Some of The Aspects Geting Happiness in the Light of Hadiths

Öz

Throughout history, many prophets were sent to mankind as "guides" for peace and happiness of human being. Also the last of the prophets is Muhammad (PBUH). It is known that the last Prophet, Muhammad (PBUH), who was sent as a good tidings and a warner to all humanity, in His twenty-three-year period of prophecy, strove for the humanity's worldly and otherworldly happiness. In this respect, when the hadiths of the Prophet on this subject are studied, there appears that He has given some urgent advices that gives human happiness, bearing universality. In this article, we dealt with the subject matters such as good moral, appropriate and harmonious spouse, suitable home, proper carriage, an appropriate environment, children resembling their parents in their good moral teachings and characters, rendering to the reasons trusting in Allah, being pleasant with destiny, gaining good long life, taking lesson from experiences of elders and predecessors in the light of hadiths.

Anahtar Kelimeler

• Hadith, Happiness, Prophet

Hadîsler Işığında Mutluluğu Kazandıran Durumlardan Bazıları

Öz

Tarih boyunca insanoğlunun huzur ve mutluluğu için rehber olarak birçok peygam-ber gönderilmiştir. Bu peygamberlerin sonuncusu da Hz. Muhammed (s.a.v.)‟dir. Bütün insanlığa müjdeci ve uyarıcı olarak gönderilen son Peygamber Hz. Muham-med (s.a.v.)‟in, yirmi üç yıllık peygamberlik döneminde, bütün insanların dünyevî ve uhrevî mutluluğu için çalıştığı ve bu uğurda gayret sarf ettiği bilinmektedir. Hz. Peygamber‟in bu konudaki hadîsleri araştırıldığında insana mutluluk kazandıracak ve evrensel nitelik taşıyan çok önemli tavsiyelerinin bulunduğu açıkça görülmekte-dir. Bu makalede, hadîsler ışığında insana mutluluk kazandıran durumlardan güzel ahlâk, uygun ve uyumlu bir eş, uygun binek, uygun bir çevre, çocukların güzel ah-lâkta ve karakterde babalarına benzemesi, dünyevî işlerde sebeplere müracaat ede-rek netice için Allah‟a tevekkül etmek, kısmetine razı olmak, hayırlı uzun ömür, büyüklerin ve öncekilerin tecrübelerinden ders almak, kederlendirecek durumlardan uzak durmaya çalışmak gibi konular ele alınmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Hadîs, Mutluluk, Peygamber

Kaynakça

1. Ahmed b. Hanbel (v.241/855), Müsned (I-VI), İst., 1992.
2. Azimâbâdî, Muhammed Şemsüddin, Avnu‟l-Ma‟bûd Şerhu Sünen-i Ebî Dâvud, Medine, 1968.
3. Balaban, el-İhsan fi Takrîbi Sahih-i İbn-i Hıbbân. Hicrî, 1406-1407.
4. Beğavî, el-Huseyin b. Mes‟ûd (v.516/1122), Şerhu‟s-Sünne (I-XVI), Bey- rut, 1983.
5. Beyhakî, Ahmed b. el-Hüseyn (v.458/1066), Şuabu‟l-İmân (I-VII), Beyrut, 1990.
6. Buhârî, Muhammed b. İsmail (v.256/870), Sahih (I-VIII), İst., 1992.
7. Canan, İbrahim, Kütüb- i Sitte Muhtasarı Tercüme ve Şerhi (I-XVIII), An- kara, 1998.
8. Cevherî, İsmail b. Hamâd (v.1005), Tâcu‟l-Lügat ve Sıhahu‟l-Arabiyye (tahk: Ahmed Abdulgafûr Attâr), (I-VII), Beyrut, 1984.

9. Çakan, İsmail Lütfi, Hadîslerle Gerçekler, İst., 2003.
10. Dârimî, Ebû Muhammed Abdillâh b. Abdirrahmân (v.255/868), Sünen (I- II), İst. 1992.
11. Ebû Dâvud, Süleyman b. el-Eş„as (v.278/888), Sünen (I-V), İst., 1992.
12. Dölek, Adem, Hadîsler Işığında Güvenli Yarınlara, İst., 2003.
13. Dölek, “Aile ve Hadîs” (Atatürk Ünv. AÖF ders kitabında ünite olarak ya- yınlanacak).
14. Hâkim, Muhammed b. Abdillah en-Neysâbûrî (v.405/1014), el-Müstedrek alâ‟s-Sahîhayn (I-V), Beyrut, 1990.
15. Heysemî, Nureddin Ali b. Ebî Bekir (v.807/1404), Mecmeu‟z-Zevâid ve Menbeu‟l- Fevâid (I-X), Beyrut, ts.
16. İbnu Âşûr, Muhammed Tahir, Tefsiru‟t-Tahrîr ve‟t-Tenvîr, Tunus, 1984.
17. İbnu Mâce, Ebû Abdillah Muhammed b. Yezid (v.273/886), Sünen (I-II), İst. 1992.
18. İbnu Manzûr, Muhammed b. Mükerrem (v.711/1311), Lisanu‟l-Arab (I- XV), Beyrut, ts.
19. İbnu Sa„d, Muhammed (v.230/844), et-Tabakâtu‟l-Kübrâ (tahk: Ali Mu- hammed Ömer), (I-XI), Kahire, ts.
20. İsfahânî, el-Hüseyin b. Muhammed er-Râğıb (v.502/), el-Müfredât fî Gari- bi‟l-Kurân, Beyrut, ts.
21. Kurtubî, Muhammed b. Ahmed (v.671/1272), el-Câmiu li Ahkâmi‟l-Kur‟ân (tahk: Abdullah b. Abdilmuhsin), (I-XXIV), Beyrut, 2006.
22. Kuzâî, Muhammed b. Selâme (v.454/1062), Şihâbu‟l-Ahbâr (Terc: Ali Yar- dım), İst, 1999.
23. Mâlik b. Enes, el-Muvatta‟, İst., 1992,
24. Müslim b. el-Haccâc (v.261/874), Sahih (I-III), İst., 1992.
25. Münâvî, Muhammed Abdürrauf (v. 1031/1622), Feyzu‟l-Kadîr Şerhu‟l- Câmiı‟s-Sağîr, (I-VI), Beyrut, ts.
26. Münzirî, Zekiyyuddin (v. 656/1258), et-Terğib ve‟t-Terhib (I-V), Mektebetü Pamuk, ts.
27. Nesâî, Ebû Abdirrahman Ahmed b. Şuayb (v.303/915), Sünen (I-VIII), İst., 1992.
28. Sehâvî, Muhammed Abdurrahman, el-Makâsıdu‟l-Hasene fî Beyâni Kesirîn mine‟l-Ehâdîsi‟l-Müştehireti alâ‟l-Elsine, Beyrut, 1985.
29. Suyûtî, Abdurrahman b. Ebî Bekir (v.911/1503), Câmiu‟l-Ehâdîs el- Camis‟s-Sağîr ve Zevâidühû ve‟l-Câmiu‟l-Kebîr (Cem ve tertip: Ab- bas Ahmed Sakar-Ahmed Abdulcevad), (I-XXI), Daru‟l-Fikr, ts.
30. Sami, Şemseddin (v.1904), Kâmûs-i Türkî, Lübnan, 1989.
31. Taberânî, Süleyman b. Ahmed (v.360/970), el-Mu„cemu‟l-Kebîr (tahk: Hamdi Abdulmecid es-Selefî), (I-XII), Kahire, ts.
32. Taberânî, el-Mu‟cemu‟l-Evsat (I- IX), (Tahk: Tarık b. Ivazullah), Kahire, 1415 h.
33. Tirmizî, Muhammed b. İsâ (v.279/892), Sünen (I-V), İst., 1992.
34. Yatkın, Nihat, “İslâm‟da Evlilik ve Eş Seçiminde Dindarlığın Tercih Edil- mesi”, Atatürk Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Sayı: 33, Er- zurum, 2010.