-

Öz

This research is made in order to determine whether the classroom level is effective on students’ attitudes towards statistics and probability in mathematics in the second level of elementary school. The research is applied to 450 students that consist of 220 girls and 230 boys in the 6,7 and 8. grades. Sectional group method is used due to the width of environment and communication difficultly in the choice of research environment. The students’ attitudes towards statistics and probability are determined by means of attitude criterion towards probability that is improved by Bulut (1994). The reliability and validity analysis of this attitude criterion have been made and Coefficent Cronbach Alpha 0,935 has been figured. The data , which have been got from the research, have been analyzed and evaluated in SPPS 15.0 packet program and explained via frequency(f), percentage(%) and one-way variance analyasis method. It was concluded that classroom level was hardly effective on the students’attitudes towards probability.

Anahtar Kelimeler

• Elementary education, mathematics, statistics and probability

İLKÖĞRETİM 6-7 VE 8. SINIFLARINDA ÖĞRENİM GÖREN ÖĞRENCİLERİN MATEMATİK DERSİNDE İSTATİSTİK VE OLASILIK KONUSUNA KARŞI TUTUMLARININ SINIF DÜZEYİ BAKIMINDAN DEĞERLENDİRİLMESİ: AFYONKARAHİSAR İLİ ÖRNEĞİ

Öz

Bu araştırma; ilköğretim ikinci kademede okuyan öğrencilerin matematik dersinde istatistik ve olasılık konusuna karşı tutumlarında sınıf düzeyinin etkili olup olmadığını belirlemek amacıyla yapılan açıklayıcı bir çalışmadır. Araştırma ilköğretim 6, 7 ve 8. sınıf öğrencilerinden oluşan 220’si kız, 230’u erkek olmak üzere toplam 450 öğrenciye uygulanmıştır. Araştırma örnekleminin seçiminde; evrenin büyüklüğü ve ulaşım zorluklarından dolayı, tabakalı örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Öğrencilerin istatistik ve olasılığa karşı tutumları Bulut (1994) tarafından geliştirilen olasılığa karşı tutum ölçeği ile belirlenmiştir. Çalışmada kullanılan olasılığa karşı tutum ölçeğinin güvenirlik ve geçerlilik analizi yapılmış ve Cronbach Alpha katsayısı 0,935 olarak hesaplanmıştır. Araştırmadan elde edilen veriler SPSS 15.0 programı yardımıyla analiz edilerek değerlendirilmiş ve frekans (f), yüzde (%) ve Tek Yönlü Varyans Analizi yöntemi ile yorumlanmıştır. Araştırmanın sonucunda öğrencilerin olasılığa karşı tutumlarında sınıf düzeyinin anlamlı bir farklılık yaratmadığı sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• İlköğretim, Matematik, İstatistik ve Olasılık

Kaynakça

1. Altun, M.(1995). “İlkokul 3,4,ve 5. sınıf öğrencilerinin Problem Çözme Davranışları Üzerine bir çalışma”. Yayınlanmış doktora tezi, Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
2. Batanero, C., Serrano, L. ve Garfield, J. B. (1996). “Heuristics and biases insecondary school astudents´ reasoning about probability”. Proceedings of theConference of the International Group for the Psychology of Mathematics Education,20th, Valencia, Spain, July, 8–12. Baykul,Y. ( 1990 ).İlkokul Beşinci Sınıftan Lise ve Dengi Okulların son Sınıflarına kadar Matematik ve Fen Derslerine karşı Tutumda Görülen Değişmeler ve Öğrenci Seçme Sınavındaki Başarı ile İlişkili olduğu Düşünülen Bazı Faktörler. Ankara, ÖSYM Yayınları. Baykul, Y. (2005). “İlköğretimde Matematik Öğretimi (1-5. Sınıflar)”, Yeni Programa Uygun, Geliştirilmiş 8. Baskı, s. 33, Pegem A Yayıncılık, Ankara.
3. Boyacıoğlu, H., Erduran, A. ve Alkan, H. (1996). “Permütasyon, Kombinasyon ve Olasılık Öğretiminde Rastlanan Güçlüklerin Giderilmesi.” 2. Ulusal Eğitim Sempozyumu’nda sunulmuş bildiri. Marmara Üniversitesi, Atatürk Eğitim Fakültesi, İstanbul.
4. Bulut, S. (1994). “The Effects of Different Teaching Methods and Gender on Probability Achievement and Attitudes Toward Probability”, A Ph.D. Thesis in Science Education, Middle East Techincal University, Ankara.
5. Bulut, S., Yetkin İ.E., Kazak, S. (2002). “ Matematik Öğretmen Adaylarının Olasılık Başarısı,Olasılık ve Matematiğe Yönelik Tutumlarının Cinsiyete Göre İncelen mesi”, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt 22, s: 21-28.
6. Fischbein, E ve Schnarch, D. (1997). “The evolution with age of probabilistic, ıntuitively of research in matehematics education”, 28(1), s. 96-105, Valencia, Spain.
7. Greer, B. (2001). “Understanding probabilistic thinking :The legacy of Efraim Fischbein”. Educational Studies Mathematics, 45, 15-33.
8. Jones, A., Langrall, C.W., Thomton, C.A., Mogill, T.M. (1999). “Student’s probabilistic thinking in instruction”. Journal for Research in Mathematics Education, 30(5), 487-519.

9. Karakurumer, G.( 2003). “Matematik ve Toplum”, Matematikçiler Derneği, Yayınlar, Matematik Köşesi Makaleleri. 28.07.2010 tarihinde (http://www.matder.org.tr) Adresinden alınmıştır.
10. MEB, (2009). “İlköğretim Matematik Dersi 6-8. Sınıflar Öğretim Programı ve Klavuzu”, T.C. Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı, s. 7-9-78-19326-336, Ankara.
11. Özdamar, K. (1997). “Paket programlar ile İstatistiksel Veri Analizi-1”, cilt-1, s: 491-500, Eskişehir.
12. Shaughnessy, J.M. (1992). “Research in probability and statistics: reflections and directions”. In D.A. Groups, (Ed)., Handbook of Research on Mathematics Teaching and Learning, Macmillian 465-494, New York.
13. Soylu, Y. ve Soylu, C. (2005). “ Matematiksel İspat ve Matematiksel Muhakemenin Gelişimi Üzerine Bir İnceleme”, Ege Eğitim Dergisi, cilt6, sayı 1, s. 25-37.
14. Taşdemir C. (2009). “İlköğretim İkinci Kademe Öğrencilerinin Matematik Dersine Karşı Tutumları: Bitlis İli Örneği”, Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, sayı 12, s: 89-106.
15. Truran, J. (1985). “Children’s understand of symmetry.” Teaching Statistics. 7(3), 69-74. ****