ESKİYENİ Dergisi, Sayı 14 (Sekülerlik Krizinin Yeni Virüsü: Seküler Kutsallar)

Değerli Eskiyeni Okurları,

Gelen yazıların çokluğu ve konunun önemi nedeniyle sekülerlik dosyasına devam edeceğimizi geçen sayımızda dile getirmiştik. Sekülerliğin tarihine genel olarak bakıldığında sorunun çok yönlü, çok katmanlı boyutlar barındırdığı fark edilebilir. Her ne kadar kendi taraftarlarınca sekülerlik, asli bir olgu olarak gösterilse de fıtrat dini ve ona dayalı dünya görüşü bazında olaya bakılacak olursa hayatın bizzat kendisi, varlığı itibariyle kutsal/tanrısal bir özellik barındırmaktadır ve dolayısıyla sekülerlik asli değil arızi bir sorundur. Dindarların dünyaya düşkünlüğü şeklinde ortaya çıkan dünyevileşme sorunu, sonra bütünüyle dinden soyutlanmak suretiyle dine dışarıdan bakma ve dışlama boyutuna ulaşır. Sekülerlik dediğimiz bu evrede insan, ürettiği sanal teleskoptan gerçekler dünyasına bakarken gerçek bir bakış açısıyla baktığını ama gördüğü nesnelerin sanal olduğunu söylemeye başlar ki hem antik hem de postmodern sekülerliğin katı izafiyetçi olması bir tesadüf değildir.