Dengeli karne kartı yöntemi kullanılarak kamu yöneticisi yetiştirme kriterlerinin belirlenmesi
Öz
Dengeli Karne Kartı Yöntemi, 90’lı yıllarda Harvard Üniversitesi’nden akademisyen Robert KAPLAN ve işletmeci David NORTON’un şirketler üzerinde geliştirmiş oldukları bir performans ölçüm yöntemidir. Dengeli karne kartı yönteminde işletme performansları yalnızca finansal açıdan değil finansal özelliklere ilaveten kurumsal işleyiş, müşteri ve öğrenme ve gelişme gibi başlıklarda da değerlendirilerek klasik bütçe sorgulayan performans ölçüm sistemlerine yeni ve farklı bir bakış açısı sunmaktadır. İşletmelerde kullanılan yöntem, 2000’li yıllar sonrası farklı bilim dalları için de kullanılmaya başlamıştır. Günümüzde yöntem kamuda da kullanılmakta olup, özellikle stratejik planların işlevselliği ve kurumsal vizyonun belirlenmesi gibi hususlarda önem kazanmıştır. Yöntemin dört boyutu bulunmaktadır. Bu boyutlar: Finansal Boyut (Kamuda kurumun bütçe işlemlerine ilişkindir), Müşteri (Kamuda “vatandaş” olarak değerlendirilir) Boyutu, Şirket İçi İşlemler-Süreçler Boyutu (Kamuda vatandaşa verilen hizmetler nasıl geliştirilebilir? sorusu cevaplanır) ve son boyut da Öğrenme ve Gelişim Boyutu (Kamuda Yönetici Geliştirme ve Kurumsal Eğitimleri kapsar) dur. Bu çalışmada amaç, dengeli karne kartının bir boyutu olan “Öğrenme ve Gelişme Boyutu” ile kamuda çalışan personelin yönetici olarak yetiştirilmesini sağlayacak kriterleri önceki araştırma ve değerlendirmelerden derleyerek ortaya koyup katkısını irdelemektir. Söz konusu kriterler arasında çalışanların ilgili kurumda kalıcılığı, iş tatmini, üretkenliği (verimliliği) ve motivasyonları yer almakla beraber; kurumun çalışma ortamı, kurumsal teknolojik altyapı imkânları ve personelin bilgi ve beceri düzeylerine göre sınıflandırılmaları da dengeli karne kartının kamuda yönetici yetiştirmedeki kriterleri arasında sayılmaktadır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akçakaya, P. (2010 Bahar). "Örgütlerde Uygulanan Personel Güçlendirme Yöntemleri: Türk Kamu Yönetiminde Personel Güçlendirme". Karadeniz Araştırmaları(25), 145-174.
- Ateş, D. S. (2014). "Performans Yönetiminin Birleşik Krallık’ta Merkezi Kullanımı İle Ortaya Çıkan Yeni Bir Seviye: Ulusal Performans Yönetimi". Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 12(2), 153-182.
- Aydın, G. (2018). Applicability of Balanced Scorecard in Public Sector: The Case of Ombudsman Institution. Applicability of Balanced Scorecard in Public Sector: The Case of Ombudsman Institution.
- Bekmezci, M. (2010). Stratejik Bir Yönetim Yaklaşımı Olan Dengeli Başarı Göstergesi (Balanced Scorecard)’nin Türkiye’nin En Büyük 500 Firmasına Uygulanması. Yönetim Bilimleri Dergisi (8:2), 203-227.
- Büyük,K.( Ekim 2010, 5(2)). Stratejik Performans Yönetiminin Unsuru Olarak Örgüt Kültürünü Ölçümleme Üzerine KavramsalBir Çalışma . Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İibf Dergisi, 219‐235 .
- Elmacı, O., Sevim, Ş., & Çelikkol, H. (2009). İşletme Stratejilerinin Eyleme Dönüştürülmesinde Strateji Haritası ve Kurumsal Karne (Bsc)’Nin Oluşturulmasına Yönelik Bir Model Önerisi. Journal of Azerbaijani Studies, 90-109.
- Greatbanks, R., & Tapp, D. (2007). "The Impact of Balanced Scorecards in a Public Sector Environment Empirical Evidence From Dunedin City Council New Zealand". International Journal of Operations & Production Management, Vol. 27 No:8, 846-873.
- Gültekin, D. D. (2012). "Kamu Yöneticileri ve Kamu Politikası: Kamu Yönetimi Paradigmaları Çerçevesinde Teorik Bir Analiz". Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 26(3-4), 85-100.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Murat Önder
Bu kişi benim
0000-0001-8300-862X
Güldenur Aydın
Bu kişi benim
0000-0003-1119-0148
Yayımlanma Tarihi
30 Haziran 2019
Gönderilme Tarihi
13 Mart 2019
Kabul Tarihi
15 Mayıs 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Cilt: 33 Sayı: 46