TÜRKİYE’DE KENTSEL MEKÂN BİÇİMLENİŞİNDE TASARIM PARAMETRELERİ ETKİNLİĞİNİN AKTÖRLER ÜZERİNDEN OKUNMASI

Öz

Kent planlamada son çeyrek yüzyıl içinde hızla değişen ve farklılaşan söylemler kentsel mekânlara da çeşitli biçimlerde yansımaktadır. Yeni eğilimler, özellikle planlamanın bütüne ait görünümünü yansıtan büyük resim içine oturtulmasını; bunun içinde yeniyi, farklıyı ve potansiyelleri kullanan tasarım odaklı düşünsel bir altyapının gerekliliği üzerinde yoğunlaşmaktadır. Bu yeni süreçte kentsel mekân oluşumlarının kesin olmayan belirsizlik ve çelişki içeren tüm konularında; esnek, bilgiyi ve yeniyi sorgulayan, dönüşebilen, karmaşıklık ve çelişki içeren sorunlara çözüm bulabilmenin temel yolu, tasarım ve planlamanın birlikteliğinden hareket etmek olduğu kabul edilmektedir. Bu bağlamda makalenin amacı söz konusu birlikteliğin “tasarım olgusu” üzerinden Türkiye özelinde sorgulanmasıdır. Bu sorgulama Türkiye kentsel mekân biçimlenişinde önemli aktörlerden olan ve mesleki uygulamaların içerisinde yer alan kent plancıları üzerinden yapılmaktadır

Anahtar Kelimeler

• Kentsel Tasarım, Kentsel Mekân, Kent Planlama Aktörleri

STUDY OF DESIGN PARAMETER’S EFFECT ON URBAN SPACE CONFIGURATION AMONG THE ACTORS IN TURKEY

Öz

The rapidly altering and differentiating discourses which have taken place within the last quarter century in urban planning have reflected on urban spaces in various forms. New trends concentrate, in particular, on placing planning in the whole picture, which reflects its holistic profile; the necessity of a design-oriented ideational substructure which uses new and different potentials is discussed herein. In this process, for all subjects of urban space configuration which include inexact uncertainty and contradiction, the best way to find a solution to flexible, knowledge questioning, recent and transformable problems is accepted as to work in association with design and planning. In this context, the objective of this article is to examine the mentioned association in the context of the “design phenomenon” specific to Turkey. This examination is done by focusing on city planners who are important actors in Turkey’s urban space configuration and partake in vocational practices

Anahtar Kelimeler

• Urban Design, Urban Space, Urban Planning Actors

Kaynakça

1. Alexander, C., M. Silverstein, and S. Ishikawa, A Pattern Language, Oxford University Press, New York 1977.
2. Bademli, R.R., CP 542 Urban Design and Planning Process, Lectures Notes, Spring Semester, Middle East Technical University, Faculty of Architecture, Department of City and RegionalPlanning, Ankara 1996.
3. Doğan, U., Evaluation of Design İssue in the Scope of Urban Planning Education, PhD Thesis, İTU, Graduate School of Science, City and Regional Planning, İstanbul 2014.
4. Günay, B., ve M. SELMAN, Kentsel Görüntü ve Kentsel Estetik Örnek Kent: Ankara, Kent, Planlama, Politika, Sanat, ODTÜ Mimarlık Fakültesi Yayını, Ankara 1994.
5. Günay, B., Kentsel Tasarım Kültürü ve Yaratıcılığın Sınırları, Planlama, TMMOB Şehir Plancıları Odası Yayınları, 1997, 2 (16) 54-61.
6. Günay, B., Şehircilik-Planlama-Tasarlama-Mimarlık-Peyzaj, Planlama, TMMOB Şehir Plancıları Odası Yayınları, 2006, 4 (38) 19-22.
7. Gür, Ş.Ö., Mekân Örgütlenmesi, Gür Yayıncılık, Trabzon, 1996.
8. Joedicke, J., Raum und Form in der Architektur: Ä Uber den behutsamen Umgang mit der Vergangenheit [Space and Form in Architecture] Kraemer, Stuttgart, Germany 1985 .

9. Köroğlu, N., T, Şehir ve Bölge Planlama Eğitimine Eleştirel Bir Bakış: Karar Odaklı Eğitim, 2. Kentsel ve Bölgesel Araştırmalar Sempozyumu, Bildiri Kitabı, 607, Ankara 8-9 Aralık 2011.
10. Krier, R., Urban Space, Rizzoli. New York 1979.
11. Lang, J., Urban design: the American experience Van Nostrand Reinhold, New York 1994.
12. Lynch, K., The Image of the City, The MIT Press, Cambridge, Massachusetts 1975.
13. Madanipour, A., ‘Why are the design and devel- opment of public spaces significant for cities’, Environment and Planning B: Planning and Design, 1999, 26(6), 879-891.
14. Moudon, A.V., “Urban Morphology as an Emerging Interdisciplinary Field”, Urban Morphology, 1997, (1) 3.
15. Moudon, A.V. “A Catholic Approach to Organizing What Urban Designers Should Know”, Journal of Planning Literature, 1992, (6), 331-349.
16. Newman, O., Defensible Spaces, People and Design ın Violent City, Architectural Press, London 1972.
17. Rapaport, A., Human Aspects of Urban Form, Toward A Man - Environment Approach to Urban Form and Design, Pergamon Press Ltd., Oxford 1977.
18. Sitte, C., City Planning According to Artistic Principles, Random House, New York 1965.
19. Ünlü, T., Kentsel Mekânda Değişimin Yönetilmesi, METU Journal of Faculty of Architecture, 2006/2, 63.
20. Voordt, D. J. M. van der, Architecture İn Use: An Introduction To The Programming, Design And Evaluation Of Buildings, Architectural Press, Amsterdam 2005