Particular Circumstances of Continuous Crimes in the Turkish Penal Code and the Evaluation of Their Implications for Criminal Procedure in Practice

Bu makale 24 Ekim 2025 tarihinde geri çekildi. https://dergipark.org.tr/tr/pub/eruhfd/article/1809516

Öz

This study examines the concept of continuous crimes as outlined in the Turkish Penal Code and their implications for criminal procedure. Continuous crimes are defined as unlawful acts that persist over a certain period and can be committed through both active and passive behaviors. The continuity of such crimes gives rise to legal and penal consequences. In continuous crimes, the unlawfulness persists as long as the act continues, and during this period, the perpetrator's criminal liability remains. Justifying causes can eliminate unlawful-ness if they exist throughout the duration of the crime. Additionally, in continuous crimes, the right to self-defense is valid as long as the attack persists. The assessment of fault in continuous crimes is ba-sed on whether the perpetrator possesses the capacity for fault thro-ughout the duration of the crime, which plays a significant role in de-termining the penalty. The distinction between continuous and ins-tantaneous crimes leads to different outcomes in matters of attempt, complicity, and the concurrence of crimes. Attempt in continuous crimes is possible before the crime is completed; however, in crimes of omission, the provisions on attempt do not apply. In conclusion, continuous crimes give rise to complex and varied legal consequen-ces in terms of criminal law and procedure. A comprehensive exami-nation of these crimes is of great importance for ensuring legal certa-inty and justice.

Anahtar Kelimeler

• Continuous Crime
• Criminal Law
• Criminal Procedure
• Concurrence
• Lawful Justification
• Culpability

TÜRK CEZA KANUNU'NDA KESİNTİSİZ SUÇTA ÖZELLİK ARZ EDEN DURUMLAR VE UYGULAMAYA YÖNELİK CEZA MUHAKEMESİ BAKIMINDAN SONUÇLARININ DEĞERLENDİRİLMESİ

Bu makale 24 Ekim 2025 tarihinde geri çekildi. https://dergipark.org.tr/tr/pub/eruhfd/article/1809516

Öz

Bu çalışma, Türk Ceza Kanunu'nda yer alan kesintisiz suç kavramını ve bu suçların ceza muhakemesi uygulamalarına yönelik etkilerini incelemektedir. Kesintisiz suçlar, belirli bir süre boyunca devam eden hukuka aykırılık fiilleri olarak tanımlanır ve hem icrai hem de ihmali davranışlarla işlenebilir. Bu tür suçların sürekliliği, hukuki ve cezai sonuçlar doğurur. Kesintisiz suçlarda hukuka aykırılık, fiilin devam ettiği süre boyunca geçerlidir ve bu süre zarfında failin ceza hukuku sorumluluğu devam eder. Hukuka uygunluk sebepleri ise su-çun işlendiği süre boyunca mevcutsa hukuka aykırılığı ortadan kaldı-rabilir. Ayrıca, kesintisiz suçlarda meşru savunma hakkı, saldırı fiili devam ettiği sürece geçerlidir. Kesintisiz suçlarda kusur değerlen-dirmesi, failin suçun işlendiği süre boyunca kusur yeteneğine sahip olup olmamasına göre yapılır ve bu durum cezanın belirlenmesinde önemli bir rol oynar. Kesintisiz suçların ani suçlardan ayrımı, suça teşebbüs, suça iştirak ve suçların içtimaı konularında farklı sonuçlar doğurur. Kesintisiz suçlara teşebbüs, suç tamamlanmadan önce mümkündür; ihmali suçlarda ise teşebbüs hükümleri uygulanamaz. Sonuç olarak, kesintisiz suçlar ceza hukuku ve ceza muhakemesi açı-sından karmaşık ve çeşitli hukuki sonuçlar doğurur. Bu suçların kap-samlı bir şekilde incelenmesi, hukuki belirlilik ve adaletin sağlan-ması açısından büyük önem taşır.

Anahtar Kelimeler

• Kesintisiz Suç
• Ceza Hukuku
• Ceza Muhakemesi
• İçtima
• Hukuka Uy-gunluk
• Kusur

Kaynakça

1. Akbulut, Berrin. “Ceza Hukukunda Suçun İşlendiği Yer”, 3. Yılında Ceza Adaleti Sistemi, (Ed. Bahri Öztürk), Ankara, (2009): 123-161.
2. Akbulut, Berrin. “Dava Zamanaşımı Sürelerinin Başlaması”, Erciyes Üniversite-si Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt 8, Sayı 2, (2013): 149-194.
3. Akbulut, Berrin. Bilişim Alanında Suçlar. Ankara: Adalet Yayınevi, 2017.
4. Alşahin, Mehmet Emin. Ceza Hukukunda Zamanaşımı. 1. Baskı. Ankara: Adalet Yayınevi, 2016.
5. Aras, Bahattin. “Hâkim ve Savcılar Hakkındaki Suç Soruşturma ve Kovuşturma-larında Uyulacak Usul ve Esaslar”, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 71 (1) (2022): 207-279.
6. Artuk, M. Emin, Ahmet Gökcen, M. Emin Alşahin ve Kerim Çakır. Ceza Hukuku Özel Hükümler. 18. Baskı. Ankara: Adalet Yayınevi, 2019.
7. Bertschinger, Heinrich. Das Dauer-Delikt: Eine strafrechtliche Untersuchung. Zürich: Müller, Werder & Cie., 1905.
8. Bosch, Nikolaus. in Schönke/Schröder Strafgesetzbuch Kommentar. 30. Auflage, StGB § 78a kn. 11, 2019.

9. Centel, Nur ve Hamide Zafer. Ceza Muhakemesi Hukuku. 15. Baskı. İstanbul: 2018.
10. Çınar, Ali Rıza. “Hükmün Konusu ve Eylemi (Fiili) Değerlendirmede Mahkeme-nin Yetkisi”, TBB Dergisi, Sayı 84, (2009): 39.
11. Demirbaş, Timur. Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler. 14. Baskı. Ankara: 2019.
12. Dönmezer, Sulhi ve Sahir Erman. Nazarî ve Tatbikî Ceza Hukuku, Genel Kısım Cilt I. İstanbul: 1997.
13. Dönmezer, Sulhi ve Sahir Erman. Nazarî ve Tatbikî Ceza Hukuku, Genel Kısım Cilt III. 12. Baskı. İstanbul: 1997.
14. Egenolf, Heinrich. Das Dauer- und Zustandsverbrechen. Bonn: Emil Eisele, 1914.
15. Egenolf, Heinrich. Dauerverbrechen. Bonn: Emil Eisele, 1914.
16. Erem, Faruk. “Ceza Usulünde Kesin Hüküm”, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakül-tesi Dergisi, Cilt 20, Sayı 1, (1963): 37-52.
17. Erem, Faruk. Ümanist Doktrin Açısından Türk Ceza Hukuku. Cilt II: Genel Hü-kümler. 12. Baskı. 1985, s. 68.
18. Eren, Fikret ve Ünsal Dönmez. Eren Borçlar Hukuku Şerhi, Cilt IV, TBK m. 207-392. Ankara: Yetkin Yayınevi, 2023.
19. Eser, Albin ve Bettina Weißer. in Schönke/Schröder Strafgesetzbuch, 30. Aufla-ge, StGB § 9 kn. 4, 2019.
20. Geilhorn, Alexandra. Karlsruher Kommentar zur Strafprozessordnung. 9. Aufla-ge, StPO § 7 kn. 2, 2023.
21. Gropp, Walter. Strafrecht Allgemeiner Teil. 4. Auflage. Berlin-Heidelberg: Sprin-ger-Verlag, 2015, § 2, kn. 77.
22. Gutenaecker, Hermann. Das Dauer- und Zustandsverbrechen im Reichsstrafge-setzbuch. Miesbach: Wilh. F. Mayrs Buchdruckerei, 1912.
23. Hakeri, Hakan. Ceza Hukuku Genel Hükümler. 21. Baskı. Ankara: Adalet Yayıne-vi, 2017.
24. Hälschner, Hugo. “Die Beurtheilung fortgesetzter und fortdauernder Verbrechen bei einem während ihrer Verübung erfolgten Wechsel in der Gesetzge-bung”, Archiv für preußisches Strafrecht, Herausgegeben durch Goltdam-mer (GA 8), Berlin, (1860): 441-460.
25. Huber, Michael. “Grundwissen – Strafprozessrecht: Die Tat im prozessualen Sinn”, Juristische Schulung, JuS 2012, Heft 3, (2012): 208.
26. İçel, Kayıhan. Ceza Hukuku Genel Hükümler. 6. Baskı. İstanbul: Beta Yayınevi, 2014.
27. Jansen, Scarlett ve Charlotte Hoppen. “Strafklageverbrauch”, Juristische Schu-lung, JuS 2021, Heft 12, (2021): 1132.
28. Jescheck, Hans-Heinrich. in Hans-Heinrich Jescheck, Wolfgang Ruß ve Günther Willms (eds.). Strafgesetzbuch Leipziger Kommentar; Großkommentar. 10. Auflage. Erster Band, Einleitung, §§ 1 bis 31. Berlin-New York: Walter de Gruyter, 1985, LK Vor § 13, kn. 22.
29. Katoğlu, Tuğrul. Ceza Kanunlarının Zaman Yönünden Uygulanması. Ankara: Seçkin Yayınevi, 2008.
30. Katoğlu, Tuğrul. Kesintisiz Suç (Mütemadi Suç). Ankara: Seçkin Yayınevi, 2022.
31. Kaufmann, Armin. “Zum Stande der Lehre vom personalen Unrecht”. Festschrift für Hans Welzel zum 70. Geburtstag am 25 März 1974, Ed.: Günther Stra-tenwerth v.d. Berlin-New York: Walter de Gruyter, 1974, s. 393-414.
32. Kelep Pekmez, Tuğba. Ceza Muhakemesinde Fiil. 1. Baskı. İstanbul: 2019.
33. Kitzinger, Friedrich. Ort und Zeit der Handlung im Strafrecht, Zugleich eine Betrachtung der Erscheinungsformen des Deliktes. München: C. H. Beck’sche Verlagsbuchhandlung, 1902.
34. Koca, Mahmut ve İlhan Üzülmez. Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler. 13. Baskı. Ankara: 2020.
35. Kunter, Nurullah. Ceza Hukukunda Zamanaşımı. Yayınlanmamış Doçentlik Tezi, İstanbul, 1951.
36. Loening, Richard. “Die Verjährung”, in Birkmeyer, Karl/ Van Calker, Fritz u.a. (Hrsg.), Vergleichende Darstellung des Deutschen und Ausländischen Strafrechts. Vorarbeiten zur deutschen Strafrechtsreform. Allgemeiner Teil, 1. Band, Berlin, (1908): 379-471.
37. Maurach, Reinhart ve Heinz Zipf. Strafrecht Allgemeiner Teil, § 16, kn. 1; Mez-ger, Edmund. Strafrecht, Ein Lehrbuch. 3. Auflage. Berlin und München: Verlag von Duncker und Humblot, 1949, s. 92.
38. Maurach, Reinhart ve Heinz Zipf. Strafrecht Allgemeiner Teil, Teilband 1, 8. Auflage. Heidelberg: C. F. Müller Juristischer Verlag, 1992.
39. Maurach, Reinhart ve Heinz Zipf. Strafrecht Allgemeiner Teil, Teilband 1, 8. Auflage. Heidelberg: C. F. Müller Juristischer Verlag, 1992, § 16, kn. 4.
40. Ortmann, Rudolf. Das fortgesetzte Verbrechen nach dem Reichs-Strafgesetzbuch. Der Gerichtssaal, Band 26, Stuttgart, (1874): 67-78.
41. Önder, Ayhan. “Mütemadi Suç”. İstanbul Hukuk Fakültesi Mecmuası, Cilt XXIX, Sayı 1-2, 1963.
42. Önder, Ayhan. “Suçun İşlendiği Yer”, Adalet Dergisi, Sayı:1-2, 1961, s. 95-107.
43. Özbek, Veli Özer, Koray Doğan ve Pınar Bacaksız. Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler. 11. Baskı. Ankara: 2020.
44. Özbek, Veli Özer. “İnternet Kullanımında Ortaya Çıkabilecek Bazı Ceza Hukuku Sorunları” Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 4 (2002): 101-158.
45. Özgenç, İzzet. Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler. 18. Baskı. Ankara: 2022.
46. Öztürk, Bahri, Durmuş Tezcan, Mustafa Ruhan Erdem, Özge Sırma Gezer, Yase-min Filiz Saygılar, Esra Alan, Efser Erden Tütüncü, Özdem Özaydın ve Mehmet Can Tok. Ana Hatlarıyla Ceza Muhakemesi Hukuku. 10. Baskı. Ankara: Seçkin Yayınevi, 2023.
47. Radbruch, Gustav. Der Handlungsbegriff im Strafrecht, s. 70; Bauman, Jürgen, Ulrich Weber, ve Wolfgang Mitsch. Strafrecht Allgemeiner Teil Lehrbuch. 11. Auflage. Bielefeld: Verlag Ernst und Werner Gieseing, 2003, § 12, kn. 9.
48. Ranft, Otfried. “Der Tatbegriff des Strafprozessrechts”, Juristische Schulung, JuS 2003, Heft 5, (2003): 417.
49. Roxin, Claus. Strafrecht Allgemeiner Teil Bd. 2: Besondere Erscheinungsformen der Straftat. C.H.BECK, 2003.
50. Roxin, Claus. Strafrecht Allgemeiner Teil, Band I Grundlagen. Der Aufbau der Verbrechenslehre. 4. Auflage. München: Verlag C.H. Beck, 2006, § 8, kn. 2-3.
51. Sarıtaş, Erkan. Suç İşlemek Amacıyla Örgütlenme Suçları (TCK m. 220 - 221). 1. Baskı. Ankara: 2018.
52. Sarıtaş, Erkan. Suç İşlemek Amacıyla Örgütlenme Suçları (TCK m. 220 - 221). 1. Baskı. 2018.
53. Schmitz, Roland. Unrecht und Zeit: Unrechtsquantifizierung durch zeitlich gest-reckte Rechtsgutsverletzung. Baden-Baden: Nomos Verlagsgesellschaft, 2001.
54. Sternberg-Lieben, Detlev ve Nikolaus Bosch. in Schönke/Schröder Strafgesetz-buch Kommentar, 30. Auflage, StGB Vorbemerkungen § 52, kn. 81, 2019.
55. Tiemann, Frank. in Karlsruher Kommentar zur Strafprozessordnung, 9. Auflage, StPO § 264, kn. 14, 2023.
56. Tiemann, Frank. in Karlsruher Kommentar zur Strafprozessordnung, 9. Auflage, StPO § 264, kn. 15, 2023.
57. Tiemann, Frank. in Karlsruher Kommentar zur Strafprozessordnung, 9. Auflage, StPO § 264, kn. 19, 2023.
58. Türk Ceza Kanunu (TCK) (5237). Resmî Gazete, 12.10.2004, Sayı: 25611.
59. Ünver, Yener ve Hakan Hakeri. Ceza Muhakemesi Hukuku. 14. Baskı. Ankara: Adalet Yayınevi, 2018.
60. Wächter, Carl Georg von. “Über die Konkurrenz verschiedener Strafgesetze wäh-rend des Lautes fortgesetzter oder fortdauernder Verbrechen”, Archiv für preußisches Strafrecht, Herausgegeben durch Goltdammer, Berlin (GA 8), (1860): 3-40.
61. Yargıtay 16. Ceza Dairesi. E. 2020/8, K. 2020/1625, T. 18.02.2020. www.legalbank.net.
62. Yargıtay 16. Ceza Dairesi. E. 2020/8, K. 2020/1625, T.18.02.2020. www.legalbank.net.
63. Yargıtay 8. Ceza Dairesi. E. 1995/8350, K. 1995/10904, T. 06.07.1995. www.legalbank.net.
64. Yargıtay 8. Ceza Dairesi. E. 2013/1779, K. 2013/27460, T. 18.11.2013. www.legalbank.net.
65. Yargıtay 8. Ceza Dairesi. E. 2014/272, K. 2014/13171, T. 29.05.2014. www.legalbank.net.
66. Yargıtay 9. Ceza Dairesi. E. 2013/16791, K. 2014/1359, T. 07.02.2014. www.legalbank.net.
67. Yenisey, Feridun ve Ayşe Nuhoğlu. Ceza Muhakemesi Hukuku. 7. Baskı. Ankara: 2019.
68. Yerdelen, Erdal. “Mütemadi Suç”, TAAD, Yıl:5, Sayı:18, (2014): 127.