Türkçe “–de” Ve Japonca “-ni, -de” Durum Ekleri Ve Japonca Öğretimi Üzerine

Öz

Türkçe ve Japonca yapısal olarak sondan eklemeli olmaları noktasında benzerlik gösteren iki dildir. Bu benzerlik her iki dili öğrenenler için başlangıçta bir avantaj gibi görünse de, bazı eklerde bu benzerlik öğrenicilerin hatalar yapmalarına yol açmaktadır. Özellikle Japonca öğrenenlerin yaptığı hatalardan biri Japoncadaki “–ni ve –de” ekleridir.  Bu çalışmada,  Japoncadaki “–ni ve –de” ekleri Türkçe“–de” ekiyle karşılaştırmalı olarak incelenmiş, hataların temel sebepleri yapılan karşılaştırma ve çeviri anketine dayalı olarak tespit edilmiştir. Bunun sonucunda yer ve zaman adlarına eklenen Japonca “-ni” ve “–de” durum eklerinin doğru kullanımı için, tümceyi bir bütün olarak ele almanın yanı sıra Japoncadaki eylem sınıflandırılmasının da göz önünde bulundurulması ve Japonca “-ni” ve “–de” eklerinin aynı anda karşılaştırmalı olarak öğretilmesi gerektiği konusunda öneride bulunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Durum ekleri,Japonca eylem sınıflandırması,Japonca öğretimi,Türkçe durum eki

The Case Markers In Turkish “-de” And Japanese “-ni, -de”: A Suggestion On Japanese Language Teaching

Öz

Turkish and Japanese resembles in terms of being agglutinating languages. Even if this similarity seems like an advantage for those studies both, it causes some complexities. One of the mistakes that especially those learning Japanese is the “ni” and “de”. In this study, “ni” and “de” in Japanese are compared to “de” in Turkish and the reasons of the mistakes are defined with the output of the translation questionnaire. As a result, for the correct use of “ni” and “de” in Japanese which are added to location and time words, it will be suggested to treat the sentence entirely by considering verb classification and to teach “ni” and “de” in Japanese as comparable.

Kaynakça

1. Dalkıran, Ayşenur, Nihongo no Kakujoshi no Tsukaiwake to Torukojin Nihongo Gakushūsha no Gyō no Kōsatsu: “-de” to “-ni” nikansuru Nihongo to Torukogo no Taishō Kenkyū, Tokyo Gakugei DaigakuKiyō-Sōgōkyōikuka Gakukei, p. 65(2):527-540 .Tokyo, 2014. URL: http://hdl.handle.net/2309/134710
2. Gencan, T. Necat, Dilbilgisi, Tek Ağaç Eylül Yayıncılık, Ankara, 2007, s. 138.
3. Noda Hisashi、Sakoda Kumiko、Shibuya Katsumi, Koboyashi Noriko, Nihongo Gakushūsha no Bunpō Shūtoku, Taishūkan shoten, Tokyo, 2007
4. Ogawa, Yoshio, Nihongo Kyōiku Jiten, Taishūkan Shoten, Tokyo, 1982.
5. Tekmen Ayşe Nur ve Takano Akiko, Japonca Dilbilgisi, Engin Yayınevi, Ankara, 2005.
6. Tekmen, Ayşe Nur, “Yabancı Dil Öğretiminde Yeni Bir Konu: Sondan Eklemeli (Bitişken) Dil Konuşucusuna Aynı Özelliğe Sahip Bir Başka Dili Öğretmenin Mantığı- Japonca ve Türkçe Örnekleminde”, Japon Dili İncelemeleri, 2015. Ders Kitapları:
7. A Corporation, Minna no Nihongo Shokyū I, Tokyo, 1999.
8. A Corporation, Minna no Nihongo Shōkyū I- Oshiekata no Tebiki, 2000.   