Return to the Village During the Pandemic; Developments in the Economic and Cultural Structure of the Rural, Example of Artvin

Öz

PANDEMİ SÜRECİNDE KÖYE DÖNÜŞ; KIRSALIN EKONOMİK VE KÜLTÜREL YAPISINDA YAŞANAN GELİŞMELER, ARTVİN ÖRNEĞİ

Öz

Bu çalışmada, daha önce Artvin’den büyük kentlere göç etmiş Artvinlilerden, Covid-19 pandemisi etkisiyle Artvin ili kırsalına dönüş yapan nüfusun kırsal alanlara uyum süreci ile bunların kırsalda yarattıkları değişim ve karşılaşılan sorunlar incelenmektedir. Kırsala dönenlerin faaliyetleri yerel ekonomi, kırsal meskenler, arazi kullanımı ve kültürel değerler üzerinden yorumlanmaktadır. Çalışma, 15 Nisan 2020 – 20 Nisan 2021 tarihleri arasında, Artvin ilinin Yusufeli, Şavşat ve Ardanuç ilçelerinde yapılan arazi çalışmalarına dayanmaktadır. Veriler, arazi çalışmaları ve yüz yüze yapılan görüşmeler ile elde edilmiştir. Bulgulara göre kırsala yerleşenler içinde emekli nüfus fazladır. Bu nüfus ise yerel üretimi canlandırmada, arıcılıkta yeni örneklerin denenmesinde ve kooperatifleşme gibi alanlarda aktif rol almaktadır. Bununla birlikte yeni yapılan konutlar için bir düzenlemenin olmaması, rastgele yerleşim ve çeşitli konutların inşası nedeniyle kır mimarisi ve kırsal peyzaj asıl görünümünden uzaklaşmaktadır. Kırsala dönen nüfusun, yerleştikleri köy ve kasabalarda dört mevsim yaşamaları ise altyapı hizmetlerinin, sağlık, ulaşım ve barınma koşullarının iyileştirilmesi durumunda mümkün olacaktır.

Anahtar Kelimeler

• Kırsala dönüş
• Pandemi
• Artvin

Kaynakça

1. ADIGÜZEL, Y. (2016). Göç sosyolojisi. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
2. AKENGİN, H., DÖLEK, İ., (2018). Günümüz Dünya Sorunları, Pegem Akademi.
3. ALBAYRAK, L., Yılmaz, C., (2021), Çoruh Vadisinde Geleneksel Çeltik Tarımı (Artvin-Yusufeli). Doğu Coğrafya Dergisi 26(45). AYDOĞDU, M., ve Bakırcı, M. (2020). Şehirden Kırsal Alanlara Ziyarette Köyün Çekici Faktörlerinin Analizi: Bağlıca Köyü Örneği (Sinop/Boyabat). Coğrafya Dergisi, (40), 13-24.
4. BAKIRCI, M., (2007). Türkiye’de Kırsal Kalkınma, Kavramlar, Politikalar, Uygulamalar. Nobel Yayın Dağıtım, Ankara, 416s.
5. BARTRAM, D. Poros, M. V. Monforte, P. (2017). Göç Sürecinde Temel Kavramlar. Ankara: Hece Yayınları.
6. BAUM, S., Frohberg, K., Hartmann, M., Matthews, A., Weingarten, P. (2004). The Future of Rural Areas in the CEE New Member States, Report of Network of Independent Agricultural Experts in the CEE Candidate Countries, Institut für Agrar-Entwicklung in Mittel- und Osteuropa, Germany.
7. BENEDİCT, P. (1971) "Türkiye'de küçük Kasabaların Etüdüne İlişkin Bazı Sorunlar". TÜRKİYE; Coğrafî ve Sosyal Arş., I.Ü.Coğ.Ens. Yay., İstaJnbul. Sh. 147-186.
8. BRENNAN, Ellen. M. (1999). Population, urbanization, environment and security: A summary of the issues. Environmental Change and Security Project Report, ISSUE 5.

9. BRYDEN, J. (2002). Rural Development Indicators and Diversity in the European Union, Bildiri, Measuring Rural Diversity Conference, Washington, DC.
10. CEYLAN, S., ve Sabuncu, M. (2018). Kırsal Alanların Dönüşümünü Kavramsal Bakımından Yeniden Düşünmek. TÜCAUM 30. Yıl Uluslararası Coğrafya Sempozyumu, 1141-1155.
11. DOĞANAY, H. (1997). Türkiye Beşeri Coğrafyası, Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları, Yayın No:2982, Bilim ve Kültür Eserleri Dizisi: 877, Eğitim Dizisi:10, Milli Eğitim Basımevi, İstanbul.
12. DOĞANAY, H., ve Orhan, G. (2014). Artvin İlinde Nüfusun Başlıca Özellikleri. Eastern Geographical Review, 19(31).
13. GERAY, C. (1974). Planlı Dönemde Köye Yönelik Çalışmalar: Sorunlar-Yaklaşımlar-Örgütlenmeler. Ankara. Türkiye ve Ortadoğu Amme İdaresi Enstitüsü Yayınları No: 139.
14. GÜMÜŞ, Nevzat, Ali İlhan, Ali Ekber Gülersoy (2013), Bir Tersine Göç Örneği: Köprücük Köyü (Varto-Muş), Turkish Studies - International Periodical For The Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, ISSN: 1308-2140, Volume 8/6 Spring 2013. GÜRBÜZ, M., ve Karabulut, M. (2008). Kırsal göçler ile sosyo-ekonomik özellikler arasındaki ilişkilerin analizi. Türk Coğrafya Dergisi, (50).
15. HAYIR KANAT, M. ve KARADAĞ, A. (2018). Yerleşmelere Bağlı Olarak Ortaya Çıkan Sorunlar, Günümüz Dünya Sorunları (içinde), Pegem Akademi.
16. HOGGART, K., Buller, H., (1995). Retired British home owners in rural France, Ageing&Society, 15 (3), 325-353.
17. HOTAR, N., Omay, R. E., Bayrak, S., Kuruüzüm, Z. ve Ünal, B. (2020) Pandeminin Toplumsal Yansımaları. İzmir İktisat Dergisi, 35(2), 211-220.
18. İSLAMOĞLU, E., Yıldırımalp, S., ve Benli, A. (2014). Türkiye’de tersine göç ve tersine göçü teşvik eden uygulamalar: İstanbul İli Örneği. Sakarya İktisat Dergisi, 3(1), 68-93.
19. KEPENEK, E. B., Uğuzman, T. (2018). Haydi Köyümüze Geri Dönelim! Tersine Göçün Sosyoekonomik Etkileri: Yeniyol Köyü Örneği. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 18(40/2), 11-36.
20. KİNG, R. (1986). Return migration and Regional economic development: An Overview. R.King (Ed.) Return Migration and Regional Economic Problems. GB: Mckays of Chatham.
21. KODAY, S., Erhan, K., (2010). Çoruh Vadisinde Nüfusun Dağılışı, Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 14, Sayı: 2, Erzurum.
22. KUYPER, M., (2008). Return Migration to Vietnam Monitoring the Embeddedness of Returnees Diss. CIDIN / Radboud University Nijmegen, the Netherlands, AMIDSt / University of Amsterdam, the Netherlands
23. ÖZÇAĞLAR, A., (2011). İdari Coğrafya. Ümit Ofset Basım, Ankara.
24. ÖZYAKIŞIR, D. (2013). Göç: Kuramsal ve bölgesel bir uygulama. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
25. SEVER, R., Özdemir Ü., Zaman S., Altaş N.T., (2003). Şavşat İlçesi Kırsal Yerleşmelerinin Başlıca Sorunları, Doğu Karadeniz Bölgesinde Kırsal Alanda Ulaşım, Yerleşim Sorunları ve Çözümleri Sempozyumu Bildiriler Kitabı, Trabzon.
26. ŞAHİN, S. (2009). Türkiye Beşeri Coğrafyası, (Edit: S.Karabağ, S.Şahin), Türkiye Beşeri ve Ekonomik Coğrafyası, Ankara: Gazi Kitabevi.
27. TANOĞLU, A. (1969). Nüfus ve Yerleşme, İstanbul Üniversitesi Yayınları No: 1183, Edebiyat Fakültesi Coğrafya Enstitüsü Yayınları No:45, Taş Matbaası, İstanbul
28. TEKELİ, İ. (2016), Dünya’da ve Türkiye’de Kent-Kır Karşılığı Yok Olurken Yerleşmeler İçin Temsil Sorunları ve Strateji Önerileri. İdealkent Yay., Ankara.
29. TEKELİ, İ. ve Erder, L. (1978). Yerleşme Yapısının Uyum Süreci Olarak İç Göçler. Hacettepe Üniversitesi Yayınları, Ankara.
30. TEZCAN, M. (1989). Kentten Köye Göç. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 22(1), 37-42.
31. TIRAŞ, M. (1997). Yusufeli’de Nüfus Hareketleri. Atatürk Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Edebiyat Bilimleri Dergisi, S, 24, 159-178.
32. TUNÇDİLEK, N. (1978). Türkiye’nin Kır Potansiyeli ve Sorunları. İstanbul: İstanbul Üniversitesi Coğrafya Enstitüsü Yay. No: 96, İ.Ü. Yay. No: 2364.
33. TÜMERTEKİN, E., ve Özgüç, N. (2011). Beşeri Coğrafya: İnsan, Kültür, Mekân (12. Baskı). İstanbul: Çantay Kitabevi.
34. WARNES, A. M., Williams, A. (2006). Older migrants in Europe: A new focus for migration studies, Journal of Ethnic and Migration Studies, 32 (8), 1257-1281.
35. WOODS, M. (2005). Rural Geography. London: Sage.
36. YAZICI, H. (2012). Münif Paşa’da Tersine Göç Olgusu. İstanbul Üniversitesi Şarkiyat Mecmuası, 20(1), 103-113.
37. YILMAZ, C. (2008). Giresun’un Bulancak İlçesi Kırsal Kesiminde Nüfus Hareketlerinin Nedenleri, Yönü ve Başlıca Özellikleri, Uluslararası Giresun ve Doğu Karadeniz Sosyal Bilimler Sempozyumu, Bildiriler Kitabı, Cilt:2, (364-376), Ankara
38. YILMAZ, C. (2009). Türkiye’de Kırdan Kente Göç Sürecinde Etkili Olan Faktörlerden Biri; Evlilik Yoluyla Göç, Doğu Coğrafya Dergisi, (21).
39. YOLOĞLU, A. C. (2017). Kitap İnceleme: İlhan Tekeli’nin “Dünya’da ve Türkiye’de Kent-Kır Karşıtlığı Yok Olurken Yerleşmeler İçin Temsil Sorunları ve Strateji Önerileri” Başlıklı Çalışması. Planlama Dergisi, 2017, 27(2), ss.205-214.
40. YÜRÜDÜR, E. (2008). Koyulhisar İlçesinde (Sivas) göç hareketleri. Doğu Coğrafya Dergisi, 13(20), 19-34.