The Effects of Respect for Diversity Program with Family Involvement on 5 and 6 Year Old Children Respect for Diversity

Öz

The main aim of this study is to examine the effect of Respect for Diversity Program with Family Involvement developed for the age group of 5-6 years on children's level of respect for diversity. Prepared based on a constructivist approach; "Respect for Diversity Program with Family Involvement Developed for the Age Group of 5-6 Years" consists of a total of 52 integrated activities, each of them implemented for 3 days a week. The study is a quantitative study. A model with a pretest-posttest control group, which is among the experimental models, was used in the study. The study group consisted of a total of 23 children; 12 in the experimental group (7 girls, 5 boys) and 11 in the control group (7 girls, 4 boys) in the age group of 5-6 years attending preschool education in Kadıköy, İstanbul in the spring term of the school year of 2015-2016. The "Scale of Respect for Diversity" developed by Ekmişoğlu (2007) was used in the research. Non-parametric tests were used in the analysis of the data. The Mann Whitney U test was employed to determine whether there was a difference between the pre-test results of the experimental and control groups. The Wilcoxon Signed Sequence Test was used to compare the pre-test and post-test total scores of the experimental group. The difference between the post-test scores of the experimental and control groups was checked by the Mann-Whitney U test. On the grounds of the study results, it is possible to state that the “Respect for Family-Attended Diversity Curriculum Developed for the Age Group of 5-6 Years” affects children’s levels of respect for diversity positively.

Anahtar Kelimeler

• Preschool education,Respect for diversity,Respect for diversity programs,Family involvement

5-6 Yaş Grubu İçin Geliştirilen Aile Katılımlı Farklılıklara Saygı Programı’nın Çocukların Farklılıklara Saygı Düzeyine Etkisinin İncelenmesi

Öz

Bu çalışmanın amacı, “5-6 Yaş Grubu İçin Geliştirilen Aile Katılımlı Farklılıklara Saygı Programının” çocukların farklılıklara saygı düzeyine etkisinin incelemektir. Yapılandırmacı yaklaşım temel alınarak hazırlanan “5-6 Yaş Grubu İçin Geliştirilen Aile Katılımlı Farklılıklara Saygı Programı” haftada 3 gün her güne birer tane olmak üzere toplam 52 adet bütünleştirilmiş etkinlikten oluşmaktadır. Araştırma nicel bir çalışmadır. Deneysel modellerden ön test-son test kontrol gruplu model kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu 2015-2016 eğitim ve öğretim yılı bahar döneminde İstanbul ilinin Kadıköy ilçesinde yer alan okul öncesi eğitim kurumuna devam eden 5-6 yaş grubundaki 12 kişilik deney grubu (7 kız 5 erkek), 11 kişilik kontrol grubu (7 kız 4 erkek) olmak üzere toplam 23 çocuk oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Ekmişoğlu (2007) tarafından geliştirilen “Farklılıklara Saygı Ölçeği” kullanılmıştır. Verilerin çözümlenmesinde non-parametrik testler kullanılmıştır. Deney ve kontrol grupların ön test sonuçları arasında fark olup olmadığını belirlemek üzere Mann Whitney-U testi yapılmıştır. Deney grubunun ön test ve son test toplam puanlarını karşılaştırmak için Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi kullanılmıştır. Deney ve kontrol grubunun son test puanları arasında fark olup olmadığı Mann Whitney-U testi ile kontrol edilmiştir. Araştırma sonuçlarına dayanarak, “5-6 Yaş Grubu İçin Geliştirilen Aile Katılımlı Farklılıklara Saygı Programının” çocukların farklılıklara saygı düzeyini olumlu yönde etkilediği söylenebilir.

Anahtar Kelimeler

• Aile katılımı,Farklılıklara saygı,Farklılıklara saygı programları,Okul öncesi eğitim

Kaynakça

1. Aamodt, S. ve Wang, S. (2013). Çocuğunuzun beynine hoş geldiniz. İstanbul: NTV Yayınları.
2. Aboud, F. E. (1988). Children and prejudice. Oxford: Basil Blackwell.
3. Akıncı, B., Nergiz, A., ve Gedik, E. (2015). Uyum süreci üzerine bir değerlendirme: Göç ve toplumsal kabul. Göç Araştırmaları Dergisi, 1(2), 58-83.
4. Aktaş Arnas, Y. (2013). Okul öncesi eğitimde aile katılımı. Y. Aktaş Arnas (Ed.), Aile eğitimi ve okul öncesinde aile katılımı içinde (54-61). Ankara: Vize Yayıncılık.
5. Black-Gutman, D., ve Hickson, F. (1996). The relationship between racial attitudes and social-cognitive development in children: An Australian study. Developmental Psychology, 32(3), 448.
6. Brinson, S. (2001). Racial attitudes and racial preferences of African American preschool children as related to the ethnic identity of primary caregivers. Contemporary Education, 72(2), 15-21.
7. Büyüköztürk, Ş. (2007). Deneysel desenler: ön test - son test kontrol grubu desen ve veri analizi (2. baskı). Ankara: Pegem A Yayıncılık.
8. Connolly, P., Smith, A. ve Kelly, B. (2009) Ethnic habitus and young children: a case study of Northern Ireland, European Early Childhood Research Journal, 17(2), 217-232.

9. Creswell, J. W. (2013). Araştırma deseni (Çev. S. B. Demir). Ankara: Eğiten Kitap.
10. Delice, A. (2010). The Sampling Issues in Quantitative Research. Educational Sciences: Theory and Practice, 10(4), 2001-2018.
11. Derman-Sparks, L. Ve A.B.C Task Force; (1989) Anti-bias curriculum: tools for empowering young children, Washington : DC; NAEYC.
12. Doyle, A. B., ve Aboud, F. E. (1995). A longitudinal study of White children's racial prejudice as a social-cognitive development. Merrill-Palmer Quarterly, 41(2), 209-228.
13. Ekmişoğlu, M. (2007). Erken çocukluk döneminde farklılıklara saygı kavramı hakkında öğretmen görüşlerinin incelenmesi ve farklılıklara saygı ölçeği'nin geçerlik ve güvenirlik çalışması (Yüksek lisans tezi). Onsekiz Mart Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Çanakkale. Erdoğan, F. K., ve Baş, S. (2018). Özel gereksinimli birey farkındalığının 4-6 yaş çocuklarına kazandırılması. Yaratici Drama Dergisi, 13(1), 101-113.
14. Eren, S. (2015). Öyküleştirme yöntemine dayalı eğitimin beş yaş çocuklarında farklılıklara saygı kazanımına etkisinin incelenmesi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Hacettepe Üniversitesi. Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Ankara.
15. Fantuzzo, J., Butlosky-Shearer, R., McDermott P. A., McWayne, C., Frye, D. ve Perlman, S. (2007). Investigations of social-emotional classroom behavior and school readiness for low-income urban preschool children. School Psychology Review, 36, 44-62.
16. Gürşimşek, I. (2003). Okul öncesi eğitime aile katılımı ve psikososyal gelişim. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri.
17. KEDV, (2006). Erken çocuklukta farklılıklara saygı eğitimi el kitabı. İstanbul: Derin Yayınları.
18. M.E.B (2013). Milli eğitim bakanlığı temel eğitim genel müdürlüğü okul öncesi eğitim programı. Ankara: Devlet Kitapları Müdürlüğü.
19. May, S. (Ed.). (1999). Critical multiculturalism: rethinking multicultural and antiracist education, London: Falmer Press.
20. McWayne, C., Campos, R., ve Owsianik, M. (2008). A multidimensional, multilevel examination of mother and father involvement among culturally diverse Head Start families. Journal of School Psychology, 46(5), 551-573.
21. Murray, J. (2012). Learning to live together: an exploration and analysis of managing cultural diversity in centre-based early childhood development programmes. Intercultural Education, 23(2), 89-103.
22. Oktay, A., Gürkan, T., Zembat, R., ve Unutkan, Ö. P. (2006). Ne yapıyorum? neden yapıyorum? nasıl yapmalıyım?. İstanbul: YaPa Yayınları.
23. Özbek, Ö. Y. (2011). 60-72 aylık çocuklara uygulanan aile katılımlı ilköğretime hazırlık programının çocukların ilköğretime hazırbulunuşluk düzeyine etkisi (Yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
24. Özel, E., Konca, A. S., ve Çağdaş, A. (2016). Investigating parental involvement at beginning of elementary school. Journal of Theory and Practice in Education 12(4), 891-908.
25. Özsoy, E., ve Yıldız, G. (2013). Kişilik kavramının örgütler açısından önemi: bir literatür taraması. İşletme Bilimi Dergisi, 1(2), 1-12.
26. Öztürk, Ş., Şahin, Ş. ve Mercan, E., (2010). Üniversite öğrencilerinin okul öncesi eğitime ilişkin görüşleri (ondokuzmayıs üniversitesi örneği). Ahi Evran Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(1), 175-186
27. Palmer, G. (1990). Preschool children and race: An Australian study. Australian Journal of Early Childhood, 15(2), 3-8.
28. Pelletier, J., ve Brent, J. M. (2002). Parent participation in children’school readiness: The effects of parental self-efficacy, cultural diversity and teacher strategies. International Journal of Early Childhood, 34(1), 45-60.
29. Polat, Ö. (2007). Çin’i ülke ve kültür olarak 5-6 yaş çocuklarına tanıtan eğitim programının etkisinin deneysel olarak incelenmesi. Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 155-162.
30. Ramsey, P. G. (1987). Teaching and learning in a diverse world - multiculturel education for young children. New York: Teachers College Pres.
31. Rosenzweig, J. E. (1998). I have a new friend in me: The effect of multicultural/antibias curriculum on the development of social cognition in preschoolers. Yayınlanmamış doktora tezi, University of Arizona, USA.
32. Souto-Manning, M., ve Mitchell, C. H. (2009). The role of action research in fostering culturally-responsive practices in a preschool classroom. Early Childhood Education Journal, 37(4), 269-277. doi:10.1007/s10643-009-0345-9
33. Topçubaşı, T. (2015). Farklılıklara saygı eğitim programının öğrencilerin farklılıklara saygı düzeyine etkisi (Yüksek lisans tezi). Kocaeli Üniversitesi. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kocaeli.
34. Üner, E. (2011). Okul öncesi eğitim programındaki 36-72 aylık çocuklara farklılıklara saygı eğitimi kazandırmanın öğretmen görüşleri doğrultusunda değerlendirilmesi (Yüksek lisans tezi) Erciyes Üniversitesi, Kayseri.
35. Vandenbroeck, M. (Ağustos 2000). Self-awareness, cultural ıdentity and connectedness: three terms to (re)define in anti-bias. Work Paper presented at the Europen Conference on Quality in Early Childhood Education (EECERA) Conference. London, England.
36. Yahya, R. (2016). Bridging home and school: understanding immigrant mothers’ cultural capital and concerns about play-based learning. Early Years, 36(4), 340-352.
37. York, S. (2016). Roots and wings: Affirming culture and preventing bias in early childhood. Redleaf Press.