ÖZEL VE DEVLET OKULLARINDA ÖĞRETMENLERİN BEKLENTİLERİNİN İŞ DOYUMU VE MOTİVASYON ÜZERİNE ETKİLERİ

Öz

Motivasyon kavramı; bireylerin beklenti ve gereksinimlerinin karşılanarak örgütsel hedefler doğrultusunda yönlendirilmesi olarak tanımlanabilir. İnsanları motive eden gereksinimlerin neler olduğu ne kadar iyi anlaşılırsa, insanlar o derece etkin şekilde motive edilebilirler. Araştırmanın genel amacı; öğretmenlerin farklı boyutlardaki beklentilerinin iş doyumu ve motivasyonlarına etkisini saptamaktır. Bu amaçla likert tipi bir ölçek geliştirilerek örnekleme alınan öğretmen grubu üzerinde uygulanmıştır. Araştırma bulguları; özel okullarda çalışan öğretmenlerin, okul müdürlerinin tutum ve davranışlarının öğretmenlerin işlerinde doyuma ulaşmalarında ve işlerine motive olmalarında olumlu yönde etkisinin olduğunu; devlet okullarında çalışanların ise bu görüşe daha az katılım gösterdiklerini ortaya koymaktadır. Bununla birlikte özel okullarda çalışan öğretmenler devlet okullarındakilere oranla; okullarının çevredeki itibarına ve okulun çalışma ortamı ile ilgili olarak daha olumlu düşünmektedir. Hem özel okuldaki hem de devlet okulundaki öğretmenler; mesleklerinin kendilerine performanslarını değerlendirme şansı verdiğini, işlerini yaparken hedeflerine ulaşabileceklerini belirtmişler; ancak özel okul öğretmenleri mesleklerini icra ederken kendilerini daha fazla stres altında hissettiklerini ifade etmişlerdir.

Anahtar Kelimeler

• İş doyumu, motivasyon, okul yöneticisi

Kaynakça

1. Akat, İ. (1984). İşletme Yönetimi. İzmir: Üçel Yayıncılık.
2. Alıç, M. (1996). Eğitim sisteminin amaçlarının gerçekleştirilmesinde eğitim yöneticisinin işlevleri. Çağdaş Eğitim Dergisi, (217): 12-16.
3. Aydın, M. (1986). Çağdaş Eğitim Denetim. Ankara: İM Eğitim Araştırma Yayın Danışmanlık A.Ş.
4. Aytaç, T. (2000). Okul Merkezli Yönetim. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
5. Bentley, T. (1999). İnsanları Motive Etme. (O. Yıldırım, Çev.). İstanbul: Hayat Yayınları.
6. Bingöl, D. (1984). Çalışma Psikolojisi. Erzurum: Atatürk Üniversitesi İ.İ.B.F. Yayınları.
7. Çelik, V. (1999). Eğitimsel Liderlik. Ankara: Pegem Yayıncılık.
8. Çetinkanat, C. (2000). Örgütlerde Güdülenme ve İşdoyumu. Ankara: Anı Yayıncılık.

9. Düren, A. Z. (2000). 2000’li Yıllarda Yönetim. İstanbul: Alfa Basım Yayım Dağıtım.
10. Eryılmaz, M. K. (1987). İletişim Kanalları ve Motivasyon. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir: Türkiye
11. Hanks, K. (1999). İnsanları Motive Etme Sanatı. İstanbul: Alfa Yayınları.
12. Kinman, G.and Kinman, R. (2001). The role of motivation to learn in management education. The Journal of Workplace Learning, 13 (4): 132-144.
13. Kuruoğlu, M. (1995). Motivasyonunu Nümerik Analizi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, İstanbul Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul: Türkiye.
14. Rowley, J. (1996). Motivation and academic staff in higher education.Quality Assurance in Education, 4 (3): 11-16.
15. Sabancı, A. (1994). Eğitim Yönetiminde Çift Yönlü İletişim Yönetilenleri Motivasyon Yayınlanmamış doktora tezi, İnönü Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Malatya: Türkiye. İşdoyumu Bakımından Nasıl Etkilemektedir?
16. Sabuncuoğlu, Z ve Tüz, M. (1995). Örgütsel Psikoloji. Bursa: Ezgi Yayınları.
17. Sancar, İ. (1996). İşletmelerde Motivasyon ve İş Doyumu İlişkisi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul: Türkiye
18. Tutum, C. (1979). Personel Yönetimi. Ankara: TODAİ Yayınları.
19. Türe, R. (1993). Yöneticilik ve Motivasyon. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul: Türkiye.