Equipping of Mathematic Problem Solving Skill for Primary School 1st Grade Students: Pipet activity

Öz

The purpose of this study is to improve the mathematic problem-solving skills of first grade primary school students and to make the addition-subtraction processes more practical. Qualitative and quantitative research designs were used together in the research, and pre-test and post-test with control group were performed from quasi-experimental models. The study was carried out with a total of 44 students (22 in the experimental group and 22 in the control group) the first grade students in a primary school in Antakya of Hatay province in 2016-2017 academic years. For the study, “Addition” and “Subtraction” gains were selected and the material prepared for this purpose was used interactively in the experiment group for 10 hours. In the control group was taught education as specified in the program, too. The students in the experimental and the control groups were administered a mathematic problem solving skills working paper as pre-test and post-test. t-test and ANCOVA test were used in analysis and interpretation of data. When the analysis results were examined, a significant difference favored the experimental group. Then, 5 students from the experimental group were randomly selected and interviewed. The interview was conducted using semi-structured interview form. As a result of the analysis, the students had a joint comment that they enjoyed from the course which teaching via the material and, that it was more productive. 

Anahtar Kelimeler

• Mathematic Lesson,Mathematic Problem Solving Skill,Material Development,İnterview

İlkokul 1. Sınıf Öğrencilerine Matematik Problemi Çözme Becerisinin Kazandırılması: Pipet etkinliği

Öz

Bu çalışmanın amacı, ilköğretim 1. sınıf öğrencilerinin matematik problemi çözme becerilerini geliştirmek ve toplama-çıkarma işlemlerini daha pratik yapmalarını sağlamaktır. Araştırmada nitel ve nicel araştırma desenleri bir arada kullanılmış olup, yarı deneysel modellerden ön test-son test kontrol gruplu desene uygun olarak yürütülmüştür.  Araştırma 2016-2017 eğitim-öğretim yılında Hatay ilinin Antakya ilçesinde bulunan bir ilköğretim okulunun 1. sınıfında öğrenim gören deney grubunda 22 ve kontrol grubunda 22 olmak üzere toplam 44 öğrenci ile gerçekleştirilmiştir. Çalışma için “Toplama” ve “Çıkarma”  konulu kazanımlar seçilmiş ve bu amaçla hazırlanan materyal deney grubunda 10 ders saati boyunca etkileşimli olarak kullanılmıştır. Kontrol grubunda ise programda belirtilen şekilde öğretim yapılmıştır. Deney ve kontrol grubundaki öğrencilere matematik problemi çözme becerileri çalışma kâğıdı ön-test ve son-test şeklinde uygulanmıştır. Verilerin çözümü ve yorumlanmasında;  t-testi ve ANCOVA testi kullanılmıştır. Analiz sonuçları incelendiğinde, deney grubu lehine anlamlı bir fark meydana gelmiştir. Ardından deney grubundan 5 öğrenci seçkisiz örnekleme ile seçilmiş ve görüşme yapılmıştır. Görüşme yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Analiz sonucunda öğrencilerin materyal ile anlatılan dersten keyif aldıkları ve dersin daha verimli geçtiği konusunda ortak yorumları olmuştur. 

Anahtar Kelimeler

• Matematik Dersi,Matematik Problemi Çözme Becerisi,Materyal Geliştirme,Görüşme

Kaynakça

1. Akça, S. (2007). İlköğretim 5. sınıf 2005 matematik programının öğretmen yönetici ve ilköğretim müfettişleri görüşleri doğrultusunda değerlendirilmesi (Afyonkarahisar ili örneği). Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
2. Akkaya, A. O. (2008). 6. sınıf matematik ders öğretim programının uygulanabilirliğine ilişkin öğretmen görüşleri. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Osmangazi Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü.
3. Altıntaş, S. & Sidekli, S. (2017). Çarpma işlemi öğretiminde napier çubukları kullanımı: birleştirilmiş sınıflar, Eğitim Kuram ve Uygulama Araştırmaları Dergisi, 3(2), 14-21.
4. Audrey, R. M. Q. (2008). Utilizing power point presentation to promote fall prevention among older adults. The Health Educator, 40(1), 46-52.
5. Aydoğdu, M. & Ayaz, M. F. (2008). Matematikte öğrencilere problem çözme yeteneğinin kazandırılması. e-Journal of New World Sciences Academy Social Sciences, 3(4), 588-596.
6. Başol, G. (2016). Eğitimde ölçme ve değerlendirme. Ankara: Pegem Akademi.
7. Blalock, M. G. & Montgomery, R. D. (2005). The effect of power point on student performance in principles of economics: An exploratory study. Journal for Economics Educators, 5(3), 1-7.
8. Bozkurt, A. & Akalın, S. (2010). Matematik öğretiminde materyal geliştirmenin ve kullanımının yeri, önemi ve bu konuda öğretmenin rolü, Dumlupınar Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 27, 47-56. Briggs L. (1986). Learning How to Ask. Cambridge: Cambridge University Press, 56-59.

9. Büyüköztürk, Ş., Kılıç-Çakmak, E., Akgün, Ö., E., Karadeniz, Ş. & Demirel, F. (2011). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Yayıncılık.
10. Büyüköztürk, Ş. (2012). Sosyal bilimler için veri analiz el kitabı: İstatistik, araştırma deseni, spss uygulamaları ve yorum. Ankara: Pegem Yayıncılık.
11. Cohen, J. (1992). Statistical power analysis. Current Directions in Psychological Science, 1(3), 98-101.
12. Clements, D. H. (1999). Concrete manipulatives, concrete ideas. Contemporary Issues in Early Childhood, 1(1), 45-60.
13. Dienes, Z. (1967). A Theory of mathematics-learning. In F. J. Crosswhite, et al. (Eds.). (1973). Teaching mathematic: Psychology foundations. Worthington, Ohio, Charles A. Jones Pub. Co.
14. Doğan, U. & Kert, S. B. (2016). Bilgisayar oyunu geliştirme sürecinin, ortaokul öğrencilerinin eleştirel düşünme becerilerine ve algoritma başarılarına etkisi. Boğaziçi Üniversitesi Eğitim Dergisi, 33(2), 21-42.
15. Duru, A. & Korkmaz, H. (2010). Öğretmenlerin yeni matematik programı hakkındaki görüşleri ve program değişim sürecinde karşılaşılan zorluklar. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 38, 67-81.
16. Ekici, G. (2003) Öğrenme stiline dayalı öğretim ve biyoloji dersi öğretimine yönelik ders planı örnekleri, Ankara: Pegem Akademi.
17. Fraeklen, J. R., Wallen, N. E., & Hyun, H. H. (2011). How to design and evaluate research in education (8th Ed.). New York: McGraw-Hill.
18. Gurbetoğlu, A. (2008). Bilimsel araştırma yöntemleri, http://agurbetoglu.com/bilimselarastirma.html adresinden 06 Mayıs 2017 tarihinde erişilmiştir.
19. Güven, S. (2006). Öğretim teknolojileri ve materyal geliştirme dersinin kazandırdığı yeterlikler yönünden değerlendirilmesi (İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Örneği). Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 4(2), 165-179).
20. Güven, G. (2016). 3. Sınıf fen bilimleri dersi öğretim programına ilişkin öğretmen görüşleri. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Mustafa Kemal Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü.
21. Kablan, Z., Topan, B. & Erkan, B. (2013). Sınıf içi öğretimde materyal kullanımının etkililik düzeyi: Bir meta-analiz çalışması. Educational Sciences: Theory & Practice, 13(3), 1629-1644.
22. Kalaycı, Ş. (2008). SPSS uygulamalı çok değişkenli istatistik teknikleri. Ankara: Asil Yayın Dağıtım.
23. Kalender, A. (2006). Sınıf öğretmenlerinin yapılandırmacı yaklaşım temelli yeni matematik programının uygulanması sürecinde karşılaştığı sorunlar ve bu sorunların çözümüne yönelik önerileri. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
24. Kennedy, L. M. & Tipps, S. (1994). Guiding children's learning of mathematics. Belmont, Ca: Wadsworth Pub.
25. Lowry, R. B. (1999). Electronic presentation of lectures effect upon student performance. University Chemistry Education, 3(1), 18-21.
26. Mantei, E. J. (2000). Using internet class notes and PowerPoint in physical geology lecture. Journal of College Science Teaching, 29(5), 301-305.
27. MEB. (2009). İlköğretim matematik dersi 1-5. sınıflar öğretim programı. Ankara.
28. Meşin, D. (2008). Yenilenen altıncı sınıf matematik öğretim programının uygulanması sürecinde öğretmenlerin karşılaştıkları sorunlar. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
29. Moyer, P. S. (2001). Are we having fun yet? How teachers use manipulatives to teach mathematics. Educational Studies in Mathematics, 47, 175-197.
30. Özdemir Yetkin, E. İ. (2008). Sınıf öğretmenleri adaylarının matematik öğretiminde materyal kullanımına ilişkin bilişsel becerileri, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 35, 362-373.
31. Özyürek, A. & Çavuş, Z. S. (2016). İlkokul öğretmenlerinin oyunu öğretim yöntemi olarak kullanma durumlarının incelenmesi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 24(5), 2157-2166.
32. Patton, Q. M. (1987). How to use qualitative methods in evaiuation. London: Sage Pub, 108.
33. Peker, M. & Halat, E. (2008). İlköğretim I. kademe matematik programının eğitim durumları boyutunun öğretmen görüşleri doğrultusunda incelenmesi. Selçuk Üniversitesi Ahmet Keleşoğlu Eğitim Fakültesi Dergisi, 26, 209-225.
34. Sağlık, N. (2007). Pilot uygulamaları yürütülen ilköğretim matematik programına yönelik etkinliklerin bazı geometri konularının öğretimi üzerindeki etkileri. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Yüzüncü Yıl Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü.
35. Sowell, E. J. (1989). Effects of manipulative materials in mathematics instruction. Journal for Research in Mathematics Education, 20(5), 498-505.
36. Suydam, M. N. & Higgins, J. L. (1977). Activity-Based learning in elementary school mathematics: Recommendations from research. ERIC Center for Science, Mathematics, and Environmental Education, Columbus, Ohio.
37. Şahin, N. & Eraslan, A. (2018). İlkokulda model oluşturma etkinlikleri nasıl uygulanmalı?, Eğitim Kuram ve Uygulama Araştırmaları Dergisi, 4(1), 99-117.
38. Şahin, S., Gençtürk, E. & Budanur, T. (2007). Coğrafya öğretiminde uygun grafik seçimi ve kullanımının öğrenme üzerindeki etkisi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 15(1), 293-302.
39. Şaşan, H. H. (2002). Yapılandırmacı öğrenme. Yaşadıkça Eğitim, 74-75, 49-52.
40. Şenyurt, A. Y. (2016). Kovaryans analizi (ANCOVA). H. Coşkun & H. M. Paksoy (Ed.), Bilimsel araştıma yöntemleri. İstanbul: Lisans Yayıncılık.
41. Tekindal, S. (2015). Okullarda ölçme ve değerlendirme yöntemleri. Ankara: Nobel Yayıncılık.
42. Teyfur, M. (2011). Sınıf öğretmenlerinin uyguladığı yapılandırmacı öğrenme yaklaşımının sınıf yönetimi uygulamalarına etkisinin değerlendirilmesi. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 12(2), 139-164.
43. Türnüklü, A. (2000). Eğitim bilim araştırmalarında etkin olarak kullanılabilecek nitel bir araştırma tekniği: Görüşme. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 6(24), 543-559.
44. Ünlü, M. (2017). Matematik öğretmen adaylarının matematik derslerinde öğretim materyali kullanımına ilişkin görüşleri. Journal of Theory and Practice in Education, 13(1), 10-34.
45. Van Blerkom, M. (2009). Measurement and statistics for teachers. New York: Routledge.
46. Yıldırım, A. & Şimsek, H. (2016). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayınevi.
47. Yörükoğlu, A. (1993). Çocuk Ruh Sağlığı. İstanbul: Özgür Yayınevi.