R&D Expenditures and Poverty Nexus in Developing Countries

Öz

In study, the effect of R&D expenditures on poverty in developing countries was tested by panel data analysis method. The basic assumption of the study is that R&D expenditures in developing countries affect GDP positively and have a reducing effect on poverty rates. Developing countries (such as Brazil, Mexico, Poland, Russia, Thailand, Turkey, Argentina, Ukraine, Uruguay, Armenia, Kazakhstan and Kyrgyzstan) 2003-2018 annual period of observation were used and two successive different models were established in the study. Heterogeneous distribution is observed in both models regards to the homogeneity findings of the Delta Test applied to the variables. Cross section dependency was determined as a result of the cross section dependency test applied to heterogeneously distributed models. It was determined that the variables were stationary at the level by using the second generation panel unit root test (ADF Unit Root Test). Analysis was performed with Gengenbach, Urbain and Westerlund Panel Cointegration Test since the variables are both stationary at level and heterogeneous. According to the findings, there is no cointegration relationship between R&D variable and GDP. But a cointegration relationship was found between the GDP and the Poverty variable. Results of the causality test, a unidirectional causality relationship from the GDP variable to R&D expenditures was found in the first model. In the second model, it has been determined that there is a bi-directional causality relationship from GDP to Poverty variable and from Poverty variable to GDP variable. Although the of the cointegration and causality tests are weak in the first model, results approve the basic assumption of the study. More attention should be paid to R&D expenditures and investments in order to reduce the poverty rate in developing countries.

Anahtar Kelimeler

• R&D Expenditures
• GDP
• Poverty
• Panel Data Analysis
• Developing Countries

Gelişmekte Olan Ülkelerde Ar-Ge Harcamaları Yoksulluk İlişkisi

Öz

Çalışmada, gelişmekte olan ülkelerde Ar-Ge harcamaları ile yoksulluk ilişkisi panel veri analizi ile incelenmiştir. Çalışmanın temel varsayımı, gelişmekte olan ülkelerdeki Ar-Ge harcamalarının GSYİH'yı pozitif olarak etkilediği ve yoksulluk oranlarını azaltıcı etkiye sahip olduğudur. Gelişmekte olan ülkeler (Brezilya, Meksika, Polonya, Rusya, Tayland, Türkiye, Arjantin, Ukrayna, Uruguay, Ermenistan, Kazakistan ve Kırgızistan gibi) 2003-2018 yıllık gözlem dönemi kullanılmış ve çalışmada birbirini takip eden iki farklı model kurulmuştur. Değişkenlere uygulanan Delta Testinin homojenlik sonuçlarına göre her iki modelde heterojen dağılım görülmektedir. Heterojen dağılıma sahip modellere uygulanan test ile yatay kesit bağımlılığının varlığı belirlenmiştir. İkinci nesil panel birim kök testi (ADF Birim Kök Testi) kullanılarak değişkenlerin düzeyde durağan olduğu belirlenmiştir. Değişkenlerin hem düzeyde durağan hem de heterojen olması nedeniyle analiz Gengenbach, Urbain ve Westerlund Panel Eşbütünleşme testi ile yapılmıştır. Bulgulara göre Ar-Ge ile GSYİH arasında eşbütünleşme ilişkisi yoktur. Fakat GSYİH ile yoksulluk değişkeni arasında eşbütünleşme ilişkisi saptanmıştır. Nedensellik analizi sonucuna göre, birinci modelde GSYİH değişkeninden Ar-Ge harcamalarına yönelik tek yönlü bir nedensellik ilişkisi bulunmuştur. İkinci modelde GSYİH'den yoksulluk değişkenine ve yoksulluk değişkeninden GSYİH değişkenine çift taraflı bir nedensellik ilişkisi olduğu tespit edilmiştir. Birinci modelde eşbütünleşme ve nedensellik testlerinin zayıf olmasına rağmen, sonuçlar çalışmanın temel varsayımını doğrulamaktadır. Gelişmekte olan ülkelerde yoksulluk oranını azaltmak için Ar-Ge harcamalarına ve yatırımlara daha fazla önem verilmelidir.

Anahtar Kelimeler

• Ar-Ge Harcamaları
• GSYİH
• Yoksulluk
• Panel Veri Analizi
• Gelişmekte Olan Ülkeler.

Kaynakça

1. AGHION, P., ve HOWITT, P. (1992), A Model of Growth Through Creative Destruction, Econometrica, 60(2), 323-351.
2. ALTIN, O., ve KAYA, A. (2009), Türkiye’de Ar-Ge Harcamaları ve Ekonomik Büyüme Arasındaki Nedensel ilişkinin Analizi, Ege Akademik Bakış, 9(1), 251-259.
3. ALVAREDO, F. (2018), World Inequality Report 2018. In World Inequality Report 2018, Harvard University Press.
4. BASSANINI, A., ve SCARPETTA, S. (2001), The Driving Forces of Economic Growth: Panel Data Evidence For The OECD Countries, OECD Economic Studies, 33.
5. BARRO, R. J. (2008), Inequality and Growth Revisited, ADB Working Papers on Regional Economic Integration, 11.
6. BERSVENDSEN, T., ve J. DITZEN. (2020), xthst: Testing for Slopehomogeneity in Stata, CEERP Working Paper Series,11.
7. BOZKURT, C. (2015), R&D Expenditures and Economic Growth Relationship in Turkey, International Journal of Economicsand Financial Issues, 5(1), 188-198.
8. BREUSCH, T. S., ve PAGAN, A. R. (1980), The Lagrange Multiplier Test and Its Applications to Model Specification in Econometrics, The Review of Economic Studies, 47(1), 239-253.

9. BRUNO, M., RAVALLION, M., ve SQUIRE, L. (1999), Equity and Growth in Developing Countries: Old and New Perspectives on the Policy Issues, The World Bank Policy Research Working Papers, 11(30).
10. DAWSON, P. J. (1997), On Testing Kuznets’ Economic Growth Hypothesis. Applied Economics Letters, 4(7), 409-410.
11. DOLLAR, D. ve KRAAY, A. (2001), Growth is Good for the Poor, World Bank Policy Research Working Paper, 02(22).
12. DUMITRESCU, E.-I., ve HURLIN, C. (2012), Testing for Granger Non-causality in Heterogeneous Panels, Economic Modelling, 29(4),1450–1460.
13. EVCİM, N., GÜNEŞ, S., ve KARAALP-ORHAN, H. S. (2019), Yoksulluk ve Ekonomik Göstergeler Arasındaki İlişki: MENA Bölgesi Analizi, Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 36, 291-310.
14. FOSU, A. K. (2017), Growth, Inequality, and Poverty Reduction in Developing Countries: Recent Global Evidence, Research in Economics, 77, 306-336.
15. GARZA, R. J. (2018), Poverty and Economic Growth in Mexico. Social Sciences, 7(10), 183.
16. GENÇ, M.C., ve ATASOY, Y. (2010), Ar-Ge Harcamaları ve Ekonomik Büyüme İlişkisi: Panel Veri Analizi, The Journal of Knowledge Economy & Knowledge Management, 5(2), 27-34.
17. GÖÇER. İ. (2013), Ar-Ge Harcamalarının Yüksek Teknolojili Ürün İhracatı, Dış Ticaret Dengesi ve Ekonomik Büyüme Üzerindeki Etkileri, Maliye Dergisi, 165, 215-240.
18. GÜNEŞ, H. (2019), Ar-Ge Harcamaları İle Ekonomik Büyüme İlişkisi: OECD Ülkeleri İçin Panel Veri Analizi, Sakarya İktisat Dergisi, 8(2), 160-176.
19. KORKMAZ, S. (2010), Türkiye’de Ar‐Ge Yatırımları ve Ekonomik Büyüme Arasındaki İlişkinin VAR Modeli ile Analizi, Journal of Yasar University, 20(5), 3320-3330.
20. KRAAY, A. (2006), When is Growth Pro-Poor? Evidence from a Panel of Countries, Journal of Development Economics, 80(1), 198-227.
21. KUZNETS, S. (1955), Economic Growth and Income Inequality, American Economic Review, 45, 1-28.
22. HUANG, HO-CHUAN R. (2004), A Flexible Nonlinear Inference to the Kuznets Hypothesis, Economics Letters, 84(2), 289-296.
23. LICHTENBERG, F.R. (1993), R&D Investment and International Productivity Differences, NBER Working Paper Series, 4161.
24. MOHEMBE, E, ve ODHIAMBO, N. M. (2019), Foreign Aid, Poverty and Economic Growth in Developing Countries: A dynamic Panel Data Causality Analysis, Cogent Economics & Finance, 7, 1-17.
25. ÖZER, M., ve ÇİFTÇİ, N. (2009), Ar-Ge Tabanlı İçsel Büyüme Modelleri ve Ar-Ge Harcamalarının Ekonomik Büyüme Üzerine Etkisi: OECD Ülkeleri Panel Veri Analizi, Sosyal Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 16, 219-240.
26. PAPANEK, G. F., ve KYN, O. (1986), The Effect on Income Distribution of Development, the Growth Rate and Economic Strategy, Journal of Development Economics, 23,(1), 55-65.
27. PESARAN, M. H. (2004), General Diagnostic Tests for Cross Section Dependence in Panels, IZA Discussion Paper, 1240.
28. PESARAN, M.H., ve YAMAGATA, T. (2008), Testing Slope Homogeneity in Large Panels, Journal of Econometrics, 142(1), 50-93.
29. RAVALLION, M., ve CHEN, S. (2003), Measuring Pro-Poor Growth. Economics Letters, 78(1), 93-99.
30. SELİM, S., UYSAL, D., ve ERYİĞİT, P. (2014), Türkiye’de Sağlık Harcamalarının Ekonomik Büyüme Üzerindeki Etkisinin Ekonometrik Analizi, Niğde Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 7(3), 13-24.
31. STEVANS, L. K., ve SESSIONS, D. N. (2005), The Relationship Between Poverty, Economic Growth, and Inequality Revisited, GE, Growth, Math Methods 0502002, University Library of Munich, Germany.
32. SWAMY, P.A. (1970), Ecient Inference in a Random Coecient Regression Model, Econometrica, 38(2), 311-323.
33. ŞEKER, S. D., ve JENKINS, S. P. (2015), Poverty Trends in Turkey, Journal of Economic Inequality, 13(3), 401-424.
34. TATOĞLU, F. Y. (2020A), İleri Panel Veri Ekonometrisi: Stata Uygulamalı, Beta Yayıncılık, İstanbul, Türkiye.
35. TATOĞLU, F. Y. (2020B), Panel Zaman Seri Analizi: Stata Uygulamalı, Beta Yayıncılık, İstanbul, Türkiye.
36. THORBECKE, E., FOSTER, J., ve GREER, J.(1984), A Class of Decomposable Poverty Measures, Econometrica, 52(3), 761-766.
37. ÜLKÜ, H. (2004), R&D, Innovation, and Economic Growth: An Empricial Analysis, IMF Working Paper, 185.
38. GÜLMEZ, A., ve YARDIMCIOĞLU, F. (2013), Türk Cumhuriyetlerinde İhracat ve Ekonomik Büyüme İlişkisi: Panel Eşbütünleşme ve Panel Nedensellik Analizi, Bilgi Ekonomisi ve Yönetimi Dergisi, 8(1), 145-161.
39. YU‐MING W., LI, Z., ve JIAN‐XIA, L. (2007), Co‐integration and Causality between R&D Expenditure and Economic Growth in China: 1953‐2004, International Conference on Public Administration, 76, 869-876.
40. WAHIBA, N.F., ve WERIEMMI, M.E. (2014), The Relationship between Economic Growth and Income Inequality, International Journal of Economics and Financial Issues, 4(1), 135-143.
41. WESTERLUND, J. (2008), Panel Cointegration Tests of the Fisher Effect, Journal of Applied Econometrics, 23(2), 193-233.
42. WESTERLUND, J., ve EDGERTON, D. L. (2007), A Panel Bootstrap Cointegration Test, Economics Letters, 97(3), 185-190.
43. WESTERLUND, J., ve URBAIN, J. P. (2015), Cross-sectional Averages Versus Principal Components, Journal of Econometrics, 185(2), 372-377.