Araştırma Makalesi

Anadolu'da bulunan bal arılarının otuz polimorfik mikrosatellit belirteçleri açısından güncel genetik durumları

Cilt: 44 Sayı: 3 1 Eylül 2020
PDF İndir
TR EN

Anadolu'da bulunan bal arılarının otuz polimorfik mikrosatellit belirteçleri açısından güncel genetik durumları

Öz

            Üç fitocoğrafik floristik bölgeye sahip olan Türkiye, üç kıta arasında doğal bir köprüdür. Bugüne kadar Türkiye sınırları içerisinde birçok bal arısı alt türü ve ekotipi bildirilmiştir. Ancak, kayıt dışı yetiştiricilik ve kontrolsüz göçer arıcılık uygulamalarına bağlı melezleşmenin yerel bal arısı popülasyonlarının genetik çeşitliliğini etkilediği düşünülmektedir ve bu, uzun evrimsel süreçlerden kaynaklanan allel kombinasyonlarının kaybıyla sonuçlanabilir. Bal arısı alttürleri üzerinde genetik değişkenliğin kaybını önlemek amacıyla birçok ülkede tanımlama ve koruma çalışmaları yapılmıştır. Bu temelde, 2018’de arıcılık faaliyetlerindeki öneminden dolayı seçilen beş ilden (Artvin, Düzce, Hatay, Kırklareli ve Muğla) dört yaygın bal arısı ırkının [Apis mellifera anatoliaca Maa, 1953, Apis mellifera carnica Pollmann,1879, Apis mellifera caucasica Pollmann, 1889, Apis mellifera syriaca Skorikov, 1829 (Hymenoptera: Apidae)] genetik açıdan durumları ve filogenetik ilişkileri otuz mikrosatellit lokusu kullanılarak güncellenmeye çalışılmıştır. Popülasyonlar arası genetik mesafe 0.30 ile 0.70 arasında değişmiştir. Genetik varyasyonlar, popülasyonlar arasında %8.96, popülasyonlardaki bireyler arasında %44.9 ve tüm bireyler arasında %46.1 olarak hesaplanmıştır. Bal arısı ile ilgili daha fazla genetik araştırma, gelecekteki potansiyel sorunlardan kaçınmak için avantajlı olacaktır.

Anahtar Kelimeler

Destekleyen Kurum

Agriculture Ministry of Turkey

Proje Numarası

TAGEM-15/ARGE/19

Teşekkür

We thank to Agriculture Ministry of Turkey. The project was supported by TAGEM-15/ARGE/19.

Kaynakça

  1. Agra, M. N., C. A. Conte, P. M. Corva, J. L. Cladera, S. B. Lanzavecchia & M. A. Palacio, 2018. Molecular characterization of Apis mellifera colonies from Argentina: genotypic admixture associated with ecoclimatic regions and apicultural activities. Entomologia Experimentalis et Applicata, 166 (9): 724-738.
  2. Akyol, E., A. Unalan, H. Yeninar, D. Ozkok & C. Ozturk, 2014. Comparison of colony performances of Anatolian, Caucasian and Carniolan honeybee (Apis mellifera L.) genotypes in temperate climate conditions. Italian Journal of Animal Science, 13 (3): 637-640.
  3. Alburaki, M., B. Bertrand, H. Legout, S. Moulin, A. Alburaki, W. S. Sheppard & L. Garnery, 2013. A fifth major genetic group among honeybees revealed in Syria. BMC Genetics, 14 (1): 117-127.
  4. Amakpe, F., L. De Smet, M. Brunain, F. J. Jacobs, B. Sinsin & D. C. de Graaf, 2018. Characterization of Native Honey Bee Subspecies in Republic of Benin Using Morphometric and Genetic Tools. Journal of Apicultural Science, 62 (1): 47-60.
  5. Belkhir, K., P. Borsa, L. Chikhi, N. Raufaste & F. Bonhomme, 1996-2004. GENETIX 4.05, logiciel sous Windows pour la ge´ne´tique des populations. Laboratoire Ge ́nome, Populations, Interactions,CNRS UMR 5000, Universite ́de Montpellier II, Montpellier (France).
  6. Bodur, C., M. Kence & A. Kence, 2007. Genetic structure of honey bee, Apis mellifera L. (Hymenoptera: Apidae) populations of Turkey inferred from microsatellite analysis. Journal of Apicultural Research, 46 (1): 50-56.
  7. Bouga, M., C. Alaux, M. Bienkowska, R. Büchler, N. L. Carreck, E. Cauia & A. Gregorc, 2011. A review of methods for discrimination of honey bee populations as applied to European beekeeping. Journal of Apicultural Research, 50 (1): 51-84.
  8. Cánovas, F., P. De la Rua, J. Serrano & J. Galián, 2011. Microsatellite variability reveals beekeeping influences on Iberian honeybee populations. Apidologie, 42 (3): 235-251.

Ayrıntılar

Birincil Dil

İngilizce

Konular

-

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yayımlanma Tarihi

1 Eylül 2020

Gönderilme Tarihi

22 Ocak 2020

Kabul Tarihi

11 Mayıs 2020

Yayımlandığı Sayı

Yıl 1970 Cilt: 44 Sayı: 3

Kaynak Göster

APA
Karabağ, K., İvgin Tunca, R., Tüten, E., & Doğaroğlu, T. (2020). Current genetic status of honey bees in Anatolia in terms of thirty polymorphic microsatellite markers. Turkish Journal of Entomology, 44(3), 333-346. https://doi.org/10.16970/entoted.678808

Cited By