İngilizce Öğretmenlerinin Öz-Yeterlik Algılarının Bilişsel Koçluk Yaklaşımı Kapsamında İncelenmesi

Öz

Dünyada yaşanan hızlı dönüşümler, eğitimin amacını, kendi öğrenme süreçlerini yaratabilen ve kendi öğrenme sürecinin sorumluluğunu alabilen bireyler yetiştirmek olarak yeniden biçimlendirmiştir. Bu noktada eğitimin değişen odağı, öğretmenlere farklılaşan rol ve sorumluluklar tanımlamış ve öğretmenlere öğretmenlik rolünün ötesinde bir ‘eğitim lideri’ kimliği yüklemiştir. Bu bağlamda, öğretmenlerin yaşanan değişimlere uyum sağlaması için eğitsel becerilerinin geliştirilmesine olanak tanıyan çağdaş denetim uygulamalarıyla desteklenmesi oldukça önemli hale gelmiştir. Bu çerçevede, bu çalışmada bilişsel koçluk yaklaşımına odaklanılmış ve mesleki gelişim aracı olarak bilişsel koçluk yaklaşımının, İngilizce öğretmenlerinin öz-yeterlik algılarının gelişimine bir etkisi olup olmadığını ortaya koymak amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda, hazırlanan on dört haftalık Bilişsel Koçluk eğitim programı, Çanakkale ilinde bir özel okulda farklı kademelerde çalışan on beş İngilizce öğretmenine Eylül-Aralık 2022 tarihleri arasında uygulanmıştır. Bu araştırma ön/son test tasarımına dayanan bir tek vaka çalışmasıdır ve araştırma yöntemi olarak hem nitel hem nicel analizi içeren iç içe geçmiş karma yöntem kullanılmıştır. Çalışmanın veri tabanı, nicel veri toplama aracı olarak kullanılan Öğretmen Öz-Yeterlik Ölçeği (kısa form) ve nitel veri toplama aracı olarak kullanılan yansıtıcı günlükler, koçla yapılan bireysel görüşmelerin ses kayıtları, her bir öğretmenden eğitim öncesi ve sonrası alınan ders video kayıtları ve bilişsel koçluk eğitimi değerlendirme formu ile elde edilen veriler aracılığıyla yapılandırılmıştır. Araştırmanın sonuçları, bilişsel koçluk eğitiminin öğretmenlerin öz-yeterlik algılarının artmasında önemli etkisi olduğunu ve bu bağlamda bilişsel koçluk yaklaşımının işlevsel bir araç olarak kullanılabileceğini ortaya koymaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Bilişsel Koçluk
• Öz-yeterlik
• Mesleki Gelişim
• Bilişsel Beceri
• Denetim yaklaşımları

Examining English Teachers’ Self-Efficacy Perceptions within the Context of Cognitive Coaching Approach

Öz

The rapid transformations experienced in the world have reshaped the purpose of education as raising individuals who can take responsibility for their own learning process. The changing focus of education has defined different roles for teachers and given them an ‘educational leader’ identity beyond the teaching role. It has become very important for teachers to adapt to these changes by supporting their professional development with contemporary supervision practices. This study focused on the cognitive coaching and aimed to reveal whether the cognitive coaching, as a professional development tool that has an effect on the development of English teachers' self-efficacy perceptions. For this purpose, the fourteen-week Cognitive Coaching training program was applied to fifteen English teachers working at a private school in Çanakkale between September and December 2022. This research is a single case study based on a pre/post test design and an embedded mixed method involving both qualitative and quantitative analysis was used as the research method. The database of the study was structured through the Teacher Self-Efficacy Scale (short form) used as a quantitative data collection tool and reflective journals, audio recordings of individual interviews with the coach, video recordings of lessons taken from each teacher before and after the training, and data obtained from the cognitive coaching training evaluation form used as a qualitative data collection tool. The results of the research reveal that cognitive coaching training has a significant effect on increasing teachers' self-efficacy perceptions and in this context, the cognitive coaching approach can be used as a functional tool.

Anahtar Kelimeler

• Cognitive Coaching
• Self-efficacy
• Supervision Approaches
• Professional Development
• Cognitive Skill

Kaynakça

1. Ashton, P. T. & Webb, R. B. (1986). Making a difference: teachers’ sense of efficacy and student achievement. New York: Longman.
2. Baker, K. (2008). The effects of cognitive coaching on initially licensed teachers. USA: Lambert Academic Publishing.
3. Bandura, A. (1993). Perceived self-efficacy in cognitive development and functioning. Educational Psychologist, 28 (2), 117–148.
4. Bandura, A. (2006). Adolescent development from an agentic perspective. In F. Pajares & T. Urban (Eds.). Self-efficacy Beliefs of Adolescents.(pp. 1-43). Greenwich: Information Age Publishing.
5. Batt, G. E. (2010). Cognitive coaching: A critical phase in professional development to implement sheltered instruction. Teaching and Teacher Education, 26 (3), 997-1005.
6. Bloom, G., Castagna C. & Warren B. (2003). More than mentors: principal coaching. Leadership, 32 (5), 20-23.
7. Bulut, İ. (2009). Öğretmen adaylarının öğretmenlik mesleğine ilişkin tutumlarının değerlendirilmesi (Dicle ve Fırat Üniversitesi Örneği). Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 14 (2009), 13-24.
8. Ceylan, M. (2011). Bilişsel koçluk yöntemiyle öğretilen bilişsel farkındalık stratejilerinin öğrencilerin başarılarına, bilişsel farkındalık becerilerine ve tutumlarına etkisi. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Atatürk Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Erzurum.

9. Coladarci, T. (1992). Teachers’ sense of efficacy and commitment to teaching. Journal of Experimental Education, 60 (4), 323-337.
10. Costa, A. & Garmston, R. (1994). Cognitive coaching: A Foundation for Renaissance Schools. USA: Christopher-Gordon Publishers.
11. Costa, A. & Garmston, R. (2002). Cognitive coaching: A Foundation for Renaissance Schools. USA: Christopher-Gordon Publishers.
12. Costa, A. & Garmston, R. (2014). Cognitive coaching seminars Foundation Training Learning Guide. Australia: Hawker Brownlow Education.
13. Costa, A. & Kallick, B. (2000). Getting into the habit of reflection. Educational Leadership, 57 (7), 60-62.
14. Demir, Ö. (2009). Bilişsel koçluk yöntemiyle öğretilen bilişsel farkındalık stratejilerinin altıncı sınıf sosyal bilgiler dersinde öğrencilerin epistemolojik inançlarına, bilişsel farkındalık becerilerine, akademik başarılarına ve bunların kalıcılıklarına etkisi. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Çukurova Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Adana.
15. Demir, Ö. & Bal, A. P. (2011). Bilişsel koçluk yaklaşımının tezsiz yüksek lisans matematik bölümü öğrencilerinin görüşleri açısından incelenmesi. Electronic Journal of Social Sciences, 10(37), 224-243.
16. Demir, Ö. & Doğanay, A. (2010). Bilişsel koçluk yöntemiyle öğretilen bilişsel farkındalık stratejilerinin altıncı sınıf sosyal bilgiler dersinde bilişsel farkındalık becerilerine ve kalıcılığa etkisi. Elementary Education Online Dergisi, 9(1), 106-127.
17. Demir, Ö. & Doğanay, A. (2009). Bilişsel koçluk yoluyla öğretilen bilişsel farkındalık stratejilerinin akademik başarıya etkisi. Eğitim Bilimleri ve Uygulama, 7(14), 121-138.
18. Diaz, K. A. (2013). Employing national board certification practices with all teachers: The potential of cognitive coaching and mentoring. (Unpublished Ph.D. thesis). Arizona State University, USA.
19. DeVellis, R. F. (2003). Scale development: Theory and applications. Sage Publications: USA
20. Edwards, J. L. (2010). Cognitive coaching SM: A synthesis of the research. USA: Center for Cognitive Coaching.
21. Edwards, J. L., Green, K. E., Lyons, C. A., Rogers, M. S. & Swords, M. E. (1998). The effects of cognitive coaching and nonverbal classroom management on teacher efficacy and perceptions of school culture. American Educational Research, 39(15), 53-70.
22. Ellison, J. & Hayes, C. (2009). Cognitive coaching. In J. Knight (Ed.). Coaching: Approaches and perspectives. (pp.70-90). USA: Corwin Press.
23. Feeney, E. (2007). Quality feedback: The essential ingredient for teacher success. The Clearing House, 80 (4), 191-197. https://doi.org/10.3200/TCHS.80.4.191-198
24. Garmston, R., Linder, C. & Whitaker, J. (1993). Reflections on cognitive coaching. New Roles, New Relationships, 5 (2), 57-61.
25. Gibson, S. & Dembo, M. H. (1984). Teacher efficacy: A construct validation. Journal of Educational Psychology, 36 (4), 569-82. https://doi.org/10.1037/0022-0663.76.4.569.
26. Göker, S. D. (2012). Reflective leadership in EFL. Theory and Practice in Language Studies, 2(7), 1355–1362. https://doi:10.4304/tpls.2.7.1355-1362.
27. Göker, S. D. (2017). Reflective models in teacher supervision introduced by Education 4.0: The teacher in the mirror. Studies in Educational Research and Development, 1(1), 1-17.
28. Göker, S. D. (2020). Cognitive coaching: a powerful supervisory tool to increase teacher sense of efficacy and shape teacher identity. Teacher Development, 24(4), 559-582.
29. Göker, S. D. & Ürün Göker, M. (2017). Impact of reflective coaching on development of teaching skills of the teacher candidates. European Journal of Education Studies, 3(10), 330-343.
30. Hatton, N. & Smith, D. (1995). Reflection in teacher education: Towards definition and implementation. School of Teaching and Curriculum Studies, 11 (1), 33-49.
31. Hoy, A. W. & Spero, R. B. (2005). Changes in teacher efficacy during the early years of teaching: A comparison of four measures. Teaching and Teacher Education, 21 (4), 343-356.
32. Hoy, W. K. &Woolfolk, A. E. (1993). Teachers’ sense of efficacy and the organizational health of schools. Elementary School Journal, 93 (4), 335–372.
33. Joyce, B. & Showers, B. (2002). Student achievement through staff development. USA: Association for Supervision and Curriculum Development.
34. Kaya, H. İ. & Demir, Ö. (2014). Öğretmen adaylarının öğretmen yeterlilikleri hakkındaki görüşlerinin bilişsel koçluk yaklaşımı bağlamında incelenmesi. Eğitim Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 4 (2), 67-92.
35. Klassen, R. M., Tze, V. M., Betts, S. M. Gordon, K. A. (2011). Teacher efficacy research 1998–2009: Signs of progress or unfulfilled promise?. Educational Psychology Review, 23, 21-43.
36. Knowles, M., Swanson, R. & Holton, E. (2011). The adult learner: The definite classic in adult education and human resource development. USA: Butterworth-Heinemann.
37. Lambert, L. (2002). The constructivist leader. USA: Teachers College Press.
38. Lee, I. (2008). Fostering preservice reflection through response journals. Teacher Education Quarterly, 35(1), 117-139.
39. Louca (2003). The concept and instruction of metacognition. Teacher Development, 7(1), 9-30.
40. Maginnis, J. L. (2009). The relationship clinical faculty training has to student teacher self-efficacy. USA: State University of New York.
41. Maskey, C. L. (2009). Cognitive coaching has an exciting place in nursing education. Teaching and Learning in Nursing, 4(2), 63–65.
42. Nunnally, J. C. (1978). Psychometric theory. McGraw-Hill: New York.
43. Perfect T. J. & Schwarts B. L. (2002). Applied metacognition, Cambridge: Cambridge University Press.
44. Pilevne, C. (2024). Bilişsel koçluğun İngilizce öğretmenlerinin öz-yeterlik gelişimine etkisi. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, Çanakkale.
45. Puncreobutr, V. (2016). Education 4.0: New challenge of learning. St. Theresa Journal of Humanities and Social Sciences, 2 (2), 92-97.
46. Richards, J. C. &Lockhart, C. (1992). Teacher development through peer observation. TESOL Journal. 1(2), 7-10.
47. Ross, J. A. (1992). Teacher efficacy and the effect of coaching on student achievement. Canadian Journal of Education, 17(1), 51-65.
48. Showers, B. (1985). Teachers coaching teachers. Educational Leadership, 42(7), 43-48.
49. Slinger, J. L. (2004). Cognitive coaching: impact on students influence on teachers. (Unpublished Ph.D. thesis). University of Denver, USA.
50. Smith, M. C. (1997). Self- reflection as a means of increasing teacher efficacy through cognitive coaching. Fullerton: California State University.
51. Tschannen-Moran, M. (2014). Trust Matters: Leadership for successful schools. USA: Jossey-Bass.
52. Tschannen-Moran, M. & A. W. Hoy. (2001). Teacher sense of efficacy: Capturing an elusive construct. Teaching and Teacher Education, 17 (7): 783–805.
53. Tschannen-Moran, M., Woolfolk Hoy, A. & Hoy, W. K. (1998). Teacher efficacy: Its meaning and measure. Review of Educational Research, 68 (2), 202-248. http://doi:10.3102/00346543068002202.
54. Van den Bergh, L., Ros, A. & Beijaard, D. (2015). Teacher learning in the context of a continuing professional development program: A case study. Teaching and Teacher Education, 47 (3), 142-150.
55. Van Veen, K., Zwart, R. & Meirink, J. (2012). What makes teacher professional development effective?. In Kooy, M. & K. Van Veen (Eds.). Teacher learning that matters, International Perspectives. (pp. 3-21). New York: Routledge.
56. Wenger, E. (1998). Communities of practice: Learning as a social system. Systems thinker, 9 (5), 2-3.