Farklı Meslek Gruplarında Fiziksel Aktivite Düzeyi

Yeliz Özdöl; Emel Çetin Özdoğan; Kamil Özer

Farklı Meslek Gruplarında Fiziksel Aktivite Düzeyi

Öz

Bu çalışma farklı meslek gruplarında haftalık fiziksel aktivite düzeyinin incelenmesini amaçlamıştır.

Araştırmaya Antalya il merkezinde yaşayan, iletişim kurmaya engel problemi olmayan, farklı meslek

gruplarında çalışan (150 doktor, 160 öğretmen, 161 güvenlik görevlisi, 42 üst düzey yönetici ve 103

turizm sektörü servis elamanı) gönüllü 616 kişi (yaş ortalamaları 35.97±9.29 yıl) katılmıştır. Araştırmaya

katılan kişilerin boy (cm), ağırlık (kg), bel ve kalça çevresi ölçümleri alınmıştır. Fiziksel aktivite düzeyini

belirlemek için Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketi (UFAA) uzun formu kullanılmıştır.

Tüm katılımcıların anket sonuçlarına göre elde edilen haftalık fiziksel aktivite skorlarının (MET/hft/ dk)

düzeylere göre gruplandırılarak yüzdelik dağılımlarına bakıldığında % 19 unun yeterli aktivite düzeyine

katılmadıkları belirlenmiştir. Büyük çoğunluğun (%49) orta yoğunlukta %38 inin zorlu yoğunlukta

aktiviteye katılım gösterdiği bulunmuştur. Meslek gruplarına göre karşılaştırıldığında, gruplar arasında

Beden kütle indeksi (BKİ) ve Bel – Kalça oranı değerlerinin istatistiksel açıdan anlamlı fark gösterdiği

bulunmuştur (p<0.01). Ayrıca ankete ilişkin iş (1. Bölüm MET), ulaşım (2. Bölüm MET), ev ve aile

bakımı (3. Bölüm MET) ve spor – boş zaman (4. Bölüm MET) ile ilgili aktivitelerine ait hesaplanan

haftalık MET puanlarının (metabolik eşik değerlerinin) istatistiksel olarak meslek gruplarında farklılık

gösterdiği bulunmuştur (p<0.01). Buna bağlı olarak toplam FA MET değerlerinin meslek gruplarında

farklı olduğu bulunmuştur (p<0.01).

Toplam FA MET değerlerine göre en aktif grubun doğal olarak turizm sektöründe servis elamanı olarak

çalışanlar olduğu aktivite miktarı en düşük grubunda öğretmenler olduğu bulunmuştur. Aynı şekilde iş

ile aktivite düzeylerine bakıldığında en yüksek aktivite değeri aynı grupta görülmektedir. İş yeri ile ilgili

aktivite düzeyleri en düşük olan grupta öğretmenler olmuştur.

Anahtar Kelimeler

MET,Fiziksel aktivite,Meslek grubu,UAFAA

Kaynakça

Baecke, J. A., Burema, J., & Frijters, J. E. (1982). A short questionnaire for the measurement of habitual physical activity in epidemiological studies. The American journal of clinical nutrition, 36(5), 936-942.
Blair, S. N., LaMonte, M. J., & Nichaman, M. Z. (2004). The evolution of physical activity recommendations: how much is enough?. The American journal of clinical nutrition, 79(5), 913S-920S.
Craig, C. L., Marshall, A. L., Sjorstrom, M., Bauman, A. E., Booth, M. L., Ainsworth, B. E., ... & Oja, P. (2003). International physical activity questionnaire: 12-country reliability and validity. Medicine and science in sports and exercise, 35(8), 1381-1395.
Ford, E. S., & Caspersen, C. J. (2012). Sedentary behaviour and cardiovascular disease: a review of prospective studies. International journal of epidemiology, 41(5), 1338-1353.
Hagströmer, M., Oja, P., & Sjöström, M. (2006). The International Physical Activity Questionnaire (IPAQ): a study of concurrent and construct validity. Public health nutrition, 9(6), 755-762.
Hallal, P. C., Andersen, L. B., Bull, F. C., Guthold, R., Haskell, W., Ekelund, U., & Lancet Physical Activity Series Working Group. (2012). Global physical activity levels: surveillance progress, pitfalls, and prospects. The lancet, 380(9838), 247-257.
IPAQ Research Committee. (2005). Guidelines for data processing and analysis of the International Physical Activity Questionnaire (IPAQ)–short and long forms
Lambert, J. D., Greaves, C. J., Farrand, P., Cross, R., Haase, A. M., & Taylor, A. H. (2017). Assessment of fidelity in individual level behaviour change interventions promoting physical activity among adults: a systematic review. BMC public health, 17(1), 765.

Lewis, B. A., Napolitano, M. A., Buman, M. P., Williams, D. M., & Nigg, C. R. (2017). Future directions in physical activity intervention research: expanding our focus to sedentary behaviors, technology, and dissemination. Journal of behavioral medicine, 40(1), 112-126.
Murphy, L. B., Hootman, J. M., Boring, M. A., Carlson, S. A., Qin, J., Barbour, K. E., ... & Helmick, C. G. (2017). Leisure Time Physical Activity Among US Adults With Arthritis, 2008− 2015. American journal of preventive medicine.
Owen, N., Healy, G. N., Matthews, C. E., & Dunstan, D. W. (2010). Too much sitting: the populationhealth science of sedentary behavior. Exercise and sport sciences reviews, 38(3), 105.
Öztürk, M. (2005). Üniversitede eğitim-öğretim gören öğrencilerde uluslararası fiziksel aktivite anketinin geçerliliği ve güvenirliği ve fiziksel aktivite düzeylerinin belirlenmesi. Yüksek Lisans Tezi. Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü.
Prince, S. A., Adamo, K. B., Hamel, M. E., Hardt, J., Gorber, S. C., & Tremblay, M. (2008). A comparison of direct versus self-report measures for assessing physical activity in adults: a systematic review. International journal of behavioral nutrition and physical activity, 5(1), 56.
Sawyer, A. D., Jones, R., Ucci, M., Smith, L., Kearns, A., & Fisher, A. (2017). Cross-sectional interactions between quality of the physical and social environment and self-reported physical activity in adults living in income-deprived communities. PloS one, 12(12), e0188962
Scholes, S., & Mindell, J. (2012). Physical activity in adults. Health survey for England, 1(2).
Unick, J. L., Lang, W., Tate, D. F., Bond, D. S., Espeland, M. A., & Wing, R. R. (2017). Objective Estimates of Physical Activity and Sedentary Time among Young Adults. Journal of obesity, 2017.
WHO, E. C. (2004). Appropriate body-mass index for Asian populations and its implications for policy and intervention strategies. Lancet (London, England), 363(9403), 157

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Spor Hekimliği

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Yeliz Özdöl ^* Bu kişi benim
Türkiye

Emel Çetin Özdoğan Bu kişi benim

Kamil Özer
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

30 Haziran 2018

Gönderilme Tarihi

28 Mart 2018

Kabul Tarihi

31 Mayıs 2018

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2018 Cilt: 3 Sayı: 1

IZ

https://izlik.org/JA85WM53NK

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Özdöl, Y., Özdoğan, E. Ç., & Özer, K. (2018). Farklı Meslek Gruplarında Fiziksel Aktivite Düzeyi. Eurasian Research in Sport Science, 3(1), 44-56. https://izlik.org/JA85WM53NK

AMA

1.Özdöl Y, Özdoğan EÇ, Özer K. Farklı Meslek Gruplarında Fiziksel Aktivite Düzeyi. ERISS. 2018;3(1):44-56. https://izlik.org/JA85WM53NK

Chicago

Özdöl, Yeliz, Emel Çetin Özdoğan, ve Kamil Özer. 2018. “Farklı Meslek Gruplarında Fiziksel Aktivite Düzeyi”. Eurasian Research in Sport Science 3 (1): 44-56. https://izlik.org/JA85WM53NK.

EndNote

Özdöl Y, Özdoğan EÇ, Özer K (01 Haziran 2018) Farklı Meslek Gruplarında Fiziksel Aktivite Düzeyi. Eurasian Research in Sport Science 3 1 44–56.

IEEE

[1]Y. Özdöl, E. Ç. Özdoğan, ve K. Özer, “Farklı Meslek Gruplarında Fiziksel Aktivite Düzeyi”, ERISS, c. 3, sy 1, ss. 44–56, Haz. 2018, [çevrimiçi]. Erişim adresi: https://izlik.org/JA85WM53NK

ISNAD

Özdöl, Yeliz - Özdoğan, Emel Çetin - Özer, Kamil. “Farklı Meslek Gruplarında Fiziksel Aktivite Düzeyi”. Eurasian Research in Sport Science 3/1 (01 Haziran 2018): 44-56. https://izlik.org/JA85WM53NK.

JAMA

1.Özdöl Y, Özdoğan EÇ, Özer K. Farklı Meslek Gruplarında Fiziksel Aktivite Düzeyi. ERISS. 2018;3:44–56.

MLA

Özdöl, Yeliz, vd. “Farklı Meslek Gruplarında Fiziksel Aktivite Düzeyi”. Eurasian Research in Sport Science, c. 3, sy 1, Haziran 2018, ss. 44-56, https://izlik.org/JA85WM53NK.

Vancouver

1.Yeliz Özdöl, Emel Çetin Özdoğan, Kamil Özer. Farklı Meslek Gruplarında Fiziksel Aktivite Düzeyi. ERISS [Internet]. 01 Haziran 2018;3(1):44-56. Erişim adresi: https://izlik.org/JA85WM53NK