PERSONEL GÜÇLENDİRMENİN İŞ TATMİNİNE ETKİSİ: YARDIMCI YARGI PERSONELİ ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA

Yılmaz Eskibina

doi:10.17755/esosder.521275

PERSONEL GÜÇLENDİRMENİN İŞ TATMİNİNE ETKİSİ: YARDIMCI YARGI PERSONELİ ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA

Öz

Bu çalışmanın temel amacı, personel güçlendirme uygulamalarının yardımcı yargı personellerinin iş tatmini üzerindeki etkisini ölçmektir. Bu amaçla, Düzce Adliyesi ve mülhakat adliyelerinde (Akçakoca ve Yığılca) yardımcı yargı personelleri üzerinde bir araştırma yapılmıştır. Veriler anket tekniği aracılığıyla toplanmış, sonuçlar SPPS aracılığıyla test edilmiştir.

Personel güçlendirme anketinde yer alan 25 ifade; Spreitzer (1995) güçlendirme ölçeği ve iş tatmini anketinde yer alan 15 ifade; Schwepker (2001) iş tatmini ölçeği esas alınarak; Çavuş (2006), Şahin (2007), Pelit (2008), Allanazarov (2009), Veranyurt (2009), Durmaz (2011) ve Somuncuoğlu (2013) yüksek lisans ve doktora tezlerinden derlenmiştir. Yapılan faktör analizleri personel güçlendirmeyi üçe, iş tatminini ise ikiye ayırmıştır. Çok yönlü regrasyon analiziyle güçlendirme faktörlerinin iş tatmini faktörleri üzerindeki etkisi ölçülmüştür. Yapılan analizler sonucunda davanışsal güçlendirme hariç, yapısal ve psikolojik güçlendirmenin yardımcı yargı personelinin iş tatmini üzerinde etkisi olduğu kanıtlanmıştır.

Anahtar Kelimeler

Personel Güçlendirme,İş Tatmini,Yardımcı Yargı Personeli

Kaynakça

Akbulut, Ahmet Yılmaz (2006), Performans Yönetim Sistemi: Bursa Adliyesi’nde Bir Uygulama, Dumlupınar Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kütahya.
Allanazarov, Yalkım (2008), Personel Güçlendirme ve Algılanan Kontrolün Örgütsel Bağlılık Üzerindeki Etkisi: Kültürlerarası Bir Araştırma, Erciyes Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kayseri.
Altunışık, Remzi, Recai Coşkun, Serkan Bayraktaroğlu ve Engin Yıldırım (2012), Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri: SPSS Uygulamalı 7. Baskı, Sakarya: Sakarya Yayımcılık.
Arogundade, O.T. & Arogundade, A.B. (2016), Psychological Empowerment in the Workplace: İmplications for Employees Career Satisfaction. Nort American Journal of Psyhology, 17(1), ss. 27 – 36
Aydoğmuş, Ceren (2011), Kişilik Özellikleri ile İş Tatmini İlişkisi Üzerinde Psikolojik Güçlendirme ve Dönüşümcü Liderlik Algısının Etkileri, Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
Bedük, Aykut ve Ahmet Tambay (2014), Personel Güçlendirme ve İtibar Yönetimi İlişkisi Bankacılık Sektöründe Bir Alan Çalışması, Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, Yıl: 2, Sayı: 8, ss. 319 – 338
Budak, Arif (2006), Kamu Sektöründe Çalışanların İş Tatmin Düzeyi: Milli Savunma Bakanlığı Akaryakıt İkmal ve Nato - Pol Tesisleri’nde Bir Uygulama, Anadolu Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eskişehir.
Çavuş, Mustafa Fedai (2006), İşletmelerde Personel güçlendirme Uygulamalarının Örgütsel Yaratıcılık ve Yenilikçiliğe Etkileri Üzerine İmalat Sayiinde Bir Uygulama, Selçuk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.

Çetin, Canan.; Mehmet Lütfü Arslan ve Esra Dinç (2014), İnsan Kaynakları Yönetimi 3. Baskı, İstanbul: Beta Yayıncılık.
Çöl, Güner (2004). Personel Güçlendirme Kavramının Benzer Yönetim Kavramları İle Karşılaştırılması, Endüstri İlişkileri ve İnsan Kaynakları Dergisi, Cilt:6, Sayı: 2, Sıra:6, Nu:228
Çöl, Güner (2006), Güçlendirme Algılarını Etkileyen Sosyal Yapısal Özelliklerin Analizi, ODTÜ Geliştirme Dergisi, Sayı: 33 ss. 63 – 86
Dinçer, Ömer ve Yahya Fidan (2015), İşletme Yönetimine Giriş, 14. Baskı, İstanbul: Alfa Yayınları.
Doğan, Selen (2012), Personel Güçlendirme, 2. Baskı, İstanbul: Kare Yayınları.
Doğan, Selen ve Özge Demiral (2009), Örgütsel Bağlılığın Sağlanmasında Personel Güçlendirme ve Psikolojik Sözleşmenin Etkisine İlişkin Bir Araştırma, Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Sayı: 32 ss. 47 – 88.
Durmaz, Irmak (2011), Personel Güçlendirme Algısının İç Girişimcilik Üzerine Etkisi, Gazi Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
Fındıkçı, İlhami (2012), İnsan Kaynakları Yönetimi 1. Baskı, İstanbul: Alfa Yayınları.
Gümüştekin, Gülten Eren ve Nevin Yörük (2002), Aracı Kurumlar Öğrenen Organizasyonlar Mıdır? İstanbul Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, Sayı:27, ss. 183 – 195
Karagül, Mustafa (2011), Örgütsel Stres ve Stres Yönetimi, Balıkesir Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Balıkesir.
Karahan, Atilla ve Hüseyin Yılmaz (2010), Örgütsel Öğrenme, Personel Güçlendirme ve Takım Performansı Arasındaki İlişkilerin Analiz Edilmesi: Sağlık Sektöründe Bir Araştırma, Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi Cilt: 13, Sayı: 24, ss. 153 – 171.
Kitapçı, Hakan; Ramazan Kaynak ve S.Süleyman Ökten(2013), Güçlendirmenin İş Tatminine Etkisi: Kamu ve Özel Sektörde Mukayeseli Bir Araştırma, International Review of Economics and Management, Sayı: 1, ss. 49 – 73.
Koçel, Tamer (2014), İşletme Yöneticiliği, 15. Baskı, İstanbul: Beta Yayınları.
Mesci, Muammer (2008), Türkiye’deki Seyahat Acentalarında Performans Değerlendirme Yaklaşımları: A Grubu Seyahat Acentalarına Yönelik Bir Araştırma, Düzce Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Düzce.
Özgen, Hüseyin ve Azmi Yalçın (2015), İnsan Kaynakları Yönetimi 3. Baskı, Ankara: Akademisyen Kitapevi.
Pelit, Elbeyi (2014), İşgören Güçlendirme ve İş Doyumu (Otel İşletmelerinde Bir Uygulama), 1. Baskı, Ankara: Gece Kitaplığı.
Schwepker, C.H. (2001). “Ethical Climate’s Relationship To Job Satisfaction, Organizational Commitment, And Turnover Intention In The Sales force”, Journal Of Business Research,Vol.54, ss.39-52.
Somuncuoğlu, Ayşe Banu (2013), Psikolojik Güçlendirme ve İş Tatmini Arasındaki İlişki ve Bir Uygulama, İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
Spreitzer, G. M. (1995). “Psychological Empowerment In The Workplace: Dimensions, Measurement, And Validation”, Academy Of Management Journal, Vol.38, No.5, ss.1442-1445.
Stewart, J.G McNulty, R. Griffin, M.T.Q. & Fitzpatrick, J.J. (2010), Psychological Empowermant and Structural Empowerment Among Nurse Practitioners. Journal of the American Academy of Nurse Practitioners, 22(1), ss. 27 – 34
Şahin, Nülüfer (2007), Personel Güçlendirmenin İş Tatmini ve Örgütsel Bağlılık Üzerine Etkisi: Dört ve Beş Yıldızlı Otel İşletmelerinde Bir Uygulama, Dokuz Eylül Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
Ünal, Mesud (2012), 21. yy’da Değişim, Yönetim ve Liderlik, 1. Baskı, İstanbul: Beta Yayımları.
Veranyurt, Gülseren (2009), Personel Güçlendirmenin İş Tatminine ve İşten Ayrılma Niyeti Üzerindeki Etkisinde Örgüte Bağlılığın Rolü, Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
Voegtlin, C. Beohm, S.A. & Burch, H. (2015), How to Empower Employees: Usig Training to Enhance Work Units: Collective Empowerment. İnternational Journal of Manpower. 36,(3), ss. 354 - 373.
Yıldırım, Halil (2015), Çağdaş Yönetim Yaklaşımlar, içinde; İsmail Bakan (Ed.), Personel Güçlendirme: Çağdaş Bir Yönetim Yaklaşımı, 5. Baskı, İstanbul: Beta Yayımları.
Yukl, G.A. & Becker, W.S. (2006). Effective Empowerment in Organizations. Organization Management Journal, 3(3), ss. 2010 – 231

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

İşletme

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Yılmaz Eskibina ^*
0000-0002-3386-3203
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

15 Ekim 2019

Gönderilme Tarihi

2 Şubat 2019

Kabul Tarihi

16 Eylül 2019

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2019 Cilt: 18 Sayı: 72

DOI

https://doi.org/10.17755/esosder.521275

IZ

https://izlik.org/JA56EZ82AA

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Eskibina, Y. (2019). PERSONEL GÜÇLENDİRMENİN İŞ TATMİNİNE ETKİSİ: YARDIMCI YARGI PERSONELİ ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 18(72), 1606-1618. https://doi.org/10.17755/esosder.521275

AMA

1.Eskibina Y. PERSONEL GÜÇLENDİRMENİN İŞ TATMİNİNE ETKİSİ: YARDIMCI YARGI PERSONELİ ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA. esosder. 2019;18(72):1606-1618. doi:10.17755/esosder.521275

Chicago

Eskibina, Yılmaz. 2019. “PERSONEL GÜÇLENDİRMENİN İŞ TATMİNİNE ETKİSİ: YARDIMCI YARGI PERSONELİ ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA”. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi 18 (72): 1606-18. https://doi.org/10.17755/esosder.521275.

EndNote

Eskibina Y (01 Ekim 2019) PERSONEL GÜÇLENDİRMENİN İŞ TATMİNİNE ETKİSİ: YARDIMCI YARGI PERSONELİ ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi 18 72 1606–1618.

IEEE

[1]Y. Eskibina, “PERSONEL GÜÇLENDİRMENİN İŞ TATMİNİNE ETKİSİ: YARDIMCI YARGI PERSONELİ ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA”, esosder, c. 18, sy 72, ss. 1606–1618, Eki. 2019, doi: 10.17755/esosder.521275.

ISNAD

Eskibina, Yılmaz. “PERSONEL GÜÇLENDİRMENİN İŞ TATMİNİNE ETKİSİ: YARDIMCI YARGI PERSONELİ ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA”. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi 18/72 (01 Ekim 2019): 1606-1618. https://doi.org/10.17755/esosder.521275.

JAMA

1.Eskibina Y. PERSONEL GÜÇLENDİRMENİN İŞ TATMİNİNE ETKİSİ: YARDIMCI YARGI PERSONELİ ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA. esosder. 2019;18:1606–1618.

MLA

Eskibina, Yılmaz. “PERSONEL GÜÇLENDİRMENİN İŞ TATMİNİNE ETKİSİ: YARDIMCI YARGI PERSONELİ ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA”. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, c. 18, sy 72, Ekim 2019, ss. 1606-18, doi:10.17755/esosder.521275.

Vancouver

1.Yılmaz Eskibina. PERSONEL GÜÇLENDİRMENİN İŞ TATMİNİNE ETKİSİ: YARDIMCI YARGI PERSONELİ ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA. esosder. 01 Ekim 2019;18(72):1606-18. doi:10.17755/esosder.521275