Avrupa Birliği-Türkiye İlişkilerinde Sağlığın Korunması: İlerleme Raporlarına Bakış

Öz

Avrupa Birliği genişleme stratejisi kapsamında Avrupa Komisyonu tarafından hazırlanan raporlar aracılığıyla adaylık süreci devam eden devletlerin Avrupa Birliği müktesebatına uyumunu izlemekte ve ilerleme durumunu her yıl düzenli olarak raporlamaktadır. Bu strateji hem Avrupa Birliği tarafından raporlanan devletin gelişimini görmek hem de ilgili devletin adaylık sürecinde izleyeceği yol haritasını bilmek adına önemlidir. Türkiye 1998 yılından günümüze düzenli olarak ilerleme kayıtları tutulan bir devlettir. Günümüzde 33 müzakere başlığı üzerinden Türkiye’nin ilerlemesi Avrupa Birliği nezdinde düzenli takip edilmektedir. Bu çerçevede tüketici ve sağlığın korunması 28 sayılı müzakere başlığı olup, sağlık alanındaki ilerlemeler bu başlık altında değerlendirilmektedir. Bu çalışmada, sağlık alanında 1998’den bugüne önemli bir gelişim gösteren Türkiye’nin sağlığın korunmasına ilişkin ortaya koyduğu ilerleme ve Avrupa Birliği müktesebatına uyum performansı Avrupa Komisyonu ilerleme raporları referans alınarak incelenmektedir. Çalışmanın amacı, Türkiye’nin sağlık dönüşümünde Avrupa Birliği’nin etkisini görmek ve Avrupa Komisyonu ilerleme raporları üzerinden bu dönüşümü izlemektir. Çalışmada Türkiye’nin sağlık sistemini Avrupa Birliği müktesebatına uyumlaştırma konusunda önemli bir başarı sağladığı görülmüştür. Sağlığın korunması konusunda Avrupa Birliği Türkiye ilerleme raporlarının incelendiği bu çalışmada Türkiye tarafından ortaya konan istikrar, 1998 yılından günümüze Türkiye’nin üye olma iradesini yansıtmaktadır. Ayrıca bu irade, Avrupa Birliği ile Türkiye arasındaki yapısal ilişkiyi görmek adına da önemli bir göstergedir. 

Anahtar Kelimeler

• Türkiye İlerleme Raporları
• AB Türkiye İlişkileri
• Sağlığın Korunması

Health Protection in European Union-Turkey Relations: Overview of Progress Reports

Öz

The European Union monitors the harmonization of the candidate states with the acquis through the reports prepared by the European Commission within the scope of its enlargement strategy, and regularly reports on their progress every year. This strategy is important not only to see the development of the state reported by the European Union, but also to know the course of action to be pursued by the relevant state during the candidacy process. Turkey is a state whose progress records have been kept regularly from 1998 to the present day. Today, Turkey's progress is monitored regularly by the European Union in 33 negotiation chapters. Within this framework, consumer and health protection is the negotiation chapter 28 and the progress in the field of health is evaluated under this heading. In this study, progress on health protection of Turkey, which has made significant progress since 1988 in the health field, and performance of alignment with the acquis are examined with reference to European Commission progress reports. The purpose of the study is to see the effect of European Union on Turkey’s health transformation and monitor this transformation through the European Commission’s progress reports. In the study, it was found that Turkey's health system had significant success in aligning with the EU acquis. In this study, which examined Turkey’s progress reports on health protection, it can be seen that stability of Turkey shows its will to become a member of the EU since 1998. Furthermore, this will is an important indicator to see the structural relationship between the European Union and Turkey.

Anahtar Kelimeler

• Progress Report on Turkey
• EU-Turkey Relations
• Health Protection

Kaynakça

1. AB Başkanlığı. (1998). İlerleme Raporları, Türkiye düzenli ilerleme raporu 1998. Erişim adresi: https://www.ab.gov.tr/46224.html
2. AB Başkanlığı. (1999). İlerleme Raporları, Türkiye düzenli ilerleme raporu 1999. Erişim adresi: https://www.ab.gov.tr/46224.html
3. AB Başkanlığı. (2000). İlerleme Raporları, Türkiye düzenli ilerleme raporu 2000. Erişim adresi: https://www.ab.gov.tr/46224.html
4. AB Başkanlığı. (2001). İlerleme Raporları, Türkiye düzenli ilerleme raporu 2001. Erişim adresi: https://www.ab.gov.tr/46224.html
5. AB Başkanlığı. (2002). İlerleme Raporları, Türkiye düzenli ilerleme raporu 2002. Erişim adresi: https://www.ab.gov.tr/46224.html
6. AB Başkanlığı. (2003). İlerleme Raporları, Türkiye düzenli ilerleme raporu 2003. Erişim adresi: https://www.ab.gov.tr/46224.html
7. AB Başkanlığı. (2004). İlerleme Raporları, Türkiye düzenli ilerleme raporu 2004. Erişim adresi: https://www.ab.gov.tr/46224.html
8. AB Başkanlığı. (2005). İlerleme Raporları, Türkiye 2005 yılı ilerleme raporu. Erişim adresi: https://www.ab.gov.tr/46224.html

9. AB Başkanlığı. (2006). İlerleme Raporları, Türkiye 2006 yılı ilerleme raporu. Erişim adresi: https://www.ab.gov.tr/46224.html
10. AB Başkanlığı. (2007). İlerleme Raporları, Türkiye 2007 yılı ilerleme raporu. Erişim adresi: https://www.ab.gov.tr/46224.html
11. AB Başkanlığı. (2008). İlerleme Raporları, Türkiye 2008 yılı ilerleme raporu. Erişim adresi: https://www.ab.gov.tr/46224.html
12. AB Başkanlığı. (2009). İlerleme Raporları, Türkiye 2009 yılı ilerleme raporu. Erişim adresi: https://www.ab.gov.tr/46224.html
13. AB Başkanlığı. (2010). İlerleme Raporları, Türkiye 2010 yılı ilerleme raporu. Erişim adresi: https://www.ab.gov.tr/46224.html
14. AB Başkanlığı. (2011). İlerleme Raporları, Türkiye 2011 yılı ilerleme raporu. Erişim adresi: https://www.ab.gov.tr/46224.html
15. AB Başkanlığı. (2012). İlerleme Raporları, Türkiye 2012 yılı ilerleme raporu. Erişim adresi: https://www.ab.gov.tr/46224.html
16. AB Başkanlığı. (2013). İlerleme Raporları, Türkiye 2013 yılı ilerleme raporu. Erişim adresi: https://www.ab.gov.tr/46224.html
17. AB Başkanlığı. (2014). İlerleme Raporları, Türkiye 2014 yılı ilerleme raporu. Erişim adresi: https://www.ab.gov.tr/46224.html
18. AB Başkanlığı. (2015). İlerleme Raporları, Türkiye 2015 raporu. Erişim adresi: https://www.ab.gov.tr/46224.html
19. AB Başkanlığı. (2016). İlerleme Raporları, Türkiye 2016 raporu. Erişim adresi: https://www.ab.gov.tr/46224.html
20. AB Başkanlığı. (2018). İlerleme Raporları, Türkiye 2018 raporu. Erişim adresi: https://www.ab.gov.tr/46224.html
21. AB Başkanlığı. (2020). Avrupa Komisyonu tarafından hazırlanan Türkiye raporları. Erişim adresi: https://www.ab.gov.tr/46224.html
22. Abbing, H. R. (1994). Law and the European Union. European Journal of Health Law, 1(2), 123-126. https://doi.org/10.1163/157180994X00222
23. Abbing, H. R. (2010). Social justice and healthcare systems in Europe. European Journal of Health Law, 17(3), 217-222. https://doi.org/10.1163/157180910X507213
24. Cardiff European Council. (1998). Presidency conclusions (15-16 Haziran 1998, SN 150/1/98 REV 1). Retrieved from https://www.consilium.europa.eu
25. European Commission. (2019a). Turkey 2019 report. Retrieved from https://ec.europa.eu/neighbourhood-enlargement/countries/detailed-country-information/turkey_en
26. European Commission. (2019b). European neighbourhood policy and enlargement negotiations, strategy and reports, annual enlargement package. Retrieved from https://ec.europa.eu/neighbourhood-enlargement/countries/detailed-country-information/turkey_en
27. Exter, A. (2017). The right to health care. In A. Exter (Ed.), European Health Law (pp. 107-131). Antwerpen-Apeldoorn: Maklu.
28. Exter, A. and Hervey, T. (2012). European Union Health Law, Treaties and Legislation. Antwerpen-Apeldoorn: Maklu.
29. Gevers, J. K. M. (2008). Medical research involving children. European Journal of Health Law, 15(2), 103-108. https://doi.org/10.1163/157180908X322923
30. Gevers, S. (2004). The right to health care. European Journal of Health Law, 11(1), 29-34. https://doi.org/10.1163/157180904323042317
31. Greer, S. L., Hervey, T. K., Mackenbach, J. P. and McKee, M. (2013). Health law and policy in the European Union.
32. Lancet, 381(9872), 1135-1144. https://doi.org/10.1016/S0140-6736(12)62083-2
33. Hartlev, M. (2010). Diversity and harmonisation. Trends and challenges in european health law. European Journal of Health Law, 17(1), 37-50. https://doi.org/10.1163/157180909X12604572349647
34. Hervey, T. K. and McHale, J. V. (2015). European Union Health Law. Cambridge: Cambridge University Press.
35. Leenen, H. J. J. (1994). The rights of patients in Europe. European Journal of Health Law, 1(1), 5-13. https://doi.org/10.1163/157180994X00367
36. Neergaard, U. (2011). EU health care law in a constitutional light: Distribution of competences, notions of ‘solidarity’, and ‘social Europe’. In J. W. Gronden, J. W. Szyszczak, E. Neergaard and U. Krajewski (Eds.), Health Care and EU Law (pp. 19-58). The Netherlands: T.M.C. Asser Press. https://doi.org/10.1007/978-90-6704-728-9_2
37. Nys, H. (2001). Comparative health law and the harmonization of patients’ rights in Europe. European Journal of Health Law, 8(4), 317-331. https://doi.org/10.1163/15718090120523628
38. T.C. Dışişleri Bakanlığı. (2020). Türkiye için Avrupa stratejisi. Erişim adresi: http://www.mfa.gov.tr/turkiye-icin-avrupa-stratejisi.tr.mfa