PEYZAJ MİMARLIĞINDA TEMEL TASARIM DERSİNİN ÖĞRENME VE YARATICILIK SÜRECİNE ETKİLERİ
Öz
Temel Tasarım, tasarımla uğraşan bütün disiplinler için özgün, önemli ve zorunlu bir derstir. Bu ders sürecinde öğrenciler, alanlarına dair temel kavramları öğrenirken tasarım öğe ve ilkelerini uygulamalı çalışmalarla kavrarlar. Tasarım bir çeşit sorun çözme eylemi olarak ele alındığında, Temel Tasarım dersi bu eylemin en temel aracı olan yaratıcı düşünmeyi öğrencilere öğretmektedir. Gerçeği ve verilen sorunu analiz etmek, kavramsal olarak parçalarına ayırmak, fikir üretmek ve somut yaratıcı bir sonuca varabilmek Temel Tasarım dersinin içeriğini oluşturur.
Tasarım eğitimcilerinin özgün yöntemler aracılığıyla bilgi üretmeleri ve bu yöntemleri tüm tasarım eğitimcileriyle paylaşmaları gerekmektedir. Bu çalışmada da soyuttan yaratıcı somut ürüne varan yaratıcı bir tasarlama yönteminin ve öğrenime etkilerinin paylaşımı amaçlanmaktadır. Peyzaj Mimarlığı eğitiminde 1. Sınıfta verilen Temel Tasarım dersinin soyut kavramlardan, somut mekânsal kurguya varan süreci incelenerek, bu sürecin eğitime katkıları ortaya konmuştur. Bu bağlamda çalışmanın ilk aşamasında; Karadeniz Teknik Üniversitesi Peyzaj mimarlığı Bölümü Temel Tasarım Dersinde öğrencilerin dönem içi ve final çalışmaları örneklendirilerek incelenmiştir.
İkinci aşamada ise anket çalışması yapılarak; öğrencilerin bu dersi ne kadar öğretici ve ne kadar yaratıcı buldukları araştırılmıştır. Böylece temel tasarım dersinin süreci incelenmiş ve yaratıcılık ile öğrenmeye etkileri belirlenmeye çalışılmıştır.
Sonuçta öğrencilerin temel tasarım sürecini öğretici ve yaratıcı bir süreç olarak değerlendirdikleri belirlenmiştir. Öğrencilerin; bu derste tasarımcı kimliklerini geliştirdikleri de çalışmanın sonuçlarındandır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Alexander, C. (1964). Notes on the synthesis of form. Harvard University Press, Oxford.
- Asimow, A. (1962). Introduction to design. Prentie-Hall, New York.
- Aydınlı, S. (1996). An approach to architectural education based on hermeneutical understanding. ACTA Politechnica Scandinavia, Ci 105, 97-101.
- Bayazıt, N. (1994). Endüstri ürünlerinde ve mimarlıkta tasarlama metotlarına giriş. Literatür Yayıncılık, İstanbul, Türkiye.
- Best, G. (1969). Method and ıntention in architectural design, design methods in architecture. Lund Humphries.
- Cross, N. (1999). Design research: a disciplined conversation. Design Issues, 15 (2), 5-10.
- Çubukçu, E. ve Gökçen Dündar, Ş. (2007). Can creativity be taught? An empirical study on benefits of visual analogy in basic design education. ITU AZ, 4 (2), 67-80.
- Denel, B. (1998). Temel tasarım ve denetim. In N. Teymur & T.A. Dural (Eds.), Temel tasarım/temel eğitim (pp. 29-34). Ankara: ODTÜ Mimarlık Fakültesi Yayınları.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Tugba Düzenli
KARADENİZ TEKNİK ÜNİVERSİTESİ, ORMAN FAKÜLTESİ, PEYZAJ MİMARLIĞI BÖLÜMÜ
Türkiye
Elif Merve Alpak
KARADENİZ TEKNİK ÜNİVERSİTESİ, ORMAN FAKÜLTESİ, PEYZAJ MİMARLIĞI BÖLÜMÜ
Doruk Görkem Özkan
KARADENİZ TEKNİK ÜNİVERSİTESİ, ORMAN FAKÜLTESİ, PEYZAJ MİMARLIĞI BÖLÜMÜ
Yayımlanma Tarihi
1 Aralık 2017
Gönderilme Tarihi
15 Mart 2017
Kabul Tarihi
21 Temmuz 2017
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2017 Cilt: 16 Sayı: 64-Ek Sayı