Anahtar Kelimeler

• Sustainable development goals
• SDG 3
• SDG 4
• wellbeing
• wellbeing in higher education

Kaynakça

1. Abu Bakar, A., Osman, M., Bachok, S., Ibrahim, M. ve Mohamed, M. (2015). Modelling economic wellbeing and social wellbeing for sustainability: a theoretical concept. Procedia Environmental Sciences, 28, 286 – 296.
2. Agha, K. ve Khan, S. A. (2019). Work life balance among teachers employed in higher education in Oman: Emerging issues & challenges. Proceedings – the 7th International Research Symposium of the SGBED
3. Akar, H. (2015). Farklılaşan refah ölçüm yöntemleri ve eğitim açısından Türkiye’nin değerlendirilmesi. Finans, Politik & Ekonomik Yorumlar, 52(606), 23-40.
4. Aksu, L. (2011). Dünya'da ve Türkiye'de nüfus analizleri. Istanbul Journal of Sociological Studies, 0 (25), 219-311. https://dergipark.org.tr/en/pub/iusoskon/issue/9525/119038
5. American Psychological Association (APA). (2020). Stress in America 2020: A national mental health crisis. https://www.apa.org/news/press/releases/stress/2020/report-october
6. Australian National University (ANU). (yy). Physical wellbeing. https://www.anu.edu.au/covid-19-advice/health-wellbeing/strategies-for-wellbeing-at-home-or-on-campus/physical-wellbeing
7. Ateş-Aslantaş, B. ve Bengü, E. (2022). Sürdürülebilir kalkınma amaçları bağlamında üniversitelerde wellbeing dersi. 5. Uluslararası Sağlık Bilimleri Yaşam Kongresi.
8. Aydın, K.B. (2019). Özerk-ilişkisel benlik ölçeğinin geçerliği, güvenirliği ve öznel esenlik hali ile ilişkisi. International Journal of Education Technology and Scientific Researches, 4(8), 46-64.

9. Ballı, A. (2019). Sürdürülebilirlik, sürdürülebilir girişimcilik ve Türkiye’de sürdürülebilir girişimcilik. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 11(29), 464-483. http://doi.org/10.20875/makusobed.586555
10. Bilgin, V. (2009), Türkiye’de üniversite sorunu ve üniversite çalışanları üzerine bir araştırma. Ankara: Türk Eğitim-Sen. https://www.turkegitimsen.org.tr/lib_yayin/94.pdf
11. Borins, M. (1984). Holistic medicine in family practice. Can Fam Physician, 30, 101–6.
12. Carruthers, C.P. ve Hood, C.D. (2004). The power of the positive: Leisure and well-being. Therapeutic Recreation Journal, 38(2), 225-245.
13. Casas, F. ve González-Carrasco, M. (2019). Subjective well-being decreasing with age: New research on children over 8. Child Dev, 90(2), 375-394. http://doi.org/10.1111/cdev.13133
14. Çapar, H., Çınar, F. ve Arıcı, H. (2021). Communication problems with people on the streets during COVID-19 in terms of social well-being. 6. Uluslararası Sağlık Bilimleri ve Yönetimi Kongresi, Sözlü Sunum, SDÜ, 20-22 Mayıs 2021, E- proceeding.
15. Cihan-Aydoğdu, C. ve Bengü, B. (2021). Holistic me: A pilot study of an integrated approach for students’wellbeing. In Hakan Ergin & Şahabettin Akşab (Eds.), Participation in higher education: Voices and Experiences: 5th International Higher Education Conference (pp. 59-71)
16. Charles, S. T. ve Carstensen, L. L. (2010). Social and emotional aging. Annu Rev Psychol, 61, 383-409. http://doi.org/10.1146/annurev.psych.093008.100448
17. Engin, E. ve Akgöz, B. (2013). Sürdürülebilir kalkınma ve kurumsal sürdürülebilirlik çerçevesinde kurumsal sosyal sorumluluk kavramının değerlendirilmesi. Selçuk İletişim, 8(1), 85-94. https://dergipark.org.tr/en/pub/josc/issue/19026/200531
18. Ezzedeen, S. R., ve Swiercz, P. M. (2002). Rethinking work-life balance: Development and validation of the cognitive intrusion of work scale (CIWS). [A dissertation research proposal]. Proceedings of the 2002 Eastern Academy of Management Meeting.
19. Ezzedeen, S. R., ve Swiercz, P. M. (2007). Development and initial validation of a cognitive-based work-nonwork conflict scale. Psychological Reports. https://doi.org/10.2466/pr0.100.3.979-999
20. Feldman, P. ve Newman, N. (2021). Student and staff wellbeing. Emerge Education. From fixes to foresight: Jisc and Emerge Education insights for universities and startups.
21. Garcia, R. Paraiso, L. O., Sy-Luna, G., ve Laraño, L. (2021). Impact of COVID-19 pandemic on work-related stress among university faculty: a longitudinal study. International Journal of Recent Advances in Multidisciplinary Research, 8(4), 6725-6728.
22. Grimaldi, D. A ve Engel, M. S. (2007). Why descriptive science still matters. BioScience, 57(8), 646-647 https://doi.org/10.1641/B570802
23. GuildHE (2018), Wellbeing in higher education: A guildeHe research report. https://www.guildhe.ac.uk/wp-content/uploads/2018/10/GuildHE-Wellbeing-in-Higher-Education-WEB.pdf w.guildhe.ac.uk
24. Güleryüz, E.H. (2021). Akdeniz Avrupası'nda turizm, ekonomik refah ve mutluluk. Uluslararası Anadolu Sosyal Bilimler Dergisi, 5(3), 770-778. http://doi.org/10.47525/ulasbid.884534 .
25. Gursel-Bilgin, G. ve Bengu, E. (2021). Overcoming the Obstacles of Peace Education Through Wellbeing Practices. Adıyaman University Journal of Educational Sciences, 11(2). 80-92 . http://doi.org/10.17984/adyuebd.1012782
26. Gürsoy, Ö. ve Sevin, H. D. (2021). Boş zaman aktivitelerine katılım ile algılanan wellness (esenlik) ilişkisi. OPUS International Journal of Society Research, 18(42), 5444-5479. http://doi.org/10.26466/opus.897041.
27. Hernández-Torrano, D., Ibrayeva, L., Sparks, J., Lim, N., Clementi, A., Almukhambetova, A., Nurtayev, Y. ve Muratkyzy, A. (2020). Mental health and well-being of university students: A bibliometric mapping of the literatüre. Front. Psychol. 11(1226), 1-16. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2020.01226
28. Joshanloo, M, Rastegar, P. ve Bakhshi, A. (2012). The big five personality domains as predictors of social wellbeing in Iranian university students. Journal of Social and Personal Relationships, 29(5), 639–660.
29. Karacan, R. (2020). Ekonomik büyüme refah düzeyini artırır mı? Hoşnutsuzluk endeksi yaklaşımı ile test edilmesi: Endonezya, İran ve Suudi Arabistan örneği. Journal of Emerging Economies and Policy, 5(1), 5-16.
30. Lockwood, N. R. (2003). Work/life balance challenges and solutions. Research Quarterly. http://old.adapt.it/adapt-indice-a-z/wp-content/uploads/2014/06/lockwood_work_life_balance_2003.pdf
31. Mabahwi, N. A. B, Leh, O. L. H. ve Omar, D. (2014). Human health and wellbeing: Human health effect of air pollution. Procedia: Social and Behavioral Sciences, 153, 221 – 229. AMER International Conference on Quality of Life. The Pacific Sutera Hotel, Sutera Harbour, Kota Kinabalu, Sabah, Malaysia, 4-5 January 2014. https://doi.org/10.1016/j.sbspro.2014.10.056
32. Maurya, R. K., DeDiego, A. C., ve Bruce, M. A. (2021). Application of yoga as a spiritual practice to enhance counselor wellness and effectiveness. Counseling and Values, 66, 57-66. https://doi.org/10.1002/cvj.12144
33. Mcleod, S. (2018). Maslow's hierarchy of needs. Simply Psychology. https://canadacollege.edu/dreamers/docs/Maslows-Hierarchy-of-Needs.pdf
34. Morgan, M. (2019). Fostering engagement in higher education of all stakeholders in the delivery of a high quality student experience. [Doctoral thesis]. Bournemouth University.
35. Öner, Ç. (2019). Egzersiz katılımcılarının temel psikolojik ihtiyaçları ve mental iyi oluşlarının incelenmesi. Akdeniz Spor Bilimleri Dergisi, 2(2), 159-174.
36. O’Brien, T. ve Guiney, D. (2018). Staff wellbeing in higher education: A research study for education support partnership. Education Support Partnership. https://www.educationsupport.org.uk/media/fs0pzdo2/staff_wellbeing_he_research.pdf
37. OECD (2020). How's Life? 2020: Measuring Well-being. OECD Publishing, Paris. https://doi.org/10.1787/ea714361-en
38. Özçifçi, İ., Kaymaz, I., Tazebay, İ. & Elmalı, F. (2021). Çevrenin restoratif kalitesinin ölçümü: Algılanan restoratiflik ölçeğinin Türkçeye uyarlanması. Avrupa Bilim ve Teknoloji Dergisi, (23), 288-295.
39. Quinn, K. (2021). Social media and social wellbeing in later life. Ageing & Society, 41, 1349–1370.
40. O’Connor, C. I. (2001). Characteristics of spirituality, assessment and prayer in holistic nursing. Nursing Clinics of North America. 36(1), 33-46.
41. Parus, B. (2000). Measuring the ROI of work/life programs. Workspan, 43(9), 50-54.
42. Rath, T. ve Harter, J. (2013). Wellbeing-esenlik. İstanbul Kültür Üniversitesi İKÜ Yayınevi: İstanbul. https://globalwellnessinstitute.org/what-is-wellness/wellness-economy-definitions
43. Seldon, A. ve Martin, A. (2017). The positive and mindful university. HEPI Occasional Paper. https://www.hepi.ac.uk/wp-content/uploads/2017/09/Hepi-The-Positive-and-Mindful-University-Paper-18-Embargoed-until-21st-Sept-1.pdf
44. Seligman, M. (2011). Flourish. Free Press: New York.
45. Signorettaa, P. E., Buffel, V. ve Bracke, P. (2019). Mental wellbeing, air pollution and the ecological state. Health & Place, 57, 82-91. https://doi.org/10.1016/j.healthplace.2019.03.003
46. Şinik, E. (2021). Wellbeing uzmanlığı sertifika programı ders dökümanları. Gedik Üniversitesi.
47. Shields, P. ve Rangarajan, N. (2013). A playbook for research methods: Integrating conceptual frameworks and project management. Stillwater, OK: New Forums Press.
48. Teke Lloyd, F. A., Türk, U. ve Bengü, E. (2022). COVID-19 uzaktan eğitim sürecinde öne çıkan faktörler: Bir devlet üniversitesi örneği. Trakya Eğitim Dergisi, 12(3), 1619-1633. http://doi.org/10.24315/tred.1015999
49. TDK. (2022). Türkçe sözlük. Türk Dil Kurumu. http://sozluk.gov.tr/
50. The Global Wellness Institute (GWI). (2021). Global Wellness Report. https://www.globalwellnesssummit.com/press/press-releases/gws-releases-in-depth-2021-trends-reort/
51. Tjale, A. A. ve Bruce, J. (2007) A concept analysis of holistic nursing care in paediatric nursing. Curationis, 30(4), 45-52. https://pdfs.semanticscholar.org/2d4f/0f2caf105902e1fdb59c58379e6317b1609f.pdf
52. Türk, U. (2020). Gelir dağılımında fırsat eşitsizliği ve alt kırılımları: Türkiye üzerine bir araştırma. Alternatif Politika, 12(2), 311-335.
53. UNDP Türkiye. (2022). Birleşmiş milletler kalkınma programı. https://www.tr.undp.org/content/turkey/tr/home/sustainable-development-goals.html
54. United Nations. (2022). Department of economic and social affairs sustainable development. https://sdgs.un.org/goals
55. UNSTATS (2022). The Sustainable Development Goals Report 2022. Ed. Lois Jensen. https://unstats.un.org/sdgs/report/2022/The-Sustainable-Development-Goals-Report-2022.pdf
56. Winefield, A. H., Gillespie, N., Stough, C., Dua, J., Hapuarachchi, J., ve Boyd, C. (2003). Occupational stress in Australian university staff: Results from a national survey. International Journal of Stress Management, 10(1), 51-63. https://psycnet.apa.org/buy/2003-06067-006
57. YÖK. (2020). Yükseköğretimde yeni YÖK projeleri. Rapor. https://www.yok.gov.tr/Documents/Yayinlar/Yayinlarimiz/2020/bolgesel_kalkinma_odakli_universiteler.pdf
58. Yurcu, G. (2019). Turizm öğrencilerinin sportif rekreatif faaliyet katılım ve wellness algılamalarının demografik değişkenler açısından incelenmesi. Safran Kültür ve Turizm Araştırmaları Dergisi, 2 (2), 177-191.