Doğu Makedonya’da Yaşayan Müslüman Türklerin Halk İnançları, Gelenekleri Ve Fert Üzerindeki Etkileri

Öz

Halk inançları bir milletin sözlü hazinesinden gelen ve kuşaktan kuşağa aktarılan gelenek, adet ve göreneklerdir. Dinden kaynaklandıkları zaman bir milletin kültür hazinesine girerler ancak insanlar bazı sebeplerden dolayı dinden uzaklaşınca o zaman kendi düşüncelerini dinden gibi göstermeye başlarlar. Böyle zamanlarda dinde yeri olmayan bid’atlar ortaya çıkar. Bid’atlar kendi halk kültüründen (efsanelerden) ve ya komşu kültürlerden alınmış olabilirler. Doğu Makedonya’da yaşayan Müslüman Türkler arasında bi’datlar dinden kaynaklanıyormuş gibi gözüküyor fakat dinle hiçbir ilgisi yoktur ve bu bid’atlar halk arasında çok yayılmıştır.

İnsanlar dini bilgilerin eksik olduğu durumlarda gelenek ve göreneklere dini emirlerden fazla önem vermektedir. Bunlar İslam dininin güzel yaşanamamasından kaynaklanmaktadır. Hatta o kadar ki bazı alışkanlıklar ve halk inançları (bid’atlar) sanki dinden kaynaklanıyormuş gibi algılanmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Din,Fert,Gelenek,Halk İnancı,Doğu Makedonya,Müslüman Türkler

Öz

Folklor is the tresor of verbal comunication of one nation, who connecting tradition cotumes from one generation to one other. When tradicion and cotumes are connecting with religious faith then they belonging to culture . But when the people from some reasons are in distant from religion then they become their toughts to shows like religios faith. İn this time supestitions grow up. This old wives might made in own culture or might transfered to another culture. İn Southern East Macedonia where Muslim Turks lives folklor and old wives are most common among the people . The people some times gave more importance tradition and supertitions than religious fait.

Anahtar Kelimeler

• Religion,İndividual,Traditions,Superstitions,East Parth of Macedonia,Müslim Turks

Kaynakça

1. ARSLAN, Mustafa (2004), Türk Popüler Dindarlığı, dem Yayınları, İstanbul, 2004.
2. BARBAROSOĞLU, Karabıyık Fatma, Moda ve Zihniyet, İz Yayıncılık İstanbul; 1995.
3. ÇANTAY, Hasan Basri, Kur’an-ı Hakim ve Meal-i Kerim, Ahmed Sait Matbaası Yayın-ları. İstanbul, 1969.
4. CEMAL, Ayşenur Ailede Sorumluluk Eğitimi, Nev Yayınları, İstanbul.
5. GÜNALTAY, Mehmet Şemsettin , (Yayına hazırlayan: : A. Gökbel),Hurafeler ve İslam Gerçeği, Marifet Yayınları, İstanbul. 1916.
6. ELMALILI Hamdi Yazır, Kur’an-ı Kerim ve Türkçe Meali, Sefa Yayıncılık, Ankara, 2011.
7. ERDİL, Kemalettin , Yaşayan Hurafeler, Türkiye Diyaneti Vakfı Yayınları. İstanbul, 2003.
8. İMAM-I Rabbani, Mektubattan Öğütler (Kur’an’a ve Sünnete Bağlılık),İlke Yayınları, İstanbul, 2007.

9. KANDEMİR, Fatih, Karasu Yöresindeki İnançların Halk Üzerindeki Etkileri, (Yayın-lanmamış Yüksek Lisans Tezi), Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Sa-karya, 2011.
10. KURNAZ, Cemal, Türküden Gazele (Denemeler), Ak çağ Yayınları, Ankara, 1997
11. NURESKİ, Cuneys), Osmanlı Kaynaklarına Göre Kültür Merkezi Konumundaki Ma-kedonya Şehirleri ve Özellikleri, Balkan Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, Cilt 3, Sayı 1. 2014.
12. ÖZASLAN, Yusuf İslâmın Işığında Geleneklerimiz Göreneklerimiz, Marifet Yayınları, İstanbul, 1992.
13. SERİNSU, Ahmet Nedim, Kur’an Nedir? 5. Baskı, Şule Yayınları, İstanbul, 2010.