REVIEW OF LEGAL AND ADMINISTRATIVE FRAMEWORK ON CLIMATE CHANGE IN TURKEY

Öz

Along with the industrial revolution, rapid urbanization activities cause many destructions in cities. Along with urbanization, many environmental problems such as deforestation, drought, pollution of water resources, decrease in agricultural productivity, flood disasters, and increase in greenhouse gas emissions into the atmosphere have accelerated. These environmental problems have brought global warming and climate change with them. Climate change has emerged as an issue of international and national importance in recent years. Especially developing countries are seen to be more affected by climate change. Since Turkey is one of these countries, measures need to be taken to stop or slow down the negative effects experienced. The legal and administrative framework comes first among these measures. In this context, laws and regulations in the national and international order need to be examined. In this study, after a general literature review on climate change was conducted, the national and international legal and administrative framework related to climate change was examined, and then Turkey's place in this legal and administrative framework in climate change was examined.

Anahtar Kelimeler

• Climate change
• Global warming
• Legislation
• Turkey

Türkiye’de İklim Değişikliğine İlişkin Yasal ve Yönetsel Çerçevenin İncelenmesi

Öz

Sanayi devrimi ile birlikte hızlı kentleşme faaliyetleri kentlerde birçok tahribata neden olmaktadır. Kentleşme ile birlikte ormansızlaşma, kuraklık, su kaynaklarının kirlenmesi, tarımsal verimliliğin azalması, sel felaketleri, sera gazının atmosfere salınımının artması gibi birçok çevresel sorunlarda hız kazanmıştır. Bu çevresel sorunlar küresel ısınmayı ve beraberinde de iklim değişikliğini getirmiştir. İklim değişikliği son yıllarda uluslararası ve ulusal açıdan önem arz eden bir konu olarak karşımıza çıkmaktadır. Özellikle gelişmekte olan ülkeler iklim değişikliğinden daha çok etkilendiği görülmektedir. Türkiye’de bu ülkelerden birisi olarak karşımıza çıktığından yaşanan olumsuzlukların durdurulması veya yavaşlatılması için tedbirlerin alınması gerekmektedir. Bu tedbirlerin başından yasal ve yönetsel çerçeve gelmektedir. Bu kapsamda Ulusal ve Uluslararası düzende yasaların ve mevzuatların incelenmesi gerekmektedir. Bu çalışmada iklim değişikliğine ilişkin genel bir literatür taraması yapıldıktan sonra iklim değişikliği ile ilişkili ulusal ve uluslararası yasal ve yönetsel çerçeve incelendikten sonra Türkiye’nin iklim değişikliğinde bu yasal ve yönetsel çerçevedeki yeri incelenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• İklim değişikliği
• Küresel ısınma
• Mevzuat
• Türkiye

Kaynakça

1. Arı, Y. (2011). Ramsar Sözleşmesi'nin Doğa Koruma Yaklaşımına Eleştirel Bir Bakış . Doğu Coğrafya Dergisi, 11 (15), 275-302. Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/ataunidcd/issue/2440/31126
2. Ateş, H. & Yavuz, Ö. (2019).Türkiye’de İklim Değişikliği İle Mücadele: Mevzuat Üzerinden Bir Değerlendirme. İçinde Aksoy Y. (Ed.), İklim değişikliği ve kentler yapısal çevre ve yeşil alanlar (ss. 543-567). Dakam Yayınları.
3. Aydoğdu, G. (2020). İklim değişikliği ve tarımsal uygulamalar etkileşimi. Ondokuz Mayıs Üniversitesi İnsan Bilimleri Dergisi, 1(1), 43-61.
4. Birdal, M. (2010). Çevre Korumacılığının Ekonomi Politiği: Montreal Protokolü’nde Kolektif Faaliyet’in Dinamikleri . İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi Mecmuası, 59(2), 185-212. Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/iuifm/issue/795/8683.
5. Birpınar, M. E. (2022). Küresel Sorun: İklim Değişikliği “Gelişimi, Uluslararası Müzakereler Ve Türkiye . Çevre Şehir ve İklim Dergisi , 1 (1) , 20-36 . Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/csid/issue/69388/110221.
6. Boyraz, D. (2012). Çölleşme = Toprak/Arazi bozulumu. Toprak Bilimi ve Bitki Besleme Dergisi, 1(1), 35-39. Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/tbbbd/issue/22380/239625
7. Calzadilla, A., Rehdanz, K., Betts, R., Falloon, P., Wiltshire, A., & Tol, R. S. (2013). Climate change impacts on global agriculture. Climatic change, 120, 357-374.
8. Demir, P. & Cevger, Y. (2007). Küresel Isınma Ve Hayvancılık Sektörü. Veteriner Hekimler Derneği Dergisi, 78/1, S: 15-16, Ankara, Türkiye.

9. Demirbaş, M., & Aydın, R. (2020). 21. Yüzyılın En Büyük Tehdidi: Küresel İklim Değişikliği. Ecological Life Sciences, 15(4), 163-179.
10. Dumrul, Y., & Kilicaslan, Z. (2017). Economic impacts of climate change on agriculture: Empirical evidence from ARDL approach for Turkey. Journal of Business Economics and Finance, 6(4), 336-347.
11. İğci, T. & Çobanoğlu, N. (2019). İklim Değişikliğinin ve İklim Değişikliğiyle İlgili Küresel Anlaşmaların Çevre Etiği Bakımından Değerlendirilmesi . Ankara Üniversitesi Çevrebilimleri Dergisi, 7 (2), 130-146. Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/aucevrebilim/issue/51058/515454.
12. Hayırsever Topçu, F. (2012). Biyolojik Çeşitlilik Sözleşmesi: Müzakereden Uygulamaya . Marmara Üniversitesi Avrupa Topluluğu Enstitüsü Avrupa Araştırmaları Dergisi, 20(1), 57-97 . Retrieved from https://dergipark.org.tr/en/pub/maruaad/issue/326/1582 .
13. Kanlı, İ. B. & Falcıoğlu, N. N. (2021). Barselona Sözleşmesi Kapsamında Akdeniz ve Kıyılarının Korunmasında Çevresel İşbirliğinin Önemi . IBAD Sosyal Bilimler Dergisi , (9), 117-142 . DOI: 10.21733/ibad.793183.
14. Kaya, H. E. (2020). Kyoto’dan Paris’e Küresel İklim Politikalari. Meriç Uluslararası Sosyal ve Stratejik Araştırmalar Dergisi, 4(10), 165-191.
15. Metin, A. E. & Gül, A. (2020). Türkiye'de Çevre Etiğinin Yasal Ve Kamusal Çerçevesi. Siirt Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi , 8 (16) , 252-268 . Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/susbid/issue/58684/796536. Mevzuat Bilgi Sistemi.(1983). 2872 Sayılı Çevre Kanunu, [www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.2872.doc] Erişim Tarihi:15.06.2024
16. Mevzuat Bilgi Sistemi.(1985). 3194 Sayılı İmar Kanunu, [www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.3194.doc] Erişim Tarihi:15.06.2022
17. Mevzuat Bilgi Sistemi.(2007). 5627 Enerji Verimliliği Kanunu, [www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.5627.doc] Erişim Tarihi:15.06.2022
18. Mumcu, A. (1986). 1924 Anayasası . Atatürk Araştırma Merkezi Dergisi , 2 (5) , 383-400 . Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/aamd/issue/54994/754454
19. Özel, M., & Kılıç, S. (2006). Küresel Bir Sorun Olarak İklim Değişikliği Ve İklim Politikaları. İstanbul Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, (34), 137-169.
20. Öztürk, K. (2002). Küresel iklim değişikliği ve Türkiyeye olası etkileri. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 22(1).
21. Sadioğlu, U. & Ağıralan, E. (2020). İklim Değişikliği Çerçevesinde 25. Taraflar Konferansı (COP25) . Kafkas Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi , Cilt 11 Ek Sayı-1 , 361-385 . DOI: 10.36543/kauiibfd.2020.ek1.017
22. Sılaydın Aydın, M. B. (2015). İklim Değişikliği Sorununda Kent ve Kentsel Planlama. Yalın Yayıncılık, İstanbul Şen, Z. (2022). İklim Değişikliği ve Türkiye. Çevre Şehir ve İklim Dergisi, 1 (1) , 1-19. Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/csid/issue/69388/1102202.
23. Tarım ve Orman Bakanlığı. (2021). İklim Değişikliği Ve Tarım Değerlendirme Raporu. Tarım Reformu Genel Müdürlüğü, Ankara.
24. Tuğaç, Ç. (2022). İklim değişikliği krizi ve şehirler. Çevre Şehir ve İklim Dergisi, 1(1), 38-60.
25. Türkeş, M. & Sümer M. & Çetiner, G. (2000), “Küresel İklim Değişikliği ve Olası Etkileri”, Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi Seminer Notları, İstanbul.
26. Yıldırım, M., & Everest, B. (2020). Tarımsal kooperatiflerin iklim değişikliği ve yenilenebilir enerji farkındalıkları: Çanakkale ili örneği. ÇOMÜ Ziraat Fakültesi Dergisi, 8(1), 233-241.