DENEYSEL BİYOMEKANİK UYGULAMALARIN DİGİTAL FOTOGRAMETRİK YÖNTEMLERLE DEĞERLENDİRİLMESİ ÜZERİNE BİR ÇALIŞMA

Öz

Teknolojinin gelişmesiyle birlikte digital fotogrametrik yöntemler tıpta yaygın olarak kullanılmaktadır. Bu yöntemler sayesinde düzensiz kemik yüzeylerinin fotogrametrik analizleri yapılabilir hale gelmiştir. Vücutta kullanılan tıbbi materyallerin rijiditesi ve tespit materyallerinin yeterli tespit yapıp yapmadığı yine fotogrametrik analiz yöntemiyle araştırılabilir hale gelmiştir. Bu amaçla in vitro (cansız) deneysel çalışmayla geliştirilen bir protez modelinde, mikro hareketin stereofotogrametrik yöntemle en minimal değerinde nasıl ölçülebileceği araştırılmıştır. Model çerçevesinde koyun femuru üst uç protezlerinin rotasyonel ve aksiyonel kuvvet uygulamaları sonucu kemik içerisindeki hareketleri; kemik markerler, protez markerler ve kontrol markerler değerlendirilerek araştırılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Digital fotogrametri, X-ray fotogrametri, DLT yöntemi, Kamera kalibrasyonu

AN EXPERIMENTAL STUDY OF DIGITAL PHOTOGRAMMETRIC METHODS AND ITS EVALUATION ON THE IN VITRO ARTHROPLASTY MODELS

Öz

The digital photogrammetric methods have widely been used in medical sciences by the technological developments. The photogrammetrical analysis of irregular bone surfaces are performed by means of these methods. Moreover, both the rigidity of the medical instruments applied to body and whether the stabilization materials are fixed sufficiently have been investigated by the photogram metric analysis. This study reveals that a micro motion in a prosthesis model performed experimentally can be calculated in the most minimal value. Based on the model; the following of the rotational and axial power applications to the upper extremity of sheep thigh (os femoris), the micromotions of prosthesis located in its head (caput ossis femoris) have been evaluated by using the bone, prosthesis and control markers.

Anahtar Kelimeler

• Digital fotogrametri, X-ray fotogrametri, DLT yöntemi, Kamera kalibrasyonu

Kaynakça

1. Valstar E.R., de Jong F.W., Vrooman H.A., Rozing P.M., Reiber J.H.C., Model-based Roentgen stereophotogrammetry of orthopaedic implants. Journal of Biomechanics 34 (6), 715–722, 2001.
2. Valstar E.R., The Use of roentgen stereophotogrammetry to study micromotion of orthopaedic implants, ISPRS Journal of Photogrammetry & Remote Sensing, 376-389, 2002.
3. Yaşayan A., Robust Kestirim Kavramı, İlkesi ve Uygulama Üzerine İrdelemeler, Harita ve Kadastro Mühendisliği, Harita ve Kadastro Mühendisleri Odası Yayını, 72, 56-65, 1992.
4. Yerci M., Hatalar Bilgisi ve İstatistik, Ders Notları, S.Ü. Mühendislik Mimarlık Fakültesi, 6, 2002.
5. Selvik, G., Roentgen stereophotogrammetry. A method for the study of the kinematics of the skeletal system. Acta Orthopaedica Scandinavica 60 (4), 1 –51, 1989. 6. Medıs, 2000. MEDIS website:RSA-CMS, digitally automated Roentgen stereophotogrammetry. http://www.medis.nl/MainFrameProducts/Products/RsaCms/MainFrameRSA.htm.
6. Borlin N., High precision measurements in digital radiographs.Licentiate thesis, Dept. of Computing Science, Umea University, Report UMINF, 10, 1997.