Fâdıl Es-Sibâî’nin Roman ve Öykülerinde Psikolojik Yabancılaşma

Yabancılaşma olgusu, edebiyatçılar ve eleştirmenler tarafından en çok ele alınan insani olgulardan biridir. Bu olgunun modern çağın ürünü olmadığı, insan varoluşuyla birlikte tarih boyunca varlık gösterdiği görülmektedir. Yabancılaşmanın nedenleri dönemden döneme farklılık gösterse de zamanlar ve toplumlar değişse bile bu olgu insanın var olduğu her yerde onunla birlikte varlığını sürdürmektedir. Zira insan düşüncesi, bireyin kendi benliğiyle ve içinde yaşadığı toplumla yaşadığı çatışma ve çelişkilerden tamamen arınmış olamaz. İnsan, kimi zaman bireysel, toplumsal, siyasal ya da ekonomik düzeyde yabancılaşma yaşayabilir. Bu nedenle, yabancılaşma olgusu, bireyin kendisiyle, gerçeğiyle ve içinde bulunduğu çevreyle arasındaki kopukluğu besleyen nedenler var oldukça, tüm insanlarda ortak bir payda olarak varlığını sürdürecektir.

The phenomenon of alienation is one of the most prominent human conditions discussed by writers and critics alike. This phenomenon is not a product of the modern era; rather, it has been intrinsically linked to human existence since ancient times. Although the causes of alienation vary across different periods, it remains a constant presence accompanying humanity throughout history and across societies. Human thought can never be entirely free from conflicts and tensions whether internal, social, or existential. An individual may experience alienation on personal, social, political, or economic levels. Therefore, as long as there are factors that cause individuals to become detached from themselves, their reality, and their surrounding environment, alienation will continue to be the common denominator shared by all human beings.