TRACING FILM NOIR IN DIGITAL: FILM NOIR IN THE SERIES NAMED “BOZKIR” AND “ÇEKİÇ VE GÜL: BİR BEHZAT Ç. HİKÂYESİ”

Öz

Abstract Cinema has a multilayered context due to its strong artistic infrastructure, versatile narrative tools and the potential to feed on many different art forms. This situation has enabled cinema to acquire different cinematic structures in different countries and the emergence of many sub-genres or styles. One of the most important of these is Film Noir. Since its entry into the cinematic universe, Film Noir has made great contributions to both cinematic narrative and cinematographic formations, articulated with the film trends of the changing era, and fed on sub-genres, side characters and multiculturalism. Naturally, it is possible to find traces of Film Noir even in the extensions of today's transforming cinema and film watching experience. Accordingly, the aim of this study is to investigate the reflections of Film Noir in recent TV series broadcast on digital media. Therefore, the TV series Bozkır and Çekiç ve Gül: Behzat Ç. Hikâyesi, which are still airing on digital channels, were selected through a deliberate sampling method and these productions were analyzed in terms of cinematography, setting, narrative and characters. As a result, it has been observed that despite the changing and transforming cinematic narratives of both series, they still carry many features of Film Noir and that Film Noir has managed to find a place for itself in digital media.

Anahtar Kelimeler

• Film Noir
• Digital Media
• Bozkır
• Çekiç ve Gül: Bir Behzat Ç. Hikayesi

DİJİTALDE FİLM NOİR’İN İZİNİ SÜRMEK: “BOZKIR” VE “ÇEKİÇ VE GÜL: BİR BEHZAT Ç. HİKÂYESİ” DİZİLERİNDE KARA FİLM

Öz

Sinema güçlü sanatsal altyapısı, çok yönlü anlatı araçları ve birçok farklı sanat türünden beslenebilme potansiyeli nedeniyle çok katmanlı bir bağlama sahiptir. Bu durum sinemanın farklı ülkelerde farklı sinematik yapılar kazanmasını ve birçok alt janrın ya da üslubun meydana gelmesine olanak sağlamıştır. Bunlardan en önemlilerinden biri Film Noir yani Kara Film’dir. Kara Film sinema evrenine girdiğinden bu yana, gerek sinema anlatısına gerekse sinematografik oluşumlara büyük katkılarda bulunmuş, değişen çağın film trendlerine eklemlenmiş, alt türler, yan karakterler ve çok kültürlülükten beslenmiştir. Doğal olarak günümüzde dönüşen sinema ve film izleme deneyiminin uzantılarında dahi Kara Film’in izlerine rastlamak olasıdır. Bu doğrultuda bu çalışmanın amacı yakın dönem dijital mecralarda yayınlanan dizilerde Film Noir’in yansımalarını araştırmaktır. Dolayısıyla halen dijital mecralarda yayınlanmaya devam eden Bozkır ve Çekiç ve Gül: Behzat Ç. Hikâyesi isimli diziler kasti örneklem yöntemi ile belirlenmiş ve bu yapımlar sinematografi, mekân anlatı ve karakterler bağlamında analize tabi tutulmuştur. Sonuç olarak her iki dizinin değişen ve dönüşen sinema anlatılarına karşın halen Kara Film’e dair birçok özellik taşıdığı ve Film Noir’in dijitalde de kendine yer edinmeyi başardığı gözlemlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Kara Film
• Dijital Medya
• Bozkır
• Çekiç ve Gül: Bir Behzat Ç. Hikayesi

Kaynakça

1. Block, B. A. (2008). The visual story: creating the visual structure of film, tv and digital media. London: Focal Press.
2. Ceylan Apaydın, Ş. (2023). Dijital yayın platformları ve değişim geçiren diziler: On Bin adım dizisi örneği. Akdeniz İletişim, Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 40, 1-22. doi: 10.31123/akil.1144701
3. Cohen, M. (1993). The “homme fatal”, the phallic father, and the new man. Cultural Critique, 23, 111-136. Erişim adresi: https://www.scribd.com/document/126342990/M-Cohen-Homme-Fatal
4. Crowther, B. (1988). Film noir: reflections in a dark mirror. London: Virgin Books.
5. Çağıl, F. ve Masdar Kara, F. (2019). Dijital dönüşüm bağlamında Türkiye’de dizi sektörü ve geleceği. ARTS: Artuklu Sanat ve Beşeri Bilimler Dergisi, 1, 8-18. Erişim adresi: http://arts.artuklu.edu.tr/tr/pub/issue/45439/570181
6. Çizmeci Ümit, E. (2022). Televizyon izleyicisinin dijital platformlarla birlikte değişimi: izleyicinin sonu mu? Y. Küçükalkan (Ed.) içinde Dijital çağda sinema ve televizyon (s. 177-186) Çanakkale: Paradigma Akademi
7. Dewdney, A. ve Ride, P. (2013). The digital media handbook. London: Routledge.
8. Duncan, P. (2006). Film noir. Harpenden: Pocket Essentials.

9. Ebelebe, U. B. (2017). Reinventing nollywood: the impact of online funding and distribution on Nigerian cinema. Convergence. The International Journal of Research Into New Media Technologies, 25(3), 466-478. Doi: 10.1177/1354856517735792
10. Elmacı, T. (2017). Kara film anlatısı olarak Bir Zamanlar Anadolu’da otopsisi. Turkish Studies, 12(21), 265-286. doi: 10.7827/TurkishStudies.12246
11. Erbaş, E. D. (2018). Kara film türünün dijital oyuna etkisi bağlamında “May Payne” incelemesi. Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Aydın Üniversitesi, İstanbul.
12. Erol, E. (2018). Öldüren cazibenin teknolojik durağı, siber kadınsılık: Ghost in the Shell. Üsküdar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6, 77-100. doi: 10.32739/uskudarsbd.4.6.41
13. Fay, J. ve Nieland, J. (2014). Kara film. İstanbul: Kolektif Kitap.
14. Fluck, W. (2001). Crime, guilt, and subjectivity in film noir. American Studies, 46(3), 379-408. Erişim adresi: https://www.jfki.fu-berlin.de/en/v/publications_fluck/2000/fluck_crime_guilt/Fluck_Crime_Guilt.pdf
15. Geray, H. (2003). İletişim ve teknoloji uluslararası birikim düzeninde yeni medya politikaları. Ankara: Ütopya Yayınları
16. Güngör, N. (2018). İletişim/kuramlar ve yaklaşımlar. Ankara: Siyasal Kitapevi
17. Keesey, D. (2008). Neo-noir filmler. İstanbul: Kalkedon Yayınları.
18. Kemp, P. (2014). Sinemanın tüm öyküsü. (1. Baskı). (Çev. E. Yılmaz ve N. Yılmaz). İstanbul: Hayalperest Yayınevi.
19. Kula, E. (2018). Türkiye’de yeraltı film türünün oluşumu ve örnekleri. Isasor Uluslararası Sosyal ve Stratejik Araştırmalar Sempozyumu Bildirileri Kitabı, 1-15.
20. Mayer, G. ve McDonnell, B. (2007). Encyclopedia of film noir. London: GreenwoodPress.
21. Meuel, D. (2015). The noir western: darkness on the range, 1943-1962. North Carolina: McFarland&Company, Inc. Pubishers.
22. Naremore, J. (2008). More than night: film noir in its contexts. Berkeley: University of California Press. Oduncu, P. ve Karaduman, S. (2021). Türkiye’deki senaristlerin bakış açısıyla değişen dizi sektörü üzerine bir araştırma. Akdeniz İletişim Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 36, 72-89. doi: 10.31123/akil.989010
23. Onat, E. S. (2023). Kara filmin evcimen kadını: Femme vitale. Uluslararası Sosyal Bilimler ve Sanat Araştırmaları Dergisi, 2(1), 12 27. doi: 10.32955/neuissar/2023221608
24. Orr, C. (1997). Genre theory in the context of the noir and post-noir film. Film Criticism, 22(1), 21-37.
25. Önen, Z. (2018). Polisiye edebiyatta kadın dedektifler: Esra Türkekul’un Kapalıçarşı Cinayeti. Folklor/Edebiyat, 24(93), 139-150. doi: 10.22559/folkloredebiyat.2017.74
26. Öztürk, A. (2019). Sinemada klasik kara filmden (film noir) yeni kara filme (neo noir) geçiş: Dönüşü Olmayan Yol (Point Blank). Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 7(94), 215-231. doi: 10.16992/ASOS.15117
27. Place, J. A. ve Peterson, L. S. (1974). Some visual motifs of Film noir. Film Comment, 10(1), 30-35. Erişim adresi: http://www.f.waseda.jp/norm/filmnoir/visualmotifs.pdf
28. Ryan, M. Ve Kellner, D. (1997). Politik kamera: Çağdaş Hollywood sinemasının ideolojisi ve politikası. İstanbul: Ayrıntı.
29. Scognamillo, G. (2003). Türk sinema tarihi. İstanbul: Kabalcı Yayınevi.
30. Schmitz, M. (2020, Haziran). The fallen men of film noir. Erişim adresi: https://www.firstthings.com/article/2020/06/the-fallen-men-of-film-noir
31. Schrader, P. (1972). Notes on film noir. Film Comment, 8(1), 8-13. Erişim Adresi: https://www.literatureoftheamericas.com/wp-content/uploads/2015/03/Notes-on-Film-Noir.pdf
32. Spice, A. ve Hanson, H. (2013). A companion to film noir. New Jersey: Wiley-Blackwell.
33. Telotte, J. P. (1989). The voices in the dark. The narrative patterns of film noir. Chicago: University of Illinosis Press.
34. Telotte, J. P. (1990). The big clock of film noir. Film Criticism, 14(2), 1-11. Erişim adresi: https://www.jstor.org/stable/44075843 Özdemir, S. T. (2011). Yeni kara filmler. Ankara: Nirengi Kitap.
35. Varmazi E. ve Erensoy, Ş. F. (2017). Chiaroscura alleys, psycholgical no-way-outsand urban space in classic film noir. Galatasaray Üniversitesi İletişim Dergisi, 27, 181-195. doi:10.16878/gsuilet.373256
36. Vidavkovic, Z. ve Zigo, I. R. (2023). Digital transformation of cinema in the 21st century and its impact. 104th International Scientific Conference on Economic and Social Development, Rio de Janerio
37. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2003). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin
38. Yücel, Y. T. (2019). Türk sinemasında kara film ve film öykülerine etkisi. Uluslararası Afro-Avrasya Araştırmaları Dergisi, 4(8), 45-62. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/pub/ijar/issue/47918/601059