İlkokul Öğretmenlerinin Postmodern Eğitim Anlayışına İlişkin Görüşleri

Öz

Bu araştırmanın amacı, değişen eğitimsel paradigmaların postmodern düşünce eksenindeki niteliklerini ortaya koymak ve temel eğitim programlarının uygulayıcıları olan ilkokul öğretmenlerinin bu niteliklere ilişkin görüşlerine ulaşarak, söz konusu görüşler arasında kişisel ve mesleki kategorilere göre değişim olup olmadığını incelemektir. Araştırma sürecinde, kuramsal boyut ilgili alanyazın taranmış ve dokümanlar incelenmiştir. Doküman incelemesinin ardından elde edilen bilgilerle, postmodern eğitim anlayışına dair önce çıkan ifadeler bir araya getirilmiş ve postmodern eğitim anlayışının özelliklerine işaret eden 15 ifadeye ulaşılmıştır. Söz konusu ifadeler, uzman görüşlerine başvurulmasının ardından 15 madde şeklinde anket formuna yerleştirilmiş ve ilkokul öğretmenlerinin bu maddelere katılım düzeylerinin belirlenebilmesi için 5’li Likert tipi ölçek formatı kullanılmıştır. Araştırma evrenini, ülkemiz özel ve devlet ilkokullarında görev yapmakta olan 302.961 ilkokul öğretmeni oluşturmaktadır. Araştırma örneklemi belirlenirken, ülkemiz devlet ve özel ilköğretim kurumlarında görev yapmakta olan ilkokul öğretmenlerinden tesadüfi olarak seçilen 442’sine ulaşılmıştır. Araştırma için hazırlanan elektronik anket formu, seçilen öğretmenlere e-posta yoluyla gönderilmiş ve 127’si erkek, 269’u kadın olmak üzere toplam 396 öğretmenden geri dönüş sağlanmıştır. Analiz sürecinde kolaylık sağlaması açısından, görüş ifadeleri 3 seçeneğe indirgenip yeniden kodlanmıştır. Anket formundan elde edilen veriler için SPSS 22 yazılımı ile uygulanan Ki-kare analizlerinin ardından, ilkokul öğretmenlerinin postmodern eğitim anlayışına ilişkin görüşlerinin cinsiyet kategorisi için 3. Maddede; yaş kategorisi için 6. ve 14. Maddelerde; hizmet kıdemi için 2., 4,, 6. ve 14. Maddelerde; eğitim durumu içinse 1., 3. ve 15. Maddelerde anlamlı düzeyde farklılık gösterdiği bulgulanmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Modernizm,Modernist eğitim,Postmodernizm,Postmodern eğitim,Yapılandırmacılık

Primary School Teachers’ Views About Postmodern Education

Öz

In this study, the purpose was to reveal the reflections of postmodernism on education which has an important place in today’s world of philosophy, and to explore the relations between primary school teachers’ specific individual attributes and statements regarding postmodern education. The participants of this study are the primary school teachers of 302.961 which are actively in service all over the country. As the sample group was randomly chosen, 442 of those teachers were requested to fill the survey form online. 396 of those teachers replied the request and sent back the survey form. Regarding the principle of confidentiality of personal data, no personal information was requested from participants. All data provided from survey form were used anonymously as stated within the survey form. The instrument used in this study is the survey form containing 15 statements provided from literature inquiry focused on postmodern education. This survey form was organised to be a pre-study in order to develop scales for further studies. For determining the levels of approval, 5-level Likert type scale was used by the statements. For the ease at analysis process, scales were reduced to 3 levels and statements were re-coded accordingly. The analysis applied related to the data were controlled within the error margin of ,05. Following Chi-square tests by SPSS 22 software applied to the data gained from the survey form, it was found that the scores for 3rd statement within the gender category; 6th and 14th statements within the age category; 2nd, 4th, 6th and 14th statements within the length of service category; 1st, 3rd and 15th statements within the level of education category vary statistically significantly.

Anahtar Kelimeler

• Modernism,Modernist education,Postmodernism,Postmodern education,Constructivism

Kaynakça

1. Adıgüzel, A. (2009). Yenilenen İlköğretim Programının Uygulanması Sürecinde Karşılaşılan Sorunlar. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(17), 77-94.
2. Akpınar, B. (2010). Yapılandırmacı Yaklaşımda Öğretmenin, Öğrencinin ve Velinin Rolü. Eğitime Bakış, 6(16), 16-20.
3. Akpınar, B., & Aydın, K. (2007). Eğitimde Değişim ve Öğretmenlerin Değişim Algıları. Eğitim ve Bilim, 32(44), 71-80.
4. Albert, A., Chomsky, N., & Hernan, E. (2007). Postmodernizm ve Sol. İstanbul: Bgst Yayınları.
5. Arslan, M. (2007). Eğitimde Yapılandırmacı Yaklaşımlar. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 40(1), 41-61.
6. Aslanargun, E. (2007). Modern Eğitim Yönetimi Alanına Yönelik Eleştiriler ve Postmodern Eğitim Yönetimi. Educational Administration: Theory and Practice(50), 195-212.
7. Bagnall, R. G. (1998). Moral Education in a Postmodern World: Continuing Professional Education. Journal of Moral Education, 27(3), 313-332.
8. Bauman, Z. (2003). Modernlik ve Müphemlik. İstanbul: Ayrıntı Yayınları.

9. Bauman, Z. (2011). Postmodern Etik. İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
10. Brooks, K., & Williams, B. (2007). The D'oh Vinci Code: Deciphering and Balancing the Postmodern Curriculum. Screen Education(46), 110-121.
11. Büyüköztürk, Ş. (2013). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı. Ankara: Pegem Yayıncılık.
12. Coulter, M. (1993). Modern Teachers and Postmodern Students. Community College Journal of Research and Practice, 17(1), 51-58.
13. Çıngı, H. (1994). Örnekleme Kuramı. Ankara: Hacettepe Üniversitesi.
14. Doll, W. (1993). A Post-modern Perspective on Curriculum. New York: Teachers College Press.
15. Elkind, D. (1995). School and Family in the Postmodern World. Phi Delta Kappan(9), 8-14.
16. Feldman, N., Barron, M., Holliman, D., Karliner, S., & Walker, U. (2009). Playful Postmodernism: Building with Diversity in the Postmodern Classroom. Journal of Teaching in Social Work, 29(2), 119-133.
17. Foucault, M. (2012). İktidarın Gözü. İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
18. Freire, P. (1991). Ezilenlerin Pedagojisi. İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
19. Giddens, A. (2014). Modernite ve Bireysel-Kimlik. İstanbul: Say Yayıncılık.
20. Giroux, H. A. (2004). Critical Pedagogy and the Postmodern/Modern Divide: Towards a Pedagogy of Democratization. Teacher Education Quarterly(Winter), 31-47.
21. Gojkov, G. (2012). Postmodern Pedagogy. Journal Plus Education, 9(2), 9-39.
22. Gregorio, L. D. (2006). Buffy the Vampire Slayer: Using A Popular Culture Post-modern Text in the Classroom. Screen Education(42), 90-93.
23. Güneş-Ayata, A., & Acar, F. (2009). Ayrımcılık Karşıtı Pedagoji. A.-M. Nohl içinde, Kültürlerarası Pedagoji (s. 101). İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
24. Hayes, E. R. (2012). Kadınların Öğrenmesine Yeni Bir Bakış. F. Sayılan içinde, Toplumsal Cinsiyet ve Eğitim, Olanaklar ve Sınırlar (s. 275-285). Ankara: Dipnot Yayınları.
25. Hyun, E. (2006). Teachable Moments: Re-Conceptualizing Curricula Understandings. Counterpoints(297), 53-66.
26. Iannone, R. (1995). Chaos Theory And Its Implications For Curriculum And Teaching. Human Resources And Education, 155(4), 541-547.
27. Illich, I. (2006). Okulsuz Toplum. İstanbul: Oda Yayınları.
28. Jacobs, K. D., & Kritsonis, W. (2006). National Strategies For Implementing Postmodern Thinking For Improving Secondary Education In Public Education In The United States of America. National Forum of Educational Administration And Supervision Journal, 23(4), 1-10.
29. Kalaycı, Ş. (2005). SPSS Uygulamalı Çok Değişkenli İstatistik Teknikleri. Ankara: Asil Yayın Dağıtım.
30. Kale, N. (1995). Postmodernizm-Hermeneutik ve Eğitim. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 28(2), 281-292.
31. Karakaya, Ş. (2003). Modernizm Postmodernizm ve Öğretmen Çalışma Kültürü. Ankara: Nobel Yayıncılık.
32. Karasar, N. (2011). Bilimsel Araştırma Yöntemi. Ankara: Nobel Yayıncılık.
33. Kilgore, D. (2004). Toward A Postmodern Pedagogy. New Directions for Adult and Continuing Education, 102, 45-53.
34. Kılıç, S. (2016). Ki-kare Testi. Journal of Mood Disorders, 6(3), 180-182.
35. Kurt, M. (2006). Postmodern Eğitim: Eleştirel ve Sınırsal Eğitim Bilimi. Cypriot Journal of Educational Sciences, 1(2), 84-93.
36. McHugh, M. L. (2013). The Chi-square Test of Independence. Biochemica Medica, 23(2), 143-149.
37. Moles, A. (2012). Belirsizin Bilimleri. İstanbul: YKY Yayınları.
38. Momo, M., & Costa, M. (2009). School Children in the XXI. Century: Thinking About A Postmodern Childhood. 2nd ANPED (Annual Meeting of Brazil's National Association for Post-Graduation and Research in Education), (s. 1-25). Caxambu, Minas Gerais.
39. Özdamar, K. (1999). Paket Programlar ile İstatitiksel Veri Analizi. İstanbul: Kaan Kitabevi.
40. Rajshree. (2012). Themes of Postmodern Education. International Journal of Scientific and Research Publications, 2(12), 1-5.
41. Reichenbach, R. (1999). Postmodern Knowledge, Modern Beliefs and Curriculum. Educational Philosophy and Theory, 31(2), 237-244.
42. Reynolds, S. B., & Vu, J. (2014). It's About Time. Complicity: An International Journal of Complexity and Education, 11(2), 103-107.
43. Romer, T. A. (2003). Learning and Assessment in Postmodern Education. Educational Theory, 53(3), 313-327.
44. Sağıroğlu, M. A. (2008). Özgürleştirici Bir Eğitim Arayışı: Eleştirel Pedagoji Okulu. Eğitim Bilim Toplum Dergisi, 6(24), 50-61.
45. Sarid, A. (2012). Between Thick and Thin: Responding to the Crisis of Moral Education. Journal of Moral Education, 41(2), 245-260.
46. Slattery, P. (1999). Postmodern Education. Teaching Education, 10(2), 37-38.
47. Slattery, P. (2006). Curriculum Development in the Postmodern Era. New York: Routledge.
48. Sönmez, V. (2004). Dizgeli Eğitim. Ankara: Anı Yayıncılık.
49. Sönmez, V. (2011). Eğitim Felsefesi. Ankara: Anı Yayıncılık.
50. Şahin, İ. (2004). Postmodern Çağ & Hümanist Eğitim. İ. Ü. Fakültesi (Dü.), XIII. Ulusal Eğitim Bilimleri Kurultayı içinde (s. 1-10). Malatya: Pegem Yayıncılık.
51. Şaşan, H. H. (2002). Yapılandırmacı Öğrenme. Yaşadıkça Eğitim(74-75), 49-52.
52. T.C. Millî Eğitim Bakanlığı. (2016). Millî Eğitim İstatistikleri Örgün Eğitim. Ankara: T.C. Millî Eğitim Bakanlığı Strateji Geliştirme Başkanlığı.
53. Tappan, M. B., & Brown, L. M. (1996). Envisioning a Postmodern Moral Pedagogy. Journal of Moral Education, 25(1), 101-109.
54. Taş, S. (2012). Yenilikçi Bir Eğitim Anlayışı: Zilsiz Okul. SDÜ Fen Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi(22), 207-226.
55. Tezcan, M. (1993). Postmodernizm ve Eğitim. Ankara Üniversitesi Eğtim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 26(1), 39-50.
56. Tochon, F. V. (1995). Restricting Meaning or Expanding Consciousness: A Premodern View on Postmodern Curricula. Annual Meeting of the American Educational Research Association (s. 1-7). San Fransisco: ERIC.
57. Topakkaya, A. (2007). Felsefi Hermeneutik. FLSF (Süleyman Demirel Üniversitesi Felsefe Bölümü) Dergi(4), 75-91.
58. Uludağ, Z. (1997). Postmodern Pedagoji. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi(10), 391-443.
59. Usher, R., & Edwards, R. (1994). Postmodernism and Education. London: Routledge.
60. Varbelow, S. (2012). Instruction, Curriculum and Society: Iterations Based on the Ideas of William Doll. International Journal of Instruction, 5(1), 87-98.
61. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2013). Nitel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
62. Yılmaz, K., & Altınkurt, Y. (2011). Öğretmen Adaylarının Eleştirel Pedagoji İle İlgili Görüşleri. Ahi Evran Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 12(3), 195-213.
63. Yurdakul, B. (2011). Yapılandırmacılık. Ö. Demirel içinde, Eğitimde Yeni Yönelimler (s. 42). Ankara: Pegem Akademi.
64. Zeyd, N. H. (2014). Hermenötik ve Metin Yorumu. (M. Coşkun, Dü.) Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi(46), 237-266.