Ergoterapi Bölümü 1. Sınıf Öğrencilerinin Ergoterapi Mesleğine İlişkin Görüşlerinin İncelenmesi

Öz

Amaç: Çalışmamızın amacı ergoterapi bölümü 1. Sınıfta okuyan öğrencilerin mesleki algılarının incelenmesidir. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya Hacettepe Üniversitesi ve Sağlık Bilimleri Üniversitesinden 82 öğrenci katıldı. Katılımcılara araştırmacılar tarafından hazırlanan 7 açık uçlu soru soruldu. Toplanan veriler içerik analiziyle incelendi. Sonuç: Katılımcıların %17,1’i (n:14) ergoterapi bölümünü birinci sırada tercih ettiklerini belirtti. Katılımcıların %25,6’sı (n:21) ergoterapiyi nereden öğrendiniz sorusuna “internetten” yanıtını verdi. Katılımcıların %25’i (n:21) ergoterapiyi  “fizyoterapi ve psikoloji karışımı bir bölüm” olarak tanımladıklarını belirtti. Ergoterapinin amacının “kişilerin günlük yaşam aktivitelerine katılımını sağlamak” olduğunu belirtenler katılımcıların %33,75’ini  (n:27) oluşturuyordu. Öğrencilerin %95’i (n:76) ergoterapistlerin interdisipliner ekip içinde sağlık profesyonellerinden fizyoterapistlerle, %63.75’i (n:51)  sağlık profesyonelleri dışında mimarlarla işbirliği içinde çalışabileceklerini belirtti. Çalışmaya katılan öğrencilerin %76,25’i (n:61) pediatrinin ergoterapistlerin uygulama alanlarından biri olduğunu belirtti. Katılımcıların %83,75’i (n:67) ergoterapistlerin özel hastanelerde ve devlet hastanelerinde çalışabileceklerini belirtti. Tartışma: Çalışmamıza göre ergoterapi bölümünde 1. Sınıfta okuyan öğrencilerin ergoterapistlerin interdisipliner ekip içinde hangi profesyonellerle çalıştıkları, uygulama alanları, hangi kurumlarda çalıştıkları hakkında genel bilgilere sahip oldukları saptanmıştır. Ancak öğrencilerin ergoterapiyi ve ergoterapi mesleğinin amaçlarını tanımlama konusunda eksiklikleri olduğu saptanmıştır. Bazı öğrencilerin yaptıkları tanımların hatalı olduğu, öğrencilerin bir kısmının ergoterapi mesleğinin hiç tanımlayamadığı saptanmıştır.  Lise döneminde meslek tanıtımlarının üzerinde durulmasının öğrencilerin meslekleri tanımadan tercih yapmalarının önüne geçmesi açısından önemli olduğunu düşünmekteyiz.

Anahtar Kelimeler

• Ergoterapi
• ergoterapi öğrencisi
• meslek algısı

Kaynakça

1. Abaoğlu, H., Cesim, Ö. B., Kars, S., & Akel, S. Sağlık Bilimlerinde Öğrenim Gören Üniversite Öğrencilerinin İnterdisipliner Ekip Çalışmasına Bakışının İncelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi, 5(2), 67-76.
2. Al Sayah, F., Szafran, O., Robertson, S., Bell, N. R., & Williams, B. (2014). Nursing perspectives on factors influencing interdisciplinary teamwork in the Canadian primary care setting. Journal of clinical nursing, 23(19-20), 2968-2979.
3. Ashby, S. E., Adler, J., & Herbert, L. (2016). An exploratory international study into occupational therapy students' perceptions of professional identity. Australian occupational therapy journal, 63(4), 233-243.
4. Bjorklund, A. & Svensson, T. (2006). A longitudinal study on the transformation of 15 occupational therapy students’ paradigms into occupational therapists’ paradigms. Australian Occupational Therapy Journal, 53, 87–97.
5. Bogdan, R.C., Biklen, S.K. (1998). Qualitative Research in Education: An Introduction to Theory and Methods (3rd ed.). Needham Heights, MA: Allyn & Bacon.
6. Deniz, S. (2001). Bireyin meslek seçimini etkileyen kaynaklar: yeni teknolojilerden internet. Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (6).
7. Foster, C. R., Dahill, L. E., Golemon, L. A., & Tolentino, B. W. (2006). Educating clergy: Teaching practices and pastoral imagination. San Francisco: Jossey-Bass.
8. Hooper, B. (2008). Stories we teach by: Intersections among faculty biography, student formation, and instructional processes. American Journal of Occupational Therapy, 62 (2), 228–241.

9. WFOT (2012). https://www.wfot.org/about-occupational-therapy Erişim Tarihi: 13.01.2019
10. Knowles, M. S., Holton, E. F. III & Swanson, R. A. (2005). The adult learner: The definitive classic in adult education and human resource development (6th ed.). London, UK: Elsevier Inc.
11. Noble, C., Coombes, I., Shaw, P., Nissen, L. & Clavarino, A. (2014). Becoming a pharmacist: The role of curriculum in professional identity formation. Pharmacy Practice, 12, 48–56.
12. Palmer, P. J. (1999a). Evoking the spirit in public education. Educational Leadership, 56, 6–11.
13. Patton, M. Q. (2002). Qualitative research and evaluation methods. Thousand Oaks, CA: Sage.
14. Sarikaya, T., & Khorshid, L. (2009). Üniversite öğrencilerinin meslek seçimini etkileyen etmenlerin incelenmesi: Üniversite öğrencilerinin meslek seçimi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 7(2), 393-423.
15. Slay, H. & Smith, D. (2011). Professional identity construction: Using narrative to understand the negotiation of professional and stigmatized cultural identities. Human Relations, 64, 85–107.
16. Trede, F., Macklin, R. & Bridges, D. (2011). Professional identity development: A review of the higher education literature. Studies in Higher Education, 37, 365–384.
17. Turpin, M. J., Rodger, S., & Hall, A. R. (2012). Occupational therapy students’ perceptions of occupational therapy. Australian occupational therapy journal, 59(5), 367-374.
18. Valentine, M. A., Nembhard, I. M., & Edmondson, A. C. (2015). Measuring teamwork in health care settings: a review of survey instruments. Medical care, 53(4), e16-e30.
19. Vurucu, F. (2010). Meslek lisesi öğrencilerinin meslek seçimi yeterliliği ve meslek seçimini etkileyen faktörler. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Yeditepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
20. West, M. A., & Lyubovnikova, J. (2013). Illusions of team working in health care. Journal of health organization and management, 27(1), 134-142.