The Problems and Solution Efforts of the Resource Room Application Designed for the Mainstreamed Primary School Aged Hearing Impaired Students

Abstract

The main purpose of this action research was to examine the process of the resource room (RR) application designed for the mainstreamed primary school aged student with hearing impaired (SHI). The participants were three mainstreamed fourth grade SHI, the researchers as the teacher of the RR, advisor of this thesis project, the expert of education of HI education teachers. The advisor and the expert secured the trustworthiness of the research. The regular education teachers contributed the research efforts when requested. The data were collected cyclically through videotaping actual classroom interactions, audio taping the trustworthiness meetings, writing the meeting reports, lesson plans and reflective research journals, the students’ artifacts and the documents. The problems and solution attempts faced during the implementation phases of the RR were described by utilizing various data collection and analysis techniques. The compiled data were critically analyzed by the trustworthiness committee and the researcher during and after the research effort. The activities implemented in the RR were designed concerning the principles of effective RR programs suggested by the literature. The implementations included the areas of Turkish Language Art, Science, Social Study and Mathematics. Although various problems occurred before and during the implementation process, this RR education effort conducted based on the action research methodology created positive changes in the students. The students were observed demonstrating improvements in their academic, communicative and social skills. The research findings can be useful for developing overview for the future RR programs for SHI in Turkey and abroad.

Keywords

• Resource room, student with hearing impaired, education of hearing impaired children, mainstream

Kaynaştırmadaki İşitme Engelli Öğrencilerle Gerçekleştirilen Destek Eğitim Odası Uygulamasındaki Sorunlar ve Çözüm Gayretleri

Öz

Bu eylem araştırmasının amacı, kaynaştırmadaki işitme engelli öğrencilere sunulan destek eğitim odası (DEO) sürecinin incelenmesidir. Araştırmanın katılımcıları kaynaştırmada ilköğretim dördüncü sınıfa giden işitme engelli üç öğrenci, öğrencilerin sınıf öğretmenleri, DEO öğretmeni olarak araştırmacı, tez danışmanı ve işitme engellilerin eğitimi alan uzmanıdır. Danışman ve alan uzmanı araştırmanın geçerliğini sağlamışlardır. Sınıf öğretmenleriyse talep edildiğinde araştırma sürecine katkıda bulunmuşlardır. Araştırma verileri döngüsel olarak gerçek sınıf etkileşimlerinin videoteyp kayıtları, geçerlik komitesi ses kayıtları, toplantı tutanakları, ders planları, yansıtmalı araştırma günlüğü, öğrenci ürünleri ve arşiv belgeleriyle toplanmıştır. DEO uygulanmasında hazırlık ve uygulama aşamalarında karşılaşılan problemler, bu problemlere yönelik çözümler çeşitli veri toplama ve analiz teknikleriyle betimlenmiştir. Veriler, araştırma sürecinde ve sonrasında araştırmacı ve geçerlik komitesi tarafından eleştirel olarak analiz edilmiştir. DEO, alanyazında önerilen program ilkelerine göre sınıftaki derse paralel ve öğrencideki eksikleri giderecek nitelikte, işitme engelli öğrenciyi dil ve akademik beceriler yönünden geliştirici çeşitli etkinlikler ve öğretim stratejileri kullanılarak düzenlenmiştir. Uygulamalar Türkçe, Fen ve Teknoloji, Sosyal Bilgiler ve Matematik alanlarını içermiştir. Uygulama sırasında ve öncesinde oluşan sorunlar olsa da eylem araştırması yöntemiyle yapılan uygulama, öğrencilerde olumlu gelişmeler yaratmıştır. Öğrencilerin akademik, sosyal ve iletişimsel becerilerinde gelişme gösterdikleri gözlenmiştir. Araştırma bulguları, işitme engelli öğrencilere DEO programı geliştirilmesine ve uygulanmasına yönelik bakış açısı geliştirmede yararlı olabilir.

Anahtar Kelimeler

• Destek eğitim odası, işitme engelli öğrenci, işitme engellilerin eğitimi, kaynaştırma

Kaynakça

1. Affleck, J., Q., Adams, S. M. A., & Lowenbraun, S. (1988). Integrated classroom versus resource model: Academic viability and effectiveness. Exceptional Children, 54(4), 339-348.
2. Akdemir-Okta, D. (2008). Kaynaştırma sınıflarına devam eden işitme engelli öğrencilerin sınıf
3. öğretmenlerine sağlanan destek hizmetlerin belirlenmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi,
4. Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.
5. Ayata-Baran, N. (2007). Kaynaştırmaya devam eden işitme engelli öğrencilerin öykü şemalarını değerlendirilmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.
6. Batu, S. (2000). Kaynaştırma, destek hizmetler ve kaynaştırmaya hazırlık etkinlikleri. Anadolu Üniversitesi, Özel Eğitim Dergisi 2(4), 35-45.
7. Batu, S., ve Kırcaali-İftar, G. (2007). Kaynaştırma (3. baskı). Ankara: Kök Yayıncılık.
8. Batu, S., ve Topsakal, M. (2003). Özel eğitim danışmanlığı süreci ve bir danışmanlık örneği. Ankara, Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 4(1), 19-29.

9. Bauer, A. M., & Kroeger, S. (2004). The inclusive classroom strategies for effective instruction (2nd ed.).NJ: Pearson/Merrill Prentice Hall.
10. Bernarczyk, A. M., Alexander-Whiting, H., & Solid, G. A. (1994). Guidelines for the adaptation of preschool environments to integrate deaf, hard of hearing, and hearing children. Child’s Environments, 11(1), 6-19.
11. Black, R. S., & Morris, C. C. (1974). The resource room: A practical approach to providing instruction for mildly handicapped children. Colombia: South Carolina Department of Education.
12. Bogdan, R. C., & Biklen, S. K. (2007). Qualitative research for education: An introduction to theories and methods (5th ed.). Boston: Allyn and Bacon.
13. Büyüköztürk, Ş., Kılıç-Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., ve Demirel, F. (2008). Bilimsel araştırma yöntemleri (2. baskı). Ankara: Pegem Akademi.
14. Cawthon, S. W. (2001). Teaching strategies in inclusive classrooms. Journal of Deaf Studies and Deaf Education, 6(3), 212-225.
15. Cohen, O. P. (1994). Inclusion’ should not include deaf students. Education Week, 13(30), 35-39.
16. Coladarci, T., & Breton, W. A. (1997). Teacher efficacy, supervision and the special education resourceroom teacher. The Journal of Educational Research, 90(4), 230-239.
17. Creswell, J. W. (2005). Educational research (2nd ed.). New Jersey: Pearson Education.
18. Deretarla, E. (2000). Kaynaştırma uygulaması yapan ilköğretim okullarının 3. sınıfına devam eden normal işiten ve işitme engelli öğrencilerin okuduğunu anlama becerilerinin incelenmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Hacettepe Üniversitesi, Ankara.
19. Ekiz, D. (2003). Eğitimde araştırma yöntem ve metodlarına giriş: Nitel, nicel ve eleştirel kuram metodolojileri. Ankara: Anı Yayıncılık.
20. Erdiken, B. (2001). Eskişehir İli özel rehabilitasyon merkezlerindeki öğretmenlerin destek eğitime ilişkin görüşleri. Eskişehir: Birlik Ofset Yayıncılık.
21. Eripek, S. (1990). İşitme engelli çocukların sözel iletişim becerilerinin değerlendirilmesi “Eskişehir İlinde”. Kurgu Dergisi, 8, 471-477.
22. Fairchild, T. N., & Henson, F. O. (1993). Engelli çocuklar için kaynaştırma eğitimi. A. Şentürk (Çev.). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Psikolojik Danışma ve Rehberlik Merkezi.
23. Fiedler, B. C. (2001). Considering placement and educational approaches for students who are deaf and hard of hearing. Teaching Exceptional Children, 34(2), 54-59.
24. Flexer, C. (2002). Rationale and use of sound field systems: An update. The Hearing Journal, 55(8), 10-18.
25. Foster, S., & Cue, K. (2009). Roles and responsibilities of itinerant specialist teachers of deaf and hard of hearing students. American Annals of The Deaf, 153(5), 435-449.
26. Fuentes, P. (1998). Reading comprehension in mathematics. The Cleaning House, 72(2), 81-88.
27. Gay, L. R., Mills, G. E. M., & Airasian, P. (2006). Educational research competencies for analysis and applications (8th ed.). New Jersey: Pearson Education.
28. Girgin, C. (2006). İşitme engelli çocukların konuşma edinimi eğitiminde dinleme becerilerinin önemi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 7(1), 15-28.
29. Girgin, Ü. (2001, Haziran). İşitme engelli çocuklar için okuma metinlerinin seçimi ve kullanımı. International Conference on Special Education: Interaction and Collaboration, Antalya (özet metin).
30. Girgin, Ü. (2005). Okuma öğretiminde kullanılan iki okuma yaklaşımının işitme engelli çocuklar için kullanımı: Yönlendirilmiş okuma etkinliği ve dil-deneyim yaklaşımı. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 6(2), 27-36.
31. Glomb, N. K., & Morgan, D. P. (1991). Resource room teachers' use of strategies that promote the success of handicapped students in regular classrooms. The Journal of Special Education, 25(2), 221-235.
32. Gunning, T. G. (2003). Creating literacy instruction for all children (4th ed.). Boston:
33. Allyn & Bacon.
34. Güldür, F. (2005). İşitme engelliler ilköğretim okuluna devam eden öğrencilerin dört işleme dayalı matematik problemlerini çözme davranışlarının incelenmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.
35. Güleryüz, Ş. O. (2009). Kaynaştırma eğitimine devam eden engelli öğrencilerin akranları ile ilişkilerinde karşılaştıkları sorunların değerlendirilmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Selçuk Üniversitesi, Konya.
36. Gürgür, H. (2008). Kaynaştırma uygulamasının yapıldığı ilköğretim sınıfında işbirliği ile öğretim yaklaşımının incelenmesi. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Eğitim Fakültesi Yayınları.
37. Hopwood, V., & Gallaway, C. (1999). Evaluating the linguistik experience of a deaf child in a mainstream class: A case study. Deafness and Education International, 1(3), 172- 187.
38. Jarvis J., & Iantaffi, A. (2006). ‘Deaf people don’t dance’: Challenging student teachers’ perspectives of pupils and inclusion. Deafness and Education International 8(2), 75-87.
39. Johnson, A. P. (2002). A Short guide to action research. USA: Pearson Education Inc.
40. Karasu, H. P. (2004). Kaynaştırmadaki işitme engelli öğrencilerin yazılı anlatım beceri düzeylerini değerlendirilmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.
41. Kargın, T., ve Baydık, B. (2002). Kaynaştırma ortamındaki işiten öğrencilerin işitme engelli akranlarına yönelik tutumlarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 3(2), 27-39.
42. Kayaoğlu, H. (1999). Bilgilendirme programının normal sınıf öğretmenlerinin kaynaştırma ortamındaki işitme engelli çocuklara yönelik tutumlarına etkisi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Ankara Üniversitesi, Ankara
43. Kelman, C. A., & Branco, A. U. (2004). Deaf children in regular classrooms: A socio cultural approach to a Brazilian experience. American Annals of the Deaf, 149(3), 274-280.
44. Kluwin, T. (1999). Coteaching deaf and hard of hearing students: Research on social integration. American Annals of The Deaf, 144(4), 339-344.
45. Lynch, P., & McCall, S. (2007). The role of the itinerant teachers. Community Eye Health Journal, 20(62), 26-27.
46. Mastropieri, M. A., & Scruggs, T. E. (2004). The inclusive classroom strategies for effective instruction (2nd ed.). NJ: Pearson/Merrill Prentice Hall.
47. McCartney, B. (1984). Education in the mainstream. Volta Review, 86(5), 41-52.
48. McNamara, B. E. (1986). The resource room: A guide for special educator. New York: State University of NY Press.
49. Milli Eğitim Bakanlığı (2010). Milli Eğitim Bakanlığı Özel Eğitim Hizmetleri Yönetmeliği. Milli Eğitim Basımevi, R.G. 27305. Web site:http://www.egitimmevzuat.com/index.php/201006221255/Yonetmelik/oezel-etm-hzmetleryoenetmel- 226201027619-rg.html adresinden 13 Ağustos 2011 tarihinde edinilmiştir.
50. Mills, G. E. (2003). Action research: A guide for the teacher researcher. NJ: Pearson Education, Inc.
51. Orlando, R., Gramly, M. E., & Hoke, J. (1997). Tutoring deaf and hard of hearing students.
52. http://www.netac.rit.edu/downloads/TFR_Tutoring.pdf adresinden 5 Ağustos 2001 tarihinde
53. edinilmiştir.
54. Özhan, G. (2000). İlköğretim çağındaki işitme kayıplı çocuklar için işitme engelliler okulu ve kaynaştırma programları açısından yapılan yöneltme hizmetinin incelenmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Hacettepe Üniversitesi, Ankara.
55. Power, D., & Hyde, M. (2002). The characteristics and extend of participation of deaf and hard-of-hearing students in regular classes in Australian schools. Journal of Deaf Studies and Deaf Education, 7(4), 302-311.
56. Powers, S. (2001). Investigating good practice in supporting deaf pupils in mainstream schools. Educational Review, 53(2), 181-190.
57. Ramsey, C. L. (1997). Deaf children in public schools. Washington: Gallaudet University Press.
58. Rieth, H. J., & Ocala, C. (1984). An analysis of teacher activities& student outcomes in secondary school resource room programs for mildly handicapped students. Report- Research Washington DC: Special Education Program. (ERIC Document Reproduction Service No. ED270925).
59. Salend, S. J. (2005). Creating inclusive classroom (5th ed.) NJ: Pearson Education.
60. Schirmer, B. R. (2000). Language and literacy development in children who are deaf.
61. Boston, MA: Allyn & Bacon Inc.
62. Slobodzian, J. T. (2009). The devil is in the details: Issues of exclusion in an inclusive educational environment. Ethnography and Education, 4(2), 181-195.
63. Speece, D. L., & Mandell, C. J. (1980). Resource room support services for regular teacher. Learning Disabilities Quarterly, 3(1), 49-53. Stewart D. A., & Kluwin T. N. (2001). Teaching deaf and hard of hearing students. Boston: Pearson Education Company.
64. Stinson, M. S., & Kluwin, T. N. (2003). Educational consequences of alternative school placements. In M. Marschark (Ed.), Oxford handbook of deaf studies, language and education (pp. 52-64). New York,NY: Oxford University Press.
65. Strassman, K. B. (1997). Metacognition and reading in children who are deaf: A review of the esearch.Journal of Deaf Studies and Deaf Education, 2(3), 140-149.
66. Sucuoğlu, B., ve Kargın, T. (2006). İlköğretimde kaynaştırma uygulamaları. İstanbul: Morpa Kültür Yayınları.
67. Swartz, R. J., & Parks, S. (1994). Infusing the teaching of critical and creative thinking into content instruction. Pacific Grove, CA: Critical Thinking Books and Software.
68. Tiegerman-Farber, E., & Radziewicz, C. (1998). Collaborative decision making. NJ: Prentice-Hall, Inc.
69. Tüfekçioğlu, U. (1992). Kaynaştırmadaki işitme engelli çocuklar. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
70. Tüfekçioğlu, U. (1997). İşitme engelli çocukların okul öncesi dönemde kaynaştırma ortamında eğitimleri. Milli Eğitim Dergisi, 136, 58-61.
71. Tüfekçioğlu, U. (1998). İÇEM’de uygulandığı şekli ile doğal işitsel sözel yaklaşım nedir? Anadolu Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(1-2), 113-123.
72. Uğurlu, H. (1987). Entegrasyonun 8-11 yaş grubu işitme engelli çocukların psiko sosyal gelişimine etkisini incelenmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Hacettepe Üniversitesi, Ankara.
73. Uzuner, Y. (1993). An investigation of a hearing mother’s reading aloud efforts to her preschool age hearing and hearing impaired children before bedtime. Unpublished Dissertation, Cincinnati University, USA.
74. Vaughn, S., & Bos, C. S. (1987). Knowledge and perception of the resource room: The students’ perspective. Journal of Learning Disabilities, 20(4), 218-223.
75. Voltz, D. L., Elliot Jr. R. N., & Harris, W.B. (1995). Promising practices in facilitating collaboration between resource room teachers and general education teachers. Learning Disabilities Research & Practice, 10(2), 129-136.
76. Wang, M. C., & Birch, J. W. (1984). Comparison of a full-time mainstreaming program and a resource room approach. Exceptional Children, 51(1), 33-40.
77. Watson, L., Gregory, S., & Powers, S. (1999). Deaf and hearing impaired pupils in mainstream school. London: David Fulton Publishers.
78. Wood, J. W. (2006). Teaching students in inclusive settings adapting and accommodating instruction (5th ed.) NJ: Pearson Education Inc.
79. Woods, M. L., & Moe, A. J. (2007). Analytical reading inventory: Comprehensive standards-based assessment for all students, including gifted and remedial (8th ed.). Columbus: Pearson Education, Inc.
80. Yıldırım, A., ve Şimşek, H. (2008). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (7. baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
81. Yin, K. R. (2003). Case study research. London: Sage.
82. Ysseldyke, J. E., Algozzine, B., & Thurlow, M. L. (2000). Critical issues in special education (3rd ed.). Boston: Houghton Mifflin.