XIX. Yüzyıl Türk Yazarları ve Avrupalı Seyyahlara Göre Türk Kadını
Öz
Osmanlı İmparatorluğu’nda Türk kadınları daha çok içine kapanık, ekonomik özgürlüğü olmayan, evine bağlı, genellikle eğitimden yoksun idiler.
XIX. yüzyılın ikinci yarısından itibaren açılan okullara az sayıda olsa da girmişlerdir. XIX. yüzyılda siyâsî derneklerde olmamalarına karşın, sosyal derneklerde görev almışlardır. Harem hayatı her zaman yabancıların ilgisini çekmiştir.
Harem, ev reisinin kadınlarının, cariyelerinin ve çocuklarının yaşadığı yer olup, aynı zamanda evin kadını anlamına gelmekte idi.
Padişahın kız kardeşleri ya da kızları serbest bir hayat sürerlerdi. XIX. yüzyılın ikinci yarısında kadınların dışarıda serbestçe dolaşması artmıştır. Müslümanların dışındaki kadınların serbestçe dolaşması ve giyinmesi hoş görüyle karşılanmaktaydı.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Ahmet Cevdet Paşa (1960) Tezakir (Hazırlayan: Cavit Baysun), Ankara, Türk Tarih Kurumu.
- Aksoy, Yaşar (1986)”, Bir Kent, Bir İnsan”, İstanbul.
- Amicis, Edmondo de (1986), ”İstanbul”, (Çeviren: Beynun Akyavaş), Kültür Bakanlığı.
- And, Metin (1999), “Sanatçı Cariyeler” İstanbul, Sanat Dünyamız, sayı 73.
- Avcı, Cemal (1990), “Atatürk’ün Laiklik Anlayışı”, ATAM, sayı 18.
- Beyru, Rauf (2000), 19 .Yüzyılda İzmir’de Yaşam, İstanbul.
- Çalışlar, İpek (2006), Latife Hanım, İstanbul.
- D’ Ohsson (sene yok), 18. Yüzyıl Türkiye’sinde Örf ve Adetler (Çeviren: Zerhan Yüksel), İstanbul, Tercüman 1001 Temel Eser.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Yücel Özkaya
*
Bu kişi benim
Yayımlanma Tarihi
3 Ağustos 2008
Gönderilme Tarihi
4 Mayıs 2008
Kabul Tarihi
-
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2008 Sayı: 51