SEMIOTIC ANALYSIS OF CHILD BRIDE PRACTICE

Öz

Semiology, which requires a series of processes such as interpreting, making sense, producing or understanding signs, is a science based on the analysis of all these factors with a systematic approach. The semiotic analysisis based on the analysis, exposition and interpretation of semantic systems containing myths, codes and metaphors hidden in a study. In the research, it is aimed to analyze Şükran Moral's "Child Bride" study, which has been producing studies on women's problematic since the 1990s and drawing attention to this problem, in terms of the semiotic methodology of Ferdinand de Sasurre, Roland Barthes and C. Levi-Strauss. In the study, the image of the Child Bride; connotation-denotation, signifier, syntax, string dimensions and contrasts. In the "Child Bride" video, which is framed in the light of semiotic models; together with contrasts such as light-dark, sadness-joy, happiness-unhappiness, dirty-clean, guilty-innocent, strong-weak, ruled-ruling; it has been determined that it was constructed as a performance that is expressed with cultural indicators through sexist, belonging and social discourses, performed in the context of sociological identities and roles, and that explains the relations of the society.

Anahtar Kelimeler

• Semiotics
• Child Bride
• Connotation
• Denotation

ÇOCUK GELİN PRATİĞİNİN GÖSTERGEBİLİMSEL ANALİZİ

Öz

Göstergeleri yorumlama, anlamlandırma, üretme ya da işaretleri anlama gibi bir dizi süreç gerektiren göstergebilim, bu faktörlerin tümünün sistemli bir yaklaşımla analiz edilmesi temeline dayanan bilim dalıdır. Göstergebilimsel analizde; bir çalışmada saklı tutulan mitlerin, kodların, metaforların yer aldığı anlam dizgelerinin çözümlemesi, açımlaması ve yorumlanması temel alınır. Araştırmada özellikle 1990’lardan günümüze kadın sorunsalı üzerine çalışmalar üreten ve bu soruna dikkat çeken Şükran Moral’ın “Çocuk Gelin” çalışmasının Ferdinand de Sasurre, Roland Barthes ve C. Levi- Strauss’un göstergebilimsel metodolojisi açısından çözümlenmesi amaçlanmaktadır.. Çalışmada Çocuk Gelin görselinin; yananlam-düzanlam, gösteren gösterilen, göstergesi, dizim, dizge boyutaları ve karşıtlıkları ile ele alınmıştır. Göstergebilimsel modeller ışığında çerçevesinin çizildiği “Çocuk Gelin” videosunda; aydınlık-karanlık, hüzün-sevinç ‘mutluluk ve mutsuzluk, kirli, temiz, suçlu, masum, güçlü ve güçsüz, yönetilen, yöneten , karşıtsallıklarla birlikte, cinsiyetçi, aidiyetçi ve toplumsal söylemler üzerinden kültürel göstergelerle ifade edilen, sosyolojik kimlikler ve roller bağlamında gerçekleştirilen ve toplumun ilişkilerini açıklayan bir performans olarak kurgulandığı belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Göstergebilim
• Çocuk gelin
• Yananlam
• Düzanlam

Kaynakça

1. Akın, A. ve Demirel, S. (2003). Toplumsal Cinsiyet Kavramı ve Sağlığa Etkisi. Cumhuriyet Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, 25(4), 73-82.
2. Arat, N. (2010). Feminizmin ABC.si, Say Yayınevi,İstanbul.
3. Barthes, Roland. (2003). Çağdaş Söylenler. Çev. Tahsin Yücel. İstanbul: Metis Yayınları.
4. Barthes, R. (2016). Göstergebilimsel serüven. (Çev. M. Rifat ve S. Rifat). İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
5. Basow, S. A. (1992). Gender: Stereotypes and Roles (3rd ed.). Belmont: Thomson Brooks/Cole Publishing Co.
6. Berger, A. A. (2014). Kültür Eleştirisi: Kültürel Kavramlara Giriş (Ö. Emir, Çev.), İstanbul: Pinhan.
7. Berger, A.A. (1993). Kitle İletişiminde Çözümleme Yöntemleri, Çev. Murat Barkan ve ark., Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Eğitim Sağlık ve Bilimsel Araştırma Çalışmaları Yay.
8. Bircan, U. (2019). Feminist sanatın kadın algısı üzerine etkisi. Dicle Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 22,109-117.

9. Bircan, U. (2015). Roland Barthes ve Göstergebilim. Sosyal Bilimler Araştırma Dergisi, 13(26), 17-25.
10. Çam, Ş. (2015). Medya Çalışmalarında Göstergebilim Çözümlemeleri. B. Yıldırım (Ed.), İletişim Araştırmalarında Yöntemler içinde (s. 287-321). İstanbul: Literatürk Yayınları.
11. Demir, Z. (1997). Modern ve Postmodern Feminizm, Bursa:.Sentez Yayıncılık
12. Fiske J. (2003). İletişim Çalışmalarına Giriş, çev. Süleyman İrvan, Ankara: Bilim ve Sanat.
13. Günay, G. ve Bener, Ö. (2011). Kadınların Toplumsal Cinsiyet Rolleri Çerçevesinde Aile İçi Yaşamı Algılama Biçimleri. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 15(3), 157-171.
14. Keskin, F. ve Ulusan, A. (2016). Kadının Toplumsal İnşasına Yönelik Kuramsal Yaklaşımlara Dair Bir Değerlendirme. Akdeniz Üniversitesi İletişim Dergisi, 26, s. 47-68.
15. Köse, O. ve Kodal, T. (2011). Claude Levi-Strauss'un Mit Çözümlemeleri Üzerinden Resimlerarasılık Perspektifinde Resim Değerlendirmesi. Art-e Sanat Dergisi, 4(7), 5-12.
16. Lévi-Strauss, C. (2016). Irk, Tarih ve Kültür, (Çev: Haldun Bayrı, Reha Erdem, Arzu Oyacıoğlu, Işık Ergüden). 7. Basım, İstanbul: Metis Yayınları.
17. Levi-Strauss, C., (1986), Mit ve Anlam, (Çev: Ş. Süer, S. Erkanlı). İstanbul: Alan Yayınlar,
18. Levi-Strauss, C., (1963), Structural Anthropology, Translated by Claire Jacobson and Brooke Grundfest Schoepf, Basic New York:Books Press
19. Lucal, B. (1999). What It Means to Be Gendered Me: Life on the Boundaries of a Dichotomous Gender System. Gender and Society, 13(6), 781-797.
20. Nar, M. Ş . (2014). Yapısalcılık Kavramına Antropolojik Bir Yaklaşım: Levi-Strauss ve Yapısalcılık . Antropoloji, 27, 29-46.
21. Powell, G. N. ve Greenhaus, J. H. (2010). Sex, Gender, and Decisions At The Family Work Interface. Journal of Management, 36 (4), 1011-1039.
22. Rıfat, M. (2010). Göstergebilimin ABC’si. İstanbul: Simavi Yayınları
23. Ridgeway, C. L. (2009). Framed before we know ıt: how gender shapes social relations. Gender & Society, 23(2), 145-160.
24. Risman, B. J. (2004). Gender as a Social Structure: Theory Wrestling with Activism. Gender &Society, 18(4), 429-45.
25. Sancar, S. (2011). Erkeklik: İmkânsız İktidar. İstanbul: Metis Yayınları
26. Saussure, F. (1998).Genel Dilbilim Dersleri Çev. Berke Vardar İstanbul: Multilingual Yayınları, 1998.
27. Schniewind, J., (1953). A Reply to Bultmann, Der: H. W. Bartsch, Kerygma and yth,Londra. Şükran Moral Welcome to Turkey Galeri Zilberman ARTtv. https://www.zilbermangallery.com/welcome-to-turkey-e154-tr.htm Erişim Tarihi 18.09.2022
28. Özkan, D. (2014). Modern Sosyal Hayatta Kadının Toplumsal Cinsiyetinin ve Rollerinin Dönüşümü: Geleneğe Karşı Modernite. Turkish Studies, 9(2), 1239-1252.
29. Savaş, G.(2018). Türkiye’de Yaşayan Bireylerin Toplumsal Cinsiyet Eşit(siz)liği Algısı. Akdeniz Kadın Çalışmaları ve Toplumsal Cinsiyet Dergisi, 1(2), 105-121.
30. Trommsdorff, G. ve Iwawaki, S. (1989). Student’s perceptions of socialisation and gender role in Japan and Germany. International Journal of Behavioral Development, 12(4), 485-493.
31. UNICEF. (2017). Çocukların Cinsel İstismardan Korunması. https://www.unicefturk.org/yazi/cocuklar-icin-bilgi. Erişim Tarihi:01.02.2023
32. Yaylagül L. (2016). Kitle İletişim Kuramları Egemen ve Eleştirel Yaklaşımlar. İstanbul: Dipnot Yayınları.
33. West, C. ve Zimmerman, Don H. (1987). Doing Gender. Gender & Society, 1(2), 125-151.