Aile İçi Demokrasi İle İlgili İlköğretim Öğrencilerinin Görüşleri

Öz

Bu çalışmada, aile içi bu demokratik süreç ile ilgili ilköğretim öğrencilerinin görüşlerini tespit etmek amaçlanmıştır. Araştırma nitel araştırma yöntemlerinden biri olan durum çalışması modelindedir. Çalışmada örneklem olarak Doğu Anadolu'dan Van ve Bingöl; Orta Anadolu'dan Ankara ve Kırşehir; Batı Anadolu'dan ise Aydın ve İstanbul illerinde öğrenim gören 6. ve 7. Sınıf öğrencileri seçilmiştir. Veri toplama aracı olarak ise "Aile içi demokrasi görüş formu" kullanılmıştır. Çalışmanın sonunda farklı illerdeki ailelerde farklı demokrasi süreçlerinin yaşandığı tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Demokrasi, Aile içi Demokrasi, Aile, ilköğretim Öğrencisi.

-

Öz

The aim of this study is to investigate elementary school students’ views on this democratic withinfamily process. This study is a case study which is one of the qualitative research methods. For this purpose, Van and Bingol from Eastern Anatolia, Ankara and Kirsehir from Central Anatolia, Aydin and Istanbul from Western Anatolia were selected. As the data collection tool in the study, “views on domestic democracy form” was used. According to results of the research, it has been indicated that every students has different democracy process in their family.

Anahtar Kelimeler

• democracy, domestic democracy, family, elementary school student.

Kaynakça

1. Akyüz, E. (2001). Çocuk Hakları Sözlesmesinin Temel İlkeleri Işığında Çocuğun Eğitim Hakkı, Milli Egitim Dergisi, s:151.
2. Aslan, N and Cansever, B.A (2009) Effects of Family Socio-Demographic Characteristics On Child Participation In Social Activities At School: A Comparative Study Between Turkey And The Netherlands. Journal of Theory and Practice in Education 2009, 5 (2):210-226. http://eku.comu.edu.tr/index/5/2/naslan_bacansever.pdf
3. Başaran, İ.E. (1974) Eğitim Psikolojisi (Modern Eğitimin Psikolojik Temelleri), Ankara: Yargıçoğlu Matbaası.
4. Başaran, F. (1992). Psiko-Sosyal Gelişim 7-11 Yaş Çocukları Üzerinde Yapılan Bir Araştırma, Ankara: Ankara Üniversitesi Basımevi.
5. Baumrınd, D. (1968). Authoritarian v.s. authoritative parental control. Adolescence, 3: 255-272.
6. Bilge, F. (2007). Aile içi demokrasi çocuk hakları, çocuk istismarı ve ihmali. S. Türküm (Ed.). Anne baba eğitimi içinde (s.75-94). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi Yayınları.
7. Birleşmiş Milletler Kalkınma Programı (2008), Türkiye insanı gelişme raporu. Ulusal İnsani Kalkınma Raporu için Yaşama Dair (YDA) Vakfı.
8. Bloor, M., ve Wood, F. (2006). Keywords in qualitative methods. London: Sage Publications.

9. Büyükdüvenci, S. (1990). Demokrasi, eğitim ve Türkiye. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi Cilt: 23 Sayı: 2.
10. Cohen, L., Manion, L. and Morrison, K. (2007). Research Methods in Education. London: RoutledgeFalmer.
11. Doğan, İ (2007). Vatandaşlık Demokrasi ve İnsan Hakları, Ankara: Pegem Yayıncılık.
12. Gür, B. Ve Türker, K. (2011) Türkiye’de ailelerin eğitim ihtiyaçları. Aile ve toplum Eğitim-Kültür Araştırma Dergisi. 12/7 Sayı, 27.
13. İkizoğlu, M. (1993). Demokratik ve otoriter ana baba tutumlarının lise son sınıf öğrencilerinin benlik saygısı üzerine etkisi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara. Jersild, A.T. (1979). Çocuk Psikolojisi, (Çeviren: Gülseren Günçe), Ankara: Ankara Üniversitesi Eğitim Fakültesi Yayınları, Yayın No: 79.
14. Karatekin, K., Kuş, Z. ve Merey, Z. (4-7 Mayıs 2012). Sosyal Bilgiler Öğretmen Adaylarının Çevre Sorunlarının Çözümüne Yönelik Sosyal Katılımlarında Etkili Olan Faktörler, “4 th International Congress of Educational Research, "Educational for Avtive Ageing and Active Citizenship", İstanbul: Yıldız Technical University.
15. Kontaş, H. (2009). Demokrasi Eğitiminde Aile Ve Okulun Rolü. I. Uluslararası Avrupa Birliği, Demokrasi, Vatandaşlık ve Vatandaşlık Eğitimi Sempozyumu. Uşak Üniversitesi, Uşak.
16. Kuş, Z. (2012). İlköğretim öğrencilerinin demokrasi algılarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Gazi Üniversitesi, Yayınlanmamış doktora tezi.
17. Merey, Z. (2012). Türkiye ve ABD’deki sosyal bilgiler ders kitaplarında Çocukların katılım haklarına yer verilme düzeyinin Karşılaştırılması. Gazi Üniversitesi, Yayınlanmamış doktora tezi.
18. Nazlı, S. (2000). Aile Danışması. Ankara: Nobel Yayınları, No.167.
19. Patton, M. Q. (1987). How to Use Qualitative Methods in Evaluation, Sage Publications, Newbury Park, CA.
20. Rasuly-Paleczek, Gabriele (Edit.). “Some Remarks on the Study of Household Composition and Intra-Family Relations in Rural and Urban Turkey”, Turkish Families In Transition, Peter Lang GmbH. Frankfurt-1996, pp.: 1-44p
21. Seven, S. (2008). Çocuk ruh sağlığı. Ankara: Pegem Akademi
22. ġencan, H. (2005). Sosyal ve davranışsal ölçümlerde güvenilirlik ve geçerlilik. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
23. Tezcan, M. (1999). Eğitim Sosyolojisi, AÜEBF Yayınları, Ankara.
24. TUİK, (2006). Aile Yapısı Araştırması, Türkiye İstatistik Kurumu. Retrived from http://www.tuik.gov.tr/aileyapi/menu.do.
25. Üstün, A. Ve Yılmaz, M. (2008). Üniversite Öğrencilerinin Aile İçi Demokrasi İle İlgili Görüşlerinin Cinsiyet ve Anne-Baba Eğitim Düzeyine Göre Değerlendirilmesi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KEFAD) Cilt 9, Sayı 2, (77-90).
26. Yavuzer, H. (1998). Çocuk psikolojisi. 16. Basım. İstanbul: Remzi Kitabevi Yeşil, R. (2001). İlköğretim düzeyinde okul ve ailenin demokratik davranışlar kazandırma etkisi. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Erzurum.
27. Yıldırım, A. ve ġimşek, H. (2005). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.