POLİTİK ÖZ YETERLİK VE YAŞAM BAĞLILIĞI: SİYASİ PARTİ TEŞKİLATLARINDA GÖREV ALAN BİREYLER ÜZERİNDE BİR İNCELEME
Öz
Politik Psikoloji; Psikoloji çalışmalarının siyaset bilimi ile kesişmesiyle ortaya çıkmış, genç ve disiplinlerarası bir alandır. Bu çalışmanın temel amacı ise yaşam bağlılığı ve yaşam doyumu gibi psikolojik kavramların; siyasette rol alan bireylerin öz yeterlik algılarıyla bir bağının olup olmadığının incelenmesidir.
Araştırma 18-70 yaş aralığındaki, 98’i kadın ve 176'sı erkek toplam 274 kişi üzerinde; Bilgi Toplama Formu, Algılanan Politik Öz-yeterlik Ölçeği ve Yaşam Bağlılığı Ölçeği kullanılmak suretiyle 2016 yılında İstanbul ve Ankara illerinde gerçekleştirilmiştir. Kullanılan ölçme aracıyla elde edilen verilerde, alt amaçlara uygun istatistiksel tekniklerle analiz edilerek katılımcıların politik öz-yeterlik ve yaşam bağlılığı düzeyleri arasında anlamlı bir ilişki olduğu görülmüştür. Cinsiyet ve medeni durum değişkenlerinin gerek yaşam bağlılığı gerekse algılanan politik öz yeterlik düzeyi üzerinde anlamlı bir etkisinin bulunmadığı, ancak katılımcıların yaşam bağlılığı düzeyleri açısından eğitim durumlarına göre anlamlı bir farklılık olduğu gözlenmiştir. Bu sonuca göre ilkokul mezunu olan katılımcıların yaşam bağlılığı düzeylerinin, lisansüstü mezunu olan katılımcılardan düşük olduğu söylenebilir. Anlamlı fark gözlemlenen bir diğer ölçüm ise katılımcıların politik özyeterlik düzeyleri açısından politikayla ilgilenme süreleri kapsamındadır. Bu sonuca göre politikayla ilgilenme süreleri 0-2 yıl olan katılımcıların politik öz-yeterlik düzeylerinin, politikayla ilgilenme süreleri 6-10 yıl olan katılımcılardan düşük olduğu söylenebilir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- KAYNAKÇA Akın, A., Savcı, M., Akın, Ü., Özçelik, B. (2014). Algılanan Politik Öz-yeterlik Ölçeği Türkçe formunun geçerlik ve güvenirliği. The Journal of International Social Research, 35(7) : 501-505.
- Aktaş, H., Şimşek, E. (2013), Poizitif psikoloji bağlamında Türk kültüründe yaşamın anlamı ve yaşam doyumunun analizi: Neşet Ertaş türküleri örneği. Türk Dünyası Araştırmaları, 207:389-420.
- Arkun, N. (1982). Psikolojide yeni çalışmalar XVIII. Milletlerarası psikoloji kongresi Moskova 1966. II.Baskı. İstanbul: Edebiyat Fakültesi Matbaası.
- Arslan, A. (2012). ilkögretim Ögrencilerinin Öz Yeterlik inancı kaynaklarının ögrenme ve Performansla ilgili ÖzYeterlik inancını Yordama Gücü. Bülent Ecevit Üniversitesi Kuram ve Uygulamada Egitim Bilimleri. 12(3): 1907-1920.
- Bıkmaz, F.H. (2004), Sınıf Öğretmenlerinin Fen Öğretiminde Öz Yeterlilik İnancı Ölçeğinin Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Milli Eğitim. Kış, 161: (03.03.2016’da internet erişimi).
- Bilgin, N. (1995). Sosyal Psikolojiye Giriş. III.Basım. İzmir: İzmir KitaplığıYay.
- Bingöl, T.Y. (2015). Politik psikoloji (içinde, Güncel psikolojik kavramlar IV). ed. Ahmet Akın, Ankara: Nobel yayınları.
- Burger, J.M. (2006). Kişilik. İ.D.E.Sarıoğlu (çev.). I.Basım. İstanbul: Kaknüs Psikoloji Yay.(orjinal baskı yılı 2004).
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Ayça Ferda Kansu
*
ÜSKÜDAR ÜNİVERSİTESİ, SOSYAL BİLİMLER ENSTİTÜSÜ, PSİKOLOJİ (DR)
0000-0002-9601-8242
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
15 Ocak 2019
Gönderilme Tarihi
28 Aralık 2017
Kabul Tarihi
23 Eylül 2018
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Cilt: 18 Sayı: 69