Bilgisayar simülasyonlarının kamu politikaları (ve kamu yönetimi) öğretiminde kullanımı: democracy 3 örneği
Öz
Kamu politikalarının oluşturulması sürecinde faklı politika seçeneklerin oluşturulması ve bu seçeneklerin sonuçlarının doğru değerlendirilmesi önem arz etmektedir. Bu yeteneğin ve bilginin gerek öğrenciler ve gerekse uygulayıcılar tarafından geliştirilebilmesinde farklı öğrenme yöntemleri ve modellemeler bulunmaktadır. Çalışmada “politika simülasyonu” türü bilgisayar oyunlarının, kamu politikaları ve kamu yönetiminde etkili öğrenme yöntemi olarak kullanılabileceği savunulmaktadır. Bu amaçla, en çok bilinirliği bulunan simülasyonlardan “Democracy 3” oyununun özellikleri irdelenmiş, bunların kamu politikası öğreniminde niçin ve nasıl kullanılabileceği değerlendirilmiştir.
Simülasyonda oyuncu hükümet rolünde olup, hükümet olarak politika kararları arasında tercih yapabilmekte, bu tercihlerin gerek farklı politika alanlarındaki çıktıları nasıl etkilediğini gerekse farklı seçmen gruplarının sayı ve memnuniyetini nasıl etkilediğini izleyebilmektedir. Yedi farklı politika alanı, yirmi farklı seçmen grubu, kırkı aşkın istatistik tablosu ile kompleks bir yazım içeren oyun, gerçek hayatta ilişkilendirilmiştir. Oyuncu, obezite, çevre kirliliği, gettolaşma, göçmen krizi, genel grev, borç krizi gibi farklı sorunlarla mücadele etmektedir.
Sonuçta, oyun, farklı kamu politikalarını tanıtmakta; politika sürecinin, karar alma, uygulama, değerlendirme gibi aşamalarını uygulamalı olarak göstermekte; kamu politikaları arasındaki karmaşık ilişkileri açıklamakta; farklı kamu politikası araçlarının farklı şekillerde uygulanmasının kamusal sorunlarından çözümünde nasıl bir etkisi olabileceğini gözlemleme imkanı sunmaktadır. Bu haliyle gerek kamu yönetimi gerek kamu politikası öğrenimde kullanılabileceği düşünülmektedir.
Simülasyon, öğrenileni tatbik etme ve tatbik ederek öğrenme örneğidir. “Democracy 3” benzeri politika simülasyonları, yeni bir yöntem, derslere yardımcı veya ders dışı aktivite olarak teşvik edilebilir niteliktedir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Açıkgöz, Ün Kamile (2014). Aktif Öğrenme, Biliş Yayınları, 13. Baskı, İzmir.
- Bonwell, C. C., & Eison, J. A. (1991). Active learning: Creating excitement in the classroom. ASHEERIC Higher Education Report 1. Washington, DC: George Washington University.
- Chris, S. (2012). “The Impact of Simulations on Higher-Level Learning.” Journal of Public Aff airs Education 18 (2), 397 – 422.
- Fasli, Maria ve Michalakopoulos, Michael (2004). Interactive learning and assessment through the e-Game platform.In Proceedings of the 5th LTSN-ICS Conference, pp. 69-74.
- Fasli, Maria ve Michalakopoulos, Michael (2006). Learning Through Game-like Simulations, Innovation in Teaching and Learning in Information and Computer Sciences, 5:2, 1-11.
- Frans-Bauke van der Meer & Arthur Ringeling (2010). An Education Strategy for Practitioners in Public Administration Master’s Programs, Journal of Public Affairs Education, Volume 16, No. 1, 77-94.
- Kanner, M. D. (2007). “War and Peace: Simulating Security Decision Making in the Classroom.” PS: Political Science and Politics 40(4), 795 – 800.
- Kutergina, Evgeniia (2017). Computer-Based Simulation Games in Public Administration Education, The NISPAcee Journal of Public Administration and Policy, Vol. X, No. 2, Winter 2017/2018.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Yayımlanma Tarihi
30 Haziran 2019
Gönderilme Tarihi
15 Şubat 2019
Kabul Tarihi
22 Mayıs 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Cilt: 33 Sayı: 46