İZLEME TESTLERİNİN ÖĞRENCİ AKADEMİK BAŞARISI ÜZERİNE ETKİSİ

Öz

İzleme testleri, geribildirim ve düzeltme çalışmalarıyla öğrenci başarısını arttırmak amacıyla kullanılmaktadır. Bu araştırmanın amacı, her konu sonunda izleme testleri uygulayıp, öğrencilerin öğrenme eksikliklerini fark etmelerini sağlamak ve biyoloji konularını öğrenmelerine yardımcı olmaktır. Ayrıca izleme testlerinin öğrencilerin başarı düzeylerini ne derecede arttırılabileceğini araştırmaktır. İzleme testlerinin öğrencilerin başarısı üzerine etkisini test etmek amacıyla deneysel desen kullanılmıştır. Bu çalışma 2014/2015 öğretim yılının birinci döneminde Ankara’da 9. ve 10. sınıf  öğrencileriyle yürütülmüştür. Deney ve kontrol gruplarının uygulama öncesinde denk olduklarını göstermek için Seviye Belirleme Sınavı (SBS) verileri kullanılmıştır. Araştırma dokuzuncu sınıflarda deney grubu 27, kontrol grubu 28 ve onuncu sınıflarda deney grubu 28, kontrol grubu 27 olmak üzere toplam 110 öğrenci ile yürütülmüştür. Deney gruplarına kontrol gruplarından farklı olarak her konu sonunda dörder adet izleme testi uygulanmıştır. Her iki grubun başarısını ölçmek amacıyla aynı sorulardan oluşan yazılı sınav uygulanmıştır. Deney ve kontrol gruplarının yazılı sınav puanları normal dağılım göstermiştir. Deney ve kontrol gruplarının SBS ortalama puanlarının istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık göstermemiştir (dokuzuncu sınıflar için p = .557, onuncu sınıflar için p = .671). Bu durum deney ve kontrol gruplarının başarılarının uygulama öncesinde denk olduğunu göstermiştir. Deney gruplarına yazılı öncesinde ve her konu sonrasında uygulanmak üzere 20’şer adet sorudan oluşan izleme testleri hazırlanmıştır. İzleme testleri uygulanmış, sorular sınıfta çözülmüş ve öğrencilere geribildirim verilmiştir. Deney ve kontrol gruplarının başarılarını test etmek amacıyla yazılı sınav ortalama puanlarına bakılmıştır. Hem dokuz hem de onuncu sınıflardaki deney ve kontrol gruplarının sınav ortalama puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık tespit edilmiştir (dokuzuncu sınıflar için p < .01, onuncu sınıflar için p < .01). Ayrıca deney gruplarının yazılı sınav puanları ile izleme testleri ortalama puanları arasında yüksek ve pozitif yönde bir korelasyon olduğu belirlenmiştir (dokuzuncu sınıflar için r = .712, onuncu sınıflar içi r = .822). Sonuç olarak, izleme testleri öğrencilerin başarısını arttırmaya yardımcı olmakta ve sınavlardan daha yüksek puanlar almalarına katkı sağlamaktadır. Öğrencilerin izleme testleri puanları ile sınav sonuçları arasında pozitif bir ilişki bulunmaktadır. İzleme testlerinden elde edilen veriler incelenerek öğrencilerin öğrenme eksiklikleri azaltılabilir.    

Anahtar Kelimeler

• Biyoloji,izleme testi,ölçme,geri bildirim,ortaöğretim

THE IMPACT OF FORMATIVE TESTS ON STUDENT ACADEMIC ACHIEVEMENT

Öz

Formative tests are used with feedback and correctional education programs to help increase student achievement. The purpose of this study is to apply formative tests at the end of every subject, to recognize students’ learning deficiencies and help them learn Biology topics. In addition, extent of formative tests for improvement of student achievement level are assessed. Experimental design was used to test the effect of monitoring tests on student achievement. This study was conducted during the first semester of the 2014/2015 academic year and applied to 9^th and 10^th grade students in attending a secondary school in Ankara. Before the implementation, Placement Test (SBS) data were used to show that experimental and control groups were identical. Experimental group n = 27, control group n = 28; 10^th grade experimental n = 28, control n = 27, total participants n= 110. Four formative tests were administered to the experimental groups only, at the end of each topic. To measure achievement of both groups, the exam contending the same questions was administered. Exam scores of both groups showed normal distribution. SBS scores of experimental and control groups did not differ significantly (for 9^th grade p = .557, for 10^th grade p = .671). The results are interpreted as experimental and control groups’ achievement scores to be equal before the study. Formative tests consisting of twenty questions were prepared for experimental groups after each topic and before the exam. Formative tests were applied after each topic, questions were solved in class and feedback were given to experimental groups. In order to test the success of the experimental and control groups, average exam scores were analyzed. Significant statistical differences were found between both 9^th and 10^th grade of experimental and control groups concerning average exam scores (for 9^th grade p < .001, for 10^th grade p < .001).  Moreover high and positive correlation was found between the exam and formative test average scores of the experimental groups (9^th grade r = .712, 10^th grade r = .822). In conclusion, formative tests help increase student success and contribute to higher achievement scores in exams. There is a positive correlation between the students’ exam results with formative tests scores. By considering data obtained from formative tests, students’ learning deficiencies can be reduced.

Anahtar Kelimeler

• Biology,formative test,assessment,feed-back,secondary school

Kaynakça

1. Acar, M. & Anıl, D. (2009). Sınıf öğretmenlerinin performans değerlendirme sürecindeki değerlendirme yöntemlerini kullanabilme yetenekleri, karşılaştıkları sorunlar ve çözüm önerileri. TÜBAV Bilim Dergisi, 2(3), 354-363.
2. Alır, A. (2015). Ortaokul öğrencilerinin web tavanlı biçimlendirici değerlendirme sistemini kabul yapılarının ve sistemdeki dönütlerle etkileşimlerinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi. Hacettepe Üniversitesi Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Eğitimi Anabilim Dalı.
3. Atik, A. D. (2015). Ortaöğretim 9 ve 10. sınıf Biyoloji dersi öğretim programının farklı değişkenler açısından öğretmen ve öğrenci görüşlerine göre incelenmesi. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Doktora Tezi.
4. Aydeniz, M. & Pabuccu, A. (2011). Understanding the impact of formative assessment strategies on first year university students’ conceptual understanding of chemical concepts. Necatibey Faculty of Education Electronic Journal of Science and Mathematics Education. 5(2), 18-41.
5. Bahçeci, D. & Kuru, M. (2006). Portfolyo değerlendirmesinin insan iskelet sistemi konusunda öğrenci akademik başarısı üzerine etkisi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 7(2), 145-162.
6. Bayar, S. & Şentürk, Ş. (2015). Fizik, Kimya, Biyoloji ortaöğretim alan öğretmenlerinin alternatif ölçme değerlendirme tekniklerine ilişkin görüşleri. Amasya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 4(1), 118-135.
7. Ben-David, M. F. (2000). The role of assessment in expanding professional horizons. Medical Teacher, 22(5), 472-477.
8. Bennett, R. E. (2011). Formative assessment: A critical review. Assessment in Education: Principles, Policy & Practice, 18, 5-25.

9. Birgin, O. & Baki, A. (2012). Sınıf öğretmenlerinin ölçme değerlendirme uygulama amaçlarının yeni matematik öğretimi programı kapsamında incelenmesi. Eğitim ve Bilim, 37, 152-167.
10. Birgin, O. (2008). Alternatif bir değerlendirme yöntemi olarak portfolyo değerlendirme uygulamasına ilişkin öğrenci görüşleri. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 6(1), 1-24.
11. Black, P., Harrison, C., Hodgen, J., Marshall, B. & Serret, N. (2010). Validity in teachers’ summative assessments. Assessment in Education: Principles, Policy & Practice, 17(2), 215-232.
12. Black, P., Harrison, C., Lee, C., Marshall, B. & William, D. (2004). Working inside the black box: Assessment for learning in the classroom. London, UK: King’s College London Department of Education and Professional Studies, Open University Press, 86(1), 8-21.
13. Black, P. & William, D. (1998). Assessment and classroom learning. Assessment in Education; Principles, Policy & Practice. 5(1), 7-71.
14. Bloom, B. S. (1984). The search for methods of group instruction as effective as one to one tutoring. Educational Leadership, 41(9), 4-17.
15. Bloom, B.S., Hastings,T.J., Madaus G.F. (1971), Handbook on formative and summative evaluation of student learning. New York: Mc. Graw- Hill Book Comp.
16. Buluınuz, N., Bulunuz, M., Karagöz, F. & Tavşanlı, Ö. F. (2016). Achievement levels of middle school students in the standardized science and technology exam and formative assessment probes: a comparative study. Journal of Education in Science, Environment and Health (JESEH), 2(1), 33-50.
17. Bulunuz, M. & Bulunuz, N. (2013). Fen öğretiminde biçimlendirici değerlendirme ve etkili uygulama örneklerinin tanıtılması. Türk Fen Eğitimi Dergisi, 10(4), 119-135.
18. Burns, E. R. (2010). “Anatomizing” reversed: Use of examination questions that foster use of higher order learning skills by students. Anatomical Sciences Education, 3, 330-334.
19. Carrillo-de-la-Pena, & Perez, J. (2012). Continuous assessment improved academic achievement and satisfaction of psychology students in Spain. Society for Teaching of Psychology, 39(1), 45-47.
20. Carrillo-de-la-Pena, M. T., Bailles, E., Caseras, X., Martinez, A., Ortet, G. & Perez, J. (2009). Formative assessment and academic achievement in pre-graduate students of health sciences. Advances in Health Science Education, 14, 61-67.
21. Cassady, J.C. & Gridley, B. E. (2005). The effects of online formative and summative assessment on test anxiety and performance. The Journal of Technology, Learning and Assessment, 4, 4-30.
22. Chamoso, J. M. & Caceres, M. J. (2009). Analysis of the reflections of student-teachers of mathematics when working with learning portfolios in Spanish university classrooms. Teaching and Teacher Education, 25, 198-206.
23. Chin, C., Brown, D.E. & Bruce, B.C. (2002). Student-generated questions: a meaningful aspect of learning in science. International Journal of Science Education. 24(5), 521-549.
24. Clark, C.M. & Rust, F.O. (2006). Learning-centered assessment in teacher education. Studies in Educational Evaluation. 32, 73-82.
25. Clynes, M. P. & Raftery, S. E. C. (2008). Feedback: an essential element of student learning in clinical practice. Nurse Education in Practice, 8, 405-411.
26. Cramer, D. & Howitt, D. (2004). The sage dictionary of statistics. London: SAGE.
27. Cramer, D. (1998). Fundamental statistics for social research: step-by-step calculations and computer techniques using SPSS for windows. London: Psychology.
28. Cukusic, M., Garaca, Z., & Jadric, M. (2014). Online self-assessment and students’ success in higher education institutions. Computers & Education, 72, 100-109.
29. Çalışkan, M., (2015). Ways of providing effective feedback. International Periodical for the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 10/11, 417-430.
30. Çoruhlu, Ş., T., Nas, E. S. & Çepni, S. (2009). Fen ve Teknoloji öğretmenlerinin alternatif ölçme ve değerlendirme tekniklerini kullanmada karşılaştıkları problemler: Trabzon örneği. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(1), 122-141.
31. Dobson, J. L. (2008). The use of formative online quizzes enhance class preparation and scores on summative exams. Advances in Physiology Education, 32, 297-302.
32. Duran, M., Mıhladız, G. & Ballıel, B. (2013). İlköğretim öğretmenlerinin alternatif değerlendirme yöntemlerine yönelik yeterlik düzeyleri. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 2(2), 26-37.
33. Erbaş, D. & Yücesoy, Ş. (2002). Özel eğitim öğretmenliği programında yer alan uygulama derslerini yürütürken kullanılan iki farklı dönüt verme yönteminin karşılaştırılması. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 2(1), 109-120.
34. Erden, M. & Akman, Y. (1998), Gelişim Öğrenme- Öğretme. Ankara: Arkadaş.
35. Evans, D. J. R., Zeun, P. & Stanier, R. A. (2013). Motivating student learning using a formative assessment journey. Journal of Anatomy, 1-8.
36. Flowers, C., Ahlgrim-Delzell, L., Browder, D. & Spooner, F. (2005). Teachers’ perceptions of alternate assessment. Research & Practice for Persons with Severe Disabilities, 30(2), 81-92.
37. Furtak, E. M. (2009). Formative assessment for secondary science teacher. Thousand Oaks, CA: Corwin Press.
38. Gelbal, S. & Kelecioğlu, H. (2007). Öğretmenlerin ölçme değerlendirme yöntemleri hakkındaki yeterlik algıları ve karşılaştıkları sorunlar. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 33, 135-145.
39. Hancock, D. R. (2007). Effects of performance assessment on the achievement and motivation of graduate students. Active Learning in Higher Education, 8(3), 219-231.
40. Hattie, J., & Gan, M. (2011). Instruction based on feedback. In P. Alexander & R. E. Mayer (Eds.), Handbook of research on learning and instruction (pp. 249–271). New York, NY: Routledge.
41. Karaca, E. (2011). Öğretimde geribildirimin önemi, gerekliliği ve niteliğine ilişkin öğrenci algıları. e-Journal of New World Sciences Academy, 6(2), 1951-1960.
42. Karal, H. & Çelik, Z. (2010). Designing components of sample system considering effect of web-based technologies on meaningful measurement and assessment practices. Procedia Social and Behavioral Sciences, 9, 908-912.
43. Kaya, Z. & Tan, Ş. (2014). New trends of measurement and assessment in distance education. Turkish Online Journal of Distance Education, 15(1), 206-217.
44. Kealey, E. (2010). Assessment and evaluation in social work education: formative and summative approaches. Journal of teaching in social work, 30, 64-74.
45. Kibble, J. D., Johnson, T. R., Khalil, M. K., Nelson, L. D., Riggs, G. H., Borrero, J. L. & Payer, A. F. (2011). Insights gained from the analysis of performance and participation in online formative assessment, teaching and learning in medicine: An International Journal, 23(2), 125-129.
46. Kibble, J. (2007). Use of unsupervised online quizzes as formative assessment in medical physiology course: effects of incentives on student participation and performance. Advances Physiology Education, 31, 253-260.
47. Kleij, F. M., Eggen, T.J.H.M., Timmers, C. E. & Veldkamp, B. P. (2011). Effects of feedback in a computer-based assessment for learning. Computers & Education, 58, 263-272.
48. Marden, N. Y., Ulman, L. G., Wilson, F. S. & Velan, G. M. (2013). Online feedback assessment in physiology: effects on students’ learning experiences and outcomes. Advances in Physiology Education, 37, 192-200.
49. Marriott, P. (2009). Students’ evaluation of the use of online summative assessment on an undergraduate financial accounting module. British Journal of Educational Technology, 40(2), 237-254.
50. McDaniel, M. A., Wildman, K. M. & Anderson, J. L. (2012). Using quizzes to enhance summative-assessment performance in a web-based class: An experimental study. Journal of Applied Research in Memory and Cognition, 1, 18-26.
51. McNulty, J. A., Espiritu, B. R., Hoyt, A. E., Ensminger, D. C. & Chandrasekhar, A. C. (2014). Associations between formative practice quizzes and summative examination outcomes in a medical anatomy. Anatomical Sciences Education, 1-8.
52. Montemayer, L.L.E. (2004). Formative and summative assessment of the problem-based learning tutorial session using a criterion referenced system. International Association Medical Science Educators, 14, 8-14.
53. Munzur, Z. (2014). Reflections on the impact of absence of summative assessment on students’ motivation and learning. Journal of Education and Future, 6, 71-89.
54. Nazlıçiçek, N. & Akarsu, F. (2008). Fizik, Kimya ve Matematik öğretmenlerinin değerlendirme açılarıyla ilgili yaklaşımları ve uygulamaları. Eğitim ve Bilim, 33, 18-29.
55. Nicol, D. J. & Macfarlane-Dick, D. (2006). Formative assessment and self-regulated learning: A modal and seven principles of good feed-back practice. Studies in Higher Education, 31(2), 199-218.
56. Olson, BL. & McDonald, VL. (2004). Influence of online formative assessment upon student learning in biomedical science courses. Journal of Dental Education, 68, 656-659.
57. Oral, B. (2000). Öğretmen adaylarının algılarına göre ilköğretim sınıf öğretmenlerinin dönüt ve düzeltme davranışları. Eğitim Araştırmaları, 2, 59-64.
58. Özçelik, D. A. (1998). Eğitim Programları ve Öğretim. (4. Baskı). Ankara. ÖSYM Yayınları.
59. Öztürk, A. Y. & Şahin, Ç. (2014). Alternatif ölçme değerlendirme yöntemlerinin akademik başarı, kalıcılık, özyeterlilik algısı ve tutum üzerine etkisi. Eğitimde Kuram ve Uygulama, 10(4), 1022-1046.
60. Pachler, N., Daly, C., Mor, Y., & Mellar, H. (2010). Formative e-assessment: practitioner cases. Computers & Education, 54, 715–721.
61. Ross, J. A. & Bruce, C. D. (2007). Teacher self-assessment: A mechanism for facilitating professional growth. Teaching and Teacher Education, 23, 146-159.
62. Rowe, A. D. & Wood, L. N. (2007). What feedback to students want? http://www.aare.edu.au/data/publications/2007/row07086.pdf adresinden 10.08.2016 tarihinde indirilmiştir.
63. Saka, Ö. F. (2004). İngilizce dersinde uygulanan izleme testlerinin öğrenci başarısına etkisi. Doktora Tezi. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yabancı Dil Öğretimi Anabilim Dalı.
64. Senemoğlu, N. (2009). Gelişim öğrenme ve öğretim. (Geliştirilmiş 14. Baskı). Ankara: Pegem Akademi.
65. Sönmez, V. (2009). Program geliştirmede öğretmen el kitabı (15. Baskı). Ankara: Anı Yayıncılık.
66. Srivasta, T. K., Waghmare, L. S., Vagha, S. J. & Mishra, V. P. (2013). Effective feedback practices in formative assessment: Recognizing the relevance. Journal of Education and Practice, 4, 47-56.
67. Stanca, C., Georgescu, S., Mina, S. & Olteanu, A. (2015). Measures of transforming the summative assessment in formative assessment in students activities evaluation at Constanta Maritime University. Karabük University Journal ıf Institute of Social Sciences, 5(1), 32-47.
68. Şahin, M. (2014). Üniversite öğretim elemanlarının sınıf içi öğretimsel davranışlarına yönelik öğrenci görüşlerinin incelenmesi (Çankırı Karatekin Üniversitesi Örneği). Turkish Studies- International Periodical for the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 9, 499-515.
69. Tan, Ş. (2016). SPSS ve Excel uygulamalı temel istatistik – 1. Pegem Akademi: Ankara.
70. Taras, M. (2010). Student self-assessment: processes and consequences. Teaching in Higher Education, 15(2), 199-209.
71. Türnüklü, E. B. (2003). Türkiye ve İngiltere’deki matematik öğretmenlerinin değerlendirme biçimleri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 24, 108-118.
72. Yurdabakan, İ. (2011). Yapılandırmacı kuramın değerlendirmeye bakışı: Eğitimde alternatif değerlendirme yöntemleri: Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 44(1), 51-77.
73. Uğurlu, R. & Akkoç, H. (2011). Matematik öğretmen adaylarının ölçme-değerlendirme bilgilerinin gelişiminin tamamlayıcı-şekillendirici ölçme değerlendirme bağlamında incelenmesi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 30, 155-167.
74. Velan, G. M., Jones, P., McNeil, H. P. & Kumar, R. K. (2008). Integrated online formative assessments in the biomedical sciences for medical students: benefits for learning. BMC Medical Education, 8(52).