A Case Study on the Internationalization of Higher Education in Türkiye

Öz

This study examines the internationalization of higher education in Türkiye through a process-oriented perspective structured around policies and practices, their effects, and the challenges shaping implementation. Moving beyond a narrow focus on student numbers and mobility indicators, the study analyzes internationalization within the framework of multi-actor governance, institutional capacity, and soft power dynamics. The research was conducted using a qualitative case study design. The dataset consisted of strategy documents and institutional reports published between 2014 and 2024, as well as semi-structured interviews with eight participants. The data were analyzed through thematic analysis informed by the conceptual framework. The findings, organized around three research questions, indicate that the main policies and practices of internationalization cluster under six themes: attracting international students; outbound mobility of students from Türkiye; practices concerning foreign academic staff; outbound academic mobility through short-term and project-based programs; international academic collaborations and joint projects; and international education standards, including recognition–equivalence and accreditation–quality mechanisms. Among these, policies targeting the attraction of international students; such as financial accessibility, scholarship schemes, digitalization of bureaucratic procedures, work opportunities, and language/adaptation programs; occupy a central place in practice. Regarding the effects of these policies and practices, the findings reveal three dimensions. First, internationalization produces quantitative growth and visibility, reflected in the increase in international student numbers and expanded promotion capacity. Second, it contributes to quality enhancement and institutional capacity through alignment with international standards, quality assurance mechanisms, and academic collaborations. Third, internationalization functions as an instrument of public diplomacy by generating economic and socio-cultural contributions and strengthening Türkiye’s soft power through alumni networks and cultural interaction. The study also identifies key challenges affecting the transition toward comprehensive internationalization. These include social perceptions and xenophobia toward international students; structural and economic constraints such as language and adaptation issues, residence permit–visa–insurance procedures, accommodation and financial difficulties, and sustainability concerns; and limitations related to the employment of international academics and recognition/equivalence processes. Overall, the findings suggest that the internationalization of higher education in Türkiye is evolving toward a hybrid model in which quantitative growth–oriented practices and comprehensive, quality-based approaches coexist. Achieving a more integrated and sustainable model of internationalization requires strengthening institutional coordination, long-term resource planning, academic human resource policies, and the alignment between policy objectives and implementation practices.

Anahtar Kelimeler

• Internationalization in higher education
• Educational diplomacy
• Soft power
• Policy–practice gap
• Türkiye

Kaynakça

1. Altbach, P. G., & Knight, J. (2007). The internationalization of higher education: Motivations and realities. Journal of studies in international education, 11(3-4), 290-305. https://doi.org/10.1177/1028315307303542
2. Astarcı, İ. (2021). Türkiye'de yılda 60 bin öğrenci 'Erasmuslu' oluyor [Röportaj] (1 Nisan 2021). https://www.memurlar.net/haber/959584/turkiye-de-son-17-yilda-700-bin-kisi-erasmuslu-oldu.html
3. Bilgili, A. E. (2024). Eğitimde uluslararasılaşma ve Türkiye, İstanbul.
4. Bowen, G. A. (2009). Document analysis as a qualitative research method. Qualitative Research Journal, 9(2), 27–40. https://doi.org/10.3316/QRJ0902027
5. Braun, V., & Clarke, V. (2006). Using thematic analysis in psychology. Qualitative research in psychology, 3(2), 77-101. https://doi.org/10.1191/1478088706qp063oa
6. Cantwell, B., & Maldonado‐Maldonado, A. (2009). Four stories: Confronting contemporary ideas about globalisation and internationalisation in higher education. Globalisation, Societies and Education, 7(3), 289-306. https://doi.org/10.1080/14767720903166103
7. Council of Higher Education (CoHE). (2017). Yükseköğretimde uluslararasılaşma strateji belgesi 2018–2022. http://www.yok.gov.tr/Documents/AnaSayfa/Yuksekogretimde_Uluslararasilasma_Strateji_Belgesi_2018_2022.pdf
8. Council of Higher Education (CoHE). (2021). Yükseköğretim sistemine ilişkin raporlar ve uluslararasılaşma verileri. https://www.yok.gov.tr/Documents/Yayinlar/Yayinlarimiz/2021/higher-education-system-in-turkey-2021.pdf

9. Council of Higher Education (CoHE). (2023). Yükseköğretimde uluslararasılaşma ve Türkiye’deki üniversitelerin uluslararası görünürlüğü Çalıştay Raporu, https://www.yok.gov.tr/Documents/Yayinlar/Yayinlarimiz/2023/02- yuksekogretimde-uluslararasilasma-ve-turkiyedeki-universitelerin-uluslararasi-gorunurlugu.pdf
10. Council of Higher Education (CoHE). (2024). Yükseköğretim bilgi yönetim sistemi: Uluslararası öğrencilerin uyruklarına göre sayıları. https://istatistik.yok.gov.tr/
11. Creswell, J. W. (2014). Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approaches. Sage.
12. Çalıkoğlu, A. (2023). Türkiye'de yükseköğretimin uluslararasılaşması: Tematik ve metodolojik bir analiz. Üniversite Araştırmaları Dergisi, 6(1), 98–113. https://doi.org/10.32329/uad.1190476
13. Çetinsaya, G. (2014). Büyüme, kalite, uluslararasılaşma: Türkiye yükseköğretimi için bir yol haritası. Yükseköğretim Kurulu raporu, Ankara.
14. Demirkol, B. (2018). Yabancıların Türkiye'de Çalışması ve Uluslararası İşgücü Kanunu (Yabancıların Türkiye'de Çalışması ve Uluslararası Çalışma Kanunu). Galatasaray Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi (Galatasaray Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi) (2018/1), 421-482.
15. De Wit, H. (2011). Globalización e internacionalización de la educación superior. RUSC: Universities and Knowledge Society Journal, 8(2), 77-84.
16. De Wit, H., & Hunter, F. (2015). The future of internationalization of higher education in Europe. International Higher Education, (83), 2-3. https://doi.org/10.6017/ihe.2015.83.9073
17. Eriçok, B. (2020.) Türkiye'de yükseköğretimin uluslararasılaşmasının değerlendirilmesi, Doktora Tezi, Hacettepe Üniversitesi. Ankara.
18. Göver, İ. H. (2021). Yükseköğretimde uluslararasılaşmanın eğitim kalitesine etkisi: Kayseri örneği, Doktora Tezi, Kırıkkale Üniversitesi, Kırıkkale.
19. Gür, B. S., et al., (2023). Yükseköğretimde uluslararasılaşma ve Türkiye'deki üniversitelerin görünürlüğü çalıştay raporu. Ankara Üniversitesi Basımevi.
20. Hudzik, J. K. (2011). Comprehensive internationalization: From concept to action. NAFSA: Association of International Educators.
21. Kaplan, H., Çimen, İ., & Balcı, E. (2022). Türkiye'nin eğitim diplomasisinde Türkiye Maarif Vakfının rolü. Akdeniz Havzası ve Afrika Medeniyetleri Dergisi, 4(2), 118–126. https://doi.org/10.54132/akaf.1209119
22. Knight, J. (2004). Internationalization remodeled: Definition, approaches, and rationales. Journal of studies in international education, 8(1), 5-31. https://doi.org/10.1177/1028315303260832
23. Knight, J. (2015). Meaning, rationales and tensions in internationalization of higher education. In S. McGrath & Q. Gu (Eds.), Routledge Handbook on International Education and Development (pp. 325–339). London, UK: Routledge.
24. Koç, K., Karataş, F., & Özdemir, G. (2023). 2022 YLSY Değerlendirme Raporu. T.C. Milli Eğitim Bakanlığı. https://yyegm.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2023_05/03173559_2022_YLSY_DEYERLENDYRME_RAPORU.pdf
25. Köksal, S. (2014). Regional Internationalization of Turkish Higher Education: Turkey's Higher Education Policies Towards Kosovo, Macedonia and Bosnia and Herzegovina, Doktora Tezi, Orta Doğu Teknik Üniversitesi, Ankara.
26. Kulaç, O., & Çalhan, H. S. (2013). Bir kamu politikası süreci analizi: Millî Eğitim Bakanlığı ve Yükseköğretim Kurulu yurtdışı lisansüstü bursları. Dicle Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 10, 205–225. https://izlik.org/JA27BW65MM
27. Ministry of National Education (MoNE). (2024). 2024–2028 stratejik planı. https://sgb.meb.gov.tr/yayinlarimiz/yayin/112
28. Nye, J. S. (2004). Soft power: The means to success in world politics. PublicAffairs.
29. Omar, A. A. (2020). Turkey's Internationalization of Higher Education: Expectation, Experience and Evaluation of International Students, Yüksek Lisans Tezi, Eskişehir Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.
30. Özer, M. (2012). Türkiye'de uluslararası öğrenciler. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 2(1), 10–13. https://izlik.org/JA43GT87UZ
31. Özer, M. (2017). Türkiye'de yükseköğretimde uluslararasılaşmanın son on beş yılı. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 7(2), 177–184. https://izlik.org/JA34PX64FK
32. Pressman, J. L., & Wildavsky, A. (1973). Implementation. University of California Press.
33. Seggie, F. N., & Ergin, H. (2018). Yükseköğretimin uluslararasılaşmasına güncel bir bakış: Türkiye'de uluslararası akademisyenler. SETA.
34. Selvitopu, A. & Aydın, A., 2018, Türk yükseköğretiminde uluslararasılaşma stratejileri: Süre yaklaşımı çerçevesinde nitel bir inceleme, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 33(4),803-823. https://izlik.org/JA86UF45FP
35. Subaşı, M., & Okumuş, K. (2017). Bir araştırma yöntemi olarak durum çalışması. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 21(2), 419–426.
36. Taşçı, G. (2018). Yükseköğretimde uluslararasılaşma: Türkiye örneği (1995-2014), Doktora Tezi, Marmara Üniversitesi, İstanbul.
37. Taşçı-Kaya, G. (2014). Yükseköğretimin uluslararasılaşması ve küresel hareketlilik. Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 39(39), 195-199. DOI: 10.15285/EBD.2014397405
38. TGSP (Türkiye Gençlik STK’ları Platformu), (2021). Sivil toplum kuruluşları için bir rehber: Türkiye'de uluslararası öğrenciler. https://tgsp.org.tr/tr/frontend/storage/documents/Nht4I1P8irLLadySQIdXNo4PCxfFMeNi95PZp6lE.pdf
39. Umurbek, M. M. (2018). Öğretim elemanlarının yükseköğretimde uluslararasılaşmaya yönelik algılarının belirlenmesi, Yüksek Lisans Tezi, Kafkas Üniversitesi, Kars.
40. Ünal, U. (2019). Internationalization policies of Turkey's higher education area: A research on Turkey graduates, MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, 8(1), 411-430. https://doi.org/10.33206/mjss.495832
41. Ünalmış, A. N. (2019). Yumuşak gücün tesis edilmesinde kültürel diplomasinin önemi ve bir uygulayıcı olarak Yunus Emre Enstitüsü. Bilig, (91), 137–159. https://doi.org/10.12995/bilig.9106
42. Yin, R. K. (2018). Case study research and applications. Thousand Oaks, CA: Sage.
43. Yöntem, E., & Mazman, İ. (2023). Uluslararası bakış ile yükseköğretimde kalite güvencesinin gelişimi. Ekonomi İşletme Siyaset ve Uluslararası İlişkiler Dergisi, 9(1), 37–49. https://izlik.org/JA85GP59PX