Çocukluk Dönemi Habilitasyon Uygulamaları
Öz
Çocukluk dönemi; tüm çocuklar için, deneyim öğrendiği ve yaşı ile uyumlu günlük yaşam aktivitelerine katılım yolu ile sosyal katılım becerilerinin geliştiği ve toplumun bir parçası olduklarını öğrendikleri önemli bir fırsat dönemidir. Bu nedenle, herhangi bir yapı ve fonsiyon bozukluğu ile aktivite ve katılım kısıtlılığı gösteren çocukların; en üst seviye performans becerilerini ortaya çıkarmalarına yardımcı olabilecek multidipliner/interdipliner/transdisipliner rehabilitasyon müdahalelerine ve hizmetlere en erken dönemde ulaşabilmelerinin, çocukların toplumsal katılım becerilerinin geliştirilebilmesi için çok önemli olduğu bilinmektedir. Dezavantajlı bir grup olarak tanımlanan gelişimsel riskler ile karşı karşıya kalan çocuklara yönelik habilitasyon anlayışı ve çalışmaları dünyada olduğu gibi ülkemizde de hızla gelişme göstermektedir. Bu derlemede, aktivite ve katılım kısıtlılığı gösteren çocuklara yönelik yeni beceri gelişimi ile farklı performans alanlarında kapasitelerini geliştirerek toplumsal/sosyal katılımlarının sağlanmasını hedefleyen, farklı disiplinlerden profesyonellerin ekip olarak çalıştığı; çocuk merkezli, aile ve bakım verenler ile çocuğun içerisinde bulunduğu fiziksel, sosyal ve kurumsal çevresel faktörlerin farklı boyutları ile detaylı olarak ele alındığı, çocuklara yönelik habilitasyon uygulamalarının incelenmesi amaçlanmıştır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Referans 1 Adolfsson, M. (2017). The ICF-CY in habilitation services for children. In An Emerging Approach for Education and Care (pp. 187-203). outledge.
- Referens 2 Alexander, M. A., Matthews, D. J., & Murphy, K. P. (Eds.). (2015). Pediatric rehabilitation: principles and practice. Demos Medical Publishing.
- Referans 3 Arca, M., & Saka, G. (2019). Engellilerin Temel Hizmetlere Ulaşılabilirliği ve Beklenti Durumları.
- Referans 4 Aslan, F. (2017). Çocukluk Dönemi Engeliliğinde Habilitasyon Uygulamaları ve Hemşirelerin Rolleri. Sağlık Bilimleri ve Meslekleri Dergisi, 4(3), 260-266.
- Referans 5 Bøttcher L, Stadskleiv K, Berntsen T, et al. (2015). Systematic cognitive monitoring of children with cerebral palsy–the development of an assessment and follow-up protocol. Scandinavian Journal of Disability Research, 1-12.
- Referans 6 Bronfenbrenner U. (1977). Toward an experimental ecology of human development. American psychologist, 32 (7):513.
- Referans 7 Camden, C., Tétreault, S., & Swaine, B. (2010). Rehabilitation for children-How is it different from rehabilitation for adults. International Encyclopedia of Rehabilitation.
- Referans 8 Cook, R. E., Klein, M. D., & Chen, D. (2015). Adapting early childhood curricula for children with special needs. Pearson.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Rehabilitasyon
Bölüm
Derleme
Yazarlar
Meral Huri
*
0000-0002-8738-9594
Türkiye
Filiz Aslan
0000-0002-4267-2126
Türkiye
Kubra Seyhan
0000-0001-7943-4255
Türkiye
Esra Aki
0000-0002-5806-6518
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
18 Aralık 2019
Gönderilme Tarihi
25 Eylül 2019
Kabul Tarihi
21 Nisan 2020
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2020 Cilt: 8 Sayı: 1
Cited By
Being a Child Development Specialist in Special Education and Rehabilitation Centers
Toplum ve Sosyal Hizmet
https://doi.org/10.33417/tsh.979999Mesleki Rehabilitasyon: Ülkemizdeki Uygulamalar ve Engellilerin İstihdamı
Arşiv Kaynak Tarama Dergisi
https://doi.org/10.17827/aktd.1480389Problems Faced by Child Development Specialists Working in Special Education and Rehabilitation Centers and Their Solutions
Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi
https://doi.org/10.21565/ozelegitimdergisi.1575969