Purpose: To investigate the prevalence of neck and upper extremity pain in white-collar employees working from home (WFH) and explore its associations with disability, job satisfaction, and life satisfaction.
Methods: This cross-sectional study included 123 white-collar workers who had been WFH for at least two days per week over a six-month period. Data were collected via an online questionnaire assessing sociodemographic and work-related variables, pain characteristics, and functional status. Pain intensity was measured using a visual analog scale (VAS). Disability was evaluated using the Neck Disability Index (NDI), Quick Disabilities of the Arm, Shoulder and Hand (QuickDASH), and the Boston Carpal Tunnel Questionnaire (BCTQ). Life satisfaction and job satisfaction were assessed using the Satisfaction with Life Scale (SWLS) and the Utrecht Work Engagement Scale (UWES-6), respectively.
Results: Musculoskeletal pain was reported by 90.2% of participants. Neck pain had the highest prevalence (62.6%), followed by shoulder pain (37.4%) and upper extremity pain (21.9%). Median VAS score was 33.0 (IQR: 31.0). Pain intensity was weakly correlated with daily working (r = .223, P = .013) and sitting time (r = .226, P = .012). All disability scores correlated positively with pain intensity. SWLS showed a negative correlation with disability scores, while UWES-6 was inversely associated only with NDI (r = -.292, P = .001).
Conclusion: Neck and upper extremity pain is highly prevalent in white-collar workers WFH and is associated with increased disability. Neck-related disability, in particular, negatively affects job and life satisfaction, indicating the need for early preventive ergonomic interventions in WFH settings.
Neck pain upper extremity musculoskeletal pain quality of life
Amaç: Bu çalışmanın amacı, evden çalışan beyaz yaka çalışanlarda boyun ve üst ekstremite ağrısının prevalansını araştırmak ve bu ağrının özürlülük, iş doyumu ve yaşam doyumu ile olan ilişkisini incelemektir.
Yöntem: Kesitsel tipteki bu çalışmaya, son altı ay içinde haftada en az iki gün evden çalışan 123 beyaz yaka çalışan dahil edilmiştir. Veriler, çevrim içi anket yoluyla toplanmış; sosyodemografik ve iş ile ilgili değişkenler, ağrı özellikleri ve fonksiyonel durum değerlendirilmiştir. Ağrı şiddeti görsel analog skala (VAS) ile ölçülmüştür. Özürlülük durumu; Boyun Özürlülük İndeksi (NDI), Kısa Kol, Omuz ve El Özürlülük Anketi (QuickDASH) ve Boston Karpal Tünel Anketi (BCTQ) ile değerlendirilmiştir. Yaşam doyumu, Yaşam Doyumu Ölçeği (SWLS) ile; iş doyumu ise Utrecht İşe Bağlılık Ölçeği’nin kısa formu (UWES-6) ile ölçülmüştür.
Bulgular: Katılımcıların %90,2’si kas-iskelet sistemi ağrısı bildirmiştir. En sık görülen ağrı boyun ağrısıydı (%62,6), bunu omuz ağrısı (%37,4) ve üst ekstremite ağrısı (%21,9) izledi. Medyan VAS skoru 33,0 (IQR: 31,0) idi. Ağrı şiddeti, günlük çalışma süresi (r = 0,223; P = 0,013) ve oturma süresi (r = 0,226; P = 0,012) ile zayıf düzeyde pozitif korelasyon gösterdi. Tüm özürlülük skorları, ağrı şiddetiyle pozitif korelasyon gösterdi. Yaşam doyumu ölçeği, özürlülük skorlarıyla negatif korelasyon gösterirken; UWES-6 sadece NDI ile anlamlı negatif ilişki gösterdi (r = -0,292; P = 0,001).
Sonuç: Evden çalışan beyaz yaka çalışanlarda boyun ve üst ekstremite ağrısı oldukça yaygındır ve bu durum özürlülük düzeyini artırmaktadır. Özellikle boyun kaynaklı özürlülüğün, iş ve yaşam doyumu üzerinde olumsuz etkileri olduğu görülmektedir. Bu bulgular, evden çalışma ortamlarında erken dönemde ergonomik önlemlerin alınmasının gerekliliğine işaret etmektedir.
Boyun ağrısı üst ekstremite kas-iskelet sistemi ağrısı yaşam kalitesi
| Birincil Dil | İngilizce |
|---|---|
| Konular | Klinik Tıp Bilimleri (Diğer) |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 8 Temmuz 2025 |
| Kabul Tarihi | 17 Ekim 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 15 Aralık 2025 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Cilt: 8 Sayı: 3 |
Dergi yılda 3 sayı (Nisan, Ağustos ve Aralık) olarak yayımlanmaktadır. Bu sayılara ek olarak Editörler Kurulu’nun kararıyla, Ulusal Ergonomi Kongresi’nde sunulan bildiriler “Özel Sayı” olarak yayımlanabilmektedir.