The Evaluation of the Views of the Students from Environmental Engineering on Global Warming in Terms of Critical Thinking Trends and Emotional Intelligence Levels

Abstract

Aimed to evaluate the evaluation of the views of the students from environmental engineering on global warming in terms of critical thinking trends and emotional ıntelligence levels. According to mixed method’s sequential transformational design, 36 students were asked to respond Information Form, California Critical Thinking Disposition (CCTDI–R), Revised Schutte Emotional Intelligence (RSEIS) scales at the quantitative stage. In the pearson correlation analysis, respectively strong, strong, low, moderate positive correlations were found between CCTDI–R total score with RSEIS total score and also sub-dimensions of this scale like optimism/mood state regulation, the use of emotion, evaluation of emotion. At the qualitative stage, 15 students with CCTDI–R scores of low and intermediate level responded to open-ended questions about articles of two different approaches to explain global warming. Themes were obtained through content analysis. Themes are the understanding of whole in searching of truth, open-mindedness, multifactorial assessment of the causes of global warming, the emphasis on the causes of global warming, intervene to global warming. In order to increase students’ critical thinking disposition and emotional intelligence level of students, it has been proposed that training programs can be planned.

Keywords

• Global warming,critical thinking,emotional intelligence,environmental engineering student

Çevre Mühendisliği Öğrencilerinin Küresel Isınma Konusundaki Görüşlerinin Eleştirel Düşünme Eğilimleri ve Duygusal Zeka Düzeyleri Açısından Değerlendirilmesi

Öz

Çevre mühendisliği öğrencilerinin, küresel ısınma konusundaki görüşlerinin eleştirel düşünme eğilimleri ve duygusal zeka düzeyleri açısından değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Karma araştırma deseninin sıralı dönüşümsel tasarımına uygun olarak niceliksel aşamada, 36 öğrenciden Tanıtıcı Bilgi Formu, California Eleştirel Düşünme Eğilimleri (CCTDI–R), Gözden Geçirilmiş Schutte Duygusal Zeka (GGSDZÖ) Ölçeklerini yanıtlamaları istenmiştir. Pearson korelasyon analizinde CCTDI–R ile GGSDZÖ ve bu ölçeğin alt boyutlarından iyimserlik/ruh halinin düzenlenmesi, duyguların kullanılması, duyguların değerlendirilmesi arasında sırasıyla kuvvetli, kuvvetli, düşük, orta düzey pozitif korelasyonlar bulunmuştur. Niteliksel aşamada, CCTDI–R puanları düşük ve orta düzey olan 15 öğrenci küresel ısınmayı açıklayan iki farklı yaklaşıma ait makalelere ilişkin açık uçlu soruları yanıtlamışlardır. İçerik analiziyle ulaşılan temalar; doğruyu aramada bütünü kavrayabilme, açık fikirlilik, küresel ısınmaya müdahalede bulunma, küresel ısınma nedenlerine vurgu yapma, küresel ısınma nedenini çok faktörlü değerlendirmedir. Öğrencilerin eleştirel düşünme eğilimlerinin, duygusal zeka düzeylerinin yükseltilmesi için eğitim programları planlanabileceği ve küresel ısınma konusunda literatür takip edilerek eğitim programının güncellenebileceği önerilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Küresel ısınma,eleştirel düşünme,duygusal zeka,çevre mühendisliği öğrencileri

Kaynakça

1. Aksan, Z. (2011). İlköğretim öğretmen adaylarının küresel ısınma konusundaki algıları ve görüşleri. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Samsun.
2. Ardahan Üniversitesi, (2018). Bölüm Tanıtımı. 10 Haziran 2017 tarihinde https://www.ardahan.edu.tr/birim.aspx?id=1002046 sitesinden alınmıştır.
3. Aydın, F. (2010). Secondary school students perceptions towards global warming: A phenomenographic analysis. Scientific Research and Essays, 5(12), 1566-1570.
4. Balcı, A. (2011). Sosyal bilimlerde araştırma yöntem, teknik ve ilkeler. Ankara: Pegem Yayıncılık.
5. Baltaş, Z. (2006). Duygusal zeka. İstanbul: Remzi Kitapevi.
6. Bradberyy, T. ve Greaves, J. (2006). Duygusal zekanızı keşfedin. S. Kubilay (Çev.). İstanbul: Truva Yayınları.
7. Braden, G. (2011). Deep truth. New York City: Hay House INC.
8. Certel, Z., Çatıkkaş, F. ve Yalçınkaya, M. (2011). Beden eğitimi öğretmen adaylarının duygusal zeka ile eleştirel düşünme eğilimlerinin incelenmesi. Selçuk Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilim Dergisi, 13(1), 74-81.

9. Creswell, J. W. (2013). Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approaches (4th ed.). Thousand Oaks, CA: Sage.
10. Cüceloğlu, D. (1993). İyi düşün doğru karar ver. İstanbul: Sistem Yayıncılık.
11. Demirbaş, M. ve Pektaş, M. H. (2009). İlköğretim öğrencilerinin çevre sorunu ile ilgili temel kavramları gerçekleştirme düzeyleri. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi, 3(2), 195–211.
12. Demir, E. ve Yalçın, H. (2014). Türkiye’de çevre eğitimi. Türk Bilimsel Derlemeler Dergisi, 7(2), 7-18.
13. Dutoğlu, G. ve Tuncel, M. (2008). Aday öğretmenlerin eleştirel düşünme eğilimleri ile duygusal zeka düzeyleri arasındaki ilişki. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(1), 11-32.
14. Elder, L. (1997). Critical thinking the key to emotional intelligent. Journal of Developmental Education, 21(1), 40-41.
15. Erdem. M., İlğan, A. ve Çelik, F. (2013). Lise öğretmenlerinin duygusal zekâ düzeyleri ile eleştirel düşünme eğilimleri arasındaki ilişki. International Periodical For The Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 8(12), 509-532.
16. Eren, B., Aygün, A., Chabanov, D. ve Akman, N. (2016). Mühendislik öğrencileri ekolojik ayak izinin belirlenmesi. Uluslararası Mühendislik ve Teknoloji Araştırmaları Dergisi, 1(1), 7-12.
17. Ergin, D. Y. ve Özgürol, M. B. (2011). Bilimsel tutum ve duygusal zeka arasındaki ilişki. 2nd International Conference on New Trends in Education and Their Implications, Antalya.
18. Erkal, S. ve Yertutan, C. (2009). Kişilerin küresel ısınmanın nedenlerine ilişkin görüşlerin incelenmesi. H.Ü. Sosyolojik Araştırmalar e- Dergisi,13 Ekim 2016 tarihinde http://www.e-dergi.hacettepe.edu.tr/arşiv.htm.tr. sitesinden alınmıştır.
19. Eroğlu, B. (2012). Fen bilgisi öğretmen adaylarının küresel ısınma hakkındaki informal muhakemeleri üzerinde bilimin doğasının etkisinin araştırılması. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
20. Ertürk, Ö. G. İ. E., Uçar, U. M., Yıldırım, M. N., Karaman A. ve Ertekin, S. (2017) Öğrencilerin çevre duyarlılığının eko-girişimcilik eğilimleri üzerine etkisi. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 5(63), 526-538.
21. Ghanizadeh, A., & Moafian, F. (2011). Critical thinking and emotional intelligence: Investigating the relationship among EFL learners and the contribution of age and gender. Iranian Journal of Applied Linguistics (IJAL), 14(1), 23-48.
22. Gervais, F. (2016). Anthropogenic CO2 warming challenged by 60-year cycle. Earth-Science Reviews, 155, 129–135.
23. Goleman, D. (2005). Duygusal zeka neden IQ’dan daha önemlidir? B. S. Yüksel ( Çev.). İstanbul: Varlık Yayınları.
24. Güleç, İ., Çelik, S. ve Demirhan, B. (2012). Yaşam boyu öğrenme nedir? Kavram ve kapsamı üzerine bir değerlendirme. Sakarya University Journal of Education, 2(3), 34-48.
25. Güney, E. (2004). Çevre sorunları coğrafyası (1. Baskı). Ankara: Gündüz Eğitim ve Yayıncılık.
26. İnanç, N. ve Kurgun, E. (2000). Çevre eğitimi ve halkın bilinçlendirilmesi. V. Uluslar arası Ekoloji ve Çevre Sorunları Sempozyumu: Çevre Eğitimi, Ankara.
27. İpşiroğlu, Z. (1992). Eleştirinin eleştirisi. İstanbul: Cem Yayınevi.
28. Kalıpçı, E., Öztaş, H. ve Özdemir, C. (2010). Çevre mühendisliği öğrencilerinin çevre ile ilgili bilgilerini günlük yaşama uygulayabilme düzeyleri. Blacksea-Karadeniz Dergisi, 2(5), 41-53.
29. Kaya, H., Şenyuva, E. ve Bodur, G. (2017). Developing critical thinking disposition and emotional intelligence of nursing students: A longitudinal research. Nurse education today, 48, 72-77.
30. Kayım, F. (2011). Çevre kontrol stratejilerinin oluşturulmasında çevresel farkındalığın etkisi. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Yıldız Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
31. Kazancı, O. (1989). Eğitimde eleştirici düşünme ve öğretimi. Ankara: Kazancı Hukuk Yayınları.
32. Kılınç, A., Stanisstreet, M. ve Boyes, E. (2008). Turkish students’ ideas about global warming. International Journal of Environmental and Science Education, 3(2), 89-98.
33. Kiziroğlu, İ. (2001). İnsan ve çevre ikilemi, ekolojik potpuri. Ankara: Takav Yayıncılık.
34. Kovancılar, B. (2001). Küresel ısınma sorunun çözümünde karbon vergisi ve etkinliği. Yönetim ve Ekonomi Dergisi, 8(2), 8-19.
35. Kökdemir, D. (2003). Belirsizlik durumlarında karar verme ve problem çözme. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
36. Küçük, G. (2007). Aday öğretmenlerin eleştirel düşünme becerileri ile duygusal zeka düzeyleri arasındaki ilişki. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bolu.
37. Markham, U. (2001). %100 düşünce gücü ve bellek geliştirme. A. Ülger (Çev.). Istanbul: Bilim Teknik Yayınevi.
38. Mayer, J. D., Caruso, D. R., & Salovey, P. (2000). Emotional intellingence meets traditional standarts for an itelligence. Intelligence, 27(4), 267-98.
39. Oğuz, D., Çakcı, I. ve Kavas, S. (2011). Yükseköğretimde öğrencilerin çevre bilinci. SDÜ Orman Fakültesi Dergisi, 12, 34-39.
40. Orbay, K., Cansaran, A. ve Kalkan, M. (2009). Öğretmen adaylarının küresel ısınmaya bakış açısı. S.Ü. Ahmet Keleşoğlu Eğitim Fakültesi Dergisi, 27, 85-97.
41. Önder, R. (2015). Üniversite öğrencilerinde çevre eğitimi gereksiniminin incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Denizli.
42. Öz-Aydın, S. ve Ayverdi, L. (2014). BİLSEM’e kayıtlı olan ve olmayan öğrencilerin çevre sorununa çözüm önerilerinin bilimsel yaratıcılık açısından karşılaştırılması. Journal of Turkish Science Education, 11(1), 25-41.
43. Öz Aydın, S. (2013). The effect of an authentic learning environment on creating conceptual awareness in environmental education, shaping value judgments and increasing participation levels. The New Education Review, 33(3), 261-271.
44. Özdemir, C. (2010). Biyoloji ve fen bilgisi öğretmen adaylarının küresel ısınma konusundaki görüşlerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
45. Özdemir, A. ve Yapıcı, E. (2010). Öğretmen adaylarının çevre sorunlarına yönelik farkındalık ve ilgi düzeylerinin karşılaştırılması. Anadolu Doğa Bilimleri Dergisi, 1(1), 48‐56.
46. Özyurt, H. ve Özyurt, Ö. (2015). Problem solving skills and critical thinking dispositions of electric/electronic engineering students: Case of Karadeniz Technical University. Journal of Theory and Practice in Education, 11(4), 1124-1142.
47. Peker, O. ve Demirci, M. (2008). İklim değişikliğinin bilim ve ekonomi perspektifin-den analizi. Süleyman Demirel Üniversitesi, İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 13(1), 239-251.
48. Riemer, M. J. (2003). Integrating emotional intelligence into engineering education. World Transactions on Engineering and Technology Education, 2(2), 189-194.
49. Stedman, N. L., & Andenoro, A. C. (2007). Identification of relationships between emotional intelligence skill and critical thinking disposition in undergraduate leadership students. Journal of Leadership Education, 6(1), 190-208.
50. Şenel, H. ve Günör, B. (2009). Üniversite öğrencilerinin küresel ısınma hakkındaki bilgilerinin ve kavram yanılgılarının tespiti. e-Journal of New World Sciences Academy Education Sciences,4(4), 1207-1225.
51. Tatar, A., Tok, S. ve Saltukoğlu, G. (2011). Gözden geçirilmiş Schutte duygusal zekâ ölçeğinin Türkçe’ye uyarlanması ve psikometrik özelliklerinin incelenmesi. Klinik Psikofarmakoloji Bülteni, 21(4), 325-338.
52. Tekerek, M. ve Tekerek, B. (2017). Emotional intelligence in engineering education. Turkish Journal of Education, 6(2), 88-95.
53. Topal, M. ve Arslan, E. I. (2010). Türkiye’de çevre mühendisliği bölümleri ve eğitimi. Erciyes Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 26(1), 34-49.
54. Torun, N. (2011). Fen ve teknoloji öğretmenlerinin eleştirel düşünme eğilimleri ile duygusal zeka düzeyleri arasındaki ilişki. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Çukurova üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Adana.
55. T.C. Çevre ve Şehircilik Bakanlığı, (2009). Kyoto protokolü: Birleşmiş Milletler iklim değişikliği çerçeve sözleşmesine yönelik protokol. 10 Haziran 2017 tarihinde http://iklim.cob.gov.tr/iklim/AnaSayfa/Kyoto.aspx?sflang=tr. sitesinden alınmıştır.
56. T.C. Dışişleri Bakanlığı, (2018). Paris Anlaşması. 10 Haziran 2017 tarihinde http://www.mfa.gov.tr/paris-anlasmasi.tr.mfa. sitesinden alınmıştır.
57. UNESCO, (2002). Education for sustainability from rio to johannesburg: Lessons learnt from a decade of commitment. 10 Haziran 2017 tarihinde http://unesdoc.unesco.org/images/0012/001271/127100e.pdf sitesinden alınmıştır.
58. Ünlü, İ., Sever, R. ve Akpınar, E. (2011). Türkiye’de çevre eğitimi alanında yapılmış küresel ısınma ve sera etkisi konulu akademik araştırmaların sonuçlarının incelenmesi. Erzincan Eğitim Fakültesi Dergisi, 13(1):39-54.
59. Yardımcı, E. ve Kılıç, B. G. (2010). Çocukların gözünden çevre ve çevre sorunları. İlköğretim Online Dergisi, 9(3), 1122-1136.
60. Yaylacı, Ö. G. (2006). Kariyer yaşamında duygusal zeka ve iletişim yeteneği. İstanbul: Hayat Yayıncılık.
61. Baykul, Y. ve Güzeller, C. O. (2013). Sosyal bilimler için istatistik. Ankara: Pegem Akademi.
62. Yenilmez, K. ve Yolcu, B. (2007). Öğretmen davranışlarının yaratıcı düşünme becerilerinin gelişimine katkısı. Sosyal Bilimler Dergisi, 18, 95-105.
63. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2008). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. (Genişletilmiş 7. Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
64. Yao, X., Yuan, S., Yang, W., Chen, Q., Wei, D., Hou, Y., Zhang, L., Qiu, J., & Yang, D. (2018). Emotional intelligence moderates the relationship between regional gray matter volume in the bilateral temporal pole and critical thinking disposition. Brain Imaging and Behavior, 12(2), 488-498.
65. Tunca, N., Şahin, A. S. ve Aydın, Ö. (2015). Öğretmen adaylarının yaşam boyu öğrenme eğilimleri. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(2), 432-446.