An Evaluation of the “Assurance Account” in Terms of Participation Finance Principles

Öz

Damages caused by uninsured vehicles, the bankruptcy of insurance companies, or the revocation of their operating licenses reveal risk areas that remain outside the protection of the insurance system with regard to injured third parties. In such situations, the Assurance Account (Güvence Hesabı) plays a crucial role as a guarantee mechanism that complements the compulsory insurance system and enables injured parties to obtain compensation under certain conditions. At the same time, the institution functions as a complementary fund mechanism designed to address deficiencies in the compulsory insurance system and strengthen the protection of victims. In this respect, the Assurance Account represents an institutional structure that reinforces the social protection function of the insurance system and fills practical gaps arising when compulsory insurance fails to operate effectively. The main motivation of this study is to examine the legal and fiqh (Islamic jurisprudential) dimensions of the Assurance Account together, given its role in compensating losses in cases where the compulsory insurance system cannot fully fulfill its function. Accordingly, the study adopts a holistic approach that evaluates the institution both within the framework of positive law and in light of participation finance principles. The first part of the study analyzes the Assurance Account from a legal perspective within the framework of the current legislation. In this context, the revenue and expenditure items of the Account, the conditions for application, the scope of compensation, payment procedures, and the management of its assets are examined. Particular attention is paid to its relationship with compulsory insurance, the distinction between bodily and material damages, the recourse mechanism, and the regulations governing the financing structure of the fund. The study also evaluates the complementary function of the Account within the compulsory insurance system and its role in protecting injured third parties. The mechanism becomes operative in cases such as damages caused by uninsured vehicles, the bankruptcy of insurance companies, or the revocation of their licenses. In this regard, the Assurance Account is demonstrated to be not merely a technical insurance institution but also a public risk-sharing mechanism aimed at protecting victims. By analyzing the legal foundations, operational procedures, and practical functioning of the institution, the study clarifies its position within the overall structure of the compulsory insurance system. The second part examines the Assurance Account in terms of participation finance principles. Within this framework, the fiqh nature of the institution and its place within broader debates on insurance are evaluated. The sources of revenue, the investment of funds, and the compatibility of existing practices with participation-based insurance regulations are analyzed. The study particularly focuses on principles such as fund management, the prohibition of interest, and risk sharing. Issues such as the selection of investment instruments and the methods used for the collection of receivables are assessed in light of the fundamental principles of Islamic law. In addition, the legitimacy of the financial instruments used in fund management and their potential compatibility with participation-based financial instruments are discussed. Overall, the study aims to provide a comprehensive evaluation of the Assurance Account from the perspectives of both positive law and Islamic law. Based on the findings, the study proposes improvements aimed at balancing legal effectiveness with fiqh compliance, addressing theoretical and practical shortcomings, and enhancing the compatibility of the system with a participation-based model. Thus, it contributes both to the assessment of the current structure of the Assurance Account and to the development of a guarantee mechanism more consistent with participation finance principles.

Anahtar Kelimeler

• Islamic Economics and Finance
• Assurance Account
• Participation Finance Principles
• Compulsory Insurances
• Participation Insurance
• Recourse Mechanism

Destekleyen Kurum

The authors acknowledge that they received no external funding in support of this research.

Etik Beyan

This study does not require ethics committee approval, as the data used were obtained from literature review/published sources. It is declared that scientific and ethical principles have been followed while carrying out and writing this study and that all the sources used have been properly cited. No artificial intelligence-based tools or applications were used in the preparation of this study. The entire content of the study was produced by the authors in accordance with scientific research methods and academic ethical principles.

Güvence Hesabının Katılım Finans İlkeleri Açısından Değerlendirilmesi

Öz

Sigortasız araçların sebep olduğu zararlar, sigorta şirketlerinin iflası ya da faaliyet izinlerinin iptali gibi durumlar, zarar gören üçüncü kişilerin korunması bakımından sigorta sisteminin dışında kalan risk alanlarını ortaya çıkarmaktadır. Bu noktada Güvence Hesabı, zorunlu sigorta sistemini tamamlayan ve zarar görenlerin belirli şartlar altında tazminata erişimini sağlayan özel bir güvence mekanizması olarak önem kazanmaktadır. Aynı zamanda bu kurum, zorunlu sigorta sisteminin aksayan yönlerini telafi eden ve zarar görenlerin korunmasını hedefleyen tamamlayıcı bir fon mekanizması niteliği taşımaktadır. Bu yönüyle Güvence Hesabı, sigorta sisteminin sosyal koruma işlevini güçlendiren ve uygulamada ortaya çıkan boşlukları dolduran kurumsal bir yapı olarak değerlendirilmektedir. Çalışmanın çıkış noktası, zorunlu sigorta sisteminin çeşitli nedenlerle işlevini yerine getiremediği durumlarda ortaya çıkan mağduriyetlerin giderilmesinde önemli bir rol üstlenen Güvence Hesabının hukuki ve fıkhî boyutlarının birlikte değerlendirilmesidir. Çalışmada söz konusu kurum hem yürürlükteki hukuk düzeni hem de katılım finans ilkeleri bakımından bütüncül bir yaklaşımla ele alınmıştır. İlk olarak Güvence Hesabı sistemi yürürlükteki mevzuat çerçevesinde hukuki açıdan incelenmiş; Hesabın gider ve gelir kalemleri, başvuru şartları, tazminatın kapsamı ve ödenme usulü ile varlıklarının yönetimi ele alınmıştır. Bu çerçevede özellikle zorunlu sigortalarla ilişkisi, bedensel ve maddi zarar ayrımı, rücu mekanizması ve fonun finansman yapısına dair düzenlemelere temas edilmiştir. Ayrıca Hesabın zorunlu sigorta sistemi içerisindeki tamamlayıcı işlevi ve zarar gören üçüncü kişilerin korunmasındaki rolü değerlendirilerek, sigortasız araçların sebep olduğu zararlar, sigorta şirketlerinin iflası veya ruhsat iptali gibi hallerde devreye giren bu mekanizmanın, klasik sigorta tekniğinin ötesindeki kamusal nitelikli güvence işlevi ve sosyal dayanışma boyutu detaylandırılmıştır. Bu bağlamda Güvence Hesabının yalnızca teknik bir sigorta kurumu değil, aynı zamanda zarar görenlerin korunmasına yönelik kamusal nitelikli bir risk paylaşım mekanizması olduğu ortaya konulmuştur. Kurumun hukuki dayanakları, işleyiş usulleri ve uygulamadaki yeri analiz edilerek, zorunlu sigorta sisteminin bütünlüğü içerisindeki konumu açıklığa kavuşturulmuştur. Devamında ise Güvence Hesabı katılım finans ilkeleri açısından analiz edilmiştir. Bu kapsamda Hesabın fıkhî mahiyeti ve sigorta tartışmaları bağlamındaki konumu değerlendirilmiş; gelir kaynakları, fonların nemalandırılması ve mevcut uygulamanın katılım esaslı sigortacılık mevzuatıyla uyumu incelenmiştir. Çalışmada, kurumun işleyişinin katılım finans ilkeleriyle ne ölçüde bağdaştığı; fonların yönetimi, faiz yasağı ve risk paylaşımı gibi temel kıstaslar üzerinden analitik bir yaklaşımla ele alınmıştır. Yatırım araçlarının seçimi ve alacakların tahsil yöntemleri gibi hususlar, İslam hukukunun temel prensipleri ışığında değerlendirmeye tabi tutulmuştur. Bunun yanında fonların değerlendirilmesinde kullanılan araçların meşruiyeti, katılım esaslı finansal araçlarla uyum imkânı ve mevcut uygulamanın katılım sigortacılığı sistemiyle ilişkisi de ayrıca tartışılmıştır. Çalışma, Güvence Hesabının hem pozitif hukuk hem de İslam hukuku perspektifinden bütüncül bir değerlendirmesini sunmayı amaçlamaktadır. Yapılan analizler neticesinde, kurumun hukuki etkinliği ile fıkhî uyumu arasındaki dengenin gözetilmesi, mevcut yapıdaki teorik ve uygulama eksikliklerinin giderilmesi ve sistemin katılım esaslı bir modelle daha uyumlu hale getirilmesi noktasında problemler olduğu tespit edilmiş ve iyileştirme önerileri sunulmuştur. Böylece çalışma, Güvence Hesabının mevcut yapısının değerlendirilmesine katkı sunmanın yanında, katılım finans ilkeleriyle uyumlu bir güvence mekanizmasının nasıl geliştirilebileceğine dair teorik ve uygulamaya yönelik bir çerçeve ortaya koymaktadır.

Anahtar Kelimeler

• İslam Ekonomisi ve Finansı
• Güvence Hesabı
• Katılım Finans İlkeleri
• Zorunlu Sigortalar
• Katılım Sigortacılığı
• Rücu

Destekleyen Kurum

Bu araştırmayı desteklemek için dış fon kullanılmamıştır.

Etik Beyan

Bu çalışma, etik kurul izni gerektirmeyen nitelikte olup kullanılan veriler literatür taraması/yayınlanmış kaynaklar üzerinden elde edilmiştir. Çalışmanın hazırlanma sürecinde bilimsel ve etik ilkelere uyulduğu ve yararlanılan tüm çalışmaların kaynakçada belirtildiği beyan olunur. Bu çalışmanın hazırlanma sürecinde yapay zeka tabanlı herhangi bir araç veya uygulama kullanılmamıştır. Çalışmanın tüm içeriği, yazarlar tarafından bilimsel araştırma yöntemleri ve akademik etik ilkelere uygun şekilde üretilmiştir.

Kaynakça

1. AAOIFI. Faizsiz Finans Standartları. İstanbul: Türkiye Katılım Bankaları Birliği, 2024.
2. Âbidînzâde, Alâüddîn Muhammed b. Muhammed Emîn b. Ömer el-Hüseynî İbn. Ḳurretü uyûni’l-aḫyâr li-tekmileti Reddü’l-muhtâr. Beyrut: Dârü’l-fikr, ts.
3. Affâne, Hüsâmüddîn. Fetâva’t-te’mîni’l-İslâmî. Erişim 15 Şubat 2026. https://www.tamkeen-ins.ps/files/server/fatawa.pdf
4. Akyüz, Yunus. İslam Hukuku Açısından Tüzel Kişilik ve Sınırlı Sorumluluk. Marmara Üniversitesi, Doktora Tezi, 2024.
5. Ali Haydar. Dürerü’l-hükkâm fî şerhi Mecelleti’l-ahkâm. 4 Cilt. Beyrut: Dârü’l-cîl, 1991.
6. Ankaralı Uslu, Gözde. Karayolu Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortalarında Güvence Hesabı. İstanbul: Bahçeşehir Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2024.
7. Arkan, Sabih. “Yeni Karayolları Trafik Kanununun Sigorta ve Garanti Fonuna İlişkin Hükümleri Üzerine Bir İnceleme”. Sigorta Hukuku Dergisi 1/3-4 (1983), 255-289.
8. Aslan, Hakan. “Türkiye’de Tekafül (İslami Sigorta) Uygulamaları: Problemler ve Çözüm Önerileri”. International Journal of Islamic Economics and Finance Studies I/1 (2015), 93-117.

9. Ateş, Hüseyin. “Güvence Hesabı”. Türkiye Barolar Birliği Dergisi 108 (2013), 349-362.
10. Aytekin, Mehmet Ali. “İslami Sigorta Akdinin Niteliği”. Uluslararsı İslamî Sigortacılık ve Finans Sempozyumu, 25-26 Mart 2021, 42-67.
11. Bâbertî, Muhammed b. Muhammed b. Mahmûd. el-İnâye şerhü’l-Hidâye. Dârü’l-fikr, ts.
12. Bedruddîn el-ʿAynî, Ebû Muḥammed Maḥmûd b. Aḥmed. el-Binâye şerḥu’l-Hidâye. 13 Cilt. Beyrut: Dâru’l-Kutubi’l-ʿİlmiyye, 1420/2000.
13. Bektaş, İsmail - Yenice, Ali Can. “Türkiye’de Şer’i Yönetişim: Banka İçi Danışma Komiteleri Örneği”. Sakarya Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 24/45 (15 Haziran 2022), 29-60. https://doi.org/10.17335/sakaifd.1067325
14. Bûazîz, Hâfız. “İşkâliyyâtü tedahhuli sundûki damâni dahâyâ havâdisi’l-murûr fî sûreti in’idâmil’l-küllî li’t-te’mîn”. Mecelletü Buhûs ve Dirâsât Kânûniyye 16 (2020), 153-174.
15. Buhûtî, Mansûr b. Yûnus b. İdrîs. Keşşâfü’l-kınâ’ an metni’l-İknâ’. ed. Hilâl Müsaylihî Mustafa Hilâl. Riyad: Mektebetü’n-Nasri’l-Hadîse, 1968.
16. Bûkurra1, ‘Alī. “İltizâmü’s-sundûk el-hâss bi’t-ta’v’idât bi-ta’vîdi dahâyâ havâdisi’l-murûr”. Mecelletü’t-Tevâṣul 20 (2007), 1-18.
17. Çelik, Ahmet Çelik. “Tüm Zorunlu Sigortalar İçin Yeni Bir Düzenleme Güvence Hesabı”. Legal Hukuk Dergisi, 3153-3167.
18. Desûkî, Muhammed b. Ahmed. Hâşiyetü’d-Desûkî ale’ş-Şerhi’l-kebîr. Dârü’l-fikr, ts.
19. Din İşleri Yüksek Kurulu. “Sigortanın Dini Hükmü”, 2005. https://kurul.diyanet.gov.tr/tr/fetva/sigortanin-dini-hukmu-nedir/42e764b2-731b-44d0-b9c1-08dd1c135350
20. Ebû’l-Leys̱ es-Semerḳandî, Ebû’l-Leys̱ Naṣr b. Muḥammed. ʿUyûnu’l-mesâʾil. thk. Ṣalâḥaddîn en-Nâhî. Bağdat: Matbaʿatu Esʿad, 1386.
21. Güney, Necmeddin. “İslami Finansta Şer’i Yönetim Uygulamaları ve Konuyla İlgili Tartışmalara Genel Bir Bakış”. Turkish Journal of Islamic Economics 2/2 (06 Ağustos 2015), 45-69.
22. Hacak, Hasan. “İslâm Hukukunda Sigorta ve Fıkıh Bilginlerinin Sigortaya Yaklaşımının Genel Bir Değerlendirmesi”. Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 30 (Ocak 2006), 21-50.
23. Hamevî, Ahmed b. Muhammed. Gamzu uyûni’l-basâir fî şerhi’l-Eşbâh ve’n-nezâir. Beyrut: Dârü’l-kütübi’l-ilmiyye, 1985.
24. Hattâb, Şemsüddin Muhammed b. Muhammed. Mevâhibü’l-Celîl fî şerhi Muhtasari Halîl. N/A: Dârü’l-fikr, 3. Basım., 1992.
25. Heytemî, Ahmed b. Muhammed. Tuhfetü’l-muhtâc fî şerhi’l-Minhâc. Mısır: el-Mektebetü’t-ticâriyye, 1983.
26. İbn ʿÂbidîn, Muḥammed Emîn b. ʿOmer b. ʿAbdilʿazîz el-Ḥuseynî ed-Dımeşḳî. Reddu’l-mụḥtâr ʿalâ’d-Durri’l-muḫtâr. 6 Cilt. Beyrut: Dâru’l-Fikr, 2. Basım, 1412/1992.
27. İbnü’l-Hümâm, Kemâlüddîn Muhammed b. Abdülvâhid. Fethü’l-Kadîr. Beyrut: Dârü’l-fikr, ts.
28. İbnü’ş-Şıhne, Ahmed b. Muhammed. Lisânü’l-hükkâm. Kahire: el-Bâbî, 2. Basım., 1973.
29. İlîş, Muhammed b. Ahmed. Minehü’l-Celîl şerhü Muhtasari Halîl. Beyrut: Dârü’l-fikr, 1989.
30. İslam Fıkıh Akademisi. “Karârâtü Mecmai’l-Fıkhi’l-İslâmî”, ts. https://iifa-aifi.org/ar/2385.html
31. Islamic Financial Services Board. el-Mebâdiü’l-irşâdiyye li-nuzumi’l-havkeme eş-şer’iyye li’l-müessesâti’lletî tukaddimu hademât mâliyye İslâmiyye. Kuala Lumpur: Islamic Financial Services Board, 2009. https://www.ifsb.org/wp-content/uploads/2023/10/IFSB-10-December-2009_Ar.pdf
32. İbn Nüceym, Zeynüddîn b. İbrahim İbn. el-Bahrü’r-râik şerhü Kenzi’d-dekâik. Beyrut: Dârü’l-kitâbi’l-İslâmî, ts.
33. Karâfî, Şihâbüddîn Ahmed b. İdrîs. Envârü’l-burûḳ fî envâʾi’l-furûk. Âlemü’l-kütüb, ts.
34. Karâfî, Şihâbüddîn Ahmed b. İdrîs. ez-Zehîra. Beyrut: Dârü’l-garbi’l-İslâmî, 1994.
35. Karasu, Rauf. “6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun Sorumluluk Sigortalarına İlişkin Hükümlerinin Değerlendirilmesi”. İnönü Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 2 (2015), 683-706.
36. Kudâme, Muvaffaküddîn Abdullah b. Ahmed İbn. el-Muğnî. Kahire: Mektebetü’l-Kâhire, 1968.
37. Küçük, Damla. “Sigortacılık Kanunu’nun 33/B Maddesi Bağlamında, Hak Sahiplerince Aranmayan Alacakların Devlete Devri Kurumuna İlişkin Değerlendirmeler”. Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 26/1 (2024), 47-104.
38. Leksâsî, Seyyid Ahmed. “Madâ iltizâmi sundûki damâni’s-sayyârâti bi-ta’vîdi’l-edrâri’n-nâcimeti ‘an havâdisi’l-murûri fî zilli’l-kânûni’l-Cezâ’irî”. Defâtirü’s-siyâse ve’l-kânûn 15/1 (2023), 11-22.
39. Mahmesânî, Subhî. en-Nazariyyetü’l-âmme li’l-mûcebât ve’l-ukûd. Dârü’l-ilm li’l-melâyîn, 3. Basım., 1983. Mecelle. Mecelle-i Ahkâm-ı Adliyye. Matbaa-ı Osmânî, 1300.
40. Memiş, Tekin. “Güvence Hesabının Taşımanın 100 km. Altında Olması Nedeniyle Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası Kapsamında Ödeme Yapmayı Reddetmesi Hukuka Uygun mudur?” İnönü Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 3/1 (2012), 129-149.
41. Merdâvî, Alâüddîn Ali b. Süleyman. el-İnsâf fî ma’rfeti’râcih mine’l-hilâf. Dârü ihyâi’t-türâsi’l-Arabî, 1419.
42. Öz, Büşra. Türk Hukukunda Güvence Hesabı. Bursa: Bursa Uludağ Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2022.
43. Özdemir, Mücahit - Lila, Nazan. “Katılım Bankacılığında Kullanılan Yatırım Vekaleti Hesaplarının Fıkhi ve İktisadi Tahlili”. Sakarya Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi XXII/42 (2020), 343-372.
44. Özmen, Mehmet Yuşa. İslam Hukukunda Alacak Hakkı Kavramı. Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, 2022.
45. Receb, Abdurrahman b. Ahmed İbn. el-Kavâid. Beyrut: Dârü’l-kütübi’l-ilmiyye, ts.
46. Sağlam, Hadi. “Genel ve Özel Sigortalar, Zarar (Tazminat) ve Meblağ Sigortalarına Genel Bir Bakış (Hayat Sigortası, Bireysel Emeklilik, Kredi Sigortaları ve Tarım Ürünleri Sigortası), İslâm Hukukçularının Sigortaya Bakışları ve Sigorta Sözleşmelerinin Değerlendirilmesi”. Güncel Dini Meseleler İstişare Toplantısı-III 10-12 Aralık 2010, Afyonkarahisar, 525-643.
47. Sağlam, Hadi. “Klasik ve Çağdaş Fıkıh Doktrinleri Işığında Ticarî ve Yardımlaşma Sigortalarının Değerlendirilmesi”. Erzincan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi II/1 (2009), 123-155.
48. Sâlûs, Ali Ahmed. el-Muâmelâtü’l-mâliyye el-Muâsıra. Kuveyt: Mektebetü’l-felâh, 3. Basım, ts.
49. Semerkandî, Muhammed b. Ahmed. Tuhfetü’l-fukahâ. Beyrut: Dârü’l-kütübi’l-ilmiyye, 2. Basım., 1994.
50. Serahsî, Şemsü’l-eimme Muhammed b. Ebî Sehl Ahmed. el-Mebsût. Beyrut: Dârü’l-ma’rife, 1993.
51. Seven, Vural. “Sigorta Güvence Hesabı’nın Kapsamı ve Destekten Yoksun Kalma Tazminatı”. Bahçeşehir Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 12/157 (Eylül 2017), 31-62.
52. Şeybânî, Muhammed b. Hasen. el-Asl. Beyrut-Lübnan: Dârü İbn Hazm, 2012.
53. Şeyhizâde, Abdurrahman b. Muhammed. Mecmaü’l-enhür fî şerhi Mülteka’l-ebhur. b.y.: Dârü ihyâi’t-türâsi’l-Arabî, ts.
54. TKBB. “Katılım Finans İlkelerine Uygun Olmayan Gelirler ve Bunların Tasfiyesi Standardı”, ts. https://tkbb.org.tr/upload/Kat%C4%B1l%20Finans%C4%B1%20I%CC%87lkelerine%20Uygun%20Olmayan%20Gelirler%20ve%20Bunlar%C4%B1n%20Tasfiyesi%20Standard%C4%B1.pdf
55. TKBB Danışma Kurulu. “Kefalet Standardı”, 17 Aralık 2021.
56. TKBB Danışma Kurulu. “Teverruk Standardı”, 02 Mart 2021.
57. Türkiye Katılım Bankaları Birliği. “Merkezi Danışma Komitesi”. 2026. Erişim 15 Ağustos 2026. https://tkbb.org.tr/merkezi-danisma-komitesi
58. Ubeydullah b. Mes’ûd. Şerhu’l-Vikâye. ed. Salâh Muhammed Ebü’l-Hâc. Amman: Dârü’l-Verrâk, 1. Basım, 2006.
59. Uçar, Salih. Hukuki açıdan Güvence Hesabı. Anadolu Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Özel Hukuk Anabilim Dalı, Doktora Tezi, 2025.
60. Ulaş, Işıl. “Sigortacılıkta Güvence Hesabı”. Banka ve Ticaret Hukuku Dergisi 25/2 (2009), 75-94.
61. Ulaş, Işıl - Bektaş, İbrahim. “Maden Çalışanları Zorunlu Ferdi Kaza Sigortası Hakkında Değerlendirmeler”. Banka ve Ticaret Hukuku Dergisi 40/1 (2024), 29-82.
62. Uluğ Cicim, İlknur. “Sigorta Hukukunda Güvence Hesabı Kavramı”. Akdeniz Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 1 (2011), 105-117.
63. Yazıcı, Servet. “İslamda Sigorta ve Tekafül Sigortası”. İslam İktisadı ve Finansı, 173-194.
64. Yıldız Nomer, Esra. Trafik Sigortasında Garanti Fonu. İstanbul: Beta, 2000.
65. Yılmaz, Ahmet. “İslam Hukuku Açısından Sigorta”. Harran Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 3 (1997), 133-162.
66. Yılmaz, Zekeriya. “3/6/2007 Tarihli ve 5684 Sayılı Sigortacılık Kanununa Göre Güvence Hesabı ve Hesabın Sorumlu Olduğu Hâller”. Terazi Hukuk Dergisi 2/13 (Eylül 2007), 31-44.
67. Zerkâ, Mustafa Ahmed. Nizâmü’t-te’mîn. Beyrut: Müessesetü’r-Risâle, 1984.
68. Zeylaî, Osman b. Ali. Tebyînü’l-hakâik fî şerhi Kenzi’d-dekâik. Kâhire: el-Matbaatü’l-kübra el-emîriyye, 1313.
69. Zuhaylî, Vehbe. “et-Te’mîn ve iâdetü’t-te’mîn”. Mecelletü Mecma‘i’l-Fıkhi’l-İslâmî 2/2 (1986), 381-488.
70. el-Mevsûatü’l-fıkhiyyeti’l-Kuveytiyye, ts.
71. “Faaliyet Raporları”. Erişim 19 Şubat 2026. https://www.guvencehesabi.org.tr/faaliyet-raporlar
72. “Faizsiz Bankacılık İlke ve Standartlarına Uyuma İlişkin Tebliğ”, 14 Eylül 2019.
73. Güvence Hesabı Yönetmeliği, Güvence Hesabı Yönetmeliği. Erişim 13 Şubat 2026. Erişim 13 Şubat 2026. https://www.mevzuat.gov.tr/File/GeneratePdf?mevzuatNo=11467&mevzuatTur=%20KurumVeKurulusYonetmeligi&mevzuatTertip=5
74. “İSFA İcazet Belgesi”, 06 Ocak 2023.
75. “Katılım Esasları Çerçevesinde Sigortacılık ve Bireysel Emeklilik Faaliyetlerine İlişkin Yönetmelik”, 19 Aralık 2020. https://mevzuat.gov.tr/mevzuat?MevzuatNo=36076&MevzuatTur=7&MevzuatTertip=5
76. “Katılım Esaslarına Uyum Tebliği”, 19 Aralık 2025. https://www.mevzuat.gov.tr/mevzuat?MevzuatNo=42783&MevzuatTur=9&MevzuatTertip=5
77. Kira Sertifikaları Tebliği, Kira Sertifikaları Tebliği. Erişim 15 Şubat 2026. Erişim 15 Şubat 2026. https://resmigazete.gov.tr/eskiler/2013/06/20130607-14.htm
78. Mevduat ve Katılım Fonunun Kabulüne, Çekilmesine ve Zamanaşımına Uğrayan Mevduat, Katılım Fonu, Emanet ve Alacaklara İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik, Mevduat ve Katılım Fonunun Kabulüne, Çekilmesine ve Zamanaşımına Uğrayan Mevduat, Katılım Fonu, Emanet ve Alacaklara İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik. Erişim 12 Şubat 2026. Erişim 12 Şubat 2026. https://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/yonetmelik/7.5.10735.pdf
79. Sigortacılık Kanunu, Sigortacılık Kanunu. Sigortacılık Kanunu 5684 (03 Haziran 2007).
80. “TKBB Faizsiz Finans Standartları: Pay Senedi İhracı ve Alım-Satımı Standardı”, 11 Mayıs 2026.
81. Türkiye Turing ve Otomobil Kurumu. “Uluslararası Sigorta (Yeşilkart)”. Erişim 19 Şubat 2026. https://turing.tr/uluslararasi-sigorta-yesilkart/