THE OPINIONS OF TE ACHERS ON INCLUSIVE EDUCATION

Öz

The aim of this research is to analyze the studies made about the opinions of teachers on inclusive education and to identify the results of them with meta-synthesis method. The data of this study is obtained from 33 postgraduate theses which made in 20 different universities and with 25 different branch teachers between 2007 and 2017 together with providing criterions including meta-synthesis. Total number of teachers taking part in working groups of theses is 2506. Council of Higher Education (CoHE) National Thesis Screening Center database was used in the selection of the studies. In this study, there are 8 main themes and relating subthemes with encoding qualitative and quantitative data in accordance with questions looked for answers and including criterions. According to research data, a large part of teachers do not have any knowledge about inclusive education, a large number of them do not make any revision in learning and corporation, they are the deficiencies of physical conditions. Additionally, there are some necessities to be done in other results of research such as: doing inclusive training in different school and classes by teachers. 
There are a number of proposals in the direction of the results.

Anahtar Kelimeler

• Inclusion education,teachers’ opinions,student with special needs,instructional adaptations,Meta-Synthesis

KAYNAŞTIRMA EĞİTİMİNE İLİŞKİN ÖĞRETMEN GÖRÜŞLERİ

Öz

 

Bu araştırmanın amacı, kaynaştırma eğitimi uygulamalarına ilişkin öğretmenlerin görüşlerini belirlemek amacıyla yapılmış çalışmaları, bulgularına dayalı olarak meta-sentez yöntemi ile incelemektir. Bu çalışmanın verileri, meta-senteze dâhil edilme ölçütlerini sağlayan ve 2007-2017 yılları arasında 20 farklı üniversitede ve 25 farklı branş öğretmeniyle gerçekleştirilen 33 lisansüstü tezden elde edilmiştir. Tezlerin çalışma gruplarında yer alan öğretmenlerin toplam sayısı 2506’dır. Çalışmaların seçiminde Yüksek Öğretim Kurulu (YÖK) Ulusal Tez Tarama Merkezi veri tabanından yararlanılmıştır. Bu çalışmada cevap aranan sorular ve dâhil etme ölçütleri doğrultusunda, tezlerde yer alan nicel ve nitel bulgular kodlanarak 8 ana tema ve bunlara bağlı olarak belirlenen alt temalar eşliğinde meta-sentez çalışması gerçekleştirilmiştir. Çalışmada ulaşılan sonuçlar, öğretmenlerin, büyük bir bölümünün kaynaştırma eğitimi ile ilgili bilgi sahibi olmadıkları, sınırlı düzeyde uyarlama çalışması ve işbirliği yaptıkları ve kaynaştırma eğitimine uygun fiziksel donanım imkânlarına sahip olmadıklarına işaret eden bulgulara ulaşılmıştır. Ayrıca, öğretmenler tarafından yapılan önerilerde, kaynaştırma eğitiminin ayrı okul ve sınıflarda yapılması gerektiğinin sunulması araştırmanın diğer sonuçları arasında yer almaktadır. Ulaşılan sonuçların yapılacak çalışmalara ışık tutacağı düşünülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Kaynaştırma eğitimi,öğretmen görüşleri,özel gereksinimli öğrenci,uyarlama

Kaynakça

1. Akay, E., Uzuner, Y. ve Girgin, Ü. (2014). Kaynaştırmadaki İşitme Engelli Öğrencilerle Gerçekleştirilen Destek Eğitim Odası Uygulamasındaki Sorunlar ve Çözüm Gayretleri. Eğitimde Nitel Araştırmalar Dergisi, 2 (2)
2. Aküzüm, C. (2012). Türkiye’de İlköğretim Okullarında Eğitim Denetimi (Bir Meta-Sentez Çalışması). Yayımlanmamış Doktora Tezi. Fırat Üniversitesi, Elazığ
3. Aspfors, J. ve Fransson G. (2015). Research on Mentor Education for Mentors of Newly Qualified Teachers: A Qualitative Meta-Synthesis. Teaching and Teacher Education, 48, 75-86
4. Babaoğlan, E. ve Yılmaz, Ş. (2010). Sınıf Öğretmenlerinin Kaynaştırma Eğitimindeki Yeterlikleri. Kastamonu Eğitim Dergisi, 18 (2), 345-354
5. Battal, İ. (2007). Sınıf Öğretmenlerinin ve Branş Öğretmenlerinin Kaynaştırma Eğitimine İlişkin Yeterliliklerinin Değerlendirilmesi (Uşak İli Örneği) (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Afyon Kocatepe Üniversitesi, Afyon.
6. Batu, E.S. (1998). Özel Gereksinimli Öğrencilerin Kaynaştırıldığı Bir Kız Meslek Lisesindeki Öğretmenlerin Kaynaştırmaya İlişkin Görüş ve Önerileri (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Anadolu Üniversitesi, Eskaşehir.
7. Batu, S. ve Topsakal, M. (2003). Özel Eğitim Danışmanlığı Süreci ve Bir Danışmanlık Örneği. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 4 (1), 19-29
8. Batu, S. (2000). Kaynaştırma, Destek Hizmetler ve Kaynaştırmaya Hazırlık Etkinlikleri. Özel Eğitim Dergisi, 2 (4), 35-45

9. Bondas, T. ve Hall, O.C. (2007). A Decade of Metasynthesis Research in Health Sciences: A Meta-Method Study. International Journal of Qualitative Studies on Health and Well-being, 2, 101-113
10. Cankaya, Ö. ve Korkmaz, İ. (2012).İlköğretim I. Kademede Kaynaştırma Eğitimi Uygulamalarının Sınıf Öğretmenlerinin Görüşlerine Göre Değerlendirilmesi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KEFAD), 13 (1), 1-16
11. Cavkaytar, A. (2017). Özel Eğitime Gereksinim Duyan Çocuklar ve Özel Eğitim, (Ed.: Diken, İ.H.), Özel Eğitime Gereksinim Duyan Çocuklar ve Özel Eğitim. Ankara: Pegem Akademi Yayınları
12. Coşkun, Y.D., Tosun, Ü. ve Macaroğlu, E. (2009). Classroom Teachers Styles of Using and Development Materials of Inclusive Education, Procedia Social and Behavioral Sciences 1, 2758–2762
13. Çuhadar, Y. (2006). İlköğretim Okulu 1-5. Sınıflarda Kaynaştırma Eğitimine Tabii Olan Öğrenciler İçin Bireyselleştirilmiş Eğitim Programlarının Hazırlanması, Uygulanması, İzlenmesi ve Değerlendirilmesi İle İlgili Olarak Sınıf Öğretmenleri ve Yöneticilerin Görüşlerinin Belirlenmesi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Zonguldak Karaelmas Üniversitesi, Zonguldak.
14. Demir, M.K. ve Açar, S. (2011). Kaynaştırma Eğitimi Konusunda Tecrübeli Sınıf Öğretmenlerinin Görüşleri. Kastamonu Eğitim Dergisi, 19 (3), 719-732
15. Diken, İ.H. ve Sucuoğlu, B. (1999). Sınıfında Zihin Engelli Çocuk Bulunan ve Bulunmayan Sınıf Öğretmenlerinin Zihin Engelli Çocukların Kaynaştırılmasına Yönelik Tutumlarının Karşılaştırılması. Özel Eğitim Dergisi, 2 (3), 25-29
16. Diken, İ.H. ve Batu, S. (2015). Kaynaştırmaya Giriş, (Ed.: Diken, İ.H.), İlköğretimde Kaynaştırma. Ankara: Pegem Akademi Yayınları
17. Erişkin, A.Y., Kıraç, S.Y. ve Ertuğrul, Y. (2012). Sınıf Öğretmenlerinin Kaynaştırma Uygulamalarına İlişkin Görüşlerinin Değerlendirilmesi. Millî Eğitim Dergisi, 193, 200-212
18. Friend, M. (2006). Contemporary Perpectives for School Professionals. USA: Pearson Education
19. Gürsel, O. (2005). Bireyselleştirilmiş Eğitim Programları (BEP), (Ed.,:Gürsel, O.), Bireyselleştirilmiş Eğitim Programları. (https://books.google.com.tr/books?id=LqZvb1V- PoUC&printsec=frontcover&hl=tr&source=gbs_ge_summary_r&cad=0#v=onepag e&q&f=false). Erişim Tarihi: 15.04.2018
20. Gürsel, O. (2017). Özel Eğitimde Değerlendirme, (Ed.: Diken, İ.H.), Özel Eğitime Gereksinim Duyan Çocuklar ve Özel Eğitim. Ankara: Pegem Akademi Yayınları
21. Güven, D. (2009). İlköğretimde Kaynaştırma Uygulamalarına Katılan Zihinsel Yetersizliği Olan Öğrencilerin Başarılarının Değerlendirilmesine İlişkin Öğretmen Görüşleri (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.
22. Güzel, N. (2014). Kaynaştırma Öğrencisi Olan İlköğretim Öğretmenlerinin Kaynaştırma Eğitimine İlişkin Yaşadıkları Sorunlar (Beykoz İlçesi Örneği) (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Yeditepe Üniversitesi, İstanbul.
23. İlk, G. (2014). Sosyal Bilgiler Öğretmenlerinin Kaynaştırma Uygulamalarına Yönelik Görüşlerinin ve Deneyimlerinin İncelenmesi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). İstanbul Üniversitesi, İstanbul.
24. Irving, M.M., Nti, M. ve Johnson, W. (2007). Meeting the Needs of the Special Learner in Science. International Journal of Special Education, 3 (22), 109-118
25. İzci, E. (2005). Sınıf Öğretmeni Adaylarının “Özel Eğitim” Konusundaki Yeterlikleri. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 4 (14), 106-114
26. Kargın, T., Acarlar, F. ve Sucuoğlu, B. (2003). Öğretmen, Yönetici ve Anne-Babaların Kaynaştırma Uygulamalarına İlişkin Görüşlerinin Belirlenmesi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 4 (2), 55-76
27. Kargın, T., Güldenoğlu, B. ve Şahin, F. (2010). Genel Eğitim Sınıflarındaki Özel Gereksinimli Öğrenciler için Yapılması Gereken Uyarlamalara İlişkin Sınıf Öğretmenlerinin Görüşlerinin İncelenmesi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 10 (4), 2431-2464
28. Kasalı, İ. (2002). Anaokulları ve Anasınıflarındaki 4-6 Yaş Çocuklarının Eğitimlerinde Kullanılan Araç-Gereçlerin Mevcut Durumu ve Niteliklerinin Belirlenmesi (Diyarbakır Örneği) (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Dicle Üniversitesi, Diyarbakır.
29. MEB. (Millî Eğitim Bakanlığı). (2017). 2016-2017 Eğitim İstatistikleri: Örgün Eğitim, MEB Strateji Geliştirme Başkanlığı, (http://sgb.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2017_09/08151328_meb_istatistikleri_orgun_egitim_2016_2017.pdf). Erişim Tarihi: 15.11.2017
30. ________ (2006). Özel Eğitim Hizmetleri Yönetmeliği, (https://orgm.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2012_10/10111226_ozel_egitim_hizmetle ri_yonetmeligi_son.pdf). Erişim Tarihi: 22.11.2017
31. ________ (2002). 2001-2002 Eğitim İstatistikleri: Örgün Eğitim, MEB Strateji Geliştirme Başkanlığı, (http://www.tuik.gov.tr/PreTablo.do?alt_id=1018). Erişim Tarihi: 15.11.2017
32. ________ (1997). 573 Sayılı Özel Eğitim Hakkında Kanun Hükmünde Kararname, (http://orgm.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2012_10/10111011_ozel_egitim_kanun_hu kmunda_kararname.pdf). Erişim Tarihi: 20.02.2018
33. Nacaroğlu, G. (2014). Okul Öncesi Kaynaştırma Eğitimi Uygulamalarının Öğretmen Tutumlarına Göre İncelenmesi (Gaziantep İli Örneği) (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Gaziantep Üniversitesi, Gaziantep.
34. Polat, S. ve Ay. O. (2016). Meta Sentez: Kavramsal Bir Çözümleme. Eğitimde Nitel Araştırmalar Dergisi, 4(2)
35. Orakçı, Ş., Aktan, O., Toraman, Ç., Çevik, H. (2016). The Influence of Gender and Special Education Training on Attitudes Towards Inclusion. International Journal of Instruction, 9 (2), 107-122.
36. Orel, A., Zerey, Z. ve Töret, G. (2004). Sınıf Öğretmeni Adaylarının Kaynaştırmaya Yönelik Tutumlarının İncelenmesi. Özel Eğitim Dergisi, 5 (1), 23-33Özyürek, M. (2015). Özel Eğitimde Ölçümleme ve Değerlendirme. Ankara: Kök Yayıncılık
37. Sadioğlu, Ö., Bilgin, A., Batu, S. ve Oksal, A. (2013). Sınıf Öğretmenlerinin Kaynaştırmaya İlişkin Sorunları, Beklentileri ve Önerileri. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 13 (3), 1743-1765
38. Sandelowski, M. ve Barroso, J. (2003). Classifying the Findings in Qualitative Studies. Qualitative Health Research, 13 (7), 905-923
39. Sandelowski, M., Docherty, S. ve Emden, C. (1997). Qualitative Metasynthesis: Issues and Techniques. Research in Nursing & Health, 20, 365-371
40. Saraç, T. ve Çolak, A. (2012). Kaynaştırma Uygulamaları Sürecinde İlköğretim Sınıf Öğretmenlerinin Karşılaştıkları Sorunlara İlişkin Görüş ve Önerileri. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8 (1), 13-28
41. Sart, Z.H., Ala, H., Yazlık, Ö. ve Yılmaz, F.K. (2004). Türkiye Kaynaştırma Eğitiminde Nerede?: Eğitimciye Öneriler. XIII. Ulusal Eğitim Bilimleri Kurultayı. MalatyaSmith, T., Polloway, E., Patton, J. ve Dowdy, C. (2006). Teaching Students With Special Needs In Inclusive Settings. Boston: Allyn and Bacon.
42. Sucuoğlu, B. (2006). Etkili Kaynaştırma Uygulamaları. Ankara: Ekinoks yayınları
43. Şahbaz, Ü. & Kalay, G. (2010). Okul öncesi Eğitimi Öğretmen Adaylarının Kaynaştırmaya İlişkin Görüşlerinin Belirlenmesi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. (19), 116-135
44. Şahbaz, Ü. (1997). Öğretmenlerin Özürlü Çocukların Kaynaştırılması Konusunda Bilgilendirilmelerinin Kaynaştırmaya İlişkin Tutumlarının Değişmesindeki Etkililiği (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Bolu.
45. Temel, Z.F. (2000). Okul Öncesi Eğitimcilerinin Engellilerin Kaynaştırılmasına İlişkin Görüşleri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18, 148-155
46. Timuçin, E.U. ve Özyürek, M. (20179. Genel Eğitim Sınıfına Yerleştirilmiş Özel Gereksinimli Öğrencilerin Problem Davranışlarını Azaltmada Doğrudan Davranışsal Danışmanlığın Etkililiği. International Journal of New Trends in Arts, Sports & Science Education, 6 (2)
47. TOV. (2017). Türkiye’de Otizm Spektrum Bozukluğu ve Özel eğitim Raporu, (http://www.tohumotizm.org.tr/sites/default/files/rapor_tohum_kitap_baski.pdf). Erişim Tarihi:15.02.2018
48. UNESCO (1994). World Conference on Special Needs Education: Access and Quality. (Final Report). Salamanca: Author.
49. Uysal, A. (1995). Öğretmen ve Okul Yöneticilerinin Zihin Engelli Çocukların Kaynaştırmasında Karşılaşılan Sorunlara İlişkin Görüşleri (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.
50. Vural, M. (2008). Kaynaştırma Sınıfı Öğretmenlerinin Öğretimin Uyarlanmasına İlişkin Yaptıkları Çalışmaların Belirlenmesi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Bolu.
51. Vural, M. ve Yıkmış, A. (2008). Kaynaştırma Sınıfı Öğretmenlerinin Öğretimin Uyarlanmasına İlişkin Yaptıkları Çalışmaların Belirlenmesi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8 (2)
52. Vuran, S. (2005). Bireyselleştirilmiş Eğitim Programlarının Geliştirilmesi, (Ed.,:Gürsel, O.), Bireyselleştirilmiş Eğitim Programları. (https://books.google.com.tr/books?id=LqZvb1V- PoUC&printsec=frontcover&hl=tr&source=gbs_ge_summary_r&cad=0#v=onepag e&q&f=false). Erişim Tarihi: 15.04.2018
53. Yavuz, C. (2005). Okul Öncesi Eğitimde Kaynaştırma eğitimi Uygulamalarının Değerlendirilmesi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Gazi Üniversitesi, Ankara. Yıkmış, A. ve Bahar, M. (2002). Kaynaştırma Sınıflarında Çalışan Öğretmenlerin Kaynaştırma Becerilerini Gerçekleştirme Durumlarının Saptanması. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2 (1)
54. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2013). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayınları
55. Yigen S. (2008). Çocuğu İlköğretim Kademesinde Kaynaştırma Uygulamalarına Devam Eden Anne-Babaların Kaynaştırmaya İlişkin Görüş ve Beklentileri (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.
56. Wals, D. ve Downe, S. (2005). Meta-Synthesis Method For Qualitative Research: A Literature Review. Journal of Advanced Nursing, 50 (2), 204-211