Vital Problems of Primary and Secondary Schools and Solution Suggestions: A Qualitative Analysis Based on the Opinions of School Administrators

Abstract

Based on the opinions of school administrators, this study aimed to identify the vital problems of primary and secondary schools and suggest solutions to these problems. It was designed with a multiple case study method from qualitative research approaches. The study group consisted of 35 school administrators working in primary and secondary schools in Tokat province in the 2016-2017 academic year. The data were collected by interview technique. During the interviews, demographic information about school administrators as well as information on the problems of schools were collected. The data were analyzed by content analysis technique. In data collection, processing, and analysis processes, measures to increase validity and reliability were taken. In the research, 38 problems were identified under five themes related to the problems experienced in primary and secondary schools. Twelve of these problems were found to be of “vital” importance. The first three of the vital problems of the schools in the study group were 'lack of funding for schools', 'insufficient physical infrastructure of schools', and 'parents lack of interest in school'. It is recommended that the Ministry of National Education pays attention to the voices coming from the schools, reestablish the balance of authority responsibility, switch to school-based budgeting, and allocate funds to each school.

Keywords

• Primary school
• Secondary school
• Problems of schools

Kaynakça

1. Âdem, M. (1993). Ulusal eğitim politikamız ve finansmanı. Ankara: Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Yayınları No:172.
2. Akbaba, A. ve Turhan, M. (2016). İlköğretim okul binalarının fiziksel sorunlarına ilişkin öğretmen görüşlerinin incelenmesi (Van il örneği). KTÜ Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyal Bilimler Dergisi, 6(12), 341-357.
3. Akça, F. ve Yaman, B. (2009). Okul yöneticilerinin problem çözme davranışlarını etkileyen faktörleri incelemeye yönelik bir çalışma. Kastamonu Eğitim Dergisi, 17(3), 767-780.
4. Akçamete, G., Kaner, S. ve Sucuoğlu, B. (2001). Öğretmenlerde tükenmişlik, iş doyumu ve kişilik. Ankara: Nobel Yayınları.
5. Aksoy, S. U. (2007) Eskişehir ili özel eğitim kurumlarında çalışan öğretmenlerin tükenmişlik düzeylerin değerlendirilmesi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Eskişehir Osmangazi Üniversitesi, Eskişehir.
6. Aktan, C. C. (2012). Organizasyonlarda toplam kalite yönetimi. Organizasyon ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 4(2), 235-262.
7. Aktaş, H. İ. (2018).Türk eğitim sisteminin sorunlarının incelenmesi (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Gaziantep Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Gaziantep.
8. Akyol, C., Sungur, S. ve Tekkaya, C. (2010). The contribution of cognitive and metacognitive strategy use to students’ science achievement. Educational Research and Evaluation, 16 (1), 1-21.

9. Alomar, B. O. (2006). Personel and family paths to pupil achievement. Social Behavior and Personality, 34(8), 907–922.
10. Althusser, L. (2006). İdeoloji ve devletin ideolojik aygıtları. İstanbul: İthaki Yayınları.
11. Anderson, J. A. (2005). Accountability in education . International Acedemy of Education. 12 Nisan 2020 tarihinde https://unesdoc.unesco.org/ark:/48223/pf0000140986 adresinden erişildi.
12. Ansal, H. (1997). Bilim, bilim politikası ve üniversiteler (E. Akalın, H. Aydoğdu ve R. Saraoğlu, Yay. Haz.). Bilim ve emek süreci içinde (s. 187-193). İstanbul: Bağlam Yayıncılık.
13. Apple, M. W. (2004). Neoliberalizim ve eğitim politikaları üzerine eleştirel yazılar (F. Gök, çev. ed.). Ankara: Eğitim Sen Yayınları.
14. Apple, M. W. ve Beane J. A. (2011). Demokratik okullar (M. Sarı, çev.). Ankara: Dipnot yayınları.
15. Arslan, G. ve Aslan, G. (2014). Eğitim hakkı bağlamında zihin engelli bireylere eğitim veren öğretmenlerin tükenmişlik düzeylerinin değerlendirilmesi (Tokat ili örneği). Eğitim Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 4(2),49-66. doi http://dx.doi.org/10.12973/jesr.2014.42.4
16. Aslan, G. (2015). An analysis regarding the equality perceptions of educational administrators. The Anthropologist, 20(1, 2), 40-49.
17. Aslan, G. (2017). Öğrencilerin temel eğitimden ortaöğretime geçiş (TEOG) sınav başarılarının belirleyicileri: Okul dışı değişkenlere ilişkin bir analiz. Eğitim ve Bilim, 42(190), 211-236.
18. Aslan, G. (2019). Aid policies regarding poor students with low socioeconomic levels at schools: reconsidering social justice. Kastamonu Education Journal, 27(5), 2203-2220. doi:10.24106/kefdergi.3394
19. Aslanargun, E. (2007). Okul - aile işbirliği ve öğrenci başarısı üzerine bir tarama çalışma. Sosyal Bilimler Dergisi, 18, 119-135.
20. Aslanargun, E. ve Bozkurt, S. (2012). Okul müdürlerinin okul yönetiminde karşılaştığı sorunlar. Gaziantep University Journal of Social Sciences, 11(2), 349-368.
21. AÜ. (2012). Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi’nin 222 sayılı ilköğretim ve eğitim kanunu ile bazı kanunlarda değişiklik yapılmasına dair kanun teklifi’ne ilişkin görüşü. 15 Mayıs 2014 tarihinde http://dosyalar.hurriyet.com.tr /Ankara-universitesi-gorusu.pdf adresinden erişildi.
22. Bağcı, H. ve Karagül, S. (2013). Türkçe öğretmenlerinin mesleki tükenmişlik düzeyi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5(8), 184-193.
23. Balcı, A. (1988). Eğitim yöneticisinin yetiştirilmesi. Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 21(1-2), 435-448.
24. Balcı, A. (1988). Etkili okul. Eğitim ve Bilim, 12(70), 21-30.
25. Balcı, A. (2000). Örgütsel gelişme kuram ve uygulama. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
26. Balcı, A. (2014). Etkili okul ve okul geliştirme (7. bs.). Ankara: Pegem Akademi.
27. Başar, M. (2013). 60-66 ay aralığında ilkokula başlayan öğrencilerin kişisel öz bakım ve ilk okuma yazma becerilerinin öğretmen görüşlerine göre değerlendirilmesi. Turkish Studies, 8(8), 241-252.
28. Başar, M. A. (2000). İlköğretim okullarının işgören ve fiziki olanakları. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(8), 134-140.
29. Başaran, İ. E. (2008). Türk eğitim sistemi ve okul yönetimi. Ankara: Ekinoks yayınevi.
30. Bayram, G. (2009) Öğretmenlerin istihdam biçimi farklılıkları ve yarattığı sorunlar: Ankara’da çalışan ücretli ve sözleşmeli öğretmenlerin görüşlerine dayalı bir araştırma (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
31. Berberoğlu, G. ve Kalender, İ. (2005). Öğrenci başarısının yıllara, okul türlerine, bölgelere göre incelenmesi: ÖSS ve PISA analizi. Eğitim Bilimleri ve Uygulama, 4(7), 21-35.
32. Bourdieu, P. (2015). Pratik nedenler (H.U.Tanrıöver, çev.). İstanbul: Hil Yayınları.
33. Bowles, S. ve Gintis, H. (1996). Demokrasi ve kapitalizm (6.bs.). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
34. Bursalıoğlu, Z. (1981). Eğitim yöneticisinin yeterlikleri. Ankara: Ankara Üniversitesi Eğitim Fakültesi Yayını.
35. Bursalıoğlu, Z. (1991). Okul yönetiminde yeni yapı ve davranış (7. bs.). Ankara: Pegem Yayınları.
36. Bursalıoğlu, Z. (2004). Önsöz. Y. Özden (Eds.). Eğitim ve okul yöneticiliği el kitabı içinde. Ankara: Pegem Yayıncılık.
37. BÜ. (2012). 5.1.1961 tarih ve 222 sayılı ilköğretim ve eğitim kanunu ile bazı kanunlarda değişiklik yapılmasına dair kanun teklifi hakkında Boğaziçi Üniversitesi Eğitim Fakültesi’nin ilk görüşü. 15 Mayıs 2014 tarihinde http://www.fed.boun.edu.tr/form_files/Bogaziçi_Üniversitesi_Egitim_Fakültesi’nin_İlköğretim_ve_Eğitim_Kanun_Taslağı_ile_İlgili_İlk_Görüşü.pdf adresinden erişildi.
38. Cemaloğlu, N. ve Şahin D. E. (2007). Öğretmenlerin mesleki tükenmişlik düzeylerinin farklı değişkenlere göre incelenmesi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 15(2), 465-484.
39. Clark , D. L., Lotto, L. S., & Astuto,T. A. (1984). Effective schools and school improvement: a comparative analysis of two lines of inquiry. Aducational Administration Quarterly 20(3), 41-68. https://doi.org/10.1177/0013161X84020003004
40. Cohn, E. ve Rossmiller, R. A. (1987). Research on effective schools: implications for less developed countries. Comparative Education Review, 31(3), 377-399.
41. Çağlayan, A. (2012). Birleştirilmiş sınıf öğretmenlerini tükenmişlik düzeyleri (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Atatürk Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Erzurum.
42. Çınkır, Ş. (2010). İlköğretim okulu müdürlerinin sorunları: sorun kaynakları ve destek stratejileri. İlköğretim Online, 9(3), 1027-1036.
43. Demirtaş, H., Üstüner, M. ve Özer, N. (2007). Okul yönetiminde karşılaşılan sorunların öğrenci ve okul ile ilgili değişkenler açısından incelenmesi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 51, 421-455.
44. Deveci, Ö. ve Aykaç, N. (2019). Temel eğitimde yaşanan sorunları inceleyen çalışmaların değerlendirilmesi: Bir meta-sentez çalışması. Eğitimde Nitel Araştırmalar Dergisi – Journal of Qualitative Research Education, 7(1), 277-301. doi:10.14689/issn.2148-2624.1.7c1s.13m
45. DPT-DB. (2010). Türkiye’de yoksulluk ve eşitsizliklerdeki değişmeler (2003-2006). Çalışma Raporu Sayı: 1. 19 Şubat 2019 tarihinde http://documents.worldbank.org/curated/en/551771468160520948/pdf/754380NWP0Box30uality0ChangesTurkey.pdf/ adresinden erişildi.
46. Ellis, A. (2005). Building schools for the future, an opportunity to personalise learning and fundamentally re-think the business of education. White Paper - Microsoft Corporation.
47. Ercan, F. (1998). Eğitim ve kapitalizm: Neo-liberal eğitim ekonomisinin eleştirisi. İstanbul: Bilim Yayıncılık.
48. Erçen, A. E. Y. (2007). Öğretmenlerin mesleki tükenmişlik düzeyleri mersin ilinde karşılaştırmalı bir inceleme. Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3(34), 1-8.
49. ERG. (2009). Eğitimde eşitlik politika analizi ve öneriler. İstanbul: Sabancı Üniversitesi Yayınları.
50. Faubert, V. (2009), School evaluation: Current practices in OECD countries and a literature review. OECD Education Working Papers, No. 42, OECD Publishing. http://dx.doi.org/10.1787/218816547156
51. Freire, P. (2010). Ezilenlerin pedagojisi. İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
52. Gardner, H. (2008). Okulun değişen rol ve işlevi. 80. Yıl uluslararası eğitim forumu eğitim hakkı ve gelecek perspektifleri I. içinde (s. 81-97). Ankara: Türk Eğitim Derneği Yayınları.
53. Girgin, G. (1995). İlkokul öğretmenlerinde meslekte tükenmişliğin gelişimini etkileyen değişkenlerin analizi ve bir model önerisi (Yayımlanmamış doktora tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
54. Göksoy, S., Emen, E. ve Aksoy, C. (2013). Okullarda güvenlik sorunu. Millî Eğitim Dergisi, 200, 123-139.
55. Gündüz, B. (2006). Öğretmenlerde tükenmişliğin akılcı olmayan inançlar ile bazı mesleki ve kişisel değişkenlere göre yordanması. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 26(3), 17-33.
56. Hesapçıoğlu, M. (1984). Türkiye’de insangücü ve eğitim planlaması. Ankara: AÜ Eğitim Bilimleri Fakültesi Yayınları.
57. Hesapçıoğlu, M. (1991). Etkili okul araştırmaları, eğitimde nitelik geliştirme. Eğitimde Arayışlar I.Sempozyumu. (13-14 Nisan). İstanbul: Kültür Koleji Gn. Md. Eğitim Araştırma Geliştirme Merkezi.
58. Hesapçıoğlu, M. (1996). Bilgi toplumunda eğitim ve okulun geleceğine ilişkin düşünceler. Yeni Türkiye Dergisi Eğitim, 2, 21-28.
59. Heyneman, S. ve Loxley, W. (1983). The distribution of primary school quality within high- and lowincome countries. Comparative Education Review, 27(1), 108-118.
60. Hortaçsu, N. (1994). Parents' education level, popularity, individual cognitions, and academic performance: An investigation with turkish children. The Journal of Genetic Psychology, 155(2),179-189.
61. Hoşgörür, V. ve Arslan, İ. (2014). Okul örgütünün finansal kaynaklarının yönetimi sorunu (Yatağan ilçesi örneği).Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 4(1), 91-102.
62. Illich, I. (2006). Okusuz toplum. İstanbul: Şule Yayınları.
63. İnal, K. (1996). Eğitimde ideolojik boyut. Ankara: Doruk Yayıncılık.
64. Karakütük, K. (2012). Eğitim Planlaması. Ankara: Elhan Yayınevi.
65. Karakütük, K. ve Özbal, E. Ö. (2019). Eğitim yöneticilerinin yaşadıkları sorunlar ile sorun çözmede kullandıkları teknikler. Millî Eğitim Dergisi, 48(223), 33-60.
66. Kavak, Y., Ekinci, E. ve Gökçe, F. (1997). İlköğretimde kaynak arayışları. Eğitim Yönetimi, 3(3), 309-320.
67. Kayabaşı, Y. (2008). Bazı değişkenler açısından öğretmenlerin mesleki tükenmişlik düzeyleri. Sosyal Bilimler Dergisi, 20, 191-212.
68. Kayıkçı, G. (2014). İlköğretim kurumlarının mali kaynak sorunları ve okul müdürlerinin çözüm uygulamaları (Bingöl ili örneği) (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Atatürk Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Erzurum.
69. Keçeli-Kaysılı, B. (2008). Akademik başarının arttırılmasında aile katılımı. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 9(1), 69-83.
70. Kepenekçi, Y. K. (2004). İlköğretim okulu yöneticilerinin eğitim mevzuatına ilişkin görüşleri. Eğitim Bilimleri ve Uygulama, 3(6), 159-174.
71. Kiraz, Z. ve Kurul, N. (2018). Türkiye’de öğretmen işsizliği ve ataması yapılmayan öğretmenler hareketi. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 14(1), 270-302.
72. Korkmaz, İ. (2005). İlköğretim okullarının karşılaştıkları finansman sorunları. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2(14), 429-434.
73. Köse, A ve Şaşmaz, A. (2014). İlköğretim kurumlarının mali yönetimi. 10 Nisan 2020 tarihinde http://www.egitimreformugirisimi.org/wpcontent/ uploads/2017/03/ERG_MaliYonetimArastirmaRaporu.pdf adresinden erişildi.
74. Kurul, N. (2019). Başka bir eğitim hikayesi. Ankara: Siyasal kitapevi.
75. Küçüker, E. (2016). A comparison of the academic achievements of students with different primary school entrance age. Education, 137(1), 46-58.
76. Küçüker, E. (2018a). Kırsal kesimde yaşayan kız çocukların örgün ortaöğretimi terk etme nedenleri. Eğitim ve Bilim, 43(195), 97-117.
77. Küçüker, E. (2018b). Üç öykü üzerinden “okul terki”: Eğitimsizlik, yoksulluk, ataerkillik. Eğitim Bilim Toplum 16(64), 94-119.
78. Mayo, P. (2012). Özgürleştiren praksis (H. H. Aksoy ve N. Aksoy, çev.). Ankara: Dipnot yayınları.
79. MEB, (2019). Milli eğitim istatistikleri örgün eğitim 2018/2019 yılı. Ankara: MEB Strateji Geliştirme Başkanlığı Yayınları.
80. Miles, M. B. ve Huberman, A. M. (1994). An expanded sourcebook qualitative data analysis. California:Sage Publications.
81. ODTÜ. (2012). 5.1.1961 tarih ve 222 sayılı ilköğretim ve eğitim kanunu ile bazı kanunlarda değişiklik yapılmasına dair kanun teklifi hakkında ODTÜ Eğitim Fakültesi ilköğretim bölümü görüşü. 15 Mayıs 2014 tarihinde http://fedu.metu.edu.tr/sites/fedu.metu.edu.tr/files/ ilkveortaogretimdeyapilanmaonerisiodtuegitimfakultesigorusu.pdf adresinden erişildi.
82. Okçabol, R., Akpınar, Y., Caner, A., Erktin, E., Gök, F. ve Ünlühisarcıklı, Ö. (2003). Öğretmen yetiştirme araştırması. Ankara: Eğitim-Sen Yayınları.
83. Öğülmüş, K. Yıldırım, N. ve Aslan, G. (2013). Ücretli öğretmenlerin görevlerini yaparken karşılaştıkları sorunlar ve ücretli öğretmenlik uygulamasının okul yöneticilerince değerlendirilmesi. İlköğretim Online, 12(4), 1086-1099, [Online]: http://ilkogretim-online.org.tr
84. Öksüzler, O., Sürekçi, D. (2010). Türkiye’de ilköğretimde başarıyı etkileyen faktörler: Bir sıralı lojit yaklaşımı. Finans Politik & Ekonomik Yorumlar, 47(543), 79-89.
85. Özer, Y. ve Anıl, D. (2011). Öğrencilerin fen ve matematik başarılarını etkileyen faktörlerin yapısal eşitlik modeli ile incelemesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 41, 313-324.
86. Plowright, D. (2007). Self-evaluation and ofsted inspection developing an integrative model of school improvement. Educational Management Administration & Leadership, 35(3) 373–393.DOI:10.1177/1741143207078180
87. Polat, S. (2013). Ücretli öğretmenlik istihdamının yarattığı sorunlar üzerine nitel bir araştırma. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 28, 67-88.
88. Sarıbaş, S. ve Babadağ, G. (2015). Temel eğitimin temel sorunları. Anadolu Eğitim Liderliği ve Öğretim Dergisi, 3(1), 18-34.
89. Saunders, L. (1999) Who or what is school 'self'-evaluation for?. School Effectiveness and School Improvement, 10(4), 414-429.
90. Schlechty, P. C. (2014). Okulu yeniden kurmak (Y. Özden, çev). Ankara: Nobel Yayınevi.
91. Serin, N. (1979). Eğitim ekonomisi. Ankara: Ankara Üniversitesi Basımevi.
92. Şahin, İ. (2006). İlköğretim müfredat laboratuar okullarının okul geliştirme süreci açısından incelenmesi (Yayınlanmamış doktora tezi). Dokuzeylül Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
93. Şahin, Ö. (2008) Yalancıktan öğretmenlik‟ ve kadınlar/ Yeni liberal eğitim düzeninde yenilenmiş öğretmen istihdam rejimi”. E. A. Ateş & H. Çağlayan (Ed.). Eğitim ve bilim işkolunda çalışan kadınların sosyal hakları ve iş güvencesi içinde (s.68-96). Ankara: Eğitim-Sen Yayınları.
94. Tanrıverdi, S. ve Kardaş, F. (2013). Öğretmenlerin, idarecilerin ve okul psikolojik danışmanlarının ortaokullarda seçmeli ders sürecine ilişkin görüşlerinin incelenmesi: Van ili örneği. Kesintli On iki Yıllık Zorunlu Eğitim Modelinde Seçmeli Dersler Sempozyumu, Van, 24-25 Haziran. 11 Nisan 2020 tarihinde https://www.yyu.edu.tr/images/files/sempozyum.pdf#page=72 adresinden erişildi.
95. Taymaz, H. (2019). Okul yönetimi (11. Bsk.). Ankara: Pegem Yayınları.
96. TEDMEM, (2016). OECD yetişkin becerileri araştırması: Türkiye ile ilgili sonuçlar. Ankara: Türk Eğitim Derneği Yayınları.
97. Tezcan, M. (1998). Gelecekte eğitim (21.yüzyılın okulları üzerine). Yeni Türkiye Dergisi 21.Yüzyıl Özel Sayısı, 4, 821-828.
98. Torun, F. (2010). Farklı statülerde çalışan öğretmenlerin öğretmenlik mesleğine bakışları (Isparta ili örneği) (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Süleyman Demirel Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Isparta.
99. Tural, N. ve Karakütük, K. (1991). Eğitim politikası. Eğitim ve Bilim, 15(82), 16-39.
100. Turan, S. ve Zıngıl, G. (2013). Okulu değerlendirme teori, araştırma ve uygulama. Ankara: Pegem Akademi.
101. Uluğ, F. (1998). Eğitim sisteminde değişme yapısal uyum sorunları. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 14, 153-166.
102. Ünal, L. I. (1996). Eğitim ve yetiştirme ekonomisi. Ankara: Epar yayınları.
103. Ünal, L. I. (2005). Öğretmen imgesinde neo-liberal dönüşüm. Eğitim Bilim Toplum, 11, 4-15.
104. Yayla, A. ve Tat, O. (2013). Öğretmen perspektifinden seçmeli ders uygulaması: problemler ve çözüm önerileri, Kesintli On iki Yıllık Zorunlu Eğitim Modelinde Seçmeli Dersler Sempozyumu, Van, 24-25 Haziran 2013. 11 Nisan 2020 tarihinde https://www.yyu.edu.tr/images/files/sempozyum.pdf#page=72 adresinden erişildi.
105. Yıldırım, A. ve H. Şimşek. (2018). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (11. Bsk.). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
106. Yıldız, N. (1999). Çocukların okul başarısında aile ve çevresel faktörlerin rolü: orta ikinci sınıf öğrencileri ile ilgili bir araştırma (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
107. Yılmaz, A. (2000). Eşler arasındaki uyum ve çocuğun algıladığı anne – baba tutumu ile çocukların, ergenlerin ve gençlerin akademik başarıları ve benlik algıları arasındaki ilişkiler (Yayımlanmamış doktora tezi). Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
108. Yolcu, H. (2007). Türkiye’de ilköğretim finansmanının değerlendirilmesi (Yayımlanmamış doktora tezi). Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
109. Yolcu, H. (2011). Decentralization of education and strengthening the participation of parents in school administration in Turkey what has changed. Educational Scencies: Theory & Practice,11(3),1229-1251.
110. Yolcu, H. ve Kurul, N. (2009). Evaluating the finance of primary education in Turkey within the context of neo-liberal policies. International Journal of Educational Policies, 3(2), 24-45. ISSN: 1307-3842
111. Yüksel, B. (2009). Özel eğitim ve genel eğitim öğretmenlerinin tükenmişliklerine etki eden değişkenlerin irdelenmesi (Yayımlanmamış doktora tezi). Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
112. Zoraloğlu, Y. R., Şahin, İ. ve Fırat, N. Ş. (2004). İlköğretim okullarının finansal kaynak bulmada karşılaştıkları güçlükler ve bu güçlüklerin okula etkileri. Eğitim Bilim Toplum, 2(8), 4-17.