Investigation of the Opinions of Mothers with Children with Special Needs about Home Accidents

Öz

This research, which aims to examine the opinions of mothers with children with special needs about the safety measures and first aid for home accidents, was designed as a case study –one of a qualitative research method- and interview technique was also used. Mothers (22) who are in Keçiören/Ankara, have children with special needs, and whose children attend special education institutions were included in the study. As a result of the research, the mothers stated that their child was constantly faced with a home accident, since the accidents were very frequent, they did did not remember exactly the ages that their children had a home accident, they were mostly with their children during the accidents, and their children were not hospitalized due to a home accident. Besides, the mothers gave examples of interventions against burns most often from home accidents, they also indicated that; they encountered the falls at most, they informed their spouses in the event of an accident and asked for help from the neighbor, they removed dangerous goods as a precaution, they used the child lock very little, they did not have a security measure that they mostly wanted to take, they knew 112 at most among the emergency lines, and they all wanted to receive training, although they did not receive any training on home accidents and first aid.

Anahtar Kelimeler

• Child With Special Needs
• Home Accidents
• First Aid
• Special Training

Özel Gereksinimli Çocuğa Sahip Annelerin Ev Kazaları Konusundaki Düşüncelerinin İncelenmesi

Öz

Özel gereksinimli çocuğa sahip annelerin ev kazalarına yönelik güvenlik önlemleri ve ilkyardım konusundaki düşüncelerinin incelenmesinin amaçlandığı bu araştırma nitel araştırma yöntemlerinden durum çalışması olarak desenlenmiş ve görüşme tekniği kullanılmıştır. Araştırmaya Ankara ili Keçiören ilçesinde yer alan özel gereksinimli çocuğa sahip olan ve çocuğu özel eğitim kurumlarına devam eden anneler (22) dahil edilmiştir. Araştırma sonucunda anneler çocuğunun sürekli ev kazası ile karşı karşıya kaldığını, kazalar çok sık olduğu için çocuklarının ev kazası geçirdiği yaşları tam olarak hatırlamadığını, kazalar sırasında çocuklarının yanında çoğunlukla kendilerinin bulunduğunu, çocuklarının ev kazası nedeniyle hastanede yatmadığını belirtmiştir. Bununla beraber anneler, ev kazalarından en çok yanmalara karşı müdahalelere örnek vermiş, en çok düşme ile karşılaştıklarını, kaza anında eşlerine haber verdikleri ve komşudan yardım istediklerini, önlem olarak tehlikeli eşyaları ortadan kaldırdığını, çocuk kilidini çok az kullandıklarını, çoğunlukla almak istedikleri bir güvenlik önleminin bulunmadığını, acil yardım hatlarından en çok 112’yi bildiklerini, ev kazaları ve ilkyardımla ilgili bir eğitimi almamalarına rağmen tamamının eğitim almak istediklerini ifade etmişlerdir.

Anahtar Kelimeler

• Özel Gereksinimli Çocuk
• Ev Kazaları
• İlkyardım
• Özel Eğitim

Kaynakça

1. ABBASSINIA, M., BARATI, M. ve AFSHARI, M. (2020). Effectiveness of Interventions in the Prevention of Home Injuries among Children Under 5 Years of Age: A Systematic. Archives of Trauma Research, 8(4).190-197
2. ACAR, A. (2017). Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları. Ankara: Eğiten Kitap
3. AKYILDIZ, N. (2000). İlkyardım. İstanbul: Ya-Pa
4. BALİBEY, M., POLAT, S., ERTEM, İ., BEYAZOVA, U., ve ŞAHİN, F. (2011). Çocukluk Çağında Ev Kazalarına Yol Açan Etmenler. Sürekli Tıp Eğitimi Dergisi, 20(3), 89-98
5. BAYRAM, T., ILGİN, C., KULBAY, H., TOZAKOGLU, B., KARADUMAN, İ., COLAK, B. ve SAVE, D. (2019). The Factors Associated with Mothers’ Preventive Measures Against Home Accidents: A Descriptive Study from Istanbul, Turkey. Clinical and Experimental Health Sciences, 9(2), 151-156
6. COŞKUN, C., ÖZKAN, S. ve MARAL, İ. (2008). Çankırı-Eldivan İlçe Merkezinde 0-14 Yaşlar Arasında Çocuğu Olan Annelerin İlk Yardım Bilgi Düzeyleri ve İlk Yardım Gerektiren Durumların Sıklığı. Türkiye Çocuk Hastalıkları Dergisi, 2(3), 11-18
7. CRESWELL, J. W. (2016). Araştırma Deseni. Çev. Ed.: Selçuk Beşir Demir. Ankara: Eğiten Kitap.
8. DEHGHANI, A., KAZEMI, S., MIRZAEI, S. ve SADEGHIAN, M.R. (2019). Accidents in Children under 5 Years in Yazd Province, Iran. JDER, 2(1),38-49

9. DÉSORMEAUX-MOREAU, M., LARIVIÈRE, N. ve AUBIN, G. (2018) Modelizing Home Safety as Experienced by People with Mental Illness. Scandinavian Journal of Occupational Therapy, 25(3),190-202
10. GÖKÇORA, İ.H. (2008). Çocukları Travmadan Korumak. Turkiye Klinikleri J Pediatr Surg-Special Topics, 1(1),1-8
11. INCE, T., YALÇIN, S. S. ve YURDAKÖK, K. (2014). Çocukluk Çağında Ciddi Kaza Sıklığı ve Risk Faktörleri. Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Dergisi, 57(3), 173-182. JACKSON, B., ALARADI, M., LING, J. ve LEHNA, C. (2016). Assessment of Home Safety in Children from Kentuckiana. Pediatric Nursing, 47,131-139.
12. KHAN, S., TAUHEED, N., NAWAB, S., AFZAL, S. ve KHALIQUE, N. (2019). Domestic Accidents Among Under-5 Year Children: A Study on the Modern Day Epidemic. International Journal of Community Medicine and Public Health, 6(4),1529-1535
13. KARATEPE, T. ve AKIŞ, N. (2013). 0-6 Yaş Çocuklarda Ev Kazası Geçirme Sıklığı ve İlişkili Faktörler. Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, 39(3),165-168
14. KURT, F. ve AYTEKİN, A. (2015). 0-6 Yaş Grubu Çocuklarda Ev Kazaları. Sağlık Bilimleri ve Meslekleri Dergisi, 2(1),22-32
15. MOHAN, D. (2005). Injury Control and Safety Promotion: Ethics, Science and Practice. Injury Prevention and Control. Ed.: Dinesh Mohan Geetam Tiwari, 1-14. NY: Taylor & Francis
16. NADEEYA M.N., ROSNAH S., ZAIRINA A.R. ve SHAMSUDDIN K. (2016). Knowledge and Perception Towards Home Injury in Children and Safety Measures Among Malaysian Urban Mothers. International Journal of Public Health and Clinical Sciences, 3(2), 100-113
17. ÖZMEN, D., ERGİN, D., ŞEN, N. ve ÇETİNKAYA, A (2007). 0-6 Yaş Grubu Çocuğu Olan Annelerin Ev Kazalarına Yönelik Güvenlik Önlemlerinin Tanılanması. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 12(12), 13-20
18. ÖZTÜRK, H. (2012). İlk Yardım. Anne Çocuk Sağlığı ve İlk Yardım. Ed.:Ümit Deniz, Ömer Rıfkı Önder. 217-305. Ankara: Nobel
19. PATTON, M. Q. (2002). Qualitative research and evaluation methods (3rd ed.). Thousand Oaks, CA: Sag
20. ROBERTSON, L. S. (2007). Injury Epidemiology Research and Control Strategies. 3. Baskı. New York: Oxford University Press
21. SALAÇİN, S., ALPER, B. ve CEKİN, N. (1992). Adana'da Fatal Sonlanan Çocukluk Çağı Kazalarının Yöresel Özellikleri. Turkish Journal of Forensic Medicine, 8,125-130.
22. TAŞKINLAR, H., KILIÇ, S., BAHADIR, G., İŞBİ̇R, C., NAYCI, A. (2016). Çocuklarda Yüksekten Düşme Sonucu Oluşan Travmaların Değerlendirilmesi. Mersin Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 9(3), 131-137.
23. TURAL BÜYÜK, E., ÇAVUŞOĞLU, F., TEKER, E. (2015). Sıfır Altı Yaş Arası Çocuğu Olan Annelerin Ev Kazalarına Yönelik Güvenlik Önlemlerinin Tanılanması. Düzce Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 5(3), 17-22
24. TURAN, T., DÜNDAR, S. A., YORGANCI, M. ve YILDIRIM, Z. (2010). 0-6 Yaş Grubu Çocuklarda Ev Kazalarının Önlenmesi. Ulus Travma Acil Cerrahi Dergisi, 16(6), 552-557.
25. TÜRNÜKLÜ, A. (2000). Eğitimbilim Araştırmalarında Etkin Olarak Kullanılabilecek Nitel Bir Araştırma Tekniği: Görüşme. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 24(24), 543-559
26. ÜÇÜNCÜ, M., ÜÇÜNCÜ, M. ve TOPRAK, D. (2019). 0-6 Yaş Grubu Cocuğu Olan Annelerin Ev Kazaları ve Korunma Yolları Konusundaki Bilgi, Tutum ve Davranışları. Journal of Istanbul Faculty of Medicine, vol. 82(4), 219-227.
27. YALAKİ, Z., TASAR, M. A., KARA, N. ve DALLAR, Y. (2010). Measuring the Awareness of Home Injuries in Families with a Low Socioeconomic Status. Journal of Academic Emergency Medicine, 9(2), 129-133
28. YILDIZ ÇİÇEKLER, C., KONUK ER, R., ALAKOÇ PİRPİR, D. ve BÜYÜKBAYRAKTAR, Ç. (2012). 0-6 Yaş Grubunda Çocuğu Olan Annelerin Ev Kazalarına Yönelik Güvenlik Önlemlerinin Çeşitli Değişkenlere Göre İncelenmesi. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 21(3), 157-174.
29. YILDIRIM, A. ve ŞİMŞEK, H. Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Seçkin, Ankara