İSTANBULDA’Kİ YÜKSEKÖĞRETİM KURUMLARINDA UZAKTAN EĞİTİM YÖNETİMİ SÜREÇLERİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ

Öz

Uzaktan eğitim süreciyle ilgili dünyada ve ülkemizde uzun yıllardır bilimsel çalışmalar yapıldığı, süreçle ilgili çalışmalar yürütüldüğü görülmektedir. Ancak uzaktan eğitimin öneminin özellikle COVID-19 pandemisi döneminde daha iyi anlışıldığı ifade edilebilir. Araştırmanın amacı; üniversitelerde Uzaktan Eğitim Uygulama ve Araştırma Merkezi yöneticilerinin uzaktan eğitim sürecine ilişkin görüşlerini alarak uzaktan eğitim sürecini belirlemek ve değerlendirmek, mevcut durumu ile olması gerekeni belirleyerek sürecin nasıl daha etkili olabileceğine ilişkin saptamalar yapmaktır. Araştırma nitel araştırma yöntemiyle yürütülmüştür. Çalışma grubu belirlenirken amaçlı örnekleme yöntemlerinden kolay ulaşılabilir örneklem kullanılmış olup araştırma için gönüllü olan 2 devlet üniversitesi ile 6 vakıf üniversitesi bünyesinde bulunan UZEM’lerde görev yapan 8 yönetici çalışma grubunu oluşturmuştur. Veriler yarı yapılandırılmış görüşme formu aracılığı ile toplanmış ve içerik analizi ile çözümlenmiştir. COVID-19 pandemisiyle önem kazanan ve gelecekte de bu önemin artarak süreceği varsayımıyla, uzaktan eğitim yönetimine ilişkin bilgilerin, açıklamaların betimlenmesinin, olması gereken durumlara açıklık getirilmesinin literatüre katkı sağlayacağı düşünülmektedir. Araştırmanın önemli olarak belirtilebilecek bulgularından biri, uzaktan eğitim sitemleri tercih edilirken eğitim amaçlı ya da eğitime uyarlanabilen platform olmalarına dikkat edildiği, sonrasında ise hazırbulunuşluk, güvenlik, maliyet, etkileşim ve gelişime elverişlilik hususlarının geldiği ve bu hususların öncelik sırasının kurumların ihtiyaçları ve koşulları doğrultusunda değiştiğidir.

Anahtar Kelimeler

• Eğitim Yönetimi
• Uzaktan Eğitim
• UZEM.

EVALUATION OF DISTANCE EDUCATION MANAGEMENT PROCESSES IN HIGHER EDUCATION INSTITUTIONS IN ISTANBUL

Öz

Kaynakça

1. Altınpulluk, H. (2021). Türkiye’deki öğretim üyelerinin COVID-19 küresel salgın sürecindeki uzaktan eğitim uygulamalarına ilişkin görüşlerinin incelenmesi. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 41(1), 53-89.
2. Altunışık, R., Coşkun, R., Bayraktaroğlu, S. ve Yıldırım, E. (2010). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri SPSS Uygulamalı (6. bs.), Sakarya Yayıncılık, Sakarya.
3. Arastaman, G., Öztürk Fidan, İ. ve Fidan, T. (2018). Nitel araştırmada geçerlik ve güvenirlik: Kuramsal bir inceleme. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 15(1), 37-75.
4. Arat, T. ve Bakan, Ö. (2011). Uzaktan eğitim ve uygulamaları. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulu Dergisi, 14(1-2), 363-374.
5. Arslan, V. (2019). Web tabanlı uzaktan eğitim deneyimi ve verimliliği analizi: İstanbul Üniversitesi örneği. İstanbul Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
6. Baltacı, A. (2018). Nitel araştırmalarda örnekleme yöntemleri ve örnek hacmi sorunsalı üzerine kavramsal bir inceleme. Bitlis Eren Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7(1), 231-274.
7. Bulut, S. (2017). Eğitim ve öğretimde uzaktan eğitim sistemleri ve gerekliliği: 2010-2016 dönemi lisansüstü çalışmalar analizi. Fırat Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Elazığ.
8. Can, E. (2020). Coronavirüs (Covid-19) pandemisi ve pedagojik yansımaları: Türkiye’de açık ve uzaktan eğitim uygulamaları. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 6(2), 11-53.

9. Can, E. (2020). Sanal sınıf yönetimi: İlkeleri uygulamalar ve öneriler. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 6(4), 251-295.
10. Çelik, H., Baykal, N. B., ve Memur, H. N. K. (2020). Nitel veri analizi ve temel ilkeleri. Eğitimde Nitel Araştırmalar Dergisi, 8(1), 379-406.
11. Daniel, S. J. (2020). Education and the COVID-19 pandemic. Prospects 49, 91-96.
12. Demir, E. (2014). Uzaktan eğitime genel bir bakış. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (39), 203-2012.
13. Durak, G., Çankaya, S., ve İzmirli, S. (2020). COVID-19 pandemi döneminde Türkiye’deki üniversitelerin uzaktan eğitim sistemlerinin incelenmesi. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi, 14(1), 787-809.
14. Engin, M. (2013). Üniversitelerde teknoloji yoğun uzaktan eğitim sistemlerinin üretim, uygulama ve yönetim süreçlerinin incelenmesi. Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
15. Gökbulut, B. (2021). Uzaktan eğitim öğrencilerinin bakış açısıyla uzaktan eğitim ve mobil öğrenme. Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama, 11(1), 160-177.
16. Güraksın, G. E., Türker, G. İ., Hakkari, F. Ve Doğan, M. (2007). Web Tabanlı eğitimde güvenlik ve kullanıcı Girişi için alternatif kodlama yöntemi. IX Akademik Bilişim Konferansı 31 Ocak-02 Şubat 2007, Dumlupınar Üniversitesi, Kütahya.
17. Hammond, T., Watson, K., Brumbelow, K., Fields, S., Shryock, K., Chamberland, J.-F., Herbert, B. (2020). A Survey to Measure the Effects of Forced Transition to 100% Online Learning on Community Sharing, Feelings of Social Isolation, Equity, Resilience, and Learning Content During the COVID-19 Pandemic.
18. Herand, D. ve Hatipoğlu, Z. A. (2014). Uzaktan eğitim ve uzaktan eğitim platformları'nın karşılaştırılması. Çukurova Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 18(1), 65-75.
19. Herron, R., Holsombach-Ebner, C., Shomate, A. and Szathmary, K. (2012). Large scale quality engineering in distance learning programs. Journal of Asynchronous Learning Networks, 16(5), 19.
20. İşman, A. (2011). Uzaktan eğitim (4. bs). Ankara: Pegem Yayıncılık
21. İzmirli, S. ve Kırmacı, Ö. (2017). Developing online teaching competencies of educators in Turkey. Akdeniz Eğitim Araştırmaları Dergisi, 11(22), 38-52.
22. Kaban, A. (2013). Uzaktan eğitim kalite standartlarının belirlenmesi ve Atatürk Üniversitesi uzaktan eğitim sisteminin incelenmesi. Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
23. Kaçan, A. ve Gelen, İ. (2020). Türkiye’deki uzaktan eğitim programlarına bir bakış. Uluslararası Eğitim Bilim ve Teknoloji Dergisi, 6(1), 1-21.
24. Karadağ, E., Çiftçi, Ş. K., Gök, R., Su, A., Ergin Kocatürk, H. ve Çiftçi, Ş. S.(2021). Covid-19 pandemisi sürecince üniversitelerin uzaktan eğitim kapasiteleri. Üniversite Araştırmaları Dergisi, 4(1), 8-22.
25. Karadağ, E. ve Yücel, C. (2020). Yeni tip Koronavirüs pandemisi döneminde üniversitelerde uzaktan eğitim: Lisans öğrencileri kapsamında bir değerlendirme çalışması. Yükseköğretim Dergisi, 10(2), 181-192.
26. Küçük, O. (2016). Bilimsel Araştırma Yöntemleri, Ekin Yayınevi, Bursa.
27. Midkiff, S. F. and DaSilva, L. A. (2000). Leveraging the web for synchronous versus asynchronous distance learning. Proceeding of the International Conference on Engineering Education ICEE 2000.
28. Moore, M. G. and Kearsley, G. (2011). Distance education: A systems view of online learning (3. bs.). Belmont: Wadsworth Cengage Learning.
29. Özmen, B. (2012). Sosyal ağ destekli uzaktan eğitim uygulamalarının öğrenci başarısı ve görüşlerine etkisi. Fırat Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Elazığ.
30. Palas Bozkurt, E. (2019). Uzaktan eğitimde kullanılan videolu yöntemlerin ön lisans öğrencilerinin matematik başarılarına etkisi. Düzce Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Düzce.
31. Stake, R. E. (1995). The art of case study research. Thousand Oaks, CA: Sage.
32. Torun, B. (2020). Öğretmenlerin yaşam boyu öğrenme yeterlikleri ve iş doyum düzeylerinin incelenmesi. Maltepe Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, İstanbul.
33. Yaşlıca, E. (2019). Sanal sınıf ortamında etkileşimli öğretim materyalinin başarıya ve tutuma etkisi. Maltepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
34. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2018). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri (11. bs.), Seçkin Yayıncılık, Ankara.
35. Yılmaz, N. A. (2020). Yükseköğretim kurumlarında Covıd-19 pandemisi sürecinde uygulanan uzaktan eğitim durumu hakkında öğrencilerin tutumlarının araştırılması: Fizyoterapi ve rehabilitasyon bölümü örneği. Necmettin Erbakan Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi, 3(1), 15-20.
36. Url-1 , erişim tarihi 21.04.2021.
37. Url-3 , erişim tarihi 21.04.2021.