İNŞAAT SEKTÖRÜ ÇALIŞANLARININ İŞYERİ ERGONOMİK DÜZEYLERİNİN BELİRLENMESİ
Öz
İnşaat sektörü, mesleki yaralanmaların ve ölümlerin yaşandığı en riskli sektörlerin başında gelmektedir. Günümüzde bu sektör teknolojik değişim ve gelişime bağlı ekonomik bakımdan önemli bir lokomotif olmasına rağmen, kas-iskelet sistemi rahatsızlıklarının görülme sıklığının fazla olduğu sektörlerden birisi olmakla beraber ergonomik riskler açısından önemli bir yer tutmaktadır. Bu araştırma, Edirne ilindeki bir inşaat projesinde bulunan ve araştırmaya katılmaya gönüllü 150 çalışan ile işyeri ergonomik düzeylerinin belirlenmesi amacıyla yapılan kesitsel tipte bir çalışmadır. Veri toplama yöntemi olarak çalışanların Sosyo-demografik özelliklerine yönelik anket ve İşyeri Ergonomi Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizi SPSS 22 paket programı kullanılarak yapılmış olup, istatistiksel anlamlılık p<0,05 olarak ele alınmıştır. Çalışanların demografik özellikleri ile iş yeri ergonomi ölçeği arasında istatistiksel bir fark olmadığı tespit edilmiştir (p˃0,05). Ayrıca iş yeri ergonomi düzeyi ile yaş, meslekte toplam çalışma süresi ve işyerinde toplam çalışma süresi arasında herhangi bir ilişki bulunmamıştır (p ˃0.05). Çalışanların işyeri ergonomi toplam ölçek puanı ise 112.68±25.31 olduğu tespit edilmiştir. Sonuç olarak inşaat sektörü çalışanlarının yüksek düzeyde iş yeri ergonomi düzeyine sahip oldukları ancak ergonomik riskler konusunda farkındalık eğitimlerinin bütün çalışanlara verilmesi gerektiği kanısına varılmıştır.
Anahtar Kelimeler
Ergonomi, Ergonomik Risk Faktörleri, Ergonomik Risk Kontrolü, Ergonominin Önemi
Kaynakça
- Abdullah, N. H., Wahab, E., Shamsuddin, A., Hamid, N. A. A. & Kamaruddin, N. K. (2016). Workplace Ergonomics and Employees’ Health: A Case Study at Automotive Manufacturer, IEOM Society International, Proceedings of the 2016 International Conference on Industrial Engineering and Operations Management, Kuala Lumpur, Malaysia, March 8-10.
- Ahankoob, A., & Charehzehi, A. (2013). Mitigating Ergonomic Injuries in Construction Industry, IOSR Journal of Mechanical and Civil Engineering (IOSR-JMCE) e-ISSN: 2278-1684, p-ISSN: 2320-334X, Volume: 6, Issue: 2 (Mar.- Apr. 2013), 36-42.
- Akpınar, T., Çakmakkaya, B. Y. & Batur, N. (2018). Ofis Çalışanlarının Sağlığının Korunmasında Çözüm Önerisi Olarak Ergonomi Bilimi. Balkan ve Yakın Doğu Sosyal Bilimler Dergisi 04 (02).
- Aksüt, G., Eren, T. & Tüfekçi, M. (2020). Ergonomik Risk Faktörlerinin Sınıflandırılması: Bir literatür Taraması, Ergonomi 3(3), 169-192, 2020, e-ISSN: 2651-4877. DOI: 10.33439/ergonomi.773896
- Albers, J. T. & Estill, C. F. (2007). Ergonomics for Construction Workers, Simple Solutions, U.S. Department of Health and Human Services, Public Health Service Centers for Disease Control and Prevention National Institute for Occupational Safety and Health.
- Alzahrani, N. A. (2019). Workplace Ergonomics and Academic Staff Performance in College of Education in Umm Al-Qura University in Makkah, American Journal of Educational Research, Vol: 7, No: 9, 604-617, 2019. DOI: 10.12691/education-7-9-2
- Aytaç, S., & Kaya, Ö. (2019). Ergonominin Çalışma Yaşamındaki Önemi, Karatahta/İş Yazıları Dergisi Sayı: 14 / Ağustos 2019 (s: 1-14).
- Baştürk, A. O. (2019). İnşaat sektörü çalışanlarında ergonomik risk faktörlerinin değerlendirilmesi. Tarsus Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü. Yüksek Lisans Tezi.
- Bridger, R. S. (2003). Introduction to Ergonomics, This edition published in the Taylor & Francis e-Library, 2003. Ceylan, H. (2014). Türkiye'de İnşaat Sektöründe Meydana Gelen İş Kazalarının Analizi, International Journal of Engineering Research and Development, 6 (1), 1-6. DOI: 10.29137/umagd.346068
- Chukwuma, N. N. (2022). Physical Work Environment (Ergonomics) and Workers’ Productivity in Selected Small and Medium Scale Enterprises in Umuahia, Abia State, Nigeria, South Asian Research Journal of Business and Management, Volume: 4, Issue: 3, ISSN 2664-3995 (Print) & ISSN 2664-6757 (Online), May-Jun-2022. DOI: 10.36346/sarjbm.2022.v04i03.001