Şiirde Duygu-Düşünce Diyalektiği ve Bahtiyar Vahapzade’nin Şiiri

Öz

Tek başına duygu şiirin varlık kazanmasına yetmez. Bunun gibi tek başına düşünce de şiir sanatı için yeterli değildir. Yalnızca duyguya dayanan şiir sığ kalmaya mahkûmdur. Duygunun gereğince yer tutmadığı, düşünceye bağlı metinler ise poetik fonksiyondan uzaktır. Gerçekte şiir, birbirine zıt duygu ile düşüncenin karşılaşmasından ortaya çıkar. Bu bakımdan şiir sanatına duygu-düşünce diyalektiğindeki denge yön verir. Birçok şairin kalem ürününde olduğu gibi Bahtiyar Vahapzade’nin şiir sanatında da duygu düşünce diyalektiğinin kurulmaya çalışıldığı görülür. Bazı şiirlerinde bunu başaran şair, bir kısım metinlerde duygu-düşünce diyalektiğini ve buna bağlı olarak sentezini gereğince sağlayamamış, düşünce planında kalmış görünür. Bu tür metinler şiir sanatı bakımından zayıf kalır.

Anahtar Kelimeler

• Şiir,duygu,düşünce,diyalektik,Bahtiyar Vahapzade

The Dialectic of Emotion and Idea in Poems and Bakhtiyar Vahapzadeh’s Poetry

Öz

Emotions alone are not enough to make the poem to emerge. Likewise, ideas alone are not sufficient for the art of poetry. A poem based only on emotions remains superficial; the non-emotional but pure idealistic texts are far from having the effects of poetry. In fact a poem emerges out of the meeting of contrasting emotions and ideas. Therefore the balance in the dialectic of emotions and ideas conducts the art of poetry. As with the products of many poets the dialectic of emotions and ideas were established in Bakhtiyar Vahapzade’s art of poetry. The poet achieves this dialectic in some of his poems, but in some others the dialectic and the synthesis that depends on it could not be achieved, and the poet seems to stay in the ideal level. Such texts looks weak in terms of the art of poetry.

Anahtar Kelimeler

• Poetry,emotions,ideas,dialectic,Bakhtiyar Vahapzadeh

Kaynakça

1. Ahmet Hâşim (1987), “Şiir Hakkında Bazı Mülâhazalar”, Bütün Şiirleri, (Haz. İnci Enginün-Zeynep Kerman), İstanbul: Dergâh Yay.
2. [Beyatlı], Yahya Kemal (1971), Edebiyata Dâir, İstanbul: Yahya Kemal Enstitüsü ve İstanbul Fetih Cemiyeti Yay.
3. Cevizci, Ahmet (2005), Paradigma Felsefe Sözlüğü, İstanbul: Paradigma Yay.
4. [Kısakürek], Necip Fazıl (1993), “Poetika”, Çile, İstanbul: Büyük Doğu Yay. Lévi-Strauss, Claude (2000), Yaban Düşünce, (Çev. Tahsin Yücel), İstanbul: Yapı Kredi Yay.
5. Nebiyev, Bekir-Nerimanoğlu, Kamil-Salmanov, Şamil (2007), “Bahtiyar Vahabzade”, Türk Dünyası Edebiyat Tarihi, C. 9, Ankara: AKM Yay., s. 273-278.
6. Okçu, Naci (1993), Şeyh Galib Hayatı, Edebî Kişiliği, Eserleri, Şiirlerinin Umûmî Tahlîli ve Divânının Tenkitli Metni, Ankara: Kültür Bakanlığı Yay.
7. Tunalı, İsmail (1984), Sanat Ontolojisi, İstanbul: İÜ Edebiyat Fakültesi Yay.
8. Wellek, R. - Warren, A. (1994), Edebiyat Teorisi, (Çev. Ö. Faruk Huyugüzel), İzmir: Akademi Kitabevi.

9. Vahapzade, Bahtiyar (1993), Sonbahar Düşünceleri –Şiirler–, İstanbul: Kültür Bakanlığı Yay.
10. Yavuz, Hilmi (2008), Edebiyat ve Sanat Üzerine Yazılar, İstanbul: Yapı Kredi Yay.