FIVE GENETIC POLYMORPHISMS IN TURKISH PATIENTS WITH LUMBAR DISK HERNIATION

Öz

Lumbar disc herniation (LDH) defined in the early 1930s and has since been treated, is the most common disease group in which neurosurgeons have dealt with and performed operations. The pathogenesis of this disease is still unknown. The study aimed to evaluate any potential contribution of disease-associated Single nucleotide gene polymorphisms (SNPs) in LDH etiology. Male and female volunteers with LDH participated in the study. All variants (SOD1 IVS3+35 A>C (rs2234694), SOD2 c.*3409T>A(rs2842980), c.*441A>G(rs5746136), MTHFR p.Ala222Val(c.677 C>T;rs1801133) and PAI-1-844G>A (g.4160G>A;rs2227631) were analyzed using polymerase chain reaction and restriction fragment length polymorphism(PCR–RFLP) method. In MTHFR 677C>T, “T” additive model and “T” dominant model, CC vs. CT (OR:5.69 Cl: 2.4-13.4 p<0.001) and CC vs. TC+TT(OR:5.69 Cl: 2.4-13.4 p<0.001) increased the risk of LDH almost 6-fold, “C” recessive model, CT+TT vs. CC (OR:5.68 Cl:2.4-13.5 p<0.001) reduced the risk of LDH almost 6-fold while others were not associated with LDH. In a paired analysis of MTHFRc.677C>T/PAI-1-844G>A genotypes, it was determined that AG genotype increased the protective effect of CC genotype (CC+AG vs others) of MTHFR gene(OR: 8.4 Cl:2.2-3.1 P<.001) while reducing the negative effect of the TC genotype of MTHFR gene(TC+AG vs others) in LDH risk(OR: 4.4 Cl: 1.5-12.1P=.005). In our study groups while MTHFR677C>T polymorphism was found associated with increased risk of LDH.

Anahtar Kelimeler

• Lumbar disk herniation
• polymorphisms
• risk assessment
• gene(s)
• genetic model of inheritance

Lomber Disk Hernisi Tanısı Alan Türk Hastalarda Genetik Polimorfizim

Öz

1930'ların başından itibaren tanımlanan ve tedavi edilen bel fıtığı (LDH), beyin cerrahlarının ilgilendiği ve en yaygın ameliyat nedeni olan hastalıktır. LDH patogenezi hala bilinmemektedir. Bu çalışma kaspsamında hastalıkla ilişkili olduğu belirlenen beş adet tek nükleotid gen polimorfizmlerinin(SNPs) LDH etiyolojisine olan katkısının araştırılması amaçlanmıştır.
Çalışmaya LDH tanısı alan erkek ve kadın gönüllüler dahil edimiştir. Polimorfizimlerin tamamı (SOD1 IVS3+35 A>C; SOD2 c.*3409T>A; c.*441A>G; MTHFR p.Ala222Val (c.677C>T) ve PAI-1-844 G>A polimeraz zincir reaksiyonu ve kesim parçası uzunluk polimorfizm (PCR– RFLP) yöntemi kullanılarak analiz edilmiştir.
MTHFR677C> T polimorfizminde, “T” editif modelde CC’ye göre CT (OR: 5.69 Cl: 2.4-13.4 p<0.001) ve “T” baskın modelde CC’ye göre TC + TT (OR: 5.69 Cl: 2.4-13.4 p<0.001) genotiplerine sahip olmanın LDH riskini yaklaşık 6 kat artırdığı, “C” resesif modellde ise CT + TT'ye karşı CC genotipine sahip olmanın LDH riskini yaklaşık 6 kat (OR: 5.68 Cl: 2.4-13.5 p<0.001) azalttığı belirlenmiştir. MTHFR c.677C>T/PAI-1-844G>A genotiplerinin ikili analizlerinde, CC genotipinin, koruyucu etkisinin AG genotipi ile birlikteliğinde arttırdığı (OR: 8.4 Cl:2.2-3.1 P<0.001), buna karşın TG genotipinin neden olduğu LDH riskini azalttığı (OR: 4.4 Cl: 1.5-12.1 P=0.005) belirlenmiştir. Benzer bir sonuç araştırılan SOD1 ve SOD2 varyantları için belirlenmemiştir. Çalışma grubumuzda MTHFR677C> T polimorfizmine bağlı olarak artan LDH riski ilk defa bu çalışma ile belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• lumbar disk herni
• polimorfizim
• risk değerlendirmesi
• gen(ler)
• genetik kalıtım modelleri

Kaynakça

1. Reference 1: Prof Dr Abdülgani TATAR Atatürk Üniversitesi Tıp Fakültesi Tıbbi Genetik AD [e-mail]