Çocuk Kitaplarıyla İlişkilendirilmiş Sözel Problemlerle Yapılan Problem Çözme Öğretiminin Matematik Dersi Tutumuna Etkisi

Öz

Bu araştırma çocuk kitaplarıyla ilişkilendirilmiş sözel problemlerle yapılan problem çözme öğretiminin, ilkokul dördüncü sınıf öğrencilerinin matematiğe yönelik tutumlarına etkisini belirlemeyi amaç edinmiştir. Bu amaç doğrultusunda araştırma deseni olarak nicel araştırma desenlerinden ön test-son test kontrol gruplu yarı deneysel desen benimsenmiştir. Bu araştırma 2021-2022 eğitim öğretim yılının ikinci döneminde Mersin İli Mut İlçesinde gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu, Mersin İli Mut İlçesinde benzer sosyoekonomik çevrede bulunan 3 farklı ilkokulun 4. Sınıfına devam eden 44 öğrenci oluşturmaktadır. Deney 1 grubunda çocuk kitaplarıyla ilişkilendirilmiş sözel problemlerle yapılan problem çözme öğretimi, deney 2 grubunda çocuk kitaplarıyla ilişkilendirilmeden sadece problem çözme öğretimi yapılmış ve Kontrol grubunda ise sınıf öğretmeninin kendi planladığı biçimde sözel problemler çözdürülmüştür. Verilerin toplanmasında Hacıömeroğlu’nun (2013) Türkçe’ ye uyarladığı ‘‘Matematiğe Yönelik Tutum Ölçeği’’ kullanılmıştır. Araştırmanın deneysel işlemi 10 hafta boyunca uygulanmıştır. Küçük örneklemler için parametrik test teknikleri kullanılması uygun olmadığı için (Green ve Salkind, 2008) araştırma verilerinin analiz edilmesinde parametrik olmayan testlerden Kruskal Wallis ile Wilcoxon İşaretli Sıralar testi işe koşulmuştur. Araştırma bulgularına göre; deney 1, deney 2 ve kontrol grubu öğrencilerinin Matematik dersine yönelik MYTÖ son test puan ortalamaları arasında deney gruplarının lehine anlamlı düzeyde farklılık olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Araştırmada ayrıca hem deney 1 hem de deney 2 gruplarının MYTÖ puan ortalamaları karşılaştırıldığında grup içindeki karşılaştırmalarına göre son test puan ortalamaları lehine anlamlı düzeyde fark durumunun olduğu görülmüştür. Araştırma bulgularına göre elde edilen başka bir sonuç ise Kontrol grubu öğrencilerinin MYTÖ test puan ortalamaları arasında anlamlı bir fark durumunun olmadığı görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

• Çocuk kitapları
• Matematik öğretimi
• Matematik tutumu
• Problem çözme öğretimi
• Sözel problemler
• Children
• Mathematics teaching
• Mathematics Attitude
• Mathematics attitude
• Problem-solving teaching
• Verbal problems

The Effect of Problem-Solving Teaching with Verbal Problems Associated with Children's Books on Mathematics Lesson Attitude

Öz

This research aimed to determine the effect of problem-solving teaching with verbal problems associated with children's books on the attitudes of fourth grade students towards mathematics. For this purpose, a quasi-experimental design with pretest-posttest control group, one of the quantitative research designs, was adopted as the research design. This research was carried out in the second semester of the 2021-2022 academic year in the Mut District of Mersin Province. The study group of the research consists of 44 students attending the 4th grade of 3 different primary schools in the Mut District of Mersin Province in a similar socio-economic environment. In the Experiment 1 group, problem solving instruction was carried out with verbal problems associated with children's books, in the Experiment 2 group only problem solving instruction was carried out without being associated with children's books, and in the control group, verbal problems were solved as planned by the teacher. The "Attitude Scale Towards Mathematics" adapted into Turkish by Hacıömeroğlu (2013) was used to collect the data. The experimental procedure of the research was applied for 10 weeks. Since it is not appropriate to use parametric test techniques for small samples (Green & Salkind, 2008), one of the non-parametric tests, Kruskal Wallis and Wilcoxon Signed Ranks test, was used to analyze the research data. According to the research findings, it was concluded that there was a significant difference in favor of the experimental groups between the post-test mean scores of the Attitudes Towards Mathematics Scale of the students in the experiment 1, experiment 2 and control group. In the study, when the mean scores of the Attitudes towards Mathematics Scale of both the experimental 1 and the 2 groups were compared, it was seen that there was a significant difference in favor of the post-test mean scores within the group. Another result obtained according to the research findings is that there is no significant difference between the test mean scores of the Attitudes Towards Mathematics Scale of the students in the control group.

Anahtar Kelimeler

• Children
• Mathematics teaching
• Mathematics attitude
• Problem-solving teaching
• Verbal problems

Kaynakça

1. Ableser, J. (2008). Authentic literacy experiences to teach and support young children during stressful times. Young Children, 63, 74–79.
2. Aiken, L. R. (1980). Attitutes toward mathematics. Rewiew of Educational Research, 40(4), 551-596.
3. Akdemir, Ö. (2006). İlköğretim öğrencilerinin matematik dersine yönelik tutumları ve başarı güdüsü. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir.
4. Akgün, L. (2002). Matematiğe karşı olumlu tutum geliştirme faktörleri. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Atatürk Üniversitesi, Erzurum.
5. Altıparmak, K., & Akın, P. (2017). Probleme dayalı öğrenme yönteminin etkililiği üzerine deneysel bir çalışma. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (26), 459-492.
6. Altun, M. (2014). Matematik öğretimi. Bursa: Alfa Yayınları.
7. Aşkar, P. (1986). Matematik dersine yönelik tutumu ölçen likert tipi bir ölçeğin geliştirilmesi. Eğitim ve Bilim, 11(62), 31-36.
8. The Australian Association of Mathematics Teachers Inc. (2020). Promoting positive attitudes towards mathematics. https://aamt.edu.au/wp-content/uploads/2020/07/POSITIVE-ATTITUDES.pdf

9. Başer, N., & Yavuz, G. (2003). Öğretmen adaylarının matematik dersine yönelik tutumları. http://www.matder.org.tr/bilim/oamdyt.asp?ID=11 sayfasından erişilmiştir.
10. Baykul, Y. (2000). İlköğretimde matematik öğretimi 1-5. sınıflar için. Ankara: Pegem.
11. Burns, M. & Sheffield, S. (2004). Math and literature grades 2–3. Math Solutions Publications, Sausalito, CA.
12. Büyüköztürk, Ş. (1998), Kovaryans analizi (varyans analizi ile karşılaştırmalı bir inceleme). Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, (31)1, 1-15.
13. Büyüköztürk, S. (2007). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabi. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
14. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., & Demirel, F., (2013). Bilimsel araştırma yöntemleri, 14. Baskı. Ankara: Pegem Akademi Yayınevi.
15. Cantürk Günhan, B., & Başer, N. (2016). Probleme dayalı öğrenme yönteminin öğrencilerin matematiğe yönelik tutumlarına ve başarılarına etkisi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8 (1), 119-134.
16. Casey, B. (2004). Mathematics problem-solving adventures: A language-arts-based supplementary series for early childhood that focuses on spatial sense. In D. Clements & J. Samara (Eds.), Engaging young children in mathematics: Standards for early childhood mathematics education (pp. 377–389). Mahwah, NJ: Lawrence Erlbaum.
17. Casey, B., Kersh, J., & Young, J. (2004). Storytelling sagas: an effective medium for teaching early childhood mathematics. Early Childhood Research Quarterly, 19(1), 167–172.
18. Cueto S., Andrade, F., & León, J. (2003). Las actitudes de los estudiantes peruanos hacia la lectura, la escritura, la matemática y las lenguas indígenas. Documento de Trabajo Nº 44. Lima: GRADE.
19. Chapman, O. (2006). Classroom Practıces For Context Of Mathematics Word Problems. Educational Studies in Mathematics, 62, 211-230.
20. Charles, R., Lester, R., & O'Daffer, P. (1987). How to evaluate progress in problem solving. NCTM, Inc., Sixth Printing, Reston, VA
21. Cohen, L., Manion, L., & Morrison, K. (1997). Research methods in education. New York: Routledge.
22. Cockburn, A. D. (2005). Teaching mathematics with insight, London: Falmer Press.
23. Creswell, J. W. & Plano Clark, V. L. (2011). Designing and conducting mixed methods research. Thousand Oaks, CA: Sage.
24. Çakır, S., & Aztekin, S. (2016). Matematik dersinde probleme dayalı öğrenme yönteminin öğrencilerin motivasyonlarına ve matematik kaygı düzeylerine etkisi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 16(2), 377-398.
25. Çakır, T. (2007). İlköğretim 7. sınıf matematik dersinde çember ve daire konusunun öğretiminde problem tabanlı öğrenme modelinin başarıya, kalıcılığa ve tutuma etkisi. Yüksek Lisans Tezi. Balıkesir Üniversitesi, Balıkesir.
26. Çalışkan, M. (2014). Bilişsel giriş davranışları, matematik öz kavramı, çalışmaya ayrılan zaman ve matematik başarısı arasındaki ilişkiler. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 18(1), 345-357.
27. Çoban, A. (1989). Ankara merkez ortaokullarındaki son sınıf öğrencilerinin matematik dersine ilişkin tutumları. Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi, Ankara.
28. Coşkun, M. (2013). Matematik kavramları öğretiminde öyküleştirme yönteminin tutuma ve başarıya etkisi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Kırşehir Ahi Evran Üniversitesi, Kırşehir.
29. Farr,P.L.(1979).Trends in math boks for children. School Lib.J. 26, 99–105.
30. Flevares, L. M., & Schiff, J. R. (2014). Learning mathematics in two dimensions: a review and look ahead at teaching and learning early childhood mathematics with children’s literature. Frontiers in Psychology, 5, 1-12.
31. Green, S. B., & Salkind, N. J. (2008). Using SPSS for windows and macintosh: Analyzing and understanding data. New Jersey, ABD: Pearson Prentice Hall.
32. Haack, C. L. (2011). Improving students mathematical enjoyment through math-related literature. Master’s Thesis .Vancouver Island University.
33. Hacıömeroğlu, G. (2017). Matematiğe yönelik tutum ölçeği kısa formunun geçerlik ve güvenirlik çalışması. Journal of Computer and Education Research, 5 (9), 84-99.
34. Haury, D. L. (2001). Literature-based mathematics in elementary school. ERIC Clearinghouse of Science Mathematics and Environmental Education.
35. Hendriana, H., Hidayat, W., & Ristiana, M. G. (2018). Student teachers’ mathematical questioning and courage in metaphorical thinking learning. Journal of Physics: Conference Series, 948(1), 1-19.
36. Higgins, K. M. (1997). The Effect of Year-Long Instruction in Mathematical Problem Solving on Middle School Students' Attitudes. Beliefs. and Abilities. Journal of Experimental Education , 66 (1), 5-28.
37. Hodges, C. B., & Kim, C. (2013). Improving college students’ attitudes toward mathematics. TechTrends, 57(4), 59–66.
38. Hong, H. (1996). Effects of mathematics learning through children’s literature on math achievement and dispositional outcomes. Early Childhood Research Quarterly, 11, 477-494.
39. Jenner, D. M. (2002) Experiencing and understanding mathematics in the midst of a story. Teaching Children Mathematics, 9(3), 167-171.
40. Karasar, N. (2003). Bilimsel araştırma yöntemi, 12. Baskı. Ankara: Nobel Yayıncılık.
41. Katipoğlu, S. N. (2019). Hikaye yoluyla matematik öğretiminin öğrencilerin matematik başarısına etkisi. Yüksek Lisans Tezi, Akdeniz Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Antalya.
42. Kılıç, S. (2014). Etki büyüklüğü. Journal of Mood Disorders, 4(1), 44-60.
43. Lim, S. Y., & Chapman, O. (2013). Development of a short form of the attitudes toward mathematics inventory. Educational Studies in Mathematics, 82, 145-164.
44. Marchiş, I. (2013). Relation between students’ attitude towards mathematics and their problem solving skills. PedActa, 3(2), 59-66.
45. Martínez, J. G., & Martínez, N. C. (2000). Teaching math with stories. Teaching pre- K8, 30(4), 54-56.
46. McAndrew, E. M., Morris, W. L., & Fennell, F. (2017). Geometry-related children’s literature improves the geometry achievement and attitudes of 2nd grade students. School Science and Mathematics, 117(1-2), 34-51.
47. McLeod, D. B. (1994). Research on affect and mathematics learning in the JRME: 1970 to the present. Journal for Research in Mathematics Education, 25(6), 637-647.
48. Mcmillian, J., & Schumacher, S. (2001). Research in education. U.S.A: Longman.
49. M.E.B. (2004). İlköğretim matematik programı. Ankara: M.E.B Yayınevi.
50. MEB. (2009). İlköğretim matematik dersi 6-8. sınıflar öğretim programı ve kılavuzu. Ankara: Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı.
51. MEB. (2018). Matematik öğretim programı (İlkokul ve ortaokul 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 ve 8. sınıflar). Ankara: Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı.
52. Moyer, P. S. (2000). A remainder of one: exploring partitive division. Teaching Children Mathematics, 6(8), 517.
53. NAEP,(2002). Mathematics framework for the 2003 national assessment of educational progress. Washington, DC: National Assessment Governing Board.
54. O’Neill, D. K., Pearce, M. J., & Pick, J. L. (2004). Preschool children’s narratives and performance on the peabody individualized achievement test—revised: evidence of a relation between early narrative and later mathematical ability. First Language, 24(2), 149–183.
55. Özgen, K., & Pesen, C. (2008). Probleme dayalı öğrenme yaklaşımı ve öğrencilerin matematiğe yönelik tutumları. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, (11), 69-83.
56. Özsoy, S., & Özsoy, G. (2013). Eğitim araştırmalarında etki büyüklüğü raporlanması. İlköğretim Online, 12(2), 334-346.
57. Pallant, J. (2005). SPSS survival manual: a step by step guide to data analysis using spss for windows. Australia: Australian Copyright.
58. PISA. (2003). Problem solving for tomorrow’s world first measures of cross-curricular competencies from PISA 2003. http://www.pisa.oecd.org/ dataoecd/25/12/34009000.pdf
59. Ray, K., & Smith, M. C. (2010). The kindergarten child: What teachers and administrators need to know to promote academic success in all children. Early Child. Educ. J., 38, 5–18.
60. Regan, K., & Page, P. (2008). Character building: Using literature to connect with youth. Reclaiming Children and Youth, 16, 37−43.
61. Reusser, K., & Stebler, R. (1997). Every word problem has a solution: The social rationality of mathematical modeling in schools. Learning and Instruction, 7(4), 309-327.
62. Russell, B., & Purcell, J. (2009). Online research essentials: designing and ımplementing research studies. United States of America: Jossey-Bass, A Wiley Imprint.
63. Schroeder, J., & Liu, J. (2001). Linking children's literature with mathematics instruction. Northwest Journal of Teacher Education, 1(1), 1-6.
64. Shatzer, J. (2008). Picture book power: Connecting children’s literature and mathematics. The Reading Teacher, 61(8), 649-653.
65. Skoumpourdi, C. & Mpakopoulou, I. (2011). The prints: a picture book for pre-formal geometry. Early Childhood Education Journal, 39, 197–206.
66. Soliman, M. M., & Hilal, A. J. (2016). Investigating the effects of computer-assisted instruction on academic and attitudes towards mathematics among seventh-grade students in Kuwait. The International Journal for Technology in Mathematics Education, 23(4), 145-160.
67. Soylu, Y., & Soylu, C. (2006). Matematik derslerinde başarıya giden yolda problem çözmenin rolü. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 97-111
68. Stacey, K. (2005). The place of problem solving in contemporary mathematics curriculum documents. Journal of Mathematical Behaviour, 24, 341–350.
69. Stone, J. (2016). Assessing the impact of picture books in primary grades mathematics instruction. Doctoral Thesis., University of Tennessee.
70. Şengül, S., & Ekinözü, İ. (2004). Canlandırma yönteminin öğrencinin matematik tutumuna etkisi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 14(2), 517-526.
71. Thorson, A. (1999). Inquiry and problem solving, Eisenhower National Clearinghouse for Mathematics and Science Education, Office of Educational Research and Improvement, USA
72. Torp, L., & Sage, S. (2002). Problems as possibilities: problem-based learning for K-16 education. Alexandria, VA: ASCD.
73. Turgut, M. F., & Baykul, Y. (2010). Eğitimde Ölçme Değerlendirme, 1.Baskı. Ankara: Pegem Akademi.
74. Türnüklü, E. B., & Yeşildere, S. (2005). Problem, problem çözme ve eleştirel düşünme. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 25(3), 107-123.
75. Uslu, G. (2006). Ortaöğretim matematik dersinde probleme dayalı öğrenmenin öğrencilerin derse ilişkin tutumlarına, akademik başarılarına ve kalıcılık düzeylerine etkisi. Yüksek Lisans Tezi, Balıkesir Üniversitesi, Balıkesir.
76. Van de Walle, J. A., Karp, K. S., & Bay-Williams, J. M. İlkokulu ve ortaokul matematiği gelişimsel yaklaşımla öğretim. (S. Durmuş, Çeviri Ed.). Ankara: Nobel Yayıncılık.
77. Verschaffel, L., Greer, B., & De Corte, E. (2000). Making sense of word problems. Lisse, The Netherlands: Swets & Zeitlinger.
78. White, L. (2017). Using children’s books to teach mathematics. Honors Senior Theses/Projects, Western Oregon University.
79. Yenilmez, K., & Can, S. (2006). Matematik öğretimi dersine yönelik görüşler. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 22: 47-59
80. Yıldırım, H.H., & Yıldırım, S. (2011). Hipotez testi, güven aralığı, etki büyüklüğü ve merkezi olmayan olasılık dağılımları üzerine. İlköğretim Online, 10, 1112-1123.
81. Zan, R., & Martino, P. D. (2007). Attitude toward mathematics: overcoming the positive/negative dichotomy. The Montana Mathematics Enthusiast, 3(1), 157-168.