BİYOETANOL YAKITLARIN EMİSYON KARAKTERİSTİKLERİ VE ERZİNCAN’IN BİYOETANOL YAKIT ÜRETİM POTANSİYELİ

Öz

Fosil kökenli enerji kaynaklarının sınırlı rezervi, petrol krizleri ve artan emisyon kirliliği içten yanmalı motorlar için alternatif enerji kaynaklarının araştırılması ihtiyacını ortaya çıkarmıştır. Dünya enerji ihtiyacı genel olarak konvansiyonel kaynaklardan karşılanmaktadır ve petrol tüketimi bu kaynaklar içerisinde önemli bir yer tutmaktadır. Dünyadaki teknolojik gelişmenin paralelinde hızla artan enerji ihtiyacı nedeniyle, enerjiyi yoğun olarak kullanan sektörler, araştırma-geliştirme faaliyetlerini, alternatif enerji kaynaklarının geliştirilmesi üzerinde yoğun-laştırmışlardır. Alternatif yakıtlar genel olarak gaz ve sıvı yakıtlardan oluşmaktadır ve bir kısmı yenilebilir kaynaklardır. Dünya petrol üretiminin büyük bir kısmı içten yanmalı motorlarda kullanılmakta ve alternatif enerji kaynağı arayışlarında, otomotiv sektörü önemli bir yer tutmaktadır. Biyoalkoller; buji ile ateşlemeli motorlar için önemli alternatif yakıtlardandır ve endüstride önemli bir yere sahiptir. Bu çalışmada, alternatif yakıt olarak biyoetanol ve Erzincan’ın tarımsal biyoetanol üretim potansiyeli incelen-miştir.

Anahtar Kelimeler

• Bioetanol, Alternatif Enerji, Emisyon

Kaynakça

1. Alptekin, E., Çanakçı, M. (2006). Biyodizel ve Türkiye’deki durumu. Mühendis ve Makine, 561 57–64.
2. Ar, F., (2007) Bioyakıtlar ve Enerji Tarımı, İçanadolu Enerji Forumu, Ankara.
3. Borat, O. (1979) Benzin-metanol karışımlı Otto motorları. Mühendislik Araştırma Grubu TUBİTAK
4. Borat, O., Sürmen, A., Balcı, M. (1994) İçten yanmalı motorlar Cilt 1 Gazi Üniversitesi Teknik Eğitim Vakfı.
5. Borat, O., Sürmen, A., Balcı, M. (1994) Yanma Bilgisi., Gazi Üniversitesi Teknik Eğitim Vakfı., Ankara.
6. Çetin, M. (2002). Dizel motorun alkol motoruna dönüştürülmesi ve optimum çalışma koşullarının belirlenmesi. Doktora Tezi, Atatürk Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü
7. Elektrik İşleri Etüd İdaresi., Biyodizelin çevresel özellikleri., 2008
8. Erzincan Tarım İl Müdürlüğü., Erzincan tarım ürünleri bülteni., 2008.

9. Hardenberg, H.O., Schaefer, A.J. (1981) The use of ethanol as a fuel for compression ignition engines. SAE, 811211
10. http//www.enerji.gov.tr., Enerji (biyoyakıt) 2009
11. Karaosmanoğlu, F. (2001). Biyomotorin ve Türkiye. Enerji, (1), 35-38.
12. Karaosmanoğlu, F., Biomotorin ve Türkiye, htpp://www.biyomotorin- biodiesel., (2004)
13. Karaosmanoğlu, F., Türkiye için çevre dostu-yenilenebilir yakıt adayı Biyomotorin. Ekojenerasyon Dünyası-Cogeneration, ICC1 Özel Sayısı, İstanbul (2002).
14. Kolsarıcı, Ö., Bitkisel yağ açığımız ve çözüm yolları., AUTABİM seri konferansları. Ankara.1-7 1998.
15. Poulton, M.L., (1994). Alternative fuels for road vehicles. Computational Mechanics Publications.
16. Şanlı, H., Çanakcı, M. (2005) Dizel motorlar için yükselen bir alternatif yakıt: Biyodizel. III. Yenilenebilir Enerji Kaynakları Sempozyumu, (19–21 Ekim 2005)
17. Thring, R.H. (1983) Alternative fuels for spark-ignition engines. SAE, Paper No: 831685.
18. TUİK, (2008) Bitkisel yağ üretim II. tahmini, www.tüik.gov.tr.
19. URL-1, Department of energy office of fuel development and congressional research service. USA.(2008). What is the renewable process? http://environment-inovation.com.
20. Yücesu, H.S, Altın, R., Çetinkaya, S. (2001) Dizel motorlarında alternatif yakıt olarak bitkisel yağ kullanımının deneysel incelenmesi. Turk J Engin Environ Sci TUBİTAK, 25, 39-49.
21. Yüksel, B. (1984) Tarımsal alanda kullanılan dizel traktör motorlarında etil alkolün yakıt olarak kullanılma olanakları üzerine bir araştırma., Doktora Tezi, Atatürk Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, 217s.
22. Yüksel, B. (1992). Alternatif Enerji Kaynağı Olarak Hidrojen. Atatürk Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Ders Notları, No: 22, Erzurum, 56s.
23. Yüksel, B. Veziroğlu,N., (1991) Utilization of Alcohol Fuels in Diesel Engines. Clean Energy Research Institute University of Miami.
24. Yüksel. F. (1996) Geliştirilen karbüratör sistemi ile Otto motorlarında benzin-alkol karışımlarının kullanılması. Atatürk Üniversitesi. Doktora Tezi, Atatürk Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, 158s ****