ÜNİVERSİTE ÖĞRENCİLERİNİN PSİKOLOJİK İYİ OLUŞ DÜZEYLERİNİN YORDANMASINDA ÖZ-DÜZENLEME VE PSİKOLOJİK KIRILGANLIĞIN ROLÜ

Öz

Bu araştırmanın amacı, üniversite öğrencilerinin öz düzenleme, psikolojik kırılganlık ve psikolojik iyi oluş düzeylerinin farklı değişkenler açısından ilişkilerinin incelenmesidir. İlişkisel tarama tipi kullanılan araştırmanın çalışma grubunu Düzce Üniversitesinin çeşitli fakültelerinde (Tıp Fakültesi, Eğitim Fakültesi, Sanat, Tasarım ve Mimarlık Fakültesi, İlahiyat Fakültesi, Spor Bilimleri Fakültesi, İşletme Fakültesi, Teknoloji Fakültesi, Ziraat Fakültesi, Sağlık Bilimleri Sosyal Bilimler, Fen ve Edebiyat Fakültesi ve Orman Fakültesi) öğrenim gören toplam 1112 öğrenci oluşturmaktadır. Algılanan Öz-düzenleme Ölçeği, Psikolojik Kırılganlık Ölçeği ve Psikolojik İyi Oluş Ölçeği kullanılarak veri toplanan araştırmanın nicel analizi sonucunda, öğrenim görülen fakülte değişkenine göre öğrencilerin psikolojik kırılganlıkları arasında anlamlı bir farklılık görülmezken; öğrencilerin öz-düzenleme ve psikolojik iyi oluş düzeyleri arasında anlamlı farklılıklar olduğu görülmüştür. Öğrencilerin memnuniyet değişkenine (düşük, yüksek, orta) göre öz-düzenleme, psikolojik kırılganlık ve psikolojik iyi oluş düzeyleri arasında anlamlı bir fark olduğu görülmüştür. Cinsiyet değişkenine göre yapılan t-testi analizi neticesinde ise kız öğrencilerin öz-düzenleme düzeylerinin erkek öğrencilere oranla anlamlı düzeyde yüksek olduğu; aynı şekilde kız öğrencilerin psikolojik kırılganlıklarının da erkek öğrencilere oranla anlamlı düzeyde yüksek olduğu; psikolojik iyi oluş düzeylerinde ise cinsiyete göre anlamlı bir fark olmadığı görülmüştür. Son olarak yapılan çoklu doğrusal regresyon analizi neticesinde üniversite öğrencilerinin öz-düzenleme ve psikolojik kırılganlıkları ile psikolojik iyi oluş düzeyleri arasında anlamlı düzeyde bir ilişki olduğu gözlemlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Öz-düzenleme
• psikolojik kırılganlık
• psikolojik iyi oluş

THE ROLE OF SELF-REGULATION AND PSYCHOLOGICAL VULNERABILITY IN THE PREDICTION OF THE PSYCHOLOGICAL WELL-BEING LEVELS OF UNIVERSITY STUDENTS

Öz

The aim of this study is to examine the effects of perceived self-regulation and psychological vulnerability variables in predicting the psychological well-being levels of university students. In line with the determined purpose, these three variables; It was also examined whether it differs according to the faculties of education, the satisfaction of the students and gender. In line with the determined purpose, it was also examined whether these three variables differ according to the faculties of education, student satisfaction and gender. The study group of the research, which was conducted with the relational scanning survey type method, consisted of various faculties of Düzce University (Faculty of Medicine, Faculty of Education, Faculty of Art, Design and Architecture, Faculty of Theology, Faculty of Sport Sciences, Faculty of Business, Faculty of Technology, Faculty of Agriculture, Health Sciences, Social Sciences, Science and Technology). Faculty of Letters and Faculty of Forestry) consists of 1112 students in total. Personal information form, “Psychological Well-Being Scale”, “Perceived Self-Regulation Scale” and “Psychological Vulnerability Scale” were used as data collection tools in the study. As a result of the quantitative analysis of the study using multiple linear regression, it was observed that there was a significant relationship between the self-regulation and psychological fragility of university students and their psychological well-being. While students' psychological well-being and perceived self-regulation levels affect positively; It it has been observed that psychological fragility affects negatively. Keywords: selfSelf-regulation, psychological vulnerability, psychological well-being.

Kaynakça

1. Adıgüzel, A., & Orhan, A. (2017). The relationship between English learning students’ of self-regulation and metacognitive skills and their English academic achievements. Journal of Educational Research, 8(9), 115-125.
2. Ainley, M., & Patrick, L. (2006). Measuring self-regulated learning processes through tracking patterns of student interaction with achievement activities. Educational Psychology Review, 18(3), 267–286. https://doi.org/10.1007/s10648-006-9018-z
3. Akın, A. ve Eker, H. (2011, July 18-20). Turkish version of the psychological vulnerability scale: a study of validity and reliability. [Paper presentation]. 32th International Conference of the Stress and Anxiety Research Society, Münster, Germany.
4. Alcı, B., Erden, M., & Baykal, A. (2008). Üniversite öğrencilerinin matematik başarıları ile algıladıkları problem çözme becerileri, öz yeterlik algıları, bilişüstü öz-düzenleme stratejileri ve ÖSS sayısal puanları arasındaki açıklayıcı ve yordayıcı ilişkiler örüntüsü. Boğaziçi Üniversitesi Eğitim Dergisi, 25(2), 53- 68.
5. Al-Harthy, I. S., Was, C. A., & Isaacson, R. M. (2010). Goals, efficacy and metacognitive self-regulation a path analysis. International Journal of Education, 2(1), 1-20.
6. Arslan, S., ve Gelişli, Y. (2015). Algılanan öz-düzenleme ölçeğinin geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Sakarya University Journal of Education, 5(3), 67-74. http://dx.doi.org/10.19126/suje.91303
7. Brown, G.T.L., Peterson, E.R., Yao, E.S. (2016). Student conceptions of feedback: Impact on self-regulation, self-efficacy, and academic achievement. The British Psychological Society,2016. https://doi.org/10.1111/bjep.12126
8. Can, A. (2019). SPSS ile bilimsel araştırma sürecinde nicel veri analizi. (7.Baskı). Ankara: Pegem Akademi.

9. Chow, H.P.H. (2007). Psychological well-being and scholastic achievement among university students in a Canadian Prairie City. Social Psychology of Education,10, 483-493.
10. Cohen, J. (1988). Statistical power analysis for the behavioral sciences (2. baskı). Hillsdale, NJ: Erlbaum.
11. Crocker, J. (2002). Contingencies of self-worth: ımplications for self-regulation and psychological vulnerability. Self and Identity, 1(2), 143–149. https://doi.org/10.1080/152988602317319320
12. Çiçek, T. (2018). Güzel sanatalar fakültesi öğrencilerinin öz-düzenleme becerileri ve öğrenmede güdülenme düzeylerinin incelenmesi. Uluslararası Türk Kültür Coğrafyasında Sosyal Bilimler Dergisi, 3(1), 26-54.
13. Diener, E. (2000). Subjective well-being: The science of happiness and a proposal for a national index. American Psychologist, 55(1), 34–43. https://doi.org/10.1037/0003-066X.55.1.34
14. Diener, E., Oishi, S. & Lucas, R.E. (2003). Personality, culture and subjective well-being: Emotional and cognitive evaluations of life. Annual Review of Psychology, 54, 403- 428.
15. Dwyer, A., Zoppou, C., Nielsen, O., Day, S. & Roberts, S. (2004). Quantifying social vulnerability: A methodology for identifying those at risk to natural hazards. Geosciences Australia Record,14.
16. Ekşi, H., Özkapu, D.Ö. ve Ümmet, D. (2019). Üniversite Öğrencilerinde Psikolojik Kırılganlıkla Öznel Zindelik Arasındaki İlişkide Genel Psikolojik Sağlığın Aracı Rolü. Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7(5), 185–190.
17. Ergen, B., & Kanadlı, S. (2017). The effect of self-regulated learning strategies on academic achievement: A meta-analysis study. Eurasian Journal of Educational Research, 69, 55-74. http://dx.doi.org/10.14689/ejer.2017.69.4
18. Greene, J. A., & Azevedo, R. (2006). Adolescents’ use of self-regulatory processes and their relation to qualitative mental model shifts while using hypermedia. ICLS 2006 - International Conference of the Learning Sciences, Proceedings, 1(2), 203–209.
19. Green, S.B. & Salking N.J. (2005). Using SPSS for Windows and Macintosh: Analyzing and understanding data (4th edition), New Jersey: Pearson.
20. Giesinger, J. (2019). Vulnerability and Autonomy–Children and Adults. Ethics and Social Welfare, 13(3), 216–229. https://doi.org/10.1080/17496535.2019.1647262
21. Heatherton, T. F., & Wagner, D. D. (2011). Cognitive neuroscience of self-regulation failure. Trends in Cognitive Sciences, 15(3), 132-139. https://doi.org/10.1016/j.tics.2010.12.005
22. Kahraman, N., ve Sungur, S. (2011). Öğrencilerin güdüsel inançlarının üst-biliş strateji kullanımına katkısı. Eğitim ve Bilim, 36(160) 3-10.
23. Keyes, C. L. M., Shmotkin, D. & Ryff C.D. (2002). Optimizing well being: The empirical encounter of two traditions. Journal of Personality and Social Psychology, 82(6), 1007-1022.
24. Lau, S. & Roeser, R. W. (2002): Cognitive abilities and motivational processes in high school students' situational engagement and achievement in science, Educational Assessment, 8(2), 139-162.
25. Lavasani, M.G., Mirhosseini, F.S., Hejazi, E., & Davoodi, M. (2011). The effect of self- regulation learning strategies training on the academic motivation and self-efficacy. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 2(1), 627–632.
26. Mackenzie, C. (2017). Vulnerability, needs, and moral obligation ın vulnerability, Autonomy and Applied Ethics, C. Straehle (Ed.), (ss.83–100). New York/London: Routledge.
27. Mega, C., Ronconi, L., & Beni, R.D. (2014). What makes a good student ? How emotions, self-regulated learning and motivation contribute to academic achievement. Journal of Educational Psychology, 106(1), 121–131. https://doi.org/10.1037/a0033546.
28. Mert, A. (2019). Üniversite öğrencilerinin öznel mutluluk ve pozitif algı arasındaki ilişkinin bazı değişkenlerle incelenmesi. Akdeniz Eğitim Araştırmaları Dergisi, 13(27), 219-243. DOİ: 10.29329/mjer.2019.185.10
29. Öz, E. (2020). Öz düzenlemeli öğrenmenin yaşam boyu öğrenme ve eleştirel düşünme eğilimleri üzerine etkisi (Doktora Tezi). Gazi Üniversitesi.
30. Pfeiffer, S.I. & Stocking, V.B. (2000). Vulnerabilities of academically gifted students, Special Services in the Schools, 16(1-2), 83-93. https://doi.org/10.1300/J008v16n01_06.
31. Pintrich, P.R. (2000). Part 14: The role of goal orientation in self-regulated learning. In Arbor and Greet’s (Ed.), Handbook of Self-Regulation (pp. 451–502). Academic Press. http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/B9780121098902500433
32. Risemberg, R., & Zimmerman, B. J. (1992). Self-regulated learning in gifted students. Roeper Review, 15(2), 98–101. https://doi.org/10.1080/02783199209553476.
33. Ryff, C. D. (1989). Happiness is everything, or is it? Explorations on themeaning of psychological well-being. Journal of Personality And Social Psychology, 57(6), 1069- 1081.
34. Ryff, C. D., & Singer, B. H. (2008). Know thyself and become what you are: A eudaimonic approach to psychological well-being. Journal of Happiness Studies,9, 13-39.
35. Satıcı, S. A., & Uysal, R. (2017). Psychological vulnerability and subjective happiness: The mediating role of hopelessness. Stress and Health, 33(2), 111–118. https://doi.org/10.1002/smi.2685
36. Schueller, S.M. (2009). Promotıng wellness: Integratıng communıty and posıtıve psychology. Journal of Communıty Psychology, 37(7), 922–937.
37. Senemoğlu, N. (2004). Gelişim öğrenme ve öğretim kuramdan uygulamaya, (9.Baskı). Ankara: Gazi Kitabevi.
38. Sinclair, V.G., & Wallston, K.A. (1999). The development and validation of the psychological vulnerability scale. Cognitive Therapy and Research, 23(2), 119–129. https://doi.org/10.1023/A:1018770926615
39. Telef, B.B. (2013). Psikolojik iyi oluş ölçeği: Türkçeye uyarlama, geçerlik ve güvenirlik çalışması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi (H. U. Journal of Education), 28(3), 374–384.
40. Terzi, Ş.I. ve Tekinalp B.E. (2013). Psikolojik Danışmada Güncel Kuramlar. (1.Baskı). Ankara: Pegem Akademi.
41. Üredi, I., ve Üredi, L. (2005). İlköğretim 8. sınıf öğrencilerinin öz-düzenleme stratejileri ve motivasyonel inançlarının matematik başarısını yordama gücü. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(2), 250-260.
42. Winne, P. H. (2010). Improving measurements of self-regulated learning. Educational Psychologist, 45(4), 267–276. https://doi.org/10.1080/00461520.2010.517150ç
43. Yalçın, İ. (2015). İyi oluş ve sosyal destek arasındaki ilişkiler: Türkiye’de yapılmış çalışmaların meta analizi. Türk Psikiyatri Dergisi, 26(1), 21-32.
44. Zimmerman, B. J. (2008). Investigating self-regulation and motivation: Historical background, methodological developments, and future prospects. American Educational Research Journal, 45(1), 166–183. https://doi.org/10.3102/0002831207312909